28 Φεβ 2010

27 Φεβ 2010

ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ 105,5

Αύριο το πρωί,
10 με 12,

στην εκπομπή "Γαλέρα στους πέρα κάμπους"

των Γ. Κουκουλά, Α. Ζουμή και Ν. Κουνενή,


ο Νέστορας Πουλάκος

θα συνομιλήσει


με τον σκηνοθέτη Βασίλη Μαζωμένο

για την ταινία του "Guilt",

που θα κάνει πρεμιέρα στις αίθουσες

την ερχόμενη Πέμπτη 4 Μαρτίου,


και τον σκηνοθέτη και καλλιτεχνικό διευθυντή (του Φεστιβάλ της Ολυμπίας) Δημήτρη Σπύρου

για το επερχόμενο πρόγραμμα εκδηλώσεων της εταιρείας "Νεανικό Πλάνο"

καθώς και για το φεστιβάλ της ομάδας "Τσιριτσάντζουλες",
που θα λάβει χώρα στο Σινέ Φιλίπ,
από την ερχόμενη Πέμπτη 4 Μαρτίου
.

Cine Επιλογή..

«Χρυσόσκονη»
της Μαργαρίτας Μαντά

Μια ταινία για τη μνήμη, τη λήθη ή τις αναμνήσεις όπως αυτές εμπεριέχονται αλλά και συνθλίβονται στις ανθρώπινες σχέσεις, τις φιλικές, τις οικογενειακές, τις ερωτικές, τις επαγγελματικές. Στο κινηματογραφικό της ντεμπούτο, η –επί χρόνια βοηθός του Θόδωρου Αγγελόπουλου- Μαργαρίτα Μαντά, που είχε συμπεριληφθεί στη φιλόδοξη ενότητα «Generation Next» του 49ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, πετυχαίνει να μιλήσει μέσα στις καρδιές μας, να αγγίξει τις πλέον ευαίσθητες χορδές μας. Συνθέτει μια ιστορία που συμβαίνει στη σύγχρονη Αθήνα και γεννιέται απ’ αυτή την πόλη. Τρία αδέρφια βρίσκονται αντιμέτωπα με τη ρωγμή του χρόνου ανάμεσα στην ενηλικίωση και το νεανικό τους όνειρο. Μια σκληρή παραδοχή για το τέλος των παιδικών τους αναμνήσεων και μια –εν τέλει- λυτρωτική συμφιλίωση. Με ματιά «Αθηνοκεντρική» αρκούντως ρομαντική, η Μαργαρίτα Μαντά ανακατεύει τους ζωντανούς ήχους της πόλης, αυτούς που αγαπάμε αλλά και που μας εκνευρίζουν, αυτούς που λατρεύουμε αλλά και μισούμε συνάμα, με στοιχεία ονειροφαντασίας τυλιγμένα σε… χρυσόσκονη. Μια ιστορία για τη μνήμη, η οποία άλλες φορές μένει ακίνητη και κάποιες άλλες προχωρά σε μονοπάτια άγνωστα ή –ενίοτε- και λησμονημένα. Η «Χρυσόσκονη» απέσπασε το Βραβείο Κοινού του Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου και έκανε πρεμιέρα στην Εβδομάδα Ελληνικού Κινηματογράφου των «Κινηματογραφιστών στην Ομίχλη». Πρωταγωνιστούν οι Μάνια Παπαδημητρίου, Άννα Μάσχα και Αργύρης Ξάφης.

ΝΕΣΤΟΡΑΣ ΠΟΥΛΑΚΟΣ

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο 2ο φύλλο της εβδομαδιαίας εφημερίδας "Δρόμος της Αριστεράς" (φύλλο 27-2).

TV-Cine Επιλογή (2)..

Κυριακή 28 Φεβρουαρίου
Αβάσταχτη γοητεία
, Alter, 21.00

Ένα από τα ελάχιστα mainstream και ταυτόχρονα γραμμικά σενάρια που έχουν υπογράψει οι ευφάνταστοι αδελφοί, Ίθαν και Τζόελ, Κοέν, με τη σκηνοθεσία τους να κινείται μεταξύ μαύρης κομεντί και ρομαντικής παρωδίας. Η «Αβάσταχτη γοητεία», αν και πλασαρίστηκε ως τυπικό δείγμα αμερικανικής εξτραβαγκάντσας περί έρωτα, στην ουσία της εμπεριέχει μπόλικο από το χιούμορ και τη σάτιρα των «κακώς» προτύπων, όπως συνηθίζουν να μας προσφέρουν οι σκηνοθέτες του «Φάργκο» και της «Καμιάς πατρίδας για τους μελλοθάνατους» (ενδεικτικά και μόνον). O Μάιλς Μάσεϊ είναι ένας επιτυχημένος δικηγόρος με ειδικότητα τα διαζύγια, άκρως πετυχημένος που αναζητά συνεχώς νέες προκλήσεις για να μην ρουτινιάζει. Σύντομα θα βρεθεί στο δρόμο του μια ικανότατη «αντίπαλος», η Μέριλιν Ρέξροθ, στην οποία καταφέρνει να βγάλει το διαζύγιο… εις βάρος της, παρά τις αποδεδειγμένες απιστίες του πρώην άντρα της. Το σχέδιο εκδίκησης της Μέριλιν καταστρώνεται γρήγορα, όμως η αντιπαράθεσή τους καταλήγει στην έλξη που νοιώθουν ο ένας για τον άλλο. Ο πετυχημένος και όμορφος επαγγελματίας, η κομψή απατημένη σύζυγος με τα όμορφα συνολάκια, τα καλαίσθητα σκηνικά και τα ακριβά γούστα εν γένει, κρύβουν από πίσω τους μια ειρωνεία και ένα πικρό σχόλιο για την ιλουστρασιόν πραγματικότητα και το συμπεριφορισμό της αποβλάκωσης των συγκεκριμένων –χαρακτηριστικών- κοινωνικών προσώπων. Πρωταγωνιστούν οι Τζορτζ Κλούνεϊ, Κάθριν Ζέτα-Τζόουνς, Τζέφρι Ρας, Ρίτσαρντ Τζένκινς, Μπίλι Μπομπ Θόρτον, σε μια παραγωγή του 2003.
ΝΕΣΤΟΡΑΣ ΠΟΥΛΑΚΟΣ

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο 2ο φύλλο της εβδομαδιαίας εφημερίδας "Δρόμος της Αριστεράς" (φύλλο 27-2).

ΡΑΔΙΟ ΒΑΚΧΙΚΟΝ - ΕΚΤΑΚΤΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΣΗ

Η εκπομπές "ΡΟΚΕΝΡΟΛΛ ΜΕ ΣΠΑΣΤΑ ΕΛΛΗΙΚΑ" και "MUSIC FROM THE LAND OF NOWHERE..." λόγω έκτακτου προβλήματος δεν θα μεταδοθούν το Σάββατο στις 27 Φεβρουαρίου.

Το επόμενο ραντεβού ορίζεται για το Σάββατο στις 6 Μαρτίου.

Καλές ραδιοβακχικές συναντήσεις!

26 Φεβ 2010

Του Σωτήρη Κακίση..

τί κρίμα ένα τόσο έξυπνο άλογο να μην μπορεί να γίνει ποτέ άνθρωπος, να μην μπορώ ποτέ να κάνω έρωτα μαζί του, να είναι πάντα άλογο, και άλογο να μείνει. και μήπως για τ' άλλα άλογα είν' ένας προδότης, ένας άνθρωπος αμετανόητος, και τον περιφρονούν, και καλά του κάνουν; κορίτσι δεν γίνεται να γίνει καν. είναι ένα αρσενικό άλογο.

