29 Ιαν 2010

Το όπιο του λαού διώχνει το μίσος..

του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr


Ανίκητος


Βιογραφική, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Κλιντ Ίστγουντ, με τους Μόργκαν Φρίμαν, Ματ Ντέιμον.


Η πραγματική ιστορία του Νέλσον Μαντέλα που ένωσε τις δυνάμεις του με τον αρχηγό της ομάδας ράγκμπι της Νότιας Αφρικής, Φρανσουά Πιενάαρ, για να συμφιλιώσουν τη διχασμένη πατρίδα τους.


Η ισχύς εν τη ενώσει. Το όπιο του λαού, ανέκαθεν, το ποδόσφαιρο ή το ράγκμπι, μπορεί να τονώσει την εθνική ενότητα. Ή να τη δημιουργήσει από την αρχή, εν προκειμένω. Γιατί ο έξυπνος ο πολιτικός, ο διπλωματικός, με τις κινήσεις ελιγμού και τις αποφάσεις μη διχασμού, μπορεί να κάνει λευκούς και μαύρους αγαπημένους, να τραγουδούν μαζί, να σφιχταγκαλιάζονται για το γκολ, να πίνουν το αναψυκτικό και ν' ανταλλάζουν βλέμματα χαράς και ευγνωμοσύνης για το θεό.

Όλα τα παραπάνω συνέβησαν στη Νότια Αφρική του απαρτχάιντ. Για να μην ξεχνιόμαστε. Βέβαια, ο Νέλσον Μαντέλα εκλέχθηκε, βγήκε στην επιφάνεια, αναδείχθηκε και αποφάσισε να εξαλείψει το μισός. Να ενώσει τον πληθυσμό του. Και να μην προκαλέσει αντίδραση για την αντίδραση.
Όπως θα νόμιζαν οι καταπιεσμένοι μαύροι οπαδοί του. Ή οι λευκοί αντίπαλοι του, οι ηττημένοι.
Στην ταινία αυτή ο αειθαλής Κλίντ Ίστγουντ δεν κρίνει συνολικά το έργο του Μαντέλα. Εξετάζει τις πρώτες μέρες της προεδρίας του, κάπως εξωραϊσμένες βέβαια, και κοντοστέκεται σε ένα αληθινό περιστατικό. Την ξαφνική ενασχόλησή του με το ράγκμπι, το ενδιαφέρον του για την ομάδα που μισούσαν οι “δικοί” του, τη φιλία του με τον αρχηγό Πιενάαρ. Έως την κατάκτηση του παγκοσμίου κυπέλλου, που συνάδει με την ευμάρεια της χώρας.

Δεν γνωρίζουμε κατά πόσο όλα τα παραπάνω είναι βαθιά. Αν τα εννοούσε, αν τα ένιωθε ο Μαντέλα, ή αν τα έκανε για το κοινό καλό, διπλωματικά, για μια άμεση αναγκαία ενότητα.

Ο “Ανίκητος” είναι ένα διασκεδαστικό φιλμ. Στηρίζεται στη λάμψη των προσωπικοτήτων, στο έντονο του μελό και τη δίψα για την αλήθεια. Τη γενική. Τι έγινε σε αυτή τη χώρα, εν τέλει; Τα κατάφερε ο Νέλσον Μαντέλα τότε;

Πρόκειται για μια πολιτική ταινία, με κοινωνικό υπόβαθρο. Άψογη η σκηνοθεσία του Ίστγουντ στα αθλητικά δρώμενα. Σε πολλά σημεία είναι συγκλονιστικά. Και, κυρίως, ένας Μόργκαν Φρίμαν σε μια ολοκληρωμένη, μεστή ερμηνεία. Για Όσκαρ. Ο μεγάλος αντίπαλος του Τζορτζ Κλούνεϊ στα επικείμενα βραβεία.

Την ταινία αξίζει να τη δείτε.


Η πόλη της ζωής και του θανάτου


Δραματική/ πολεμική, παραγωγής Κίνας και Χονγκ Κονγκ, σε σκηνοθεσία Λου Τσουάν, με τους Γιε Λιου, Φαν Γουέι.


Μετά από 70 χρόνια, η σφαγή στην παλιά πρωτεύουσα της Κίνας Νανγίνγκ παραμένει μια σκοτεινή υπόθεση : η Κίνα ισχυρίζεται ότι βρήκαν το θάνατο γύρω στους 300.000 ανθρώπους, ενώ η Ιαπωνία παραδέχεται ότι σκοτώθηκαν οι μισοί και δεν έχει ακόμα απολογηθεί δημόσια γι' αυτή την πράξη της.


