6 Φεβ 2010

"Κατευόδιο"



Σε γωνιά σκοτεινή η ψυχή τσακισμένη,

την ώρα που ήλιος και πανσέληνος

δίνουν μάχη για τις χιονισμένες βουνοκορφές.

Τα δάκρυα όξινα χαράζουν το δέρμα

στάζουν και πληγώνουν τα χέρια.

Ανήμπορος τριγυρίζω στα σκοτάδια.

Γονυπετής με το κεφάλι ψηλά

κατάρες σε θεούς και δαιμόνια.

Σσσσσς! Τώρα έχουμε πένθος

γιορτή στήνουμε όμως όχι θρήνο.

Ζάρια ρίχνουμε, το έξι πέντε θα κερδίσει.

Εξαγοράζω τη ζωή με θάνατο.

Μπούχτισα και τα ρούχα μου βρώμισαν,

τα χνώτα μου βρώμισαν κι αυτά.

Γυμνός ξαπλώνω σε σπασμένους καθρέφτες.

Ίσα που βλέπω το είδωλό μου ραγισμένο.

Σαν τα βλέφαρα πέσουν

τα όνειρα παγωμένα.

Εξορία στη χώρα του λευκού.

Ξυπνώ και τρυπιέμαι να νιώσω ζωντανός.

Η γραμμή της Μοίρας ανοιχτή πληγή, αιμορραγεί.

Κοιτώ έξω απ’ το παράθυρο.

Ο ήλιος πέθανε και βασίλεψε η νύχτα.

‘’Κρατήσου έχασα τον έλεγχο...’’

Ζάρια έριξες... στο άσσο δύο χάνεις το ξέρεις...

τα ρέστα σου άφησες στον πάγκο, γύρισες την πλάτη.

Έφυγες και πήρες μαζι τον ύπνο, τον θάνατο μαζί.


stratos p.