28 Ιουν 2010

To Ecofilms…

…ένα περιφερειακό φεστιβάλ κινηματογράφου της Λουκίας Ρικάκη και του Νίκου Νικολαΐδη, καταφέρνει και επιβιώνει δέκα χρόνια τώρα στο ελληνικό κινηματογραφικό τοπίο, ένα γεγονός πολύ σημαντικό ειδικώς όταν έχει να συνδιαλλαγεί οικονομικά με την ατέρμονη τρέλα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Ξεκίνησε…

…ως αμιγώς οικολογικό φεστιβάλ από τη Ζάκυνθο για να καταλήξει έπειτα από τρεις διοργανώσεις στη Ρόδο όπου και παραμένει. Διανύει στα σίγουρα τη δυσκολότερη και πλέον μεταβατική χρονιά του με αυτή τη 10η διοργάνωση, μια και στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης και τους δήμους της σπατάλης, με το συν αυτώ μπάχαλο του «Καλλικράτη», πρέπει να κάνει την υπέρβαση και να βρει εκείνη τη φόρμουλα για τη μακροημέρευση του.

Οικονομικές δυσκολίες…

…έχει πολλές η φετινή διοργάνωση και τις δεν έκρυψαν ποτέ οι ιθύνοντες, παρολαυτά, ακόμη χρονιά το πενθήμερο πρόγραμμα προβολών είναι πλούσιο, αφού περιλαμβάνει 112 ταινίες μεγάλου, μεσαίου και μικρού μήκους από 35 χώρες, επίσης ένα χορευτικό οικολογικό σόου από τον γνωστό Βέλγο σκηνοθέτη Νικ Μπαλτάζαρ, δυο εκθέσεις ζωγραφικής και μια παρουσίαση βιβλίου.

Αν μη τι άλλο…

…κότσια και υπομονή φαίνεται ότι υπάρχουν μπόλικα. Για πόσο ακόμα; Το μέλλον θα δείξει. Και του χρόνου.

*Το ρεπορτάζ και τα σχόλια δημοσιεύτηκαν στη στήλη Στοπ Καρέ της "Σαββατιάτικης Απογευματινής" (φύλλο 26-6).