(Σωτήρης Κακίσης, Χρυσάφι στον αέρα!, Εκδ. Ίκαρος)


+

Κάτσε, Μητρώ. Δώσ' στην κυρία μιά καρέκλα
να κάτσει. Όλα πρέπει να της τα λέω

αυτηνής, τίποτα δεν κάνεις, κακοχρόνο να 'χεις,

από μόνη σου. Δεν είσαι δούλα, κοτρώνι είσαι,

σε τούτο το σπίτι. Όταν είν' όμως για φαί

και δε σου στραγγίζω την κουτάλα, ποιος σ' ακούει,

που μουγκράς και μπουμπουνίζεις κάνα εικοσιτετράωρο,

και σε βαριώνται και οι τοίχοι.


(Ηρώνδας, Επτά Μιμίαμβοι, μτφρ. Σωτήρης Κακίσης - Στέφανος Κουμανούδης, εικον. Γιάννης Ψυχοπαίδης, Εκδ. Νεφέλη)

10 διπλές προσκλήσεις ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για τους ΒΑΚΧΙΚΟΥΣ αναγνώστες..


Στείλτε το ονοματεπώνυμό σας
στο info@vakxikon.grΑυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε
και κερδίστε 1 διπλή πρόσκληση για όποια μέρα της παράστασης θέλετε
στο θέατρο Ειλισσός

«ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΤΡΕΛΛΟΥ»

Στο ΘΕΑΤΡΟ ΕΙΛΙΣΣΟΣ
ΑΓΛΑΟΝΙΚΗΣ 3 ΚΑΙ ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ 40
ΜΕΤΣ
ΤΗΛ. 210 9214248

Την Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2010 στις 21.15 ανεβαίνει το έργο του Νικολάι Γκόγκολ «Το ημερολόγιο ενός τρελού»

Μετάφραση : Ειρήνη Στάθη
Σκηνικά – Κουστούμια : Βασίλης Κρητικός
Μουσική επιμέλεια : Νατάσα Μπουκλαρή, Λουκάς Αγγελίνας
Σκηνοθετεί και παίζει : Χρήστος Γαλάνης
(Ακούγονται μουσικά αποσπάσματα από έργα Phillip Glass, Mussorgsky, Ravel, Liszt, Khachaturian)

Παραστάσεις : κάθε Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 21.15' μ.μ.
Διάρκεια παράστασης : 68', Τιμές εισιτηρίων 15 Ευρώ, φοιτητικό 12 Ευρώ
ΤΟ ΘΕΜΑ ΚΙ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙO ΓΙΑ ΤΟ «ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΤΡΕΛΟΥ»

Σημείωμα Σκηνοθέτη

Ο Αυξέντιος Ιβάνοβιτς Ποπρίσιν δημόσιος υπάλληλος, απέριττος, ειλικρινής, ευθύς, θέλοντας και μη μοναχικός, παρατηρεί με οξυδέρκεια τους ανθρώπους που βρίσκονται κοντά του: Σιωπηλός κι απόμακρος ο -εν τέλει κενός- διευθυντής του, μοιάζει πολύ σημαντικός άνθρωπος. Πιο κοντά του ο τμηματάρχης, κομψός, μορφωμένος, αφοσιωμένος στη δουλειά του με το βλέμμα ή τον λόγο τον υποτιμά ως ανεπαρκή, τον επικρίνει ως πλεονέκτη. Ο Αυξέντιος ερωτεύτηκε την πανέμορφη Σοφία κόρη του διευθυντή κι αυτήν τον χλευάζει. Φίλους δεν έχει. Οι άλλοι άνθρωποι απουσιάζουν ή αδιαφορούν. Απομένουν οι λέξεις, αρχίζει να μιλά, μονολογεί έξω απ΄τη λογική, οι λέξεις του γίνονται κραυγή για να σκεπάσουν τη σιωπή και να εκφράσουν την αγωνία, το πάθος, τη μανία, τον έρωτα, την ίδια τη ζωή, που εξοστρακίζοντας κάθε ευαισθησία, η ζωή στεγνώνει, ραγίζει αποσυντίθεται.

Ο Ποπρίσιν στοχεύει στην υποκρισία, τον κυνισμό, την κενότητα την ανοησία, ζώντας με οδύνη το ανεκπλήρωτο του έρωτα. Συγκρούεται μετωπικά με το άκαμπτο και συμπαγές – μέσα απ΄το λόγο ή τη σιωπή- της κοινής λογικής, μην αντέχοντας τον εγκλεισμό στο αδιέξοδο της. Πάει να φύγει πάνω απ΄τα τείχη που χτίζουν μεθοδικά οι κοινωνικές βεβαιότητες, πάει να φύγει με μεγαλομανία – ως πτητική δύναμη του νου – πετάει πάνω και μακριά από αυτήν την πραγματικότητα και συντρίβεται..

Ο Αυξέντιος Ιβάνοβιτς Ποπρίσιν «φεύγει», τρελαίνεται. Όμως ο χρόνος τον δικαιώνει ως ένα πρόσωπο υπερευαίσθητο που μέσα απ΄τα ανομολόγητα συναισθήματά του, αυτά που θα καταφέρει να εκφράσει με ακραίο λόγο – στιγμές, είναι τα συναισθήματα του καθενός- αποκαλύπτει τη βίαιη λογική της κοινωνικής πραγματικότητας κι εμμένοντας παθιασμένα σε ερωτήματα που οι «πολλοί» αποφεύγουν, μετατρέπεται ο ίδιος σε φλεγόμενη απάντηση.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
«Το ημερολόγιο ενός τρελλού»
στο θέατρο Ειλισσός

Σημείωμα σκηνοθέτη

Ο Ο Αυξέντιος Ιβάνοβιτς Ποπρίσιν δεν περιμένει, δεν συμβιβάζεται. Η παρερμηνεία και αναδιαμόρφωση της πραγματικότητας, - ως διαταραχή της σκέψης του – συνιστά μία απελπισμένη προσπάθεια αποκατάστασης της επαφής του με τον κόσμο.

Η παράσταση εξετάζει τις παραμέτρους – αιτίες που τον ωθούν στη λεγόμενη τρέλα, σκιαγραφεί την κλινική του εικόνα, την ψυχοπάθειά του, αλλά δεν εμμένει σ’αυτήν. Ο ήρωας δεν εικονογραφείται. Σκηνικά αποκαλύπτεται «από μέσα προς τα έξω» ως στέρεος χαρακτήρας. Τα συναισθήματά του σταδιακά πυκνώνουν, ρέουν, σαν να μπαίνουν σε δίνη, ανακυκλώνονται, μη βρίσκοντας διέξοδο. Η ένταση αντανακλάται στο βλέμμα, διαγράφεται στην κίνηση, επηρεάζει το λόγο.

Το παράλογό του δεν είναι μόνο η απώλεια της πραγματικότητας αλλά η ανάπλασή της, η δική του ένταξη στην κοινωνία των ανθρώπων με τη βεβαιότητα ότι κατέχει υψηλότατη (βασιλική) θέση ανάμεσά τους. Ίσως γι’αυτό ο Ποπρίσιν παραμένει μοναδικός, ένας ιδιαίτερα σύγχρονος ήρωας.

Χρήστος Γαλάνης

25 Φεβ 2010

Χρυσόσκονη από... Σκορσέζε

του Νέστορα Πουλάκου
poulakos@apogevmatini.gr

Το νησί των καταραμένων


Δραματική μυστηρίου, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Μάρτιν Σκορσέζε, με τους Λεονάρντο Ντι Κάπριο, Μαρκ Ράφαλο, Μπεν Κίνγκσλεϊ, Έμιλι Μόρτιμερ.

