31 Ιαν 2010

Re Vaggelaki mia erwthsh : ekei pou eisai paizoun "KURIES"?
8a ta 3anapoume kapoia stigmh...
Stratos P.

Συνέντευξη της Θεοδώρας Τζήμου..

Συνέντευξη στον Νέστορα Πουλάκο
npoulakos@apogevmatini.gr


Το αναφέρουμε συχνά αλλά είναι μια πραγματικότητα και οφείλουμε να το παραδεχτούμε. Η Θεοδώρα Τζήμου είναι η πλέον χαρακτηριστική φυσιογνωμία της σύγχρονης ελληνικής υποκριτικής σκηνής. Με ότι έχει καταπιαστεί, το έχει καταφέρει περίφημα. Είτε κάνει τηλεόραση, είτε παίζει στο θέατρο (αυτή την περίοδο είναι σε πρόβες για την επικείμενη παράσταση του Μιχαήλ Μαρμαρινού). Είτε πρωταγωνιστεί στον κινηματογράφο, είτε τραγουδάει σέξι επί σκηνής με τον Κωστή Μαραβέγια. Πολυτάλαντη και πάντα πετυχημένη, έχει περάσει από τα χέρια αξιόλογων σκηνοθετών όπως ο Κωνσταντίνος Γιάνναρης, ο Στέργιος Νιζήρης, ο Δημήτρης Ινδαρές, ο Γιώργος Σταμπουλόπουλος, η Λουκία Ρικάκη, ο Τάσος Μπουλμέτης κ.ά. Μάλιστα, η Στέλλα Θεοδωράκη την επιλέγει να πρωταγωνιστήσει και στη δεύτερη ταινία της, “Ricordi mi”.

Προσωπικά μόνο μέσα από την απώλεια μπορώ να υπάρξω. Αυτό που χάνω, που αφήνω, είναι αυτό που με χαρακτηρίζει μ' έναν ιδιαίτερο τρόπο. Είμαι "εγώ", πως να σας το πω, μέσα από τις απώλειες μου”, είπε χαρακτηριστικά στην “Α” η Θεοδώρα Τζήμου για την ερμηνεία της στην ταινία της Θεοδωράκη. Εκεί, ξετυλίγεται η ιστορία μιας γυναίκας που προσπαθεί να ξανακτίσει τη ζωή της μετά από μια περίοδο μεγάλου πόνου. Η Φανή σβήνει από τη μνήμη της το θάνατο του συντρόφου της, την ίδια εποχή που κάνει μια έρευνα για την απελπισία και την ανερχόμενη φτώχεια στην Αθήνα.

Οι φράσεις “να με θυμάσαι” και “να μη με ξεχνάς” χαρακτηρίζουν την ιστορία της ταινίας. “Παρόλο που είναι λέξεις εγωιστικές και θα ήταν ιδανικό να μην λέγονται, θεωρώ ότι δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην τις έχει αρθρώσει”, λέει η κ. Τζήμου, η οποία δίνει μια εξαιρετική ερμηνεία για μια ακόμη φορά.
Πιστεύει, όμως, ότι η μνήμη παρά την απώλεια είναι σημαντική. “Η μνήμη προχωράει ενώνοντας σημεία του παρελθόντος με το αύριο και το σήμερα”.
Στο ρόλο της, η όμορφη ηθοποιός με καταγωγή από το Ουζμπεκιστάν βρίσκεται μεταξύ δυο ανδρών, ένα παιχνίδι επιβίωσης για την ίδια.
Αυτές τις ημέρες πέρα από τις πρόβες με τον Μιχαήλ Μαρμαρινό, έχει ξεκινήσει να δουλεύει με τον Κωνσταντίνο Γιάνναρη για την επόμενη ταινία του. “Δεν μπορώ να καταλάβω τι σημαίνει εμπορικό σινεμά. Οι ταινίες που κάνω, θέλω να πηγαίνουν καλά στις αίθουσες. Η επιλογή τους έχει πάντα να κάνει με το σενάριο και τους ανθρώπους που τις περιστοιχίζουν. Δεν σκέφτομαι ποτέ, "α, τώρα θα κάνω σινεφίλ ταινία”, τόνισε η Θεοδώρα Τζήμου αναφορικά με την άνθηση της εμπορικής κωμωδίας αυτή την εποχή και το διαχωρισμό της από τις σινεφίλ.
Το “Ricordi mi” προβάλλεται στις αίθουσες από την περασμένη Πέμπτη (14/1).


*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στη "Σαββατιάτικη Απογευματινή" (φύλλο 23-1).

ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ 105,5

Σήμερα το πρωί,
10 με 12,
στην εκπομπή "Γαλέρα στους πέρα κάμπους"
των Γ. Κουκουλά, Α. Ζουμή και Ν. Κουνενή,

ο Νέστορας Πουλάκος
θα συνομιλήσει
με τη σκηνοθέτιδα Στέλλα Θεοδωράκη
για την ταινία της "Ricordi mi" και το φεστιβάλ Fog Films (που διεξάγεται στη Θεσσαλονίκη)

και την Τίνα Πανδή
που επιμελείται την μεγάλη αναδρομική έκθεση
του Χρόνη Μπότσογλου
στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (στην Αθήνα).

30 Ιαν 2010

ΡΑΔΙΟ ΒΑΚΧΙΚΟΝ

ΣΗΜΕΡΑ, ΑΠΟ ΤΙΣ 18.00 ΕΩΣ ΤΙΣ 20.00, Ο ΤΑΣΟΣ ΡΗΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΝΕΣΤΟΡΑΣ ΠΟΥΛΑΚΟΣ ΒΑΖΟΥΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΑΠΑΓΓΕΛΟΥΝ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΒΑΓΓΕΛΗ...

ΑΝΑΒΑΛΛΕΤΑΙ Η ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ Χ. ΣΤΟ ΡΑΔΙΟ ΒΑΚΧΙΚΟΝ.

ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ (30/1) ΚΑΙ ΕΩΣ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ (7/2) ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΡΑΔΙΟ ΒΑΚΧΙΚΟΝ ΠΕΝΘΟΥΝ ΤΟN ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΝΩΡΙΣ...

Για τον Βαγγέλη... (Θα σε θυμόμαστε για Πάντα, ρε μπαγάσα!)

"Ανίκητος" - Τζον Κάρλιν

Ανίκητος
Τζον Κάρλιν, μτφρ. Κωνσταντίνος Θ. Κωστίκας, Εκδόσεις Π.Χ. Πασχαλίδης

Το μπεστ σέλερ του δημοσιογράφου της El Pais Τζον Κάρλιν, για την πολιτική ιδιοφυΐα, την ακαταμάχητη γοητεία και το γενναιόδωρο όραμα του χαρισματικού Νέλσον Μαντέλα, που κατάφερε μέσα σ' ένα χρόνο από τις πρώτες δημοκρατικές εκλογές της Νότιας Αφρικής, να δημιουργήσει από την αρχή ένα έθνος. Οι σχέσεις του με τους λευκούς, η επιμονή του να καταφέρει να εναρμονίσει τις δυο μισητές φυλές που αιματοκύλησαν ένα ολόκληρο κράτος για δεκαετίες, ο αγώνας του για το τέλος του άπαρτχαϊντ σε επίπεδο ανθρώπινο και ηθικό. Αλλά και η στροφή της προσοχής του στο ράγκμπι, για την επίτευξη της εθνικής ενότητας τόσο σύντομα. Το “όπιο του λαού”, όπως το ξέρουμε εμείς εδώ. Η κατάκτηση του παγκοσμίου κυπέλλου και το παραλήρημα της ενότητας, της αδελφοσύνης, της ανθρωπιάς. Το βιβλίου Κάρλιν μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Κλιντ Ίστγουντ, με πρωταγωνιστές τους Μόργκαν Φρίμαν και Ματ Ντέιμον. Προβάλλεται αυτή την περίοδο στις ελληνικές αίθουσες.

Ν. Π.

29 Ιαν 2010

Το όπιο του λαού διώχνει το μίσος..

του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr


Ανίκητος


Βιογραφική, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Κλιντ Ίστγουντ, με τους Μόργκαν Φρίμαν, Ματ Ντέιμον.


Η πραγματική ιστορία του Νέλσον Μαντέλα που ένωσε τις δυνάμεις του με τον αρχηγό της ομάδας ράγκμπι της Νότιας Αφρικής, Φρανσουά Πιενάαρ, για να συμφιλιώσουν τη διχασμένη πατρίδα τους.


Η ισχύς εν τη ενώσει. Το όπιο του λαού, ανέκαθεν, το ποδόσφαιρο ή το ράγκμπι, μπορεί να τονώσει την εθνική ενότητα. Ή να τη δημιουργήσει από την αρχή, εν προκειμένω. Γιατί ο έξυπνος ο πολιτικός, ο διπλωματικός, με τις κινήσεις ελιγμού και τις αποφάσεις μη διχασμού, μπορεί να κάνει λευκούς και μαύρους αγαπημένους, να τραγουδούν μαζί, να σφιχταγκαλιάζονται για το γκολ, να πίνουν το αναψυκτικό και ν' ανταλλάζουν βλέμματα χαράς και ευγνωμοσύνης για το θεό.

