4 Φεβ 2010

Η ανεργία "πετάει" στα ύψη..

του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr


Ραντεβού στον αέρα


Κομεντί, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Τζέισον Ράιτμαν, με τους Τζορτζ Κλούνεϊ, Βέρα Φαρμίγκα, Άνα Κέντρικ.


Ένας γκουρού σύμβουλος «επαγγελματικής μετάβασης», μ’ άλλα λόγια ένα ειδήμων στις απολύσεις στέλεχος, ο Ράιαν, ζει με συνεχείς μετακινήσεις, ξενοδοχεία, αεροδρόμια κι ενοικιαζόμενα αυτοκίνητα, ενώ όλα του τα υπάρχοντα χωράνε σε μια και μόνο τροχήλατη βαλίτσα. Όταν συναντά την όμορφη Άλεξ που ταξιδεύει εξίσου πολύ με εκείνον, οι ισορροπίες της ζωής του ανατρέπονται, καθώς αρέσκεται πλέον στη σταθερότητα και την έννοια του ανήκειν κάπου, ενώ, συμπτωματικά, ακόμα και το επαγγελματικό του μέλλον μοιάζει επισφαλές.


Η ώρα της κρίσης. Της συνεχούς, προαιώνιας και διαχρονικής οικονομικής κρίσης που ανατρέπει τα δεδομένα της ανθρώπινης καθημερινότητας. Επίσης, η ώρα της λογικής απανταχού των εταιρειών για απολύσεις εργαζομένων, εργατών, μεροκαματιάρηδων, βιοπαλαιστών, οικογενειαρχών και μητέρων, νεαρών φιλόδοξων και ταλαντούχων δουλευταράδων. Ώρα να πάτε σπίτια σας, που λένε και στην Αμερική. Γιατί, «εκεί που κάθεσαι κάποιος προκάτοχος σου άδραξε την ευκαιρία της… απόλυσής του και έγινε αυτοκράτορας!».
«Κάθε εμπόδιο σε καλό», «κρίση είναι θα περάσει», «θα έρθουν καλύτερες μέρες» κτλ κτλ κτλ. Η ταινία όλων των ανέργων της οικονομικής κρίσης της εποχής μας. Και της Ελλάδας, φυσικά. Μια εύπεπτη, ανάλαφρη, χαλαρή, χαριτωμένη, γελαστή και «χοροπηδηχτή» ταινία για τη μάστιγα της μη εργασίας. Της ανεργίας, δηλαδή. Την ώρα που όλα καταρρέουν γύρω σου, στο σπίτι σου, τη δουλειά σου, την οικογένεια σου, στην καθημερινότητά σου, εσύ, βάσει αμερικάνικου ονείρου, ρίξε ένα χαμόγελο, φλέρταρε, πάρε ένα αεροπλάνο και δες τη ζωή σου από ψηλά. Μπορεί να είναι πιο ωραία! Ο Κλούνεϊ σ’ έναν ακόμη ρόλο καριέρας, απολύει κόσμο κατά συρροή, κόβει κεφάλια χωρίς συνείδηση, άλλωστε δεν φταίει αυτός, εντολές εκτελεί αφεντικών, βέβαια έχει μείνει μόνος του μια ζωή, και ξαφνικά, ω! του θαύματος, βρίσκει ενδιαφέρον στον… αέρα. Εκεί που περιμένεις ταινία καταγγελία για τα μελανά σημεία των καιρών μας από τον γιο του σκηνοθέτη των «Ghostbusters», παρακολουθείς μια κομεντί δήθεν εργασιακής συνείδησης, ψυχικής ανάτασης, ανθρώπινου συμπεριφορισμού, κοινωνικής δράσης. Ένα απ’ όλα με μπόλικο καθόλου, δηλαδή. Κυρίως περνάς καλά βλέποντας την, λαμβάνεις το μήνυμά το βαρύ το κοινωνικό, «επαναστατείς», χαμογελάς για τα περίεργα ευτράπελα της ζωής, ψιθυρίζεις κι ένα «τίποτε δεν είναι δεδομένο», αποφασίζεις ότι δεν πρέπει να μείνεις μόνος σου γιατί «η μοναξιά σκοτώνει τον άνθρωπο», εν ολίγοις είσαι ένα έλλογο ον, αλλά μην το παρακάνεις κιόλας. Αχ, βρε απάνθρωπο αμερικάνικο όνειρο! Για πόσο ακόμα θα μας τυραννάς; Το «Ραντεβού στον αέρα» του ταλαντούχου Ράιτμαν («Thank you for smoking», «Juno») πάει για τα πολλά Όσκαρ, πήρε Χρυσή Σφαίρα, κι άλλα μπόλικα βραβεία σωματείων, είναι μια καλή πρόταση κινηματογραφική, όμως μην περιμένετε να εμβαθύνετε στο ζήτημα και πολύ. Όσο πιο επιδερμικά τόσο πιο καλά (ή ανώδυνα). Μότο ζωής, πάει να γίνει αυτό.

