16 Οκτ 2010

Συνέντευξη του Άγγελου Φραντζή..

Στον Νέστορα Πουλάκο

Το σημείο που με ενθουσίασε πρωτίστως στη νέα ταινία του Άγγελου Φραντζή είναι εκείνη η καταιγιστική ποπ κινηματογράφηση του μέσα σε ένα πλήθος καλαμιών, όπου ανάμεσα τους χαριεντιζόταν το ερωτικό τρίγωνο της ιστορίας του, ενώ έπαιζε το Decades των Joy Division διασκευασμένο από τον The Boy (κατά κόσμο Αλέξανδρο Βούλγαρη). Έμεινα ακούνητος στη θέση μου, κολλημένος στην οθόνη.

Η ταινία «Μέσα στο δάσος» είναι μια μινιμαλιστική κινηματογραφική αποτύπωση των πλέον αρχέγονων ανθρώπινων ενστίκτων, πλουραλιστικά δοσμένων σε έναν αρχετυπικό σχηματισμό : δυο αγόρια κι ένα κορίτσι (Ιάκωβος Καμχής, Nathan Pissoort, Κάτια Γκουλιώνη) ζουν στο απόλυτο αστικό τίποτα, μες στη φύση, σε δάση, σε λίμνες και καταρράκτες, στη θάλασσα και τα βουνά. Πειραματίζονται σεξουαλικά ετεροφυλικά – ομοφυλοφιλικά, παίζουν με τα σώματα τους, τα χέρια τους, γίνονται ένα με τη φύση σε όλα τα επίπεδα. Πρωτόγονα ορμώμενοι, με οργή εξωθούνται σε συμπεριφορές ακραίες, βγάζοντας βορά τα πιο σκληρά, τραχιά ένστικτά τους. Μέσα σε 97 λεπτά ο Φραντζής αναδιατυπώνει τη δαρβινική άποψη περί ανθρώπου, τοποθετώντας σε περισσότερα από 15 φυσικά τοπία της Κεντρικής και Βόρειας Ελλάδας τρεις χαρακτηριστικές φάτσες της εποχής μας, με σκοπό να αναψηλαφήσουν το ερωτογενές εγώ τους.

- Πολύ θα ήθελα να μάθω τι είχες αρχικά στο μυαλό σου, καθώς έγραφες το σενάριο της ταινίας.

- Πάντως σίγουρα όχι ακριβώς αυτό που είδες στην οθόνη. Το πρώτο σενάριο ήταν δουλεμένο για μια ταινία στα κλασικά πρότυπα. Με αρκετούς δεύτερους ρόλους, μεγάλο συνεργείο, αρκετές λήψεις και γυρίσματα. Όσο περνούσε ο καιρός όμως και επεξεργαζόμουν την ιστορία κατέληξα να θέλω πολύ να την οδηγήσω στον πυρήνα της. Μου έκανε περισσότερο ενδιαφέρον. Επομένως, με πιο ανοικτούς ορίζοντες απογύμνωσα την ιστορία, της έδωσα μια μορφή βαθιά μινιμαλιστική και, το κυριότερο, περιορίστηκα στους τρεις κεντρικούς χαρακτήρες της. Την ίδια αφαίρεση ακολούθησα και στη διαδικασία του μοντάζ.

- Ανακατεύτηκες, πάντως, με ένα θέμα διαχρονικό, που έχει και βάθος και χωρά συζήτηση μεγάλη.

- Από πάντα με ενδιέφερε ο έρωτας στις ποικίλες εκφάνσεις του. Γι’ αυτό στην ταινία καταπιάστηκα με την ανατομία της ερωτικής επιθυμίας. Και κατ’ επέκταση με τους μηχανισμούς της επιθυμίας, πως αυτοί εξελίσσονται, πως αντιστρέφονται, πως διαστρεβλώνονται. Επί της ουσίας την επιθυμία αυτή καθ’ αυτή πραγματεύεται η ταινία.

