1 Ιουλ 2010

Τρίτη και φαρμακερή από τα βαμπίρ

του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr

Έκλειψη

Επιστημονικής φαντασίας, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Σλέιντ, με τους Κρίστεν Στιούαρτ, Ρόμπερτ Πάτινσον, Τέιλορ Λότνερ.

Η Μπέλα βρίσκεται ξανά περικυκλωμένη από τον κίνδυνο μετά από μια σειρά μυστηριωδών φόνων στο Σιάτλ. Στο μεταξύ, θα πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στον έρωτά της για τον Έντουαρντ και τη φιλία της με τον Τζέικομπ, γνωρίζοντας πως η απόφασή της μπορεί να πυροδοτήσει την αιώνια διαμάχη ανάμεσα σε βρικόλακες και λυκάνθρωπους.

Ότι και να λέμε, πρόκειται για ένα πετυχημένο –τουλάχιστον εμπορικά, ποιοτικά δεν μου λέει τίποτα- franchise βιβλίων, που έφτασε από το πουθενά (άγνωστη η συγγραφέας Στέφανι Μέγερ) στην Αμερική και κατέκτησε το νεανικό –κυρίως- κοινό παγκοσμίως. Η κινηματογραφική μεταφορά της σειράς βιβλίων «Twilight Saga» ήταν αναμενόμενη : κι αν με ενθουσίασε το «Λυκόφως», η πρώτη ταινία βαμπίρ για νέους που είχε ρομάντζο, έρωτα και τρέλες πέρα από την καθιερωμένη περιπέτεια, δεν συνέβη το ίδιο με το τόσο φλύαρο και τετριμμένο πρώτο σίκουελ, τη «Νεα Σελήνη». Αμφότερες οι ταινίες στην Ελλάδα έσκισαν στα εισιτήρια, στα 265 χιλιάδες η μεν πρώτη τα Χριστούγεννα του 2008 και στα 360 χιλιάδες η έτερη το φθινόπωρο του 2009. Αυτό το δεύτερο σίκουελ, η «Έκλειψη», -να σημειώσω εδώ ότι αναμένεται και τέταρτη ταινία χωρισμένη σε δυο μέρη, μιμούμενη το τέχνασμα της σειράς «Χάρι Πότερ»-, φλυαρεί πάλι στο πρώτο μισό της ανάμεσα στη ρομαντζάδα και την απόφαση ζωής της Μπέλα, για το αν δηλαδή θέλει ν’ αφήσει την ανθρώπινη ιδιότητά της και γίνει βαμπίρ ή αν ακολουθήσει το δρόμο των λυκανθρώπων, στη συνέχεια της όμως μετατρέπεται σε μια δυναμική περιπέτεια, με δυο πολύ ζωντανές σκηνές δράσης τόσο στα χιονισμένα βουνά όσο και στο πυκνό δάσος. Από κει και πέρα, δεν έχω να σας τονίσω κάτι περισσότερο. Καλοκαιράκι είναι, και όπως προβλέπεται αρκετοί θα τρέξετε να δείτε βαμπιρίσιο αίμα στα multiplex. Άλλωστε, σύμφωνα με τους ανθρώπους της εταιρείας διανομής της ταινίας, χιλιάδες εισιτήρια αναμένονται πάλι λόγω θέρους βεβαίως βεβαίως. Όχι ότι η ταινία είναι δροσερή και αεράτη, σαν να λέμε, αλλά απλώς τώρα που οι πολύ-κινηματογράφοι παίρνουν φωτιά λόγω εποχής και οι ταινίες art house εκλείπουν, ποιος τη χάρη του διανομέα των blockbuster. Αυτά. Καλή διασκέδαση.

The rebound

Κωμωδία, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Μπαρτ Φρόιντλιχ, με τους Κάθριν Ζέτα Τζόουνς, Τζάστιν Μπάρθα.

Η Σάντι είναι μια όμορφη, σέξι μητέρα δύο παιδιών που μόλις έκλεισε τα 40. Όταν μια μέρα ανακαλύπτει ότι ο σύζυγός της την απατά, μετακομίζει με τα παιδιά της στη Νέα Υόρκη για να βρει δουλειά και να κάνει μια νέα αρχή.

Η ταινία είναι one woman show. Η Κάθριν Ζέτα Τζόουνς, που είναι και όμορφη και σέξι και έχει πάρει ένα Όσκαρ (β’ ρόλου για το «Σικάγο»), εδώ παίζει όσο πιο πειστικά μπορείτε να φανταστείτε την απατημένη σαραντάρα που θέλει να κάνει μια καινούρια αρχή και, απογοητευμένη από τους ώριμους άντρες, ερωτεύεται έναν πιτσιρικά. Η φαντασίωση κάθε νεαρού αγοριού επί της οθόνης, σε μια ταινία που έχει απλοϊκό στόρι, ανύπαρκτη σκηνοθεσία, αλλά μια Τζόουνς που καθαρίζει όλο το παιχνίδι μόνη της, Κωμωδία που δεν χοντρό-γελάς, αλλά το μειδίαμα είναι υπαρκτό, και με έναν υποφώσκοντα ερωτισμό, που σε τσιγκλάει σε όλη τη διάρκεια της. Σίγουρη επιτυχία για τα «κυβικά» της, στα multiplex της χώρας.