Καλοκαίρι 1954. Ο Αμερικανός αστυνόμος Τέντι Ντάνιελς κι ο νέος συνεργάτης του, Τσακ, φτάνουν σ’ ένα νησί κάπου στα ανοιχτά της Αμερικής, όπου βρίσκεται το Άσκλιφ, το ψυχιατρικό νοσοκομείο για ψυχασθενείς εγκληματίες, για να διεξάγουν έρευνα για μια ασθενή που φαίνεται να δραπέτευσε μυστηριωδώς. Όταν ξαφνικά ξεσπάει μια καταιγίδα, ο Ντάνιελς βρίσκεται αποκλεισμένος εκεί και η διακριτική γραμμή μεταξύ πραγματικότητας και παράνοιας αρχίζει να γίνεται επικίνδυνα δυσδιάκριτη…

Εκεί που το φιλμ νουάρ μπερδεύεται με την παράνοια και τις κυβερνητικές δολοπλοκίες. Εκεί που η αστυνομική έρευνα μετατρέπεται σε παρωδία και οι κακές μνήμες του παρελθόντος, ο πόλεμος ο Β’ Παγκόσμιος, ο θάνατος των Ναζί, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τα άψυχα κορμιά, αναμειγνύονται με τους ψυχικά διαταραγμένους της μεταπολεμικής Αμερικής.

Εκεί που η τρέλα του πολέμου έχει συνέχεια. Το κυνήγι μαγισσών, ο διωγμός των κομμουνιστών, τα πειράματα σε ένα νησί, που βασιλεύει ο θάνατος, η βρωμιά, η κακία και η εξόντωση.

Με όλα τα παραπάνω καταπιάνεται στη νέα του ταινία ο Μάρτιν Σκορσέζε. Μια ταινία εποχής, που μιλά για τις πιο σκοτεινές πλευρές της Αμερικής. Μακαρθισμός, αντί-κομμουνισμός. Μεταπολεμική περίοδος, κυνήγι αντιφρονούντων, σε μια ψυχροπολεμική χώρα που κατέτρωγε τις ίδιες της τις σάρκες της.

Για ακόμη μια φορά εξαιρετική η ερμηνεία του Λεονάρντο ντι Κάπριο, η μετεμψύχωση του Ντε Νίρο στα χέρια του Σκορσέζε, ας μας επιτραπεί η έκφραση. Χαρακτηριστικότατη και ταυτόχρονα δυναμική η παρουσία του πάντα εξαιρετικού ηθοποιού Μπεν Κίνγκσλεϊ.

Το «Νησί των καταραμένων» σίγουρα δεν είναι από τις καλύτερες ταινίες του Σκορσέζε, όμως έχει όλο εκείνο το εκτόπισμα μιας ταινίας που θα σου κρατήσει το ενδιαφέρον μέχρι τέλους.
Παράλληλα είναι εκείνο το σχόλιο το πολιτικό, το βαθύ, το ουσιαστικό, που ήθελε να καταθέσει ο Αμερικανός σκηνοθέτης και μοιάζει τόσο επίκαιρο όσο ποτέ. Η ταινία του Μάρτιν Σκορσέζε έκανε πρεμιέρα στην –πρόσφατη- 60η Μπερλινάλε και ενθουσίασε.

Χρυσόσκονη


Δραματική, ελληνικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Μαργαρίτας Μαντά, με τους Μάνια Παπαδημητρίου, Άννα Μάσχα, Αργύρη Ξάφη.
Μια ιστορία που συμβαίνει στη σύγχρονη Αθήνα.

Τρία αδέρφια αντιμέτωπα με τη ρωγμή του χρόνου ανάμεσα στην ενηλικίωση και το νεανικό τους όνειρο. Μια σκληρή παραδοχή για το πέρασμα του χρόνου και μια λυτρωτική συμφιλίωση εξ αφορμής της πώλησης του πατρικού τους σπιτιού. Ένα καινούργιο ξεκίνημα.
Χτίζεις τα όνειρα σου στην πόλη σου. Στον τόπο που γεννήθηκες και μεγάλωσες, που ερωτεύτηκες και χιλιόπερπάτησες, που ονειρεύεσαι και ζεις έντονα, που σπούδασες και δουλεύεις. Στην Αθήνα, την πλέον απρόσωπη και κακοφορμισμένη πόλη της Ευρώπης, την άναρχα χτισμένη, τη γκρίζα και πολύβουη. Ένα κράμα Ανατολής και Δύσης, μια μείξη αστικής κουλτούρας και αντίληψης υπαίθρου. Στην Αθήνα, όμως, με τις όμορφες γωνιές, όπου βρίσκεις απάγκιο στην καθημερινότητά σου. Στα ατμοσφαιρικά σοκάκια, που γαλουχείς τον χαρακτήρα σου και χτίζεις τις φιλίες σου, τις σχέσεις σου, τα θέλω σου. Αυτή την Αθήνα διαπερνά ο φακός της Μαργαρίτας Μαντά, στο κινηματογραφικό της ντεμπούτο. Μέσα από μια ιστορία για τη λήθη, τη δύναμη της μνήμης, την έντονη ύπαρξη των αναμνήσεων, έτσι όπως αυτές χάνονται ή κερδίζονται μες στις ανθρώπινες σχέσεις, τις φιλικές, τις ερωτικές ή τις οικογενειακές, εν προκειμένω. Με ήχους ζωντανούς, ατόφιους από τη ζωή της Αθήνας και τη… χρυσόσκονη του θυμικού πανταχού παρούσα, η Μαντά πετυχαίνει να αγγίξει τις ευαίσθητες χορδές μας. Βραβείο κοινού στο περυσινό Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου.

Άλλες ταινίες


Ο «Διαχειριστής» σε σκηνοθεσία Περικλή Χούρσογλου, ελληνικής παραγωγής, με τους Περικλή Χούρσογλου, Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη, Κώστα Βουτσά, Κατερίνα Γιουλάκη, είναι μια χαρτογράφηση της κοινωνίας μας υπό το πρίσμα μιας πολυκατοικίας, καθώς και η αναζήτηση των υπαρξιακών διλημμάτων της μέσης ηλικίας. Με άξονα την οικογένεια ξετυλίγονται καταστάσεις καθημερινές, συμπεριφορές οικείες, στιγμές που μπορεί να καθορίσουν τη ζωή μας. Στη νέα του ταινία, ο έμπειρος σκηνοθέτης Χούρσογλου τοποθετεί την πραγματική του οικογένεια μπροστά στον φακό θέλοντας να δώσει έναν τόνο παραπάνω ρεαλισμού στην ιστορία του, παράλληλα όμως πάσχει δραματουργικά. Τίμια προσπάθεια που παρέλαβε το βραβείο FIPRESCI στο 50ο ΦΚΘ.
Το «Γάλα της θλίψης» σε σκηνοθεσία Κλαούντια Γιόσα, ισπανικής/ περουβιανής παραγωγής, με τη Μαγκαλί Σολιέ, είναι μια σκληρή, ουμανιστική ιστορία που καταφτάνει από τις σκοτεινές παραδόσεις της ενδοχώρας του Περού. Η Φαούστα πάσχει από την ασθένεια «το γάλα της θλίψης», η οποία μεταδίδεται μέσω του μητρικού γάλακτος, από γυναίκες που έχουν βιασθεί ή κακοποιηθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου εναντίον της τρομοκρατίας στο Περού. Εθνικ κινηματογραφική ιστορία, με τα χρώματα της περιοχής του Περού να είναι έντονα παντού, και συνάμα μια βαθιά ανθρώπινη εξομολόγηση, μια κατάθεση ψυχής που δεν αφήνει ασυγκίνητο κανέναν. Μια φεστιβαλική ταινία με περιορισμένο κοινό από τη σκηνοθέτιδα του προ διετίας «Madeinusa». Κέρδισε τη Χρυσή Άρκτο και το βραβείο FIPRESCI στην περυσινή Μπερλινάλε.
Δεν είδαμε : Το «Όλοι θέλουν λίγη αγάπη» σε σκηνοθεσία Σαμ Τέιλορ Γουντ, βρετανικής παραγωγής, με τους Άαρον Τζόνσον, Κριστίν Σκοτ Τόμας, είναι η εξιστόρηση της ζωής του «Σκαθαριού» Τζον Λένον πριν γίνει διάσημος. Η πρώιμη βιογραφία ενός μουσικού αστεριού του 20ου αιώνα. Ο νεαρός Τζον, μοναχικός και οξυδερκής, μεγαλώνει στην πόλη του Λίβερπουλ. Δύο ιδιαίτερες γυναίκες συγκρούονται για την αγάπη του : η Μίμι, η θεία του που τον μεγάλωσε, και η Τζούλια, η μητέρα του που τον έδωσε για υιοθεσία.