Εν τέλει, πόσο βαθύς και τραγικός είναι ο ανθρώπινος πόνος. Ειδικώς όταν αυτός προέρχεται από την παράνοια, τον πόλεμο, τον επεκτατικό, τον ιμπεριαλιστικό, που θέλει να κατασπαράξει εδάφη ξένα, και να διαλύσει ανθρώπινες ζωές, να καταστρέψει ψυχές και μυαλά μια για πάντα. Η κόντρα Ιαπωνίας-Κίνας, η προαιώνια, έφτασε στο απόγειό της, λίγο πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν το σκληρό πρόσωπο της αυτοκρατορικής Ιαπωνίας αγρίεψε και αποφάσισε να συμπλεύσει με τους Ναζί. Η ταινία του Λου Τσουάν, που κέρδισε το μεγάλο βραβείο στο περυσινό φεστιβάλ του Σαν Σεμπάστιαν, δεν προσπαθεί να είναι αντικειμενική, άλλωστε είναι παραγωγή κινεζική. Προσεγγίζει όμως την ψυχή την ανθρώπινη, καδράρει στον πόνο, μιλά για το τέλος της βίας. Ας μπει μια τελεία, επιτέλους. Με εικόνα ασπρόμαυρη και ήχους που βγαίνουν από τις κάνες των όπλων, το βλέμμα των τραγικών “ηρώων” αξίζει όσο χίλιες λέξεις.

Άλλες ταινίες

Η “Agora” σε σκηνοθεσία Αλεχάντρο Αμεναμπάρ, παραγωγής Ισπανίας και Μάλτας, με την Ρέιτσελ Βάις, είναι μια ταινία εποχής που ανακατεύει τη θρησκεία, την επιστήμη, την κοσμοθεωρία, τον έρωτα, την αγάπη, με φόντο μια εποχή σκληρή για την ανθρωπότητα. Τον 4ο αιώνα μ.Χ., η αστρολόγος-φιλόσοφος Υπατία της Αλεξάνδρειας μάχεται για να σώσει τη συγκεντρωμένη σοφία του αρχαίου κόσμου. Η μειοψηφία του χριστιανικού πληθυσμού υποκινεί τη βία στους δρόμους της πόλης, με αποτέλεσμα το ξέσπασμα ενός εμφυλίου πολέμου τεραστίων διαστάσεων. Σίγουρα δεν πρόκειται για την καλύτερη δουλειά του δημιουργού των ταινιών “Η θάλασσα μέσα μου” και “Οι άλλοι”, μια και προσπαθεί να μιλήσει για πολλά και σημαντικά ζητήματα διαχρονικά, ώστε εντέλει μπερδεύεται και χάνει το νήμα. Παρόλαυτα είναι μια παραγωγή ενδιαφέρουσα και πάνω απ' όλα καλαίσθητη.
To “Βρέχει κεφτέδες” σε σκηνοθεσία των Φιλ Λορντ και Κρις Μίλερ, αμερικανικής παραγωγής, είναι ένα πανέξυπνο όσο και διασκεδαστικό animation, το οποίο στη χώρα μας προβάλλεται μεταγλωττισμένο και σε 3D. Ο Φλιντ Λόκγουντ είναι ένας φιλόδοξος εφευρέτης, που χαροποιεί τη μικρή του πόλη με το τελευταίο του κατασκεύασμα, μια μηχανή που μετατρέπει το νερό σε φαγητό . Ευφάνταστο φιλμ για όλες τις ηλικίες, που θα ικανοποιήσει τους πάντες. Από τα φαβορί των Όσκαρ.
Η “Επαφή τέταρτου τύπου” σε σκηνοθεσία Ολατούντε Οσουνσάνμι, αμερικανικής παραγωγής. με τους Μίλα Γιόβοβιτς και Ελία Κοτέα, είναι ένα ενδιαφέρον θρίλερ, με έντονα στοιχεία εξωγήινου τρόμου, που βασίζεται τρόπον τινά σε πραγματικά ντοκουμέντα. Η ψυχολόγος Δρ. Αμπιγκέηλ Τάιλερ ξεκινάει να βιντεοσκοπεί συνεδρίες από τραυματισμένους ασθενείς στην πόλη Νομ της Αλάσκα, οπού μεγάλος αριθμός πληθυσμού αναφέρεται ως αγνοούμενος ετησίως. Ποντάροντας στη χιλιοειπωμένη εξωγήινη παρέμβαση, και ανακαλύπτοντας παλιές λίστες ερευνών του FBI, αυτή η χολιγουντιανή παραγωγή μπορεί να προκαλέσει το ενδιαφέρον του φανατικού κοινού του είδους.
Δεν είδαμε : Το “Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέϊ” σε σκηνοθεσία Όλιβερ Πάρκερ, βρετανικής παραγωγής, με τους Κόλιν Φερθ και Ρεμπέκα Χολ, είναι μεταφορά του γνωστού μυθιστορήματος του Όσκαρ Ουάιλντ.
Επίσης : Από σήμερα και μέχρι το Σάββατο (28-30/1) θα διεξαχθεί το 8ο Φεστιβάλ Cult Ελληνικού Κινηματογράφου στο κλαμπ Gagarin στην Αθήνα. Το διάστημα 28-31/1 θα προβληθεί το τμήμα Digital Wave 04 του 50ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας. Τέλος, την εβδομάδα 1-6 Φεβρουαρίου θα λάβει χώρα το 23ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ “Κινηματογράφος και πραγματικότητα” στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών.


Agora **

Βρέχει κεφτέδες ***

Ανίκητος ***

Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέϊ -

Επαφή τέταρτου τύπου **

Η πόλη της ζωής και του θανάτου ***

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 28-1).