26 Φεβ 2010

Του Σωτήρη Κακίση..

τί κρίμα ένα τόσο έξυπνο άλογο να μην μπορεί να γίνει ποτέ άνθρωπος, να μην μπορώ ποτέ να κάνω έρωτα μαζί του, να είναι πάντα άλογο, και άλογο να μείνει. και μήπως για τ' άλλα άλογα είν' ένας προδότης, ένας άνθρωπος αμετανόητος, και τον περιφρονούν, και καλά του κάνουν; κορίτσι δεν γίνεται να γίνει καν. είναι ένα αρσενικό άλογο.

(Σωτήρης Κακίσης, Χρυσάφι στον αέρα!, Εκδ. Ίκαρος)


+

Κάτσε, Μητρώ. Δώσ' στην κυρία μιά καρέκλα
να κάτσει. Όλα πρέπει να της τα λέω

αυτηνής, τίποτα δεν κάνεις, κακοχρόνο να 'χεις,

από μόνη σου. Δεν είσαι δούλα, κοτρώνι είσαι,

σε τούτο το σπίτι. Όταν είν' όμως για φαί

και δε σου στραγγίζω την κουτάλα, ποιος σ' ακούει,

που μουγκράς και μπουμπουνίζεις κάνα εικοσιτετράωρο,

και σε βαριώνται και οι τοίχοι.


(Ηρώνδας, Επτά Μιμίαμβοι, μτφρ. Σωτήρης Κακίσης - Στέφανος Κουμανούδης, εικον. Γιάννης Ψυχοπαίδης, Εκδ. Νεφέλη)