Ο Διαχειριστής **

Χρυσόσκονη ***

Το νησί των καταραμένων ***

Όλοι θέλουν λίγη αγάπη -

Το γάλα της θλίψης **


*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 24-2).

24 Φεβ 2010

5 διπλές προσκλήσεις ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για τους ΒΑΚΧΙΚΟΥΣ αναγνώστες..


Στείλτε το ονοματεπώνυμό σας στο
info@vakxikon.grΑυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε
και κερδίστε 1 από τις 5 διπλές προσκλήσεις
για τις παράστασεις εντός των δυο εβδομάδων που ακολουθούν
Λιοντάρια
των Βασίλη Μαυρογεωργίου και Κώστα Γάκη


Στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, στον Πάνω Χώρο, παρουσιάζεται από τις 18 Ιανουαρίου 2010, το έργο "Λιοντάρια" του Βασίλη Μαυρογεωργίου και του Κώστα Γάκη, σε σκηνοθεσία των ίδιων και του Χρήστου Παπαδόπουλου.

Λίγα λόγια για την παράσταση:

Το 2003, κατά το βομβαρδισμό του Ιράκ, τα λιοντάρια το σκάνε από τον ζωολογικό κήπο και, μέσα στη μισογκρεμισμένη Βαγδάτη, αναγκάζονται πρώτη φορά να κυνηγήσουν για να επιβιώσουν. Τέσσερα εξημερωμένα λιοντάρια αντιμέτωπα με τη φύση τους.
Μια ιστορία εμπνευσμένη από αληθινά γεγονότα γίνεται θεατρική παράσταση με μουσική, τραγούδια και τεχνικές κόμικς, καρτούν και 3D animation.

Συντελεστές της παράστασης

Σκηνοθεσία:
Βασίλης Μαυρογεωργίου, Κώστας Γάκης, Χρήστος Παπαδόπουλος
Μουσική: Κώστας Γάκης
Σκηνικά-κοστούμια: Μαγιού Τρικεριώτη
Επιμέλεια κίνησης: Χρήστος Παπαδόπουλος
Φωτισμοί: Γιώργος Φακούρας

Παίζουν οι ηθοποιοί:
Κατερίνα Μαυρογεώργη, Γιώργος Παπαγεωργίου,
Μαρία Φιλίνη, Άκης Φιλιός

Παραστάσεις:

Κυριακή 21:30, Δευτέρα & Τρίτη 21:15, Τετάρτη & Σάββατο 19:00.

Info:

Θέατρο του Νέου Κόσμου, Αντισθένους 7 & Θαρύπου, ΦΙΞ
Τηλ. 210-9212900

RADIOVAKXIKON


Απόψε 22.00-00.00
"Η Εκπομπή που Σέβεται τον Ακροατή"


Εγώ είμ’ εδώ

Εκπρόσωπος
Νυχτερινός εκπρόσωπος

Του ημερησίου σκότους (Γ. Σκούρτης)


Παραμύθια για... τους Βακχικούς!(Η αλήθεια πίσω από το ‘’φαίνεσθαι’’)

Χωρίς πολλά Σου/Μου!

Επίσης: «Γαμάω» ή «κάνω Έρωτα»;

(Παίζουμε με τις λέξεις και τις γλώσσες (μας))

Αυτά!

Τα υπόλοιπα το βράδυ!

The end(?)



Πάει κι αυτό...


Το τεύχος "τέλος" (Νο 52 - Φεβρουάριος 2010) του μηνιαίου περιοδικού σκίτσου και πολιτικής/πολιτισμού "Γαλέρα", όπως δεν κυκλοφόρησε ποτέ λόγω οριστικής αναστολής έκδοσης του αλλά είναι δημοσιευμένο στην ιστοσελίδα του περιοδικού www.galera.gr

Εκεί περιλαμβάνονται τα δυο κείμενα του Νέστορα Πουλάκου, το ρεπορτάζ για τις ελληνικές ταινίες του μήνα ("Χωρίς υπότιτλους") καθώς και η στήλη "Σινεμά εν δήμω" (αυτή τη φορά για την ταινία "Εφχές" του Άγγελου Σπάρταλη).

Να 'μαστε καλά!

"Τα πάντα ρή-τος / This history of music and poetry : Angie" - No 51

Recorded in November and December 1972 and was written primarily by Keith Richards.

Angie, Angie, when will those clouds all disappear?
Angie, Angie, where will it lead us from here?
With no loving in our souls and no money in our coats
You can't say we're satisfied
But Angie, Angie, you can't say we never tried
Angie, you're beautiful, but ain't it time we said good-bye?
Angie, I still love you, remember all those nights we cried?
All the dreams we held so close seemed to all go up in smoke
Let me whisper in your ear:
Angie, Angie, where will it lead us from here?

Oh, Angie, don't you weep, all your kisses still taste sweet
I hate that sadness in your eyes
But Angie, Angie, ain't it time we said good-bye?
With no loving in our souls and no money in our coats
You can't say we're satisfied
But Angie, I still love you, baby
Ev'rywhere I look I see your eyes
There ain't a woman that comes close to you
Come on Baby, dry your eyes
But Angie, Angie, ain't it good to be alive?
Angie, Angie, they can't say we never tried

Layla

What’ll you do when you get lonely
No one waiting by your side?
You’ve been running and hiding much too long.
You know it's just your foolish pride.

Layla, you’ve got me on my knees.
Layla, I’m begging, darling please.
Layla, darling wont you ease my worried mind.

I tried to give you consolation
When your old man had let you down.
Like a fool, I fell in love with you,
Turned my whole world upside down.

Lets make the best of the situation
Before I finally go insane.
Please don't say well never find a way
And tell me all my loves in vain.

Σαν σήμερα – 24 Φεβρουαρίου

1209: Ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης ξεκινά την "αποστολή" του, να ζει στην απόλυτη φτώχια και να κηρύσσει το λόγο του Θεού.

1709: Γεννιέται ο Γάλλος μηχανικός Ζακ Βοκανσόν, ο οποίος δημιούργησε το πρώτο ρομπότ.

1711: Κάνει πρεμιέρα στο Λονδίνο η όπερα του Τζορτζ Φρίντριχ Χέντελ "Ρινάλντο", η πρώτη ιταλική όπερα, που ανεβαίνει σε λονδρέζικη σκηνή.

1786: Γεννιέται ο Βίλχεμ Γκριμ, ο μικρότερος των Αδελφών Γκριμ, που έγραψαν μερικά από τα ωραιότερα παραμύθια, όπως τη Χιονάτη και τους Επτά Νάνους και την Ωραία Κοιμωμένη.

1815: Πεθαίνει ο Ρόμπερτ Φούλτον, μηχανικός και εφευρέτης, που σχεδίασε το "Ναυτίλο" το πρώτο υποβρύχιο, που τέθηκε κανονικά σε λειτουργία.