Όλα τα παραπάνω συνέβησαν στη Νότια Αφρική του απαρτχάιντ. Για να μην ξεχνιόμαστε. Βέβαια, ο Νέλσον Μαντέλα εκλέχθηκε, βγήκε στην επιφάνεια, αναδείχθηκε και αποφάσισε να εξαλείψει το μισός. Να ενώσει τον πληθυσμό του. Και να μην προκαλέσει αντίδραση για την αντίδραση.
Όπως θα νόμιζαν οι καταπιεσμένοι μαύροι οπαδοί του. Ή οι λευκοί αντίπαλοι του, οι ηττημένοι.
Στην ταινία αυτή ο αειθαλής Κλίντ Ίστγουντ δεν κρίνει συνολικά το έργο του Μαντέλα. Εξετάζει τις πρώτες μέρες της προεδρίας του, κάπως εξωραϊσμένες βέβαια, και κοντοστέκεται σε ένα αληθινό περιστατικό. Την ξαφνική ενασχόλησή του με το ράγκμπι, το ενδιαφέρον του για την ομάδα που μισούσαν οι “δικοί” του, τη φιλία του με τον αρχηγό Πιενάαρ. Έως την κατάκτηση του παγκοσμίου κυπέλλου, που συνάδει με την ευμάρεια της χώρας.

Δεν γνωρίζουμε κατά πόσο όλα τα παραπάνω είναι βαθιά. Αν τα εννοούσε, αν τα ένιωθε ο Μαντέλα, ή αν τα έκανε για το κοινό καλό, διπλωματικά, για μια άμεση αναγκαία ενότητα.

Ο “Ανίκητος” είναι ένα διασκεδαστικό φιλμ. Στηρίζεται στη λάμψη των προσωπικοτήτων, στο έντονο του μελό και τη δίψα για την αλήθεια. Τη γενική. Τι έγινε σε αυτή τη χώρα, εν τέλει; Τα κατάφερε ο Νέλσον Μαντέλα τότε;

Πρόκειται για μια πολιτική ταινία, με κοινωνικό υπόβαθρο. Άψογη η σκηνοθεσία του Ίστγουντ στα αθλητικά δρώμενα. Σε πολλά σημεία είναι συγκλονιστικά. Και, κυρίως, ένας Μόργκαν Φρίμαν σε μια ολοκληρωμένη, μεστή ερμηνεία. Για Όσκαρ. Ο μεγάλος αντίπαλος του Τζορτζ Κλούνεϊ στα επικείμενα βραβεία.

Την ταινία αξίζει να τη δείτε.


Η πόλη της ζωής και του θανάτου


Δραματική/ πολεμική, παραγωγής Κίνας και Χονγκ Κονγκ, σε σκηνοθεσία Λου Τσουάν, με τους Γιε Λιου, Φαν Γουέι.


Μετά από 70 χρόνια, η σφαγή στην παλιά πρωτεύουσα της Κίνας Νανγίνγκ παραμένει μια σκοτεινή υπόθεση : η Κίνα ισχυρίζεται ότι βρήκαν το θάνατο γύρω στους 300.000 ανθρώπους, ενώ η Ιαπωνία παραδέχεται ότι σκοτώθηκαν οι μισοί και δεν έχει ακόμα απολογηθεί δημόσια γι' αυτή την πράξη της.


Εν τέλει, πόσο βαθύς και τραγικός είναι ο ανθρώπινος πόνος. Ειδικώς όταν αυτός προέρχεται από την παράνοια, τον πόλεμο, τον επεκτατικό, τον ιμπεριαλιστικό, που θέλει να κατασπαράξει εδάφη ξένα, και να διαλύσει ανθρώπινες ζωές, να καταστρέψει ψυχές και μυαλά μια για πάντα. Η κόντρα Ιαπωνίας-Κίνας, η προαιώνια, έφτασε στο απόγειό της, λίγο πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν το σκληρό πρόσωπο της αυτοκρατορικής Ιαπωνίας αγρίεψε και αποφάσισε να συμπλεύσει με τους Ναζί. Η ταινία του Λου Τσουάν, που κέρδισε το μεγάλο βραβείο στο περυσινό φεστιβάλ του Σαν Σεμπάστιαν, δεν προσπαθεί να είναι αντικειμενική, άλλωστε είναι παραγωγή κινεζική. Προσεγγίζει όμως την ψυχή την ανθρώπινη, καδράρει στον πόνο, μιλά για το τέλος της βίας. Ας μπει μια τελεία, επιτέλους. Με εικόνα ασπρόμαυρη και ήχους που βγαίνουν από τις κάνες των όπλων, το βλέμμα των τραγικών “ηρώων” αξίζει όσο χίλιες λέξεις.

Άλλες ταινίες

Η “Agora” σε σκηνοθεσία Αλεχάντρο Αμεναμπάρ, παραγωγής Ισπανίας και Μάλτας, με την Ρέιτσελ Βάις, είναι μια ταινία εποχής που ανακατεύει τη θρησκεία, την επιστήμη, την κοσμοθεωρία, τον έρωτα, την αγάπη, με φόντο μια εποχή σκληρή για την ανθρωπότητα. Τον 4ο αιώνα μ.Χ., η αστρολόγος-φιλόσοφος Υπατία της Αλεξάνδρειας μάχεται για να σώσει τη συγκεντρωμένη σοφία του αρχαίου κόσμου. Η μειοψηφία του χριστιανικού πληθυσμού υποκινεί τη βία στους δρόμους της πόλης, με αποτέλεσμα το ξέσπασμα ενός εμφυλίου πολέμου τεραστίων διαστάσεων. Σίγουρα δεν πρόκειται για την καλύτερη δουλειά του δημιουργού των ταινιών “Η θάλασσα μέσα μου” και “Οι άλλοι”, μια και προσπαθεί να μιλήσει για πολλά και σημαντικά ζητήματα διαχρονικά, ώστε εντέλει μπερδεύεται και χάνει το νήμα. Παρόλαυτα είναι μια παραγωγή ενδιαφέρουσα και πάνω απ' όλα καλαίσθητη.
To “Βρέχει κεφτέδες” σε σκηνοθεσία των Φιλ Λορντ και Κρις Μίλερ, αμερικανικής παραγωγής, είναι ένα πανέξυπνο όσο και διασκεδαστικό animation, το οποίο στη χώρα μας προβάλλεται μεταγλωττισμένο και σε 3D. Ο Φλιντ Λόκγουντ είναι ένας φιλόδοξος εφευρέτης, που χαροποιεί τη μικρή του πόλη με το τελευταίο του κατασκεύασμα, μια μηχανή που μετατρέπει το νερό σε φαγητό . Ευφάνταστο φιλμ για όλες τις ηλικίες, που θα ικανοποιήσει τους πάντες. Από τα φαβορί των Όσκαρ.
Η “Επαφή τέταρτου τύπου” σε σκηνοθεσία Ολατούντε Οσουνσάνμι, αμερικανικής παραγωγής. με τους Μίλα Γιόβοβιτς και Ελία Κοτέα, είναι ένα ενδιαφέρον θρίλερ, με έντονα στοιχεία εξωγήινου τρόμου, που βασίζεται τρόπον τινά σε πραγματικά ντοκουμέντα. Η ψυχολόγος Δρ. Αμπιγκέηλ Τάιλερ ξεκινάει να βιντεοσκοπεί συνεδρίες από τραυματισμένους ασθενείς στην πόλη Νομ της Αλάσκα, οπού μεγάλος αριθμός πληθυσμού αναφέρεται ως αγνοούμενος ετησίως. Ποντάροντας στη χιλιοειπωμένη εξωγήινη παρέμβαση, και ανακαλύπτοντας παλιές λίστες ερευνών του FBI, αυτή η χολιγουντιανή παραγωγή μπορεί να προκαλέσει το ενδιαφέρον του φανατικού κοινού του είδους.
Δεν είδαμε : Το “Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέϊ” σε σκηνοθεσία Όλιβερ Πάρκερ, βρετανικής παραγωγής, με τους Κόλιν Φερθ και Ρεμπέκα Χολ, είναι μεταφορά του γνωστού μυθιστορήματος του Όσκαρ Ουάιλντ.
Επίσης : Από σήμερα και μέχρι το Σάββατο (28-30/1) θα διεξαχθεί το 8ο Φεστιβάλ Cult Ελληνικού Κινηματογράφου στο κλαμπ Gagarin στην Αθήνα. Το διάστημα 28-31/1 θα προβληθεί το τμήμα Digital Wave 04 του 50ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας. Τέλος, την εβδομάδα 1-6 Φεβρουαρίου θα λάβει χώρα το 23ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ “Κινηματογράφος και πραγματικότητα” στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών.


Agora **

Βρέχει κεφτέδες ***

Ανίκητος ***

Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέϊ -

Επαφή τέταρτου τύπου **

Η πόλη της ζωής και του θανάτου ***

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 28-1).