Επανεκδόσεις

Το «Ραντεβού στο Παρίσι» σε σκηνοθεσία Στάνλεϊ Ντόνεν, αμερικανικής παραγωγής του 1963, με τους Κάρι Γκραντ, Όντρεϊ Χέμπορν, Γουόλτερ Ματάου, είναι μια κομεντί με έντονα στοιχεία περιπέτειας, σασπένς, θρίλερ, αλλά και ερωτικό δράμα, επίσης με μπόλικα κωμικά σκετσάκια. Η Ρεγκίνα Λάμπερτ, μία γυναίκα στο Παρίσι, μαθαίνει με τον πιο απροσδόκητο τρόπο ότι πέθανε ο πάμπλουτος άντρας της. Ανάμεσα στα πολλά μυστικά που είχε, ανακαλύπτει ότι μια σειρά κακοποιών την ψάχνει. Πρόκειται για μια κωμική περιπέτεια «χιτσκοκικού» ύφους, που μπερδεύει διάφορα είδη σινεμά, με φόντο το Παρίσι. Δροσερή, ανάλαφρη, ότι πρέπει για καλοκαίρι δηλαδή, με τη σταρ της εποχής Χέμπορν και τον ακούραστο αλλά γερασμένο Γκραντ. Σε σκηνοθεσία του δημιουργού του «Τραγουδώντας στη βροχή», η μελωδική σύνθεση που ακούγεται προτάθηκε για Όσκαρ και ανήκει στον Χένρι Μαντσίνι. Στα πρότυπα των –τότε- χολιγουντιανών παραγωγών, έκανε επιτυχία και παραμένει διαχρονική, αν και δεν κατάφερε να «ξεπεράσει» ποτέ το εκτόπισμα των ταινιών του μετρ Χίτσκοκ.
Η «Αταλάντη» σε σκηνοθεσία Ζαν Βιγκό, γαλλικής παραγωγής του 1934, με τους Μισέλ Σιμόν, Ντιτά Παρλό, Ζαν Νταστέ, είναι μια ρομαντική κωμωδία που σκηνοθέτησε το παιδί-θαύμα της εποχής, Βιγκό, σε ηλικία μόλις 29 ετών. Το γαμήλιο ταξίδι ενός καπετάνιου με το ποταμόπλοιό του, την «Αταλάντη», τον κάνει να εκτιμήσει τη γυναίκα που μόλις παντρεύτηκε. Εκτός από εκείνην, ταξιδεύει μαζί του και ένας μισότρελος ναύτης με τον πιτσιρικά βοηθό του. Ένα από τα σπάνια προπολεμικά αριστουργήματα προβάλλεται το φετινό καλοκαίρι στη χώρα μας, έπειτα από οχτώ χρόνια, αν και δεν ξέρω πόσοι σινεφίλ θα τρέξουν να το δουν αφού φαίνεται να ‘χει θέση περισσότερο σε αφιέρωμα της Ταινιοθήκης παρά στις κινηματογραφικές αίθουσες. Μολαταύτα, πρόκειται για ένα κομψοτέχνημα του νεαρού Βιγκό, ο οποίος έχασε τη ζωή του λίγους μήνες μετά έχοντας σκηνοθετήσει τέσσερις ταινίες, εκ των οποίων η μεσαίου μήκους "Διαγωγή μηδέν" -εξαιρετική αν θυμάστε. Ένα αισθηματικό ρομάντζο λαμβάνει χώρα πάνω σ’ ένα ποταμόπλοιο, στο ταξίδι του οποίου περνάει η σχέση του καπετάνιου και της γυναίκας του από «σαράντα κύματα». Γκροτέσκ σκηνές, αστεία και δράματα χαρακτηριστικά, σε μια ταινία αληθινό μάθημα κινηματογραφικό.
Η «Πρώτη σελίδα» σε σκηνοθεσία Μπίλι Γουάιλντερ, αμερικανικής παραγωγής του 1974, με τους Τζακ Λέμον, Γουόλτερ Ματάου, Σούζαν Σάραντον, είναι η τελευταία κινηματογραφική μεταφορά του πετυχημένου θεατρικού των Hecht-MacArthur. O σκληρός εκδότης της Chicago Examiner, Γουόλτερ Μπερνς, και ο κορυφαίος δημοσιογράφος της εφημερίδας Χίλντι Τζόνσον είναι σίγουροι πως μπορούν να καλύψουν οποιοδήποτε θέμα. Ώσπου, ο δεύτερος αποφασίζει να παντρευτεί τη νεαρή χήρα Πέγκι και ν’ αφήσει την εφημερίδα προς απογοήτευση του εκδότη του. Μην μπερδευτείτε, προ δυο εβδομάδων γνωστή κυριακάτικη εφημερίδα πρόσφερε την εκδοχή του Χάουαρντ Χωκς, παραγωγής 1940, με τον Κάρι Γκραντ και τη Ρόζελιν Ράσελ, κατά τη γνώμη μου η καλύτερη μεταφορά του θεατρικού, όπου στη θέση του δημοσιογράφου είναι γυναίκα και έχει ερωτική σχέση με τον εκδότη. Σ’ αυτή, όμως, την ταινία του Γουάιλντερ, από τις τελευταίες στην καριέρα του σπουδαίου σκηνοθέτη, παρόλο που το δίδυμο Λέμον-Ματάου είναι «όλα τα λεφτά» δεν καταφέρνει να φτάσει τα αμίμητα κωμικά σκετς του Γκραντ. Όπως και να ‘χει, πρόκειται για μια διασκεδαστική κωμωδία αποκλειστικά για θερινά σινεμά.

Έκλειψη **
The rebound **
Ραντεβού στο Παρίσι (1963) ***
Αταλάντη (1934) ****
Η πρώτη σελίδα (1974) ***

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 1-7).