1863: Κάνουν για πρώτη φορά την εμφάνισή τους σε αποκριάτικη παρέλαση στη Νέα Ορλεάνη της Λουϊζιάνας, τα αποκριάτικα άρματα.

1887: Το Παρίσι και οι Βρυξέλλες γίνονται οι δυο πρωτεύουσες, που συνδέονται για πρώτη φορά με τηλεφωνικό δίκτυο.

1909: Γεννιέται ο Όγκουστ Γουίλιαμ Ντέρλεθ, Αμερικανός συγγραφέας, που μεταξύ άλλων συνέγραψε μια σειρά αστυνομικών ιστοριών με βασικό ήρωα τον "Σόλαρ Πονς", που θυμίζουν πολύ εκείνες του "Σέρλοκ Χολμς", Η ομοιότητα αυτή μοιάζει παράξενη, καθώς ο Ντέρλεθ δε βρέθηκε κοντά στο Λονδίνο, όταν καταπιάστηκε με τη συγγραφή τους.

1932: Γεννιέται ο Μισέλ Λεγκράντ, Γάλλος συνθέτης, μαέστρος και πιανίστας.

1942: Εκπέμπει για πρώτη φορά ο επίσημος ραδιοφωνικός σταθμός των ΗΠΑ, "Η Φωνή της Αμερικής" (Voice of America).

1955: Γεννιέται ο Αμερικανός Στιβ Τζομπς, που μαζί με τον Στιβ Βόζνιακ ίδρυσαν την Apple Computer, στο γκαράζ του σπιτιού του.

1966: Γεννιέται ο σταρ του Χόλιγουντ, Μπίλυ Ζέιν, που πρωταγωνίστησε στον "Τιτανικό" και στους "Μαχητές των Δρόμων".

1981: Σεισμός 6,7 Ρίχτερ, με επίκεντρο τις Αλκυονίδες Νήσους, συγκλονίζει την Αθήνα, την περιοχή της Κορινθίας, της Εύβοιας και μεγάλο τμήμα της Κεντρικής Ελλάδας και της Πελοποννήσου. Σύμφωνα με επίσημο απολογισμό, οι νεκροί φτάνουν τους 20, κυρίως από καρδιακές προσβολές.

1992: Η Χρυσή Άρκτος του Φεστιβάλ Κινηματογράφου στο Βερολίνο απονέμεται στην ταινία "Γκραντ Κάνιον" του Αμερικανού Λόρενς Κάσνταν.

1993: Ο Έρικ Κλάπτον "σαρώνει" τα βραβεία μουσικής Γκράμι.

23 Φεβ 2010

Ποιήσεις Β'..

Ταξιδεύεις
Με δυο σάκους, πέντε πληγές.
Η απόσταση σκληραίνει.
Η απόφαση χάνεται.
(Νίκος Καραβέλος, Καθώς μικραίνει ο ύπνος, εκδ. Γαβριηλίδης, 2009)

*

Ο κόσμος απέραντη θάλασσα
μέρες και νύχτες το μεγάλο ταξίδι,
παλεύει την απόσταση το καράβι της επιστροφής
στο νου το κέντρο του κόσμου
(Ακύλας Γ. Παπαδομανωλάκης, Σώμα χωρίς μαχαίρι, εκδ. Γαβριηλίδης, 2008)

*

Αφού με επιχείρηση πουλιέται και αέρας - φέιγβολάν σε μιλφέιγ.
Επίπλαστο θαμπό από φιλιά χαμηλά και ψηλά : ρύθμιση παύση.
(Θεοφάνης Μελάς, Αναγνωστικό ποίησης, εκδ. Γαβριηλίδης, 2009)

*

Μακριά φεύγει το βλέμμα
Βελόνες χαλκού χαράζουν το τζάμι
Σειρήνες μπουρού σιδερώνουν τις καλές νότες (Ελίνα Χ. Μαρμαρίδου, Ροή ξελογιάστρα, εκδ. Μανδραγόρας, 2007)

*

Κατασταλάζει η μέρα
Όξινο απόσταγμα σε ανοιχτή πληγή
Συνομιλίες κόσμου μακρινού
Στους λαβυρίνθους του νου
(Έλενα Ψαραλίδου, Σώματα λόγια, εκδ. Γαβριηλίδης, 2008)

22 Φεβ 2010

20 Φεβ 2010

ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ 105,5


Αύριο το πρωί,
10 με 12,
στην εκπομπή "Γαλέρα στους πέρα κάμπους"
των Γ. Κουκουλά, Α. Ζουμή και Ν. Κουνενή,

ο Νέστορας Πουλάκος
θα συνομιλήσει
με τον σκηνοθέτη Περικλή Χούρσογλου
για την ταινία του "Ο διαχειριστής",
που θα κάνει πρεμιέρα στις αίθουσες
την ερχόμενη Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου.

και την σκηνοθέτιδα Μαργαρίτα Μαντά
για την ταινία της "Χρυσόσκονη",
που επίσης θα κάνει πρεμιέρα στις αίθουσες
την ερχόμενη Πέμπτη.

RADIOVAKXIKON


Η ΕΚΠΟΜΠΗ MUSIC FROM THE LAND OF NOWHERE
ΑΝΑΒΑΛΛΕΤΑΙ ΓΙΑ ΣΗΜΕΡΑ 20/2/2010

TV-Cine Επιλογή..

Σάββατο 20 Φεβρουαρίου
Δεσμοί αίματος
, ΕΤ3, 00.30

Παρά την προχωρημένη ώρα μετάδοσης της, η συγκεκριμένη ταινία του Τέιλορ Χάκφορντ, αμερικανικής παραγωγής του 1993 (180’), είναι μια διδαχή και ένα μάθημα ζωής για τις έννοιες της οικογένειας, της φιλίας, της τιμής, της δικαιοσύνης και, φυσικά, του ενστίκτου της επιβίωσης. Στο Ανατολικό Λος Άντζελες, τη λατινογενή πλευρά της πόλης, δυο ετεροθαλή αδέλφια, ο Πάκο και ο Κρουζ, καθώς και ο ξάδερφός τους Μίκλο, μοιράζονται για χρόνια τις ίδιες εμπειρίες, κάνοντας όνειρα για το μέλλον. Μια μέρα, όμως, η ενότητα της ομάδας θα δοκιμαστεί… Ότι υπήρξε το «Κάποτε στην Αμερική» του Σέρτζιο Λεόνε για τις μεταναστευτικές γενιές του Μπρούκλυν, το συναντάμε στη συγκεκριμένη παραγωγή για τους Λατίνους της άλλης όχθης της Αμερικής. Οι αξίες και οι αρχές τους ανακατεύονται σε οικογενειακά τραπέζια και κύκλους συμμοριών, σε άγραφους κανόνες φυλακών και ξεκαθαρίσματα λογαριασμών, σε αδελφικές σχέσεις και αγάπης τεχνάσματα. Αριστοτεχνική η σκηνοθεσία του Τέιλορ Χάκφορντ, που έχει γυρίσει από το «Ιπτάμενος και τζέντλεμαν» μέχρι τον «Δικηγόρο του διαβόλου» και τις βιογραφίες του Τσαρλς Μπουκόφσκι, του Ρέι Τσαρλς, του Τσακ Μπέρι. Οι συνθήκες ζωής και ο τρόπος σκέψης μιας διαφορετικής φυλής ανθρώπων, που έρχεται από τη Νότιο Αμερική, η χαρακτηριστική μελωδία του Μπιλ Κόντι, κι ένας Μπίλι Μπομπ Θόρντον σε νεαρή ηλικία.