Βέβαια, με τη συγκεκριμένη παραγωγή ο Άγγελος Φραντζής έχει κάνει σχετικό ντόρο τα τελευταία τρία χρόνια. Καταρχάς διότι αυτό το project δεν έχει περιοριστεί αποκλειστικά στον κινηματογράφο. Και εν συνέχεια επειδή γυρίστηκε με μια απλή ψηφιακή φωτογραφική μηχανή Casio των 190 ευρώ. Πάντως η ταινία κόστισε 180 χιλιάδες ευρώ, συγχρηματοδοτούμενη από το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου και την Ε.Ρ.Τ (η ιστορία της χρηματοδότησης παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον και καταδεικνύει το ελληνικό παράδοξο).

- Εντέλει το «Μέσα στο δάσος» έγινε ένα καλλιτεχνικό πολυθέαμα. Πως κατέληξες σε αυτό;

Το ένα έφερε το άλλο, τίποτε δεν ήταν σχεδιασμένο από την αρχή παρά μόνο η ταινία κι αυτή όχι στην πρώτη της μορφή, όπως σου είπα προηγουμένως. Πολύ απλά μου γεννήθηκε η ανάγκη να λάβει το project κι άλλες διαστάσεις πέρα από την κινηματογραφική. Έτσι προέκυψε η παράσταση στο περυσινό Φεστιβάλ Αθηνών που ήταν ένα μεγάλο ρίσκο για μένα και θεωρώ ότι πέτυχε εν μέρει (σ.σ. Τον Ιούλιο του 2009 στο χώρο «Πειραιώς 260» παίχτηκε το «Μέσα στο δάσος», ένα κράμα θεατρικής παράστασης, βίντεο εγκατάστασης, με ζωντανή ορχήστρα κ.ά). Και αφότου η ταινία βγει στις αίθουσες, θα εγκαινιαστεί στη γκαλερί Beton 7 την 1η Οκτωβρίου η εικαστική εκδοχή της υπό μορφή βίντεο εγκατάστασης με τον τίτλο «This is not a love song». Εκεί θα υπάρχουν μεταξύ άλλων 12 οθόνες, όπου θα προβάλλεται υλικό το οποίο δεν έχει περιληφθεί στην ταινία.

- Πόσες ώρες υλικό έχεις; Διότι και οι τρεις εκδοχές της ιστορίας θέλουν εικόνα μπόλικη.

- Περί τις 80 ώρες τράβηξα κατά το γύρισμα. Και για να μην απορήσεις, να σου πω, ότι δεν ήταν ένα τυπικό γύρισμα όπως το ξέρουμε. Από τη στιγμή που ξεκινούσα να τραβάω τους τρεις ηθοποιούς, η κάμερα δεν σταμάτησε να γράφει παρά μόνο όταν θέλαμε διάλειμμα ή με το τέλος της ημέρας.

Όπως μου εξηγεί ο Φραντζής, για την ταινία χρειάστηκαν πρόβες τεσσάρων μηνών προκειμένου να πετύχουν τα γυρίσματα, στα οποία έτσι κι αλλιώς υπήρχε άφθονος αυτοσχεδιασμός. Ουσιαστικά ο ίδιος άφησε τους ηθοποιούς να παίξουν ελεύθερα πάντα βάσει σεναρίου, κινηματογραφώντας κάθε δευτερόλεπτο αυτού του περίεργου -παγανιστικού ύφους- παιχνιδιού.