"Σινεμά εν δήμω" : Το dvd της Δράμας

Για τις αρχές του νέου χρόνου δεν θα σας προτείνουμε μια ταινία μικρού μήκους, ψηφιακή ή σε φιλμ, το μέλλον αυτής της εγχώριας κινηματογραφίας δηλαδή. Όπως κάνουμε κάθε μήνα από αυτήν τη στήλη. Αλλά θα σας μιλήσουμε για ένα dvd, που περικλείει τις 15 πλέον ελπιδοφόρες ταινίες του 2009, όπως αυτές παρουσιάστηκαν και προβλήθηκαν στο 32ο Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας τον περασμένο Σεπτέμβριο. Νέα ταλέντα, νέες τάσεις στο χώρο του ελληνικού κινηματογράφου “βγάζει” το φεστιβάλ της Δράμας και δικαίως. Γιατί μες στο dvd αυτής της χρονιάς βρίσκουμε τόσο το δραματικό “Κι εγώ για μένα” του 26χρονου Τζώρτζη Γρηγοράκη (νέο ταλέντο), που απέσπασε το μεγάλο βραβείο της κριτικής επιτροπής. Έως τον πολύπειρο, χρόνια δοκιμασμένο και αειθαλή Αχιλλέα Κυριακίδη (νέα τάση) με το βαθιά υπαρξιακό, αρκούντως ερωτικό “Μετά τον χαρακτηριστικό ήχο”. Επίσης, προτείνεται μια ταινία με ορμή επιθετική, ο “Σκύλος” του Νίκου Labot, η παιδική συναισθηματική “Λήθη” του Γαβιρήλ Τζάφκα, όπως και το σκληρά κοινωνικό “Νανούρισμα” της Γιάννας Αμερικάνου. Χωρίς να θέλουμε ν' αδικήσουμε καμία παραγωγή, και οι 15 ταινίες του dvd... της Δράμας παρουσιάζουν το δικό τους ενδιαφέρον ξεχωριστά. Και κυρίως καταδεικνύουν τους επόμενους κινηματογραφιστές αυτού του τόπου. Αν μη τι άλλο τη χρειαζόμαστε αυτή την πηγή ταινιών όσο τίποτε άλλο. Το dvd υπό τον τίτλο “Short” πωλείται στα καταστήματα Fnac, και τα έσοδα δίνονται στους σκηνοθέτες των ταινιών μικρού μήκους.

*Η στήλη του Νέστορα Πουλάκου, δημοσιευμένη στο τεύχος 51 του μηνιαίου περιοδικού "Γαλέρα" (Ιανουάριος 2010).

28 Ιαν 2010

ΡΑΔΙΟ ΒΑΚΧΙΚΟΝ


Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα. . .

κάθε Πέμπτη βράδυ

από τις 22.00 μέχρι τις 00.00

διαβάζουν με σπαστά ελληνικά. . .
ακούν μονοφωνικά. . .
χαμογελούν δυνατά. . .
τραγουδούν παράφωνα. . .

και μαζί με τις ιστορίες τους,
σας κάνουν παρέα,
o Τάσος Ρήτος και η Θεοδοσία Ζαμπάκα!

*************************************
Σήμερα 28 Ιανουαρίου,
θα παρελάσουν από το studio
Ελληνίδες σοπράνο jazzίστριες
για να μας μιλήσουν και γιατί όχι
να μας τραγουδήσουν!

Στις 22.00 μαζί με την Θεοδοσία Ζαμπάκα
εκ Βαλένθιας ορμώμενη με όρεξη για ιστορίες
με
ταύρους και κόκκινα φορέματα!
*************************************

Συντονιστείτε μόνο στο Ράδιο Βακχικόν!

http://www.vakxikon.gr/

". . .θυμάμαι καθόσουν
με τα πόδια ανοιχτά
πάνω στο κόκκινο
παγκάκι. . ."

27 Ιαν 2010

"Τα πάντα ρή-τος / This history of music and poetry : Stand by me" - No 48

The song is originally performed and written by Ben E. King, Jerry Leiber and Mike Stoller.

When the night has come
And the land is dark
And the moon is the only light we'll see

No I won't be afraid, no I won't be afraid

Just as long as you stand, stand by me
And darlin', darlin', stand by me, oh now now stand by me
Stand by me, stand by me

If the sky that we look upon

Should tumble and fall
And the mountains should crumble to the sea

I won't cry, I won't cry, no I won't shed a tear

Just as long as you stand, stand by me
And darlin', darlin', stand by me, oh stand by me
Stand by me, stand by me, stand by me-e, yeah

Whenever you're in trouble won't you stand by me,
oh now now stand by me

Oh stand by me, stand by me, stand by me
Darlin', darlin', stand by me-e, stand by me
Oh stand by me, stand by me, stand by me

Δάντης Αλιγκέρι

Ο Δάντης ονόμασε αρχικά το έργο Κωμωδία όμως μετονομάστηκε σε Θεία Κωμωδία όταν το αποκάλεσε με αυτό τον τρόπο ο Βοκάκιος. Το θέμα του έργου είναι το φανταστικό ταξίδι του συγγραφέα στο βασίλειο των νεκρών, με οδηγό τον επικό ποιητή Βιργίλιο και τη Βεατρίκη. Η ιδέα ενός ταξιδιού στον Άδη και στον Παράδεισο είχε ασφαλώς προηγηθεί στην αρχαιότητα τόσο στον Όμηρο με τον Οδυσσέα όσο και στον Βιργίλιο με τον Αινεία. Το έργο χωρίζεται σε τρία μέρη: Κόλαση, Καθαρτήριο και Παράδεισος. Κάθε μέρος περιλαμβάνει 33 ωδές και μία εισαγωγική. Το έργο αντικατοπτρίζει μεταξύ άλλων πολλές αντιλήψεις της μεσαιωνικής φιλοσοφίας.
Στην Κόλαση, η οποία περιγράφεται να έχει κωνοειδή μορφή, ο Δάντης καυτηριάζει όλους τους εγκληματίες και τους πολιτικούς του αντιπάλους εμφανίζοντας τους να βασανίζονται με φρικτό τρόπο. Στο Καθαρτήριο, περιγράφει πώς – σύμφωνα με τις μεσαιωνικές αντιλήψεις – γίνεται η κάθαρση της ανθρώπινης ψυχής από τις αμαρτίες της πριν αυτή εισέλθει στον Παράδεισο, όπου γίνονται δεκτοί όλοι οι ενάρετοι άνθρωποι. Τέλος, στον Παράδεισο, ο Δάντης περιγράφει την συνάντησή του με τους Αγίους και τους μεγάλους διανοητές.
Η Θεία Κωμωδία αποτελεί επιπλέον σημαντική προσφορά του Δάντη στη διαμόρφωση της ιταλικής γλώσσας. Ουσιαστικά κατάφερε να συνθέσει τα λατινικά, τα οποία ομιλούνταν από τους μορφωμένους και τη φλωρεντιανή διάλεκτο που μιλούσε ο λαός.

Nick Mason

Ο Nick Mason ήταν ο ντράμερ των Pink Floyd και το μόνο μέλος του συγκροτήματος που ήταν παρόν καθ' όλη τη διάρκειά ύπαρξής του (1965-1995), έχοντας χαρακτηριστεί και «ενωτική δύναμη» της μπάντας. Έχει συμβάλει σε τραγούδια όπως τα «Interstellar Overdrive», «Echoes», «Speak To Me», «One Of These Days» και έχει κάνει και φωνητικές εμφανίσεις στα «Signs Of Life» και «One Of These Days».

Στρατής Τσίρκας

Μα ποια ζωή αξίζει και πώς μπορείς να τήνε πεις ωραία, δίχως έναν άξιο θάνατο;

Σαν σήμερα – 27 Ιανουαρίου

1302: Εξορίζεται από τη Φλωρεντία ο ποιητής και δημιουργός της Θείας Κωμωδίας, Δάντης Αλιγκέρι.

1756: Γεννιέται ο Αυστριακός μουσικός και συνθέτης Βόλφανγκ Αμαντέους Μότσαρτ. Ο Μότσαρτ θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες όλων των εποχών. Πέθανε σε ηλικία 35 ετών, αλλά παρά το νεαρό της ηλικίας του κατάφερε να συνθέσει 41 συμφωνίες, 27 κονσέρτα για πιάνο, 23 κουαρτέτα για έγχορδα όργανα, 17 σονάτες για πιάνο, 7 μεγάλες όπερες και άλλες αναρίθμητες συνθέσεις.

1832: Γεννιέται ο Λούις Κάρολ συγγραφέας του μυθιστορήματος "Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων".

1870: Ιδρύεται στις ΗΠΑ η πρώτη αδελφότητα γυναικών με το όνομα "Άλφα Κάπα Θήτα" στο πανεπιστήμιο του Ντε Πω.

1888: Ιδρύεται στην περιοχή της Ουάσινγκτον των ΗΠΑ η "National Geographic Society", αφιλοκερδής επιστημονικός και εκπαιδευτικός οργανισμός για τη διάδοση των γεωγραφικών γνώσεων.