ΝΕΣΤΟΡΑΣ ΠΟΥΛΑΚΟΣ

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε -όχι ακριβώς όπως είναι παραπάνω- στην 1η έκδοση της εβδομαδιαίας εφημερίδας "Δρόμος της Αριστεράς" (φύλλο 20-2).

Το Βερολίνο αναζητά... ταυτότητα!

Με το κρύο να «ξυρίζει» μέχρι το κόκαλο, όπως μας μετέφεραν χαρακτηριστικά συνάδελφοι από το παγωμένο Βερολίνο, η 60η διοργάνωση του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της γερμανικής πόλης (11-21/2) αναζητά την ταυτότητα της μες στο γενικότερο χαμό των ευρωπαϊκών φεστιβάλ, την άνοδο της ιταλικής Μόστρα (της Βενετίας) και τον αέναο βεντετισμό των Καννών. Ένα κράμα ευρωπαϊκής παράδοσης, ασιατικής κουλτούρας και χολιγουντιανής λάμψης είναι και η φετινή –στρογγυλευμένη στον αριθμό της- διοργάνωση, ένα με απ’ όλα δηλαδή, μια συνταγή άλλωστε που ακολουθείται κατά κόρον τα τελευταία χρόνια από τους πάντες, όπως και από το δικό μας Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης.
Με πρόεδρο της κριτικής επιτροπής τον ακούραστο Βέρνερ Χέρτζογκ, ο οποίος μας αποκάλυψε στο πρόσφατο ΦΚΘ σε κατ’ ιδίαν συνομιλία μας ότι «θα συνεχίσω μέχρι τέλους τον ακούραστο αγώνα μου για την άνοδο του γερμανικού σινεμά» όπως τον ξεκίνησε με τον Φασμπίντερ και τον Βέντερς πριν 40 χρόνια, η Μπερλινάλε άρχισε και θα τελειώσει με ασιατικό σινεμά : το «Χωριστά» του Κινέζου Γουάνγκ Κουαν ‘αν και το «Σχετικό με τον αδελφό της» του Ιάπωνα Γιόζι Γιαμάντα, δυο σκηνοθετών βραβευμένων στο Βερολίνο παλαιότερα και γνωστών στη χώρα μας από τις πρόσφατες ταινίες τους, «Ο γάμος της Τούγια» και «Καμπέι, η μητέρα μας» αντίστοιχα.

Μέχρι στιγμής, τα βλέμματα έχουν συγκεντρώσει δυο αειθαλείς και χιλιοπροβεβλημένοι δημιουργοί παγκοσμίως. Ο Ρόμαν Πολάνσκι, παρά την απουσία του εξαιτίας των γνωστών γεγονότων, έκανε αίσθηση με το ολοκαίνουριο «Ο συγγραφέας φάντασμα», ένα πολιτικό θρίλερ που φωτογραφίζει τις ατασθαλίες του πρώην Βρετανού πρωθυπουργού Τόνι Μπλερ. Πρωταγωνιστές οι Γιούαν ΜακΓκρέγκορ και Πιρς Μπρόσναν. Εν συνέχεια ο Μάρτιν Σκορσέζε, που παραβρέθηκε στο Βερολίνο με τον πρωταγωνιστή του Λεονάρντο ντι Κάπριο, με το «Νησί των καταραμένων», ένα φιλμ νουάρ στην κλασική του φόρμα, με μπόλικες ανατροπές, «μακαρθικές» δολοπλοκίες και ψυχροπολεμικές εντάσεις. Αμφότερες οι ταινίες θα προβληθούν στη χώρα μας τον Μάρτιο.

Παρεμπιπτόντως, το παρών του Σκορσέζε στη Μπερλινάλε με την ταυτόχρονη παρουσία του Λαρς Φον Τρίερ (εξαιτίας της προβολής του δανέζικου «Submarino» του Τόμας Βίντεμπεργκ, σκηνοθέτη της «Γιορτής») επανέφεραν τα σενάρια περί ελεύθερου ριμέικ του «Ταξιτζή» από τον ανατρεπτικό Δανό σκηνοθέτη. Μια και μιλάμε για ριμέικ, με συμπάθεια είδαν άπαντες μια ακόμη ελεύθερη διασκευή, αυτή τη φορά της καλτ ταινίας «Μόνο αίμα» των αδελφών Κοέν. Ο Κινέζος Ζανγκ Γιμού μετά τους Ολυμπιακούς του Πεκίνο, γύρισε το «Μια γυναίκα, ένα όπλο και ένα μαγαζί για νουντλς».

Με προβολές ταινιών όπως το «Ουρλιαχτό», βασισμένο στο ποίημα του Άλεν Γκίνσμπεργκ, και το «Μέλι» του Τούρκου Σεμίχ Καπλάνογλου, την παρουσίαση της αποκαταστημένης κόπιας του «Μετρόπολις» του Φριτζ Λανγκ κάτω από την Πύλη του Βραδεμβούργου, τη βράβευση της μούσας του Φασμπίντερ Χάνα Σιγκουλα και των τιμητικών εκδηλώσεων για τον πρόσφατα χαμένο Ερίκ Ρομέρ, και με παρουσίες όπως εκείνες του Μπεν Στίλερ και της Ρενέ Ζελβέγκερ μέχρι της Τζούλιαν Μουρ και του Μάικλ Γουίντερμπότομ, η 60η Μπερλινάλε θα κάνει τον απολογισμό της μεθαύριο επιστρέφοντας στην κρύα πραγματικότητά της.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ : ΝΕΣΤΟΡΑΣ ΠΟΥΛΑΚΟΣ

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε -όχι ακριβώς όπως είναι παραπάνω- στην 1η έκδοση της εβδομαδιαίας εφημερίδας "Δρόμος της Αριστεράς" (φύλλο 20-2).

18 Φεβ 2010

Πολλαπλά χτυπήματα κάτω από τη μέση!

του Νέστορα Πουλάκου
poulakos@apogevmatini.gr


Ένας άνδρας μόνος


Δραματική, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Τομ Φορντ, με τους Κόλιν Φερθ, Τζούλιαν Μουρ, Μάθιου Γκουντ.


Στο Λος Άντζελες του 1962, στην κορύφωση της κρίσης με την Κούβα, ο Τζορτζ Φάλκονερ, ένας 52χρονος Βρετανός καθηγητής πανεπιστημίου, πασχίζει να βρει νόημα στη ζωή του μετά τον θάνατο του επί σειρά ετών συντρόφου του, Τζιμ. Ο Τζορτζ μένει προσκολλημένος στο παρελθόν και δεν μπορεί να δει κανένα μέλλον.


Ναι, στο στυλ. Ναι και στην άποψη. Τη μοιραία, την απαστράπτουσα, που παίζει με τα βλέμματα, με τις κινήσεις, με τα αγγίγματα, με τα χάδια. Συγκεντρώνεσαι και προσδίδεις χάρη στην εικόνα, βάζεις ψυχή στους χαρακτήρες σου, γεμίζεις με χρώματα το κάδρο σου. Πολλαπλά χτυπήματα κάτω από τη μέση, μέσα στις καρδιές, πάνω στα κορμιά.

Το παιχνίδι το ατέρμονο. Χωρίς τέλος. Με τη συνέχεια του αναγκαία και δεδομένη. Προκειμένου να υπάρξει μακροβιότητα στο ον, στον τρόπο που κοιτάει και συμπεριφέρεται, στο στυλ της κίνησής του, έτσι όπως στήνει τη γωνία λήψης του, το ζουμ του που επικεντρώνεται στο ακέραιο.