Η εκδίκηση της Καταλίν Βάργκα


Δραματική, ρουμάνικης/ βρετανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Πίτερ Στρίκλαντ, με τους Χίλντα Πέτερ, Νόρμπερτ Τάνκο, Τιμπόρ Πάλφι.


Εξόριστη από τον ίδιο της τον άνδρα και από το χωριό της, η Καταλίν Βάργκα δεν έχει άλλη ελπίδα παρά να ξεκινήσει μια αναζήτηση ώστε να βρει τον αληθινό πατέρα του γιου της, Ορμπάν. Παίρνοντας τον Ορμπάν μαζί της, η Καταλίν διασχίζει τα Καρπάθια και αποφασίζει να ανοίξει ξανά ένα μελανό κεφάλαιο του παρελθόντος της, με σκοπό να πάρει εκδίκηση.


«Τις επιπτώσεις της ανθρώπινης συμπεριφοράς», επεδίωξε να μελετήσει ο Πίτερ Στρίκλαντ, «κι όχι να κάνω μια ακόμη ταινία εκδίκησης», μας είχε δηλώσει κατά την παρουσία του στο 50ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Πράγματι. Η κάμερα τοποθετείται στην ανατολικοευρωπαϊκή ύπαιθρο, εκεί που τα ανθρώπινα πάθη και ένστικτα κινούνται βάσει αρχέγονης λογικής, σε διαφορετική τροχιά από τους πολιτισμένους βιορυθμούς του νέου αιώνα. Όχι ότι στην πόλη οι γυναίκες δεν βιάζονται, δεν κακοποιούνται, τα άτομα εν γένει δεν περιθωριοποιούνται. Το φόντο, όμως, που τοποθετεί ο Στρίκλαντ είναι τόσο άρρωστο, τόσο βαθιά βρώμικο, μολυσμένο, «πειραγμένο», που δεν σου αφήνει περιθώρια για να μη σκεφτείς, δεις, συνειδητοποιήσεις το απευκταίο. Η εικαστική ανάκλαση της ταινίας του Στρίκλαντ είναι μια φασματική ουτοπία, βραβεύτηκε κιόλας στην περυσινή Μπερλινάλε. Ο ίδιος αναδείχθηκε πρόσφατα σε πρωτοεμφανιζόμενη σκηνοθετική αποκάλυψη της Ευρωπαϊκής ηπείρου. Το σίγουρο είναι ότι θα δείτε μια χρωματιστή πανδαισία βίαιων αποκαλυπτικών καταστάσεων. Μια διδαχή κινηματογραφική.


Άλλες ταινίες


Οι “Επικίνδυνες μαγειρικές” σε σκηνοθεσία Βασίλη Τσελεμέγκου, ελληνικής παραγωγής, με τους Γιώργο Χωραφά, Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη, Κάτια Ζυγούλη, Μυρτώ Αλικάκη, Θεοφανία Παπαθωμά, είναι μια σύγχρονη κομεντί… γευσιγνωσίας με επίκεντρο ένα δυναμικό ερωτικό τρίγωνο. Δύο γοητευτικοί σεφ, εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους, μοιράζονται –τυχαία- την πιο συναρπαστική και συνάμα εντυπωσιακή γυναίκα του κόσμου τους, ενώ οι γεύσεις και οι μυρωδιές λειτουργούν ως το απόλυτο αφροδισιακό στις δύο παράλληλες σχέσεις. Ακόμη ένα δείγμα του νέου ελληνικού «Χόλιγουντ» έρχεται να επιβεβαιώσει τον κανόνα της εμπορικής επιτυχίας. Ενώ εξακολουθεί η εισπρακτική λαίλαπα του «I love Karditsa», για την οποία οι κινηματογραφικοί κριτικοί αγνοήθηκαν παντελώς, χωρίς ακόμη να έχει κοπάσει ο θόρυβος της «Κληρονόμου» ή της «Νήσου», καταφτάνει αυτή η πολύ αρτιστίκ παραγωγή της Odeon, που στηρίζεται αποκλειστικά στους λαμπερούς πρωταγωνιστές της καθώς και στην ομορφιά της Ζυγούλη. Η εξαιρετικά εμπνευσμένη ατμοσφαιρική της ταινίας δεν συνάδει με το πλήρες έλλειμμα του σεναρίου, που δεν βοήθησε καθόλου μα καθόλου τους έμπειρους κατά τα άλλα ηθοποιούς να ξεδιπλώσουν το ταλέντο τους. Ικανοποιητική η σκηνοθεσία χώρων του Τσελεμέγκου, απρόσωπη η κινηματογράφηση των χαρακτήρων του. Εν τέλει, απομένει μια –περίπου- διασκεδαστική ιστορία, ένα ερωτικό τρίο που θα μπορούσε να προσφέρει «θαύματα» στους σινεφίλ. Αλλά δεν το κάνει ποτέ… Ξέρετε, όμως! Τα εισιτήρια είναι δεδομένα.


Επικίνδυνες μαγειρικές *

Ραντεβού στον αέρα ***
Η εκδίκηση της Καταλίν Βάργκα ***


*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 4-2).