1901: Πεθαίνει στο Μιλάνο ο κορυφαίος Ιταλός συνθέτης του 19ου αιώνα και δημιουργός της περίφημης "Τραβιάτα", Τζουζέπε Βέρντι, σε ηλικία 70 ετών.

1914: Στην Αϊτή, ο εμφύλιος πόλεμος υποχρεώνει τον Πρόεδρο Ορέστε να εγκαταλείψει τη θέση του.

1915: Οι αμερικανικές δυνάμεις καταλαμβάνουν την Αϊτή.

1918: Βγαίνει στους κινηματογράφους η πρώτη ταινία του Ταρζάν με τίτλο "Τarzan of the Apes".

1944: Γεννιέται ο Νικ Μέισον, μουσικός και μέλος του συγκροτήματος των Pink Floyd.

1944: Σταματά η πολιορκία του Λένινγκραντ. Κατά τη διάρκεια των 872 ημερών, που διήρκεσε η πολιορκία, πέθαναν τουλάχιστον 650.000 άνθρωποι.

1945: Ο Κόκκινος Στρατός φτάνει στο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς στην Πολωνία, απελευθερώνοντας τους περίπου 7.600 αιχμαλώτους, που βρίσκονταν εγκαταλελειμμένοι εκεί. Μέχρι τότε στο Άουσβιτς είχαν δολοφονηθεί σχεδόν 1 με 1,5 εκατ. άνθρωποι.

1948: Γεννιέται ο κορυφαίος Ρώσος χορευτής και χορογράφος Μιχαήλ Μπαρίσνικοφ.

1957: Γεννιέται ο Τζάνικ Γκερς, μουσικός και μέλος του συγκροτήματος Iron Maiden.

1977: Πεθαίνει ο "πατέρας" του ελληνικού κινηματογράφου, Φιλοποίμην Φίνος.

1980: Πεθαίνει ο συγγραφέας Στρατής Τσίρκας.

1983: Πεθαίνει ο Γάλλος κωμικός ηθοποιός Λουί ντε Φινές.

26 Ιαν 2010

ΡΑΔΙΟ ΒΑΚΧΙΚΟΝ - ΜΕ ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Το περιοδικό γραμμάτων & τεχνών "Βακχικόν" και η συντακτική του ομάδα προχωρούν σε ένα ακόμη πείραμα, το ΡΑΔΙΟ ΒΑΚΧΙΚΟΝ! Οι περυσινές εκπομπές του περιοδικού, στα ιντερνετικά ραδιόφωνα www.tripradio.gr, www.radiobubble.gr, www.chimeres.fm, οι έκτακτες εκπομπές του στα fm, στο ΚΑΝΑΛΙ ΕΝΑ ΠΕΙΡΑΙΑΣ - 90,4 και ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ - 105,5, καθώς και οι ποικίλες συμμετοχές των συντελεστών του σε ραδιοφωνικές εκπομπές αναφορικά με το... βακχικό ζήτημα, όλα τα παραπάνω οδήγησαν στο νέο εγχείρημα.

Η συντονιστική ομάδα του ΡΑΔΙΟ ΒΑΚΧΙΚΟΝ ελπίζει να σας έχει κοντά της. Με τα σχόλια σας, τις ιδέες σας, τις προτάσεις σας για νέου ύφους εκπομπές και άλλες βελτιώσεις.

Μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί της στο radio@vakxikon.grΑυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε .

Παρακάτω είναι το 1ο -βασικό- πρόγραμμα του web ραδιοσταθμού που θα "τρέξει" από τις 25 Ιανουαρίου.

Ελάτε κοντά μας για να διαμορφώσουμε μαζί την συνέχεια...



ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ


ΔΕΥΤΕΡΑ : 17.00 - 22.00 ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ του Νίκου Μπίνου

22.00 - 00.00 "ΩΡΕΣ ΚΟΙΝΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ" με τον Πέτρο Γαρδικλή

ΤΡΙΤΗ : 17.00 - 22.00 ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ του Στράτου Π.

22.00 - 00.00 "ΦΙΖΙΚΜΑΝ" με τους Ν.Ι. Πουλάκο, Νίκο Μπίνο & Πέτρο Ασπρόπουλο

ΤΕΤΑΡΤΗ : 17.00 - 22.00 MOΥΣΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ του Ν.Ι. Πουλάκου

22.00 - 00.00 "Η ΕΚΠΟΜΠΗ ΠΟΥ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΟΝ ΑΚΡΟΑΤΗ" με τον Στράτο Π. (Ουρμπίνο, Ιταλία)

ΠΕΜΠΤΗ : 17.00 - 22.00 ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ του Πέτρου Ασπρόπουλου

22.00 - 00.00 "ΤΑ ΚΟΥΡΕΛΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΝΕ ΑΚΟΜΑ" με τους Τάσο Ρήτο & Θεοδοσία Ζαμπάκα (Θεσσαλονίκη)

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ : 17.00 - 22.00 ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ του Τάσου Ρήτου

22.00 - 00.00 "ΕΚΤΟΣ ΤΡΟΧΙΑΣ" με το συγκρότημα Πυρήνες (Ρόδος)

ΣΑΒΒΑΤΟ : 12.00 - 18.00 ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ του Βακχικόν

18.00 - 20.00 "MUSIC FROM THE LAND OF NOWHERE..." με τον Πάνο Χ.

ΚΥΡΙΑΚΗ : 18.00 - 20.00 ΕΠΑΝΑΛΗΨΕΙΣ ΕΚΠΟΜΠΩΝ των παραγωγών του Ράδιο Βακχικόν

20.00 - 22.00 "CINE ΑΚΟΥΣΤΙΚΟΝ" με την Ειρήνη Ασημένου

22.00 - 00.00 "ΡΑΔΙΟΚΑΤΑΛΗΨΗ" με την Ελισάβετ Φωτοπούλου

"Μα το Δία" - Νάνος Βαλαωρίτης (2009)

Μα το Δία
Νάνος Βαλαωρίτης, Εκδόσεις Ηλέκτρα

Στα 90 του, ο Νάνος Βαλαωρίτης συνεχίζει να παράγει έργο με τέτοιο εκτόπισμα όπως εκείνο που δημοσίευε ή εξέδιδε στα μέσα του 20ου αιώνα. Ο σπουδαίος Έλληνας υπερρεαλιστής, ο κοσμοπολίτης των γραμμάτων μας, που έζησε στην Ευρώπη και την Αμερική, δίδαξε, έγραψε, ανέπνευσε πλάι σε σημαντικούς λογοτέχνες και ποιητές παγκοσμίως, “Μα το Δία”, συνέθεσε ένα ακόμη σουρεαλιστικό -ίσως- μυθιστόρημα. Η ακούραστη παραγωγή μπεστ σέλλερς, τα βιβλία για το λαό, οι ιστορίες του λαού, “φάτε μάτια ψάρια” και διαβάστε στις παραλίες, στα παγκάκια, στα τρένα, στα κρεβάτια. Η αφήγηση παίρνει δρόμο διαφορετικό από το συνηθισμένο. Και οι λέξεις, οι φράσεις, αλλά και οι ιδέες, τα ζητήματα που θέτει ο Λευκαδίτης λογοτέχνης, παραμένουν ζωντανά, έτοιμα, παθιασμένα στη σκακιέρα της ελληνικής λογοτεχνίας. Να θυμίσουμε, ότι ο Νάνος Βαλαωρίτης τιμήθηκε φέτος με το Μεγάλο Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του.

*Η βιβλιοπαρουσίαση γράφτηκε από τον Νέστορα Πουλάκο και δημοσιεύτηκε στη "Σαββατιάτικη Απογευματινή" (23-1).

"Bραχύ χρονικό" - Δημήτρης Κοσμόπουλος (2009)

Βραχύ χρονικό
Δημήτρης Κοσμόπουλος, Εκδόσεις Κέδρος

“Ένα δέντρο ανάβει στους γκρεμούς του ύπνου. Ένα δέντρο ανάβει μες στον γκρεμνισμένο τοίχο. Έχω να σας φέρω τα φύλλα μου”, λέει, “που τραγουδήσανε τον θάνατο σαν γάμο”. Στο πέμπτο ποιητικό του βιβλίο, που κοσμείται με έργο του ζωγράφου Σωτήρη Σόρογκα, ο Δημήτρης Κοσμόπουλος μπερδεύει τις συλλαβές, ανακατεύει τα πεζά κείμενα με τα έμμετρα ποιήματα, μιλάει σε στίχο ελεύθερο αλλά και με ομοιοκαταληξίες. Το νόημα ως υπονόμευση, η ιδέα ως παρόρμηση, είναι οι στόχοι της ποίησης του Δημήτρη Κοσμόπουλου. Είτε γράφει με πυκνά ποιήματα, είτε αραιοκατοικείται η γραφή του στις σελίδες του πολυσέλιδου βιβλίου του, το ζήτημα παραμένει το ίδιο : το χτύπημα του “εφιάλτη” του συναισθήματος στην πλάτη του θύματος. Η ποιητική συλλογή του Δημήτρη Κοσμόπουλου, ο οποίος δημοσιεύει συχνά ποιήματα, δοκίμια και μεταφράσεις του σε λογοτεχνικά περιοδικά, χωρίζεται σε πέντε -πολύ χαρακτηριστικές- ενότητες.