Δεν μιλάμε για σκηνοθέτη. Ούτε για σχεδιαστή μόδας. Αλλά επεξηγούμε τη ματιά. Την απόφαση του για ζωή. Το πώς επιλέγει να ζει ανάμεσα σε όλους. Όχι για να ξεχωρίσει αλλά για να υπερνικήσει το «εγώ» της μάζας, να ξεκαθαρίσει τι σημαίνει ο εαυτός του χωρίς να κονιορτοποιείται εν προκειμένω. Και πάνω απ’ όλα χωρίς εγωπάθειες και αυτιστικά συμπλέγματα, αλλά με τους αναγκαίους εγωισμούς προκειμένου να επιβιώσει με χάρη, στυλ, και άποψη περί ποιότητας ζωής και τα συναφή.

Το «Ένα άνδρας μόνος» του μέχρι πρότινος μετρ της μόδας Τομ Φορντ, είναι μια διδαχή περί κοινωνικής ουτοπίας. Ποιος άραγε προσέχει τόσο πώς να δέσει τη γραβάτα του; Πώς να περπατήσει ανάμεσα στα πλήθη; Πώς να ακουμπήσει τον στυλογράφο του πριν αποχωρήσει μια για πάντα; Πώς να πιει το ουίσκι του ενώ ακουμπά τον αγκώνα του στο ξύλινο μπαρ; Πώς να χαϊδέψει τον σύντροφο του ενόσω ξαπλωμένοι στο γρασίδι, στην παραλία, στα βράχια μιας χίππικης ατμόσφαιρας, παίζουν το παιχνίδι των δέκα ερωτήσεων; «Αγάπη εστί…».

Βραβευμένο δις στην περυσινή Μόστρα της Βενετίας, το «Ένας άνδρας μόνος» -ξεκαθαρίζω- είναι για λίγους. Αυστηρά ελιτίστικο, βγαλμένο από την βρετανική αισθητική του Free Cinema των ‘60s, είναι η αποθέωση της εικόνας, των ερμηνειών, των ήχων, των αισθήσεων. Ακόμη και ένα θρόισμα των φύλλων μπορεί να σας κάνει ν’ ανατριχιάσετε.


Μονάκριβη


Δραματική, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Λι Ντάνιελς, με τους Γκάμπι Σιντίμπε, Μονίκ, Λένι Κράβιτς, Πόλα Πάτον, Μαράια Κάρει.


Η «Μονάκριβη» είναι ήδη έγκυος για δεύτερη φορά από τον απόντα πατέρα της, ενώ η μητέρα της είναι βίαιη λεκτικά και σωματικά απέναντι της. Όταν στα 16 της, η «Μονάκριβη» μαθαίνει να διαβάζει και να γράφει, ένας καινούργιος κόσμος ανοίγεται μπροστά της.


Είναι ότι αγαπάμε να μισούμε. Ότι απεχθανόμαστε αλλά το λατρεύουμε συνάμα. Ότι δεν μπορούμε να κοιτάξουμε αλλά το αντέχουμε. Ακτιβιστικά, ανθρώπινα, από ψυχής. Η ζωή δεν τα φέρνει πρίμα σε όλους τους ανθρώπους, άλλωστε. Πολλάκις δεν το επιλέγεις κιόλας. Σου κάθεται, πως το λένε. Σου έρχεται κατά πάνω σου και δεν μπορείς να το αποφύγεις.
Παχύσαρκη, έγκυος δις αλλά ανήλικη, βιασμένη από τον πατέρα της, κακοποιημένη από τη μητέρα της, περιθωριοποιημένη από την οικογένεια, το σπίτι, τη γειτονιά, το σχολείο, την κοινωνία, στερημένη από αγάπη και εφηβικά παιχνίδια, με παιδί να πάσχει από σύνδρομο down, η ίδια αναλφάβητη, να έχει aids… Όλα στη σκακιέρα του ουμανισμού της αποκάλυψης. Το δράμα το απόλυτο το μοιραίο το εξεζητημένο το δακρύβρεχτο. Το όλο στο πακέτο του ενός.
Πείθει και δεν πείθει η παραγωγή της Όπρα. Μένει για τα καλά η φιγούρα της Σιντίμπε. Βλέπεις εφιάλτες με τον χαρακτήρα της Μονίκ. Η τελευταία πάει για Όσκαρ. Συνολικά έξι υποψηφιότητες για την «Μονάκριβη», περισσότερα από 50 βραβεία παγκοσμίως… Χρυσές Σφαίρες, BAFTA, Σάντανς. Όχι άλλο γκλάμουρ, παρακαλώ.


Άλλες ταινίες


Ο «Πέρσι Τζάκσον και οι Ολύμπιοι : Η κλοπή της αστραπής» σε σκηνοθεσία Κρις Κολόμπους, αμερικανικής/ καναδικής παραγωγής, με τους Λόγκαν Λέρμαν, Ούμα Θέρμαν, Πιρς Μπρόσναν, Ροζάριο Ντόουσον, Στιβ Κούγκαν, Κάθριν Κίνερ, είναι η χολιγουντιανή απάντηση στην πετυχημένη σειρά ταινιών «Χάρι Πότερ», που βασίζεται στο ομώνυμο παιδικό μπεστ σέλερ του Ρικ Ριόρνταν. Αν και βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα, ο «άτακτος» μαθητής Πέρσι Τζάκσον μαθαίνει πως ο πραγματικός του πατέρας είναι ο Ποσειδώνας, πράγμα που σημαίνει πως ο ίδιος είναι ημίθεος. Με μπλεγμένες αναφορές στην ελληνική αρχαιότητα, άλλωστε ολόκληρη η διαφημιστική καμπάνια της ταινίας πραγματοποιήθηκε στη χώρα μας, σε τοποθεσίες αρχαιοελληνικών ευρημάτων, και τοποθετημένη στη σύγχρονη κοινωνία του i-pod και του internet, η παραγωγή περισσότερο πετυχαίνει ένα ικανοποιητικό teen αποτέλεσμα από τα κλασικά του είδους στην Αμερική παρά μια ευφάνταστη παιδική ταινία. Το σίγουρο είναι ότι το κοινό της θα το βρει, «Χάρι Πότερ» όμως δεν θα γίνει ποτέ.
Το «Μαίρη και Μαξ» σε σκηνοθεσία Άνταμ Έλιοτ, αυστραλιανής παραγωγής, με τις φωνές των Φίλιπ Σέυμουρ Χόφμαν και Έρικ Μπάνα, είναι ένα αρκούντως διασκεδαστικό και συνάμα πετυχημένο claymation (κινούμενο σχέδιο από πηλό), που βραβεύτηκε στην περυσινή Μπερλινάλε. Η ιστορία της σχέσης δύο φίλων που αλληλογραφούν μεταξύ τους : της Μαίρης, μιας στρουμπουλής, μοναχικής 8χρονης κοπέλας που μένει στα προάστια της Μελβούρνης, στην Αυστραλία, και του Μαξ, ενός παχύσαρκου 44χρονου που πάσχει από το σύνδρομο Asperger και ζει στη Νέα Υόρκη. Γλυκιά και νοσταλγική ταινία για όλες τις ηλικίες, αλλά δυστυχώς φεστιβαλικού ενδιαφέροντος και περιορισμένου κοινού. Από τις εξαντρίκ φιλμικές προσπάθειες που σου μένουν.
Το «Άμα δε σε θέλει…» σε σκηνοθεσία Βασίλη Νεμέα, ελληνικής παραγωγής, με τους Ρένο Χαραλαμπίδη, Κλέονα Γεωργιάδη, είναι μια μαύρη κωμωδία ανατροπών και αστείων καταστάσεων εξωφρενικής τρέλας. Ένας ταξιτζής, ένας μουσικός, μια ηθοποιός, μια μοιραία γυναίκα, και μερικοί… περαστικοί, μπλέκουν σε περιπέτειες που δεν τις είχαν ποτέ φανταστεί. Με έναν Ρένο Χαραλαμπίδη πραγματικά «όλα τα λεφτά», το κινηματογραφικό ντεμπούτο του τηλεοπτικού Βασίλη Νεμέα βυθίζεται στην… τηλεοπτική λογική του. Παρά τις όποιες σεναριακές εξτραβαγκάντσες το αποτέλεσμα δεν πείθει. (Ας κρατάμε όμως μικρό καλάθι, εξακολουθεί το φαινόμενο του «I love Karditsa»).
Δεν είδαμε : Το «Στην άκρη του νήματος» σε σκηνοθεσία Μάρτιν Κάμπελ, αμερικανικής παραγωγής, με τον Μελ Γκίμπσον, ένα αστυνομικό θρίλερ δολοπλοκιών και περίεργων δολοφονιών.


