19 Απρ 2010

Ποιήσεις Δ'..


Έξω η νύχτα βάφει με πινέλο
μαύρο το σκοτάδι της.

(Χλόη Κουτσουμπέλη, "Η Αλεπού και ο κόκκινος χορός", Εκδ. Γαβριηλίδης, 2009)

*

γράφοντας υποστέλλω μία μία τις λέξεις, τα χρώματα αφαιρώ, τις μουσικές. στο χάος τον κόσμο απλώνω σαν λευκό χαρτί, ν' ακούγεται στο τίποτα ένα σήμαντρο, ν' ακούγεται ένα φως μες στην ομίχλη, γυμνή ν' ακούγεται ακέραια η ψυχή

(Τόλης Νικηφόρου, "Μυστικά και θαύματα, ο ανεξερεύνητος λόγος της ουτοπίας", Εκδ. Μανδραγόρας, 2007)

*

Γιατί 'χε παγωνιά, και σ' άπονο καιρό μονάχα η απελπισία ξεχύνεται στους δρόμους.

(Γιώργος Καλιεντζίδης, "Η ένδοξη αναχώρηση του Αϊ-Φωτιά", Εκδ. Μεταίχμιο, 2008)

*

Σ' όποια κι άν τύχεις θέση,
νά 'σαι όλο συλλογή
και τίποτε στη γη
άλλο να μη σου αρέσει.

(Γιώργος Κοτζιούλας, "Μια παρουσίαση από τον Σωτήρη Τριβιζά", Εκδ. Γαβριηλίδης, 2009)

*

Ποτέ δεν οικοδομώ.

Φτερουγίζω

Τρόπος
που κάποτε ασφαλώς
με κάνει να δακρύζω.

Άλλα έτσι γνωρίζω
των ωρών μου τον θάνατο.

(Νίκος Βιολάρης, "Αχτίδες νυχτοβιες", Εκδ. Γαβριηλίδης, 2009)