*Η βιβλιοπαρουσίαση γράφτηκε από τον Νέστορα Πουλάκο και δημοσιεύτηκε στη "Σαββατιάτικη Απογευματινή" (φύλλο 23-1).

25 Ιαν 2010

ΡΑΔΙΟ ΒΑΚΧΙΚΟΝ

Από τις 17.00 το απόγευμα καθημερινά με μουσικές από τους ραδιοβακχικούς παραγωγούς!!

Σύντομα με καινούργιο πρόγραμμα!

Προσοχή!

Σήμερα

22.00 - 00.00

Ο Πέτρος Γαρδικλής παρουσιάζει την εκπομπή:

ΩΡΕΣ ΚΟΙΝΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ

22 Ιαν 2010

ΚΑΜΜΕΝΑ ΛΕΦΤΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

22.00 - 00.00


Παρουσιάζει η Ελισάβετ Φωτοπούλου


"μη μιλάς για επαναστάσεις. . .

μη μιλάς για αντιστάσεις . . .

μη μιλάς για άγραφους νόμους. . .

έχουν οι πόλεις τρομονόμους. . .
"

Ραντεβού στη Μαδρίτη..


Το ξέρεις μ' αρέσεις,
μα μη με πιστέψεις
σ' αυτό τον κόσμο
που μόνος μου ζω
δεν υπάρχουν κανόνες
μα μόνο εξαιρέσεις

*

Είναι η καλύτερη απ' τις πόλεις
η δική μου η τρέλα
μα πρόσεξε
μη μείνεις εκεί

*

Και ψάχνεις για κάτι
σ' ένα φιλί, σε μια ματιά,
σ' ένα χαμόγελο, σ' ένα άδειο κρεβάτι

κι ας ξέρεις τίποτα δε θα 'ναι εκεί
μα η αγάπη είναι εδώ
χτυπάει την πόρτα μας
και μεις σαν μια γροθιά τ' όνειρό της
κι αυτή μας δείχνει
το άσχημο πρόσωπό της

*

μα πήγε αργά
για να τραβήξουμε ξανά
και οι δυο σε αντίθετους δρόμους
τι κι αν πονάω
τι κι αν πονάς

*

Μη με πιστέψεις

*

Άντε γεια!

21 Ιαν 2010

"Tι δεν πρέπει να (ξανα)κάνουνε"

του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr


Λίβανος


Δραματική, ισραηλινής/ γερμανικής/ γαλλικής/ λιβανέζικης παραγωγής, σε σκηνοθεσία Σάμιουελ Μαόζ, με τους Ρέιμοντ Αμσάλεμ, Μάικλ Μοσόνοφ, Όσρι Κοέν.


Ιούνιος 1982 : Ο πρώτος πόλεμος στο Λίβανο. Ένα τανκ, με πλήρωμα τέσσερις 20χρονους φαντάρους, και μια διμοιρία στρατιωτών είναι προς αναζήτηση μιας εχθρικής πόλης που έχει ήδη βομβαρδιστεί από τις Ισραηλιτικές Δυνάμεις.


Η κόλαση του θανάτου είναι μια πραγματικότητα. Για τη γαλήνη του, αμφιβάλουμε πολύ. Ο άνθρωπος πριν εκπνεύσει αγωνιά για την τελευταία ρουφηξιά αέρα που θα πάρει. Και πονά, που μετά δεν έχει άλλη. Όπου κι αν πάει μετά, ότι κι αν δει. Σημασία έχει το ατέρμονο “τέλος” του. Εκεί, που δεν βγάζει πουθενά. Κοιτάει γύρω του και υπάρχει μόνο σκοτάδι. Το φως, το ένα το μοναδικό, το αληθινό, είναι μια ουτοπία. Είναι το τέλος του κόσμου για το ον. Και τα ρέστα του θα τα “παίξει” στο υπέργειο “παράδεισο” του.
Πόσω μάλλον, όταν υπάρχει ο πόλεμος στο προσκήνιο. Ο προθάλαμος της κόλασης. Η αυτοκαταστροφή του ανθρώπινου γένους. Όταν βγαίνει ο φασίστας μέσα από την ψυχή του ζώντος, τότε δεν λογαριάζεται τίποτα. Η θολούρα της επιβολής είναι η ματαιότητα της ζωής. Η νεφελώδης δυσλειτουργία του μυαλού φέρνει την τρικυμία, τον όνειδο, την τρέλα, τον ίδιο τον θάνατο. Υπάρχουν, σε τούτο τον πλανήτη, γένη ανθρώπων που δεν καταλαβαίνουν ή, μάλλον, κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν. Δεν είναι χαζοί, για χίλιους δυο λόγους. Ούτε αιμοδιψείς. Γιατί τότε παύουν την ουμανιστική τους ταυτότητα. Είναι ανεγκέφαλοι, όμως, γιατί το αίμα και ο πόνος δεν είναι πράγματα απλά. Αλλά περίπλοκα και πάνω απ' όλα απευκταία. Όταν ρίχνεις στη μάχη εικοσάχρονα αγόρια για να πολεμήσεις τους “αιώνιους” τρομοκράτες του Λιβάνου, τι ακριβώς αποζητάς; Αν δεν “τους” σκοτώσεις, τότε θα τους τρελάνεις, θα τους οδηγήσεις στη φρενίτιδα και το διαχρονικό “γαμώτο”. Οι λίγοι απ' αυτούς που καταφέρνουν να επιβιώσουν, σωματικά και ψυχικά, ίσως, να κάνουν μια ταινία σαν τον “Λίβανο”. Μπορεί για εξιλέωση, πιθανότατα για διαμαρτυρία ή παραδειγματισμό. “Τι δεν πρέπει να (ξανα)κάνουμε”, θα έπρεπε να είναι ο τίτλος με παχιά γράμματα. Φευ. Το ξανάκαναν, ήδη. Ο “Λίβανος” διαδραματίζεται μέσα σ' ένα τανκ και, τρόπον τινά, ψυχολογεί τέσσερις νεαρούς στρατιώτες, οι οποίοι αντί να σπουδάζουν, να δουλεύουν, αντί να κοιμούνται με τις οικογένειες τους, να φροντίζουν τα παιδιά ή τους γονείς ή τα αδέρφια τους, πολεμάνε. Και σκοτώνουν αδιακρίτως. Για την πατρίδα. Ο Μαόζ ήταν ανάμεσά τους. Επιβίωσε και κατάφερε μετά από 25 χρόνια, καταπολεμώντας τις χίμαιρες του, όπως μας είπε χαρακτηριστικά στο πρόσφατο ΦΚΘ, να κάνει μια ταινία. Και όταν την είδε στο σελιλόϊντ δάκρυσε. “Τι έκανα;”, προσφώνησε. Κέρδισε, όμως, το Χρυσό Λιοντάρι στην πρόσφατη Μόστρα της Βενετίας.

Το κορίτσι που έπαιζε με τη φωτιά


Μυστηρίου, σουηδικής/ δανέζικης/ γερμανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Ντάνιελ Άλφρεντσον, με τους Νοόμι Ράπας, Μίκαελ Νίκβιστ, Σοφία Λεντάρπ.


Η Λίσμπετ Σαλάντερ, ιδιοφυΐα στους υπολογιστές, μπλέκεται, άθελά της σε μια διπλή δολοφονία, ενώ η αστυνομία την κυνηγά και για έναν τρίτο φόνο. Εκείνη, όμως, σε συνεργασία με τον δημοσιογράφο Μίκαελ Μπλούμκβιστ, θα προσπαθήσει ν' ανακαλύψει τους πραγματικούς ενόχους.


Τα καλά κρυμμένα μυστικά, οι άρρωστες ενδοοικογενειακές σχέσεις, οι δόλιες και επιπλέον ύπουλες ενέργειες αστυνομίας και κράτους, το δουλεμπόριο, η σωματεμπορία, τα ναρκωτικά, οι απάτες... Και στο επίκεντρο, η πανέξυπνη χάκερ και ο δαιμόνιος δημοσιογράφος, έτοιμοι να ξεσκεπάσουν έναν κόσμο βρώμικο, λεκιασμένο, σκοτεινό, παράφορα σιχαμερό. Το σουηδικό νέο-νουάρ επανέρχεται, το σίκουελ της ταινίας/ του βιβλίου “Το κορίτσι με το τατουάζ” έχει την ίδια ένταση, παρόμοιο πάθος, αφάνταστη αγωνία. Το σασπένς εμμένει στο ακέραιο, και η λύση του μυστηρίου, που αυτή τη φορά δεν είναι τόσο σοκαριστικό ή δύσκολο, οδηγεί σε μια μεγάλη εξιλέωση. Το “Κορίτσι που έπαιζε με τη φωτιά”, χωρίς να έχει τη σπινταριστή σπιρτάδα της πρώτης ταινίας, είναι μια ακόμη ιδιοφυή παράθεση κινηματογραφικών εικόνων, που στοιχειοθετούν ένα παράξενο παιχνίδι του ανθρώπινου συμπεριφορικού οικοδομήματος.


