31 Ιουλ 2010

Συνέντευξη του Τρέβορ Τζόουνς... (ή Κάθε ταινία είναι ένα μικρό σύμπαν)

Στον Νέστορα Πουλάκο
npoulakos@apogevmatini.gr


Στις αρχές Ιουλίου κι ενώ όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου της Νοτίου Αφρικής, ένας σημαντικός καλλιτέχνης της χώρας αυτής βρισκόταν στην Ελλάδα. Ο ερχομός του Τρέβορ Τζόουνς στη Θάσο για λογαριασμό του 2ου Φεστιβάλ Κινηματογραφικής Μουσικής ΕΜΜΑ 2010 (με καλλιτεχνική διευθύντρια την Κορίνα Βουγιούκα), που πραγματοποιήθηκε στα Παλαιά Μεταλλεία Λιμεναρίων του νησιού από τις 2 έως τις 7 Ιουλίου, μπορεί να πέρασε στα ψιλά του Τύπου, μολαταύτα πρόκειται για ένα γεγονός σημαντικό.

Ο Τρέβορ Τζόουνς είναι ένας συνθέτης παγκοσμίου φήμης με μια καριέρα τριάντα χρόνων, έχοντας γράψει μουσική για τουλάχιστον 80 κινηματογραφικές και τηλεοπτικές ταινίες, ενώ για δεκαετίες εργάστηκε στο Χόλιγουντ. Πολλές από τις συνθέσεις του θα σας είναι στα σίγουρα γνωστές : στο «Εξκάλιμπερ» του Τζον Μπούρμαν, στον «Τελευταίο των Μοϊκανών» του Μάικλ Μάν, στο «Μια βραδιά στο Νότινγκ Χιλ» του Ρότζερ Μίτσελ, στο «Δαιμονισμένο Άγγελο» και το «Μισσισσιπής καίγεται» του Άλαν Πάρκερ, στο «Εις το όνομα του Πατρός» του Τζιμ Σέρινταν και τη «Σκοτεινή πόλη» του Άλεξ Πρόγιας, στο «Τρένο της μεγάλης φυγής» του Αντρέι Κοντσαλόφσκι κ.ά

«Πάντοτε συζητούσα πολλές ώρες με όλους αυτούς τους σπουδαίους σκηνοθέτες όπως λες ώστε να καταλάβω το τι ακριβώς ήθελαν, τι ήταν αυτό που ζητούσαν από μένα στις ταινίες τους», μου εξηγεί ο κ. Τζόουνς, ο οποίος μίλησε στην «Α» κατά το σύντομο πέρασμά του από τη χώρα μας. «Ταυτοχρόνως βέβαια μελετούσα επί ώρες το θέμα, έψαχνα πληροφορίες, διάβαζα ατελείωτα, προκειμένου να καταφέρω να μπω στον κόσμο που έχει φτιάξει στο κεφάλι του, και κάποιες φορές στο χαρτί, ο σκηνοθέτης για την ταινία του, η οποία όπως καταλαβαίνεις είναι ένα μικρό σύμπαν για τον ίδιο», μου λέει ο 61χρονος Νοτιοαφρικανός συνθέτης, αφού έχω μείνει έκπληκτος από το εύρος και τη βαρύτητα των συνεργασιών του.

Παρολαυτά ο Τρέβορ Τζόουνς, όσο και να σας φανεί περίεργο, δεν έχει πάρε ούτε Όσκαρ ούτε κάποιο μεγάλο κινηματογραφικό βραβείο. «Να σου πω την αλήθεια δεν με νοιάζουν και πολύ όλα αυτά. Αυτό που με ενδιαφέρει πάντα είναι να γράφω μουσική για ιστορίες που έχουν συναισθηματισμό και υποβλητική ατμόσφαιρα, ώστε να καταφέρνει η σύνθεσή μου να υπεισέρχεται στην ψυχή του θεατή, καθώς βλέπει την ταινία», και συνεχίζει, «αυτά τα τριάντα χρόνια δίνω πάντα βάση στις ιστορίες για τις οποίες συνθέτω, επιδιώκω πάντα να έχουν κέντρο βάρους την ανθρώπινη σχέση, ένα επικό φόντο, μια ταραχώδη κατάσταση, προκειμένου η μουσική μου να παίρνει μια διαφορετική διάσταση, μια άλλη μορφή, και να γίνεται σημαντική σε αυτό που βλέπει στην οθόνη ο σινεφίλ».

Παρά το γεγονός ότι αυτή την περίοδο ο κ. Τζόουνς δουλεύει πάνω σε δυο ταινίες νοτιοαφρικανικής παραγωγής, μια που γυρίζεται από τον σκηνοθέτη Κραιγκ Φόστερ και θα συνθέσει για πρώτη φορά με επιτελείο από τη χώρα του και μια που θα γυριστεί στην Ολλανδία, βρήκε και πάλι χρόνο ν’ ασχοληθεί με νέους καλλιτέχνες, αυτή τη φορά στο ΕΜΜΑ 2010 στη Θάσο, όπου μεταπτυχιακοί φοιτητές μουσικής δούλεψαν συνθέσεις πάνω σε ταινία. «Θεωρώ χρέος μου να έρχομαι σε επαφή με νέους δημιουργούς, αφού τόσο τις γνώσεις όσο και τις ευκαιρίες που έχω λάβει οφείλω, κατ’ εμέ, να τις μεταλαμπαδεύσω στην επόμενη γενιά», τονίζει ο κ. Τζόουνς. «Για να μη σου μιλήσω το τι σου προσφέρουν αυτοί οι νέοι καλλιτέχνες», μου λέει, «είναι τόσο όμορφο και επικερδές συνάμα να μπαίνεις, να βλέπεις και να μαθαίνεις πράγματα από τον κόσμο της νέας γενιάς, είναι κι αυτό ένα μάθημα ζωής».