- Γιατί αποφάσισες να κάνεις ταινία χρησιμοποιώντας μια μικρή ψηφιακή κάμερα;

- Μπορεί ακόμη στην Ελλάδα να μην το έχουμε συνηθίσει αλλά στο εξωτερικό όλο και γίνεται πλέον. Κοίταξε, η ταινία είναι ένα πείραμα εν γένει γι’ αυτό και χρησιμοποίησα τη συγκεκριμένη κάμερα. Το μπάτζετ μειώθηκε, το γύρισμα έγινε πιο ευέλικτο και ελεύθερο (σ.σ. το συνεργείο ήταν 4μελές, χωρίς φώτα, με φυσικό ήχο). Επίσης δεν είχα μεγάλο πρόβλημα με την εικόνα, μια και η μηχανή διαθέτει λειτουργίες που με βόλεψαν. Κυρίως όμως η επιλογή χρήσης της με ώθησε στο να εστιάσω ακόμη περισσότερο στον πυρήνα της ιστορίας μου.

- Πιστεύεις ότι θα προκαλέσουν το κοινό οι έντονες σαρκικές στιγμές, που περιέχονται στην ταινία;

- Να σου πω την αλήθεια δε με ενδιαφέρει καθόλου. Άλλωστε ευθύς εξαρχής είχα σκοπό να παίξω με το γυναικείο και το αντρικό σώμα, να ανακατευτώ με τη σεξουαλικότητα και τις πράξεις της. Άρα όλα ήρθαν αναπόφευκτα. Μόνο για τους ηθοποιούς ήταν δύσκολο και σε αυτό –πίστεψε με- βοήθησε το μικρό συνεργείο.

- Το «Μέσα στο δάσος» είναι μια χαρακτηριστική art house παραγωγή και όπως πάντα θ’ ανακινήσει τη σχετική κουβέντα, ότι δηλαδή απευθύνεται σε ειδικό κοινό, σε λίγους, σε σινεφίλ κτλ. Θα πάρεις θέση;

- Αυτή είναι μία τόσο παλιά ιστορία, που δεν νομίζω ότι έχει ιδιαίτερο νόημα να την επαναφέρουμε. Όλες μου οι ταινίες, όπως και το «Μέσα στο δάσος», έχουν φανατικούς φίλους όπως και θεατές που σηκώνονται και φεύγουν από την αίθουσα. Αυτό πάντα θα γίνεται, όπως κι έγινε άλλωστε στις πρώτες προβολές της ταινίας στα φεστιβάλ του εξωτερικού. Δε μου είναι κάτι πρωτόγνωρο. Εκείνο που με ενδιαφέρει κυρίως είναι να πάει ο κόσμος να τη δει και να την απολαύσει σε μια κεντρική αίθουσα, που να ταιριάζει στην ταινία.

Με τον Άγγελο Φραντζή ολοκληρώσαμε την κουβέντα μας καυτηριάζοντας φυσικά τα κακώς κείμενα της ντόπιας κινηματογραφίας. Μάλιστα μου εξιστόρησε ένα ακόμη ελληνικό παράδοξο από την ανάμειξη του στην επιτροπή για τη σύσταση της Ακαδημίας Τεχνών, που είχε υποσχεθεί η προηγούμενη κυβέρνηση πριν μια πενταετία.

Το «Μέσα στο δάσος» προβάλλεται στις αίθουσες από τις 30 Σεπτεμβρίου σε διανομή Filmcenter. Προηγουμένως είχε κάνει την ελληνική πρεμιέρα του στις 16ες Νύχτες Πρεμιέρας της Αθήνας. Την παγκόσμια πρώτη την πραγματοποίησε στο σημαντικό φεστιβάλ του Ρότερνταμ τον Γενάρη που μας πέρασε. Στο μεταξύ παρουσιάστηκε στα φεστιβάλ του Χονγκ Κονγκ, του Μονάχου, των Νέων Οριζόντων στην Πολωνία, του Ρίο στη Βραζιλία, και έχει μακρά συνέχεια από τη Βαρκελώνη έως τη Μπανγκόκ και την Κωνσταντινούπολη.

Για περισσότερες πληροφορίες ανατρέξτε στο blog της ταινίας, http://mesastodasos.wordpress.com

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο τεύχος 6 του διμηνιαίου περιοδικού κόμικ "Mov." (Οκτώβριος-Νοέμβριος 2010).