Άλλες ταινίες

Η “Αμέλια” σε σκηνοθεσία Μίρα Ναίρ, αμερικανικής παραγωγής, με τους Χίλαρι Σουάνκ, Ρίτσαρντ Γκιρ και Γιούαν ΜακΓκρέγκορ, είναι μια κλασική βιογραφία με έντονα χολιγουντιανά κλισέ, απαραίτητα για τη μελό διάσταση της πραγματικής ιστορίας. Τα όνειρα, η ζωή και οι εντυπωσιακές επιδόσεις της Αμέλια Έρχαρτ, της πρώτης γυναίκας αεροπόρου που διέσχισε τον Ατλαντικό, που έγινε σύμβολο στην Αμερική του '30 και που έχασε άδοξα τη ζωή της στον τελευταίο αεροπορικό της άθλο. Χαρακτηριστικές οι ερμηνείες των διάσημων ηθοποιών, άχρωμη η σκηνοθεσία της ταλαντούχας κατά τα άλλα Ινδής σκηνοθέτιδας, σε μια δραματική ταινία μόνο για multiplex. To “Στη χώρα των μαγικών πλασμάτων” σε σκηνοθεσία Σπάικ Τζονζ, αμερικανικής παραγωγής, με τις φωνές των Φόρεστ Γουίτακερ, Κάθρην Κήνερ, Τζέιμς Γκαντολφίνι, είναι μια πολύχρωμη περιπέτεια φαντασίας που βασίζεται στο βραβευμένο παιδικό βιβλίο “Where the wild things are”. H ιστορία του Μαξ, ενός ατίθασου και ευαίσθητου παιδιού, που επειδή νιώθει ότι στο σπίτι του δεν τον καταλαβαίνει κανείς, βρίσκει καταφύγιο στον κόσμο των Μαγικών Πλασμάτων. Φαντασμαγορική ταινία για την παιδική ηλικία, όμορφα κατασκευασμένη, που απευθύνεται στους ονειροπόλους σινεφίλ. Το “Κελί 211” σε σκηνοθεσία Ντανιέλ Μονζόν, γαλλικής/ ισπανικής παραγωγής. είναι μια περιπέτεια φυλακών, με πολιτικά μηνύματα, που είναι υποψήφια για 16 (!) βραβεία Γκόγια. Όταν ξεσπά εξέγερση των κρατουμένων στα κελιά υψίστης ασφάλειας με τους πιο επικίνδυνους εγκληματίες, ένας νεαρός δεσμοφύλακας μπλέκει σε μια κατάσταση πέρα από κάθε έλεγχο. Δυναμική μα συνάμα ανούσια ιστορία φυλακών, αρκούντως διασκεδαστική. Αποκλειστικά για τους λάτρεις του είδους. Οι “Γερόλυκοι” σε σκηνοθεσία Γουόλτ Μπέκερ, αμερικανικής παραγωγής, με τους Τζον Τραβόλτα, Ρόμπιν Γουίλιαμς, Ματ Ντίλον, είναι μια τυπική αμερικανική κομεντί για την οικογένεια, κατασκευής Disney. Δύο κολλητοί φίλοι, o χωρισμένος και άτυχος στον έρωτα Νταν και ο ταγμένος στη διασκέδαση ορκισμένος εργένης Τσάρλι, βλέπουν να έρχονται τα πάνω-κάτω στη ζωή τους όταν ξαφνικά αναλαμβάνουν τη φροντίδα δύο επτάχρονων διδύμων. To “Ταχαάν, το παιδί με τη χειροβομβίδα” σε σκηνοθεσία Σάντος Σίβαν, ινδικής παραγωγής, κέρδισε το μεγάλο βραβείο στο περυσινό -11ο- διεθνές φεστιβάλ της Ολυμπίας. Κοινωνική ταινία, που απευθύνεται σε μικρούς και μεγάλους, με περίσσια ανθρωπιά και αγάπη. Ο Ταχάαν, που ζει σ' ένα ταραγμένο οικογενειακό περιβάλλον, ξεκινά μια περιπέτεια για να φέρει πίσω τον αγαπημένο του γάιδαρο. Αυτός γίνεται σύντομα σκοπός της ζωής του.


Το κορίτσι που έπαιζε με τη φωτιά ***

Λίβανος ****

Αμέλια **

Στη χώρα των μαγικών πλασμάτων **

Κελί 211 **

Γερόλυκοι *
Ταχαάν, το παιδί με τη χειροβομβίδα **


*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 21-1).
Drawing Hands (M.C. Escher, 1948)

Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα. . .

κάθε Πέμπτη βράδυ

από τις 22.00 μέχρι τις 00.00

διαβάζουν με σπαστά ελληνικά. . .
ακούν μονοφωνικά. . .
χαμογελούν δυνατά. . .
τραγουδούν παράφωνα. . .

και μαζί με ιστορίες από κόσμους,
απόκοσμους, φανταστικούς και ενίοτε πραγματικούς
σαν κάνουν παρέα,
o Τάσος Ρήτος και η Θεοδοσία Ζαμπάκα!

**************************************************
Εξαιτίας τεχνικών προβλημάτων
η πρώτη εκπομπή δεν βγήκε στο αέρα
όπως έπρεπε!

Μη χάσετε την πρώτη ουσιαστικά εκπομπή σήμερα!
***********************************************

Συντονιστείτε μόνο στο Ράδιο Βακχικόν!
www.vakxikon.gr

". . .θυμάμαι καθόσουν
με τα πόδια ανοιχτά
πάνω στο κόκκινο
παγκάκι. . ."

20 Ιαν 2010



Απὸψε

22.00-00.00

«Η Εκπομπή που Σέβεται τον Ακροατή»

Στα μικρφωνα Εγκαι... οι Àλλες

Ο Δρόμος, γιατί εδώ τα πόδια μου κουράζονται
η εικόνα μόνο μια, ο νούς μουδιάζει
.
Η Πτώση, διαρκής. Ευλογία μη βρίσκεις πάτο στο μπουκάλι
κατάρα μη βρίσκεις στη ζωή...

Παραμύθια για.... μεγάλους. (Μὲρος 2)

Αυτά...

Τα υπόλοιπα το βράδυ...

Το Νού σας!



"Τα πάντα ρή-τος / This history of music and poetry : Sad" - No 47

(by photobucket albums)

Written by Pearl Jam

All the photographs are peeling
and colours turn to gray, he stayed
in his room with memories for days, he faced
an undertow of future's laid to waste, embraced
by the loss of one he could not replace

and there's no reason that she'd passed
and there is no god with a plan, it's sad
and his loneliness is proof, it's sad
he could only love you, it's sad

the door swings through a passing fable
a fate we may delay, we say
holding on, live within our embrace
he lit a match, he laid in bed
hoping their dreams will bring her back, it's sad
and his loneliness is cruel, it's sad
he could only love you, it's sad

holding his last breath, believing
he'll make his way
if she's not forgotten
he's haunted
he's searching for escape

if just one wish could bring her back, it's sent
and his loneliness is proof, it's sad
he will always love you, he said

"Φίλοι κι αδέλφια της ψυχής μου. Εσείς που πέσατε στις φυλακές και στα νησιά της κόλασης, που σας κρατάν αλυσωμένους μες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης γιατί πολεμάτε για την ανεξαρτησία, το ψωμί και τη λευτεριά του ελληνικού λαού, δεχτείτε την αγάπη και τον θαυμασμό μου.
Οι λαοί της Τουρκίας και της Ελλάδας έχουνε τους ίδιους θανάσιμα μισητούς εχθρούς: τον αγγλοαμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τους ντόπιους λακέδες του.
Οι λαοί της Τουρκίας και της Ελλάδας, φιλιωμένοι ο ένας με τον άλλο, με τη βοήθεια των φιλειρηνικών λαών όλου του κόσμου, θα τσακίσουνε στο τέλος αυτούς τους εχθρούς τους. Αυτό το πιστεύω. Ο δικός σας ένδοξος αγώνας είναι μια από τις πιο λαμπρές αποδείξεις ότι θα νικήσει η υπόθεση της ειρήνης, του ψωμιού και της λευτεριάς.
Σας σφίγγω όλους μ' αγάπη στην αγκαλιά μου."

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ 10/8/1951 Βερολίνο


Το παραπάνω μήνυμα του Χικμέτ προς τον ελληνικό λαό είχε μεταδοθεί ραδιοφωνικά στη διάρκεια της δίκης του Νίκου Μπελογιάννη

Μαχάτμα Γκάντι

-> Αυτό που κάνουμε στα δάση του κόσμου δεν είναι παρά μια αντανάκλαση καθρέφτη αυτού που κάνουμε στους εαυτούς μας και ο ένας στον άλλο.

-> Όσα λιγότερα έχεις, τόσο λιγότερα θέλεις.


-> Ο καθένας έχει δίκιο με τον τρόπο του, αλλά δεν είναι απίθανο όλοι να έχουν άδικο.

Γιάννης Σκαρίμπας

Ουλαλούμ

Ήταν σα να σε πρόσμενα κυρά
απόψε που δεν έπνεε έξω ανάσα
κι έλεγα θά 'ρθει απόψε απ' τα νερά
κι από τα δάσα

Θα 'ρθει αφού φλετράει μου η ψυχή
αφού σπαρά το μάτι μου σαν ψάρι
και θα μυρίζει φώτα και βροχή
το νιό φεγγάρι

Και να το κάθισμά σου συγυρνώ
στολνώ την κάμαρά σου αγριομέντα
και να μαζί σου κιόλας αρχινώ
χρυσή κουβέντα

Πως να θα μείνει ο κόσμος με το μπα
που μ΄ έλεγε τρελόν, πως είχες γίνει
καπνός και τάχας
σύγνεφα θαμπά προς τη σελήνη

Νύχτωσε και δεν φάνηκες εσύ
κίνησα να σε βρω στο δρόμο ωιμένα
μα εσκούνταφτες όπου εσκούνταφτα χρυσή
κι εσύ με μένα

Τόσο πολύ μ΄αγάπησες κυρά
που άκουα διπλά τα βήματα μου
Πάταγα 'γω στραβός μες στα νερά
κι εσύ κοντά μου

Σαν σήμερα – 20 Ιανουαρίου

1840: Ο Γάλλος εξερευνητής, Ντiμόντ ντ' Υρβίλ, ανακαλύπτει τη "Γη της Αδελίας" στην Ανταρκτική.

1850: Πεθαίνει ο Δανός ποιητής, Άνταμ Οχλενσλάγκερ.

1902: Γεννιέται στη Θεσσαλονίκη ο Ναζίμ Χικμέτ, ένας από τους σημαντικότερους Τούρκους λογοτέχνες του 20ου αιώνα.

1920: Γεννιέται ο διάσημος Ιταλός σκηνοθέτης, Φεντερίκο Φελίνι.

1944: Στα πλαίσια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, 2.300 τόνοι βομβών της βρετανικής πολεμικής αεροπορίας ΡΑΦ πλήττουν το Βερολίνο.

1948: Γίνεται απόπειρα δολοφονείται εναντίον του Μαχάντμα Γκάντι, που αποτυγχάνει. Θα δολοφονηθεί τελικά δέκα ημέρες αργότερα σε δεύτερη απόπειρα εναντίον του.

1952: Η Πατρίτσια ΜακΚρόμικ γίνεται η πρώτη επαγγελματίας γυναίκα ταυρομάχος.

1964: Κυκλοφορεί στις ΗΠΑ το άλμπουμ των Beatles με τίτλο "Meet the Beatles".

1984: Πεθαίνει σε ηλικία 91 ετών ο λογοτέχνης, ποιητής, ιστορικός και πεζογράφος Γιάννης Σκαρίμπας.

19 Ιαν 2010

Συνέντευξη του Σάμιουελ Μαόζ..

H διάθεση αυτοκριτικής είναι πλέον εμφανής σε μεγάλη μερίδα του λαού του Ισραήλ. Ή καλύτερα η διάθεση αυτό-μαστιγώματος, δανειζόμενος τη φράση από συνάδελφο καθώς αποχωρούσαμε από το περυσινό και επίσης αριστουργηματικό “Βαλς με τον Μπασίρ”. Με πρωτοστάτες τους καλλιτέχνες της, οι οποίοι ως φαίνεται τολμούν παρά τη συντηρητική πραγματικότητα της κοινωνίας του Ισραήλ, η πλειοψηφία των κατοίκων της χώρας προσπαθεί να κάνει γνωστό σε όλο τον κόσμο τον αποτροπιασμό της για τις πολεμικές πολιτικές των κυβερνήσεών της. Και φυσικά εφαλτήριο των απανταχού Ισραηλιτών παραμένει η εισβολή και καταστροφή του Λιβάνου το 1982, μια κίνηση που επαναλήφθηκε προ λίγων ετών καταδεικνύοντας ξεκάθαρα ότι το πάθημα δεν έγινε μάθημα.

Έγινε, όμως, σύνθημα εκκίνησης της αφύπνισης μεγάλης μερίδας του καλλιτεχνικού κόσμου. Πρώτα με το “Βαλς με το Μπασίρ” και τώρα με το “Lebanon” (“Λίβανος”) παρατηρείται η τάση προς μια διαμαρτυρία συνειδητή και συνάμα έντονη. Προς πάσα κατεύθυνση, με τον όποιο αποδέκτη, και με αντικειμενικό σκοπό την αναζήτηση συμπαραστατών, συνοδοιπόρων σε αυτή την αντιπολεμική κίνηση αγανάκτησης.

Και για να μη μακρηγορούμε -όλα τα παραπάνω- ν' αποκαλύψω ότι τα γέννησε μια ταινία. Το “Lebanon”, ένα χαρακτηριστικό ντοκιουντράμα, το οποίο ενδοσκοπεί στα αιματηρά γεγονότα της εισβολής του 1982, είναι η προσωπική ιστορία και η υποκειμενική κατάθεση ψυχής ενός ανθρώπου, που έζησε τον πόλεμο από πρώτο χέρι, πάλεψε επί χρόνια με τις χίμαιρες του, και κατάφερε εντέλει να σκηνοθετήσει μια συγκλονιστική ταινία. Ο Σαμιουέλ Μαόζ είναι εκείνος ο Ισραηλινός σκηνοθέτης, που τόλμησε να τα βάλει με τα πάθη (και τα λάθη) του λαού του.

Ιούνιος 1982 : Ο πρώτος πόλεμος στο Λίβανο. Ένα τανκ και μια διμοιρία στρατιωτών είναι προς αναζήτηση μιας εχθρικής πόλης που έχει ήδη βομβαρδιστεί από τις Ισραηλιτικές Δυνάμεις. Αυτή η απλή αποστολή, όμως, θα εξελιχθεί σε εφιάλτη και θα καταλήξει σε παγίδα θανάτου. Τα τέσσερα μέλη του τανκ βρίσκονται σε μια βίαιη κατάσταση και δεν μπορούν να αντιδράσουν. Σε αυτό το χάος του πολέμου, κινητήριες δυνάμεις τους είναι ο φόβος και το ένστικτο της επιβίωσης. Τα τέσσερα παιδιά που είναι ηλικίας μόλις 20 ετών, χάνουν την αθωότητά τους με τον πιο σκληρό τρόπο και καταστρέφονται ψυχολογικά…

Ο Σάμιουελ Μαόζ παρουσίασε την ταινία του στην πρόσφατη -66η- Μόστρα της Βενετίας αφήνοντας εμβρόντητους κοινό και κριτική επιτροπή. Απέσπασε το Χρυσό Λιοντάρι κι ακόμη δυο βραβεία, βρίσκοντας παγκόσμια διανομή ώστε να μεταφέρει το αντιπολεμικό μήνυμά του ανάγλυφο παντού. Έκανε πρεμιέρα στα φεστιβάλ του Τορόντο, της Νέας Υόρκης, του Λονδίνου, του Πουζάν. Μάλιστα, τον προηγούμενο μήνα ήταν καλεσμένος στο 50ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, όπου απέσπασε το βραβείο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων. Εκεί, μίλησε στη “Γαλέρα” για την περιπέτεια του “Lebanon”, επίσης για τη δική του συγκλονιστική εμπειρία, αλλά και για την αντιμετώπιση του Ισραηλίτικου κοινού απέναντί του.

Η ταινία βγαίνει στις ελληνικές αίθουσες στις 21 Ιανουαρίου 2010 από τη Hollywood Entertainment.

Βλέποντας την ταινία, ένα κομμάτι της ζωής σας δηλαδή, πραγματικό, πως νιώσατε; Μήπως λειτουργεί ψυχαναλυτικά για εσάς;


Ναι, ήμουν στο Λίβανο. Είμαι ένα από τα παιδιά στο τανκ. Και ήταν μια εμπειρία δύσκολη, ήμασταν 24 ώρες το 24ωρο μέσα στο όχημα, χωρίς ανάσα. Αυτά τα ξέρετε ήδη. Τα ξέρω και εγώ, τα σκέφτομαι συνέχεια, όλα αυτά τα σχεδόν 30 χρόνια. Δεν μου ήταν εύκολο να κάνω την ταινία ούτε να την δω, όπως καταλαβαίνεται. Αν και σκηνοθέτης επαγγελματίας δεν είχα καταφέρει ποτέ να τελειώσω το σενάριο αυτής της ταινίας στο παρελθόν. Το προσπάθησα πολλές φορές, όλες όμως ήταν αποτυχημένες. Ύστερα από 2-3 σελίδες το παρατούσα. Γιατί μου έβγαζε μια μυρωδιά σαν “καμμένη σάρκα”. Και με απωθούσε. Τότε καταλάβαινα ότι δεν ήταν η σωστή στιγμή για να κάνω την ταινία. Δεν ήμουν έτοιμος. Έπρεπε πρώτα να “κάτσει” μέσα μου όλο εκείνο το θλιβερό περιστατικό. Εντέλει, έφτασε κάποια στιγμή η ώρα να ηρεμήσω και να βάλω τα πράγματα κάτω. Όσον αφορά την ψυχανάλυση που λέτε... Ναι, μπορώ να πω ότι λειτούργησε σαν αυτό-ψυχανάλυση, όχι όμως και τώρα αφού δεν είναι αυτός ο σκοπός μου. Και βέβαια να ξεκαθαρίσω το εξής : Δεν ήμουν άρρωστος και τώρα είμαι υγιής! Ποτέ δεν θα ξεχάσω αυτά που έγιναν τότε, ήταν συγκλονιστικά, απλώς οφείλω να προχωρήσω.


Ποιος ήταν ο σκοπός σας, δηλαδή;


Να δουν την ιστορία αυτή, την τόσο μπερδεμένη, οι συμπατριώτες μου, οι κυβερνήσεις, όλος ο κόσμος. Δεν ήθελα να δουν εμένα ως ψυχοσύνθεση τότε αλλά την κατάσταση. Άλλωστε υπάρχουν άλλοι τρεις φαντάροι, διαφορετικές προσωπικότητες, πλήρως αναλυμένες, που αντικατοπτρίζουν το κλίμα των νεαρών παιδιών τη δεδομένη στιγμή. Τα περισσότερα γεγονότα στην ταινία έγιναν στην πραγματικότητα και πρέπει να τα μάθει ο κόσμος. Για να καταλάβει τι αποτρόπαιο έγινε τότε.


Άρα το “Lebanon” είχε και στοιχεία fiction μέσα. Γιατί δεν κάνατε ένα ντοκιμαντέρ;


Πλην των γεγονότων με ενδιέφερε το συναίσθημα. Αυτό παίζει τον κύριο ρόλο, μπορώ να πω. Δεν ήθελα απλώς να βάλω μερικές “φωτογραφίες του κόσμου” σε σειρά. Αλλά να περιβάλλω την ιστορία και με στοιχεία δραματοποίησης, τα οποία θα της δώσουν το έναυσμα για να πει το μήνυμά της. Σημασία έχουν οι άνθρωποι, εν προκειμένω, όχι τα γεγονότα. Πως ήταν τα παιδιά που είχαν “πεταχτεί” εκεί.


Ποιες ήταν οι αντιδράσεις του κοινού στο Ισραήλ για την ταινία σας;


Ήταν προφανές από την αρχή ότι θα υπάρξει μεγάλη μερίδα του κοινού που θα αντιδράσει κακότροπα. Είναι το συναίσθημα το πολιτικό, να μην προβάλλεται το άσχημο πρόσωπο της χώρας που υπάρχει έντονο στο Ισραήλ. Να είναι καθαρή η εικόνα του, να μη συζητιούνται τέτοια γεγονότα. Γενικώς επικρατεί ένα καθεστώς σιωπής. Υπάρχει μια επικοινωνία... σιωπής! Ο κόσμος, επίσης, δεν θέλει να βλέπει τους στρατιώτες του να πεθαίνουν, τα παιδιά του δηλαδή. Τον πονάει αυτό. Τις μανάδες, τους γονείς, τους συγγενείς, τις οικογένειες. Πονάει, ξέρετε, η αλήθεια όταν τη λες ή τη γράφεις ή τη δείχνεις, όπως γίνεται τώρα με το “Lebanon”. Από την άλλη μεριά, υπάρχει και η συντηρητική πλευρά του Ισραήλ που βάζει την πατρίδα πάνω απ' όλα.

Νέστορας Πουλάκος
nespoulakos2000@yahoo.gr


*H συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο τεύχος 51 του μηνιαίου περιοδικού "Γαλέρα" (Ιανουάριος 2010).

18 Ιαν 2010

Μουσική Προπαγάνδα στο Ράδιο Βακχικόν - www.vakxikon.gr

Κεφάλαιο 2

Χωρίς πολλές φανφάρες
και τυμπανοκρουσίες,
η μουσική χτυπάει στο κόκκαλο
και ο στίχος απόκοσμος
ανάβει φωτιές στο καπηλειό!

Δευτέρα 18 Ιανουαρίου 2010

22.00 - 00.00

με τον Τάσο Ρήτο
και τους πολύτιμους καλεσμένους του!

Συνέντευξη του Βλαδίμηρου Κυριακίδη..

Συνέντευξη στον Νέστορα Πουλάκο
npoulakos@apogevmatini.gr


Σίγουρα συγκαταλέγεται στους αξιολογότερους ηθοποιούς της γενιάς του. Κάνει χρόνια θέατρο, πρωταγωνιστεί σε καλές τηλεοπτικές σειρές, ενώ στηρίζει το ελληνικό σινεμά. Μάλιστα, πριν λίγα χρόνια έγραψε το σενάριο και σκηνοθέτησε μαζί με τη γυναίκα του (Έφη Μουρίκη) το “Straight Story”, μια εμπορική κωμωδία που σατίριζε την ομοφοβία των καιρών μας, κόβοντας συνολικά 400 χιλιάδες εισιτήρια. Περί ου λόγος για τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη, ο οποίος πρωταγωνιστεί αυτή την περίοδο στην εισπρακτική επιτυχία της Village, “Νήsos”, μαζί με μια πλειάδα γνωστών ηθοποιών όπως η Ελένη Καστάνη, η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, η Τάνια Τρύπη, ο Κώστας Βουτσάς, η Δάφνη Λαμπρόγιαννη κ.ά. Στην κλειστή κοινωνία ενός νησιού που όλα δείχνουν να κυλάνε ήσυχα, επικρατεί αναστάτωση από τον ξαφνικό και περίεργο θάνατο του άρχοντα του τόπου, Θεμιστοκλή Δίκαιου, που αφήνει πίσω του μια τεράστια περιουσία. Καθώς είναι άκληρος, όλοι αναρωτιούνται σε ποιον θα μείνουν τόσα χρήματα... Ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης μίλησε στην “Α” για τον ρόλο του διεφθαρμένου και μισογύνη αστυνόμου που υποδύεται, για την ταινία του Χρήστου Δήμα εν γένει, ενώ καταθέτει το δικό του σχόλιο για τον σύγχρονο ελληνικό κινηματογράφο.


Καμιά φορά αναρωτιέμαι τι κλίμα επικρατεί σε μια ταινία σαν τη “Νήsos”, που είναι παραγωγή μεγάλη, με πολλούς ηθοποιούς και στόχο έχει την ατάκα για τη διασκέδαση του θεατή.

Τι να σας πω! Η συνεργασία όλων μας σε αυτή την ταινία μου έμοιαζε λες και συνωμοτήσαμε για να βγάλουμε γέλιο και να διακωμωδήσουμε υπαρκτές καταστάσεις. Άλλωστε η “Νήsos” είναι πολύ ελληνική, αφορά Έλληνες, έχει χρώμα γαλανόλευκο. Μια κωμωδία φαρσική. Και σε τέτοιες ταινίες, όπως ξέρετε, συνεργαζόμαστε για το ευκταίο.


Τον ρόλο του αστυνομικού, που ερμηνεύετε, τον θεωρείτε τραβηγμένο από τα “μαλλιά”;

Κάθε άλλο. Κανένας χαρακτήρας της ταινίας του Χρήστου Δήμα δεν είναι καρικατούρα. Άλλωστε οι διαπροσωπικές σχέσεις στην επαρχία παραμένουν σε βαθμό παρόμοιο με αυτές που δείχνονται στην ταινία. Θεωρώ ότι οι ρόλοι μας είναι ρεαλιστικοί, υφίσταντο δηλαδή. Δυστυχώς...


Δηλαδή, δεν τον απολαύσατε το ρόλο σας;

Τον ερμήνευσα με αρνητική χαρά! Είναι πολύ προκλητικό για έναν ηθοποιό να του προσφέρεται ένας ρόλος που του είναι κόντρα και καλείται να ερμηνεύσει έναν χαρακτήρα που τον νευριάζει όταν τον βλέπει έξω στην κοινωνία. Άρα, ο ρόλος του αστυνομικού που μου ανατέθηκε τον είδα ως “ευλογία εξ ουρανού”.


Πως σχολιάζετε αυτή την πολύ εμπορική στροφή του σύγχρονου ελληνικού σινεμά;

Κοιτάξτε, αν θέλει το κράτος να βγάλει κάποια στιγμή τους δέκα μικρούς “Μπέργκμαν” καλό θα είναι να βοηθήσει πολύ και μάλιστα επί της ουσίας. Τους παραγωγούς, τους σκηνοθέτες, τα πάντα. Κι όσο αυτό δεν γίνεται, τότε αναπόφευκτα το βάρος πέφτει στο ιδιωτικό κεφάλαιο, στην εμπορική -μαζική θα την έλεγα καλύτερα- κωμωδία, διότι το κέρδος είναι και αυτό σκοπός.


*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στη "Σαββατιάτικη Απογευματινή" (φύλλο 9-1).