Ο Πέρσι Τζάκσον και οι Ολύμπιοι : Η κλοπή της αστραπής *
Μονάκριβη **

Στην άκρη του νήματος -

Ένας άνδρας μόνος ***

Μαίρη και Μαξ **

Άμα δε σε θέλει… *


*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 18-2).

ΡΑΔΙΟ ΒΑΚΧΙΚΟΝ

Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα. . .

Κάθε Πέμπτη

22.00 με 00.00

παρουσιάζουν,

ο Τάσος Ρήτος και η Θεοδοσία Ζαμπάκα!

************************************************
Αυτή την Πέμπτη!

Μη το χάσετε!

Καταραμένη γυναίκα, μου έμαθες τόσα πολλά!
(Γ.Α)

17 Φεβ 2010

"ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΡΓΙΑ"

17/2/10
"Η ΕΚΠΟΜΠΗ ΠΟΥ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΟΝ ΑΚΡΟΑΤΗ"
ΑΝΑΒΑLΛΕΤΑΙ ΕΠ' ΑΟΡΙΣΤOΝ
ΛΟΓΩ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΩΝ ΤΗΣ
ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΑΠΙΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ
-ΤΟΥ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΑΚΟΥ (DU CUL)
RADIO BORD DELL' EAU-
ΡΑΔΙΟΒΑΚΧΙΚΟΝ!
ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΜΑΣ
ΘΑ ΚΑΤΑΤΕΘΟΥΝ ΤΙΣ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΜΕΡΕΣ ΣΤΟΥΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥΣ.
ΑΥΤΑ!
ΤΟ ΝΟΥ ΣΑΣ!

"Τα πάντα ρή-τος / This history of music and poetry : Red Shoes" - No 50

Written by Tom Waits

She wore red shoes by the newstand
as the rain splashed the nickle
spilled like chablis along the midway
theres a little bluejay
in a red dress, on a sad night

one straw in a rootbeer
a compact with a cracked mirror
and a bottle of evening in paris perfume
whats this sad tune

he told her to wait by the magazines
he had to take care of some business it seems
bring a raincoat
and a suitcase
and your dark eyes
and wear those red shoes

theres a dark huddle at the bus stop
unbrellas arranged in a sad bouquet
Li'l cesar got caught
he has going down to second
he has cooled
changing stations on the chamber
to steal a diamond
from a jewelry store for his baby
he loved the way she looked
in those red shoes

she waited by the drugstore
cesaer had never been late before
and the dogs bayed the moon
and rattled their chains
and the cold jingle of taps in a puddle
was the burgler alarm
snitchin on cesaer

note the rain washes memories from the sidewalks
and the hounds splash down the nickle
full of soldiers
and santa claus is drunk in the ski room
and it's christmas eve
in a sad cafe
when the moon gets this way
ther's a little blue my
by the newstand
wearing red shoes

so meet me tonight by the drugstore
w're goin' out tonight
wear your red shoes

Χάινριχ Χάινε

Λορελάη

Δεν ξέρω ποια να είναι η αιτία,
κι είναι το στήθος μου τόσο βαρύ.
Μια παλαιά, αρχαία ιστορία
από το νου μου να βγει δεν μπορεί.
Κρύα βραδιά και σκοτεινοί οι κάμποι
και το ποτάμι ήσυχο περνά,
και του βουνού ψηλά η ράχη λάμπει
απ’ τα φιλιά του ήλιου τα στερνά.
Στην κορυφή απάνω καθισμένη
λάμπει πεντάμορφη μια κοπελιά.
Αστράφτει όλη χρυσοστολισμένη,
χτενίζει τα χρυσά της τα μαλλιά.
Ολόχρυσο κρατεί στα χέρια χτένι
κι ένα τραγούδι αγάλια τραγουδεί…
τραγούδι που τ’ ακούς και σε τρελαίνει
και λησμονάς και μάνα και παιδί.
Ο ναύτης με την βάρκα του περνάει
τ’ ακούει, μαγεύεται, χάνει το νου,
τους βράχους που ‘ναι εμπρός του δεν κοιτάει
και στην κορφή κοιτάει του βουνού.
Ψηλά κοιτάει… τον τραβά το κύμα
και τάφο του ανοίγει παρακεί,
και φταίει η πεντάμορφη –τι κρίμα!–
και η φωνή της η μαγευτική.

Σαν σήμερα – 17 Φεβρουαρίου

1600: Ο Ιταλός φιλόσοφος της Αναγέννησης και ποιητής Τζιορντάνο Μπρούνο, στέλνεται στην πυρά, εξαιτίας των πεποιθήσεων του. Θεωρήθηκε αιρετικός κατά τη διάρκεια της Ιεράς Εξέτασης.

1653: Γεννιέται ο μουσικοσυνθέτης Αρχάγκελο Κορέλι.

1673: Καταρρέει στη σκηνή του θεάτρου ο Γάλλος συγγραφέας, σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής Μολιέρος ενώ θριάμβευε στο έργο "Κατά φαντασίαν ασθενής". Ο Ιωάννης Βαπτιστής Ποκελέν, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, πέθανε λίγο αργότερα σε ηλικία 51 ετών.

1856: Πεθαίνει ο Γερμανός ποιητής, δοκιμιογράφος και επαναστάτης Χάινρικ Χάινε, σε ηλικία 58 χρόνων.

1859: Κάνει πρεμιέρα στη Ρώμη η όπερα του Ιταλού συνθέτη Τζουζέπε Βέρντι ο "Χορός των Μεταμφιεσμένων", που είναι βασισμένη στη δολοφονία του Σουηδού βασιλιά Γουστάβου.

1867: Περνά το πρώτο πλοίο από τη διώρυγα του Σουέζ.

1904: Κάνει πρεμιέρα στη Σκάλα του Μιλάνου η όπερα του Τζιάκομο Πουτσίνι, "Μαντάμ Μπατερφλάι".

1909: Πεθαίνει σε ηλικία 80 ετών ο αρχηγός των Απάτσι, Τζερόνιμο, που έμεινε στη μνήμη των ανθρώπων ως σύμβολο του αδάμαστου πνεύματος των Ινδιάνων της Αμερικής.

1929: Πραγματοποιείται η πρώτη προβολή κινηματογραφικής ταινίας σε αεροπλάνο από την αεροπορική εταιρία "Γιουνιβέρσαλ".

1930: Γεννιέται η Ρουθ Μπάρμπαρα Ρέντελ, Βρετανίδα συγγραφέας βιβλίων μυστηρίου. Η Ρέντελ έγραφε με το ψευδόνημο Μπάρμπαρα Βάιν ενώ ήταν γνωστή στο κοινό και ως η "η βασίλισσα του εγκλήματος"

1933: Λήγει το καθεστώς ποτοαπαγόρευσης στις ΗΠΑ.

1963: Γεννιέται ο Αμερικανός μπασκετμπολίστας Μάικλ Τζόρνταν

1982: Πεθαίνει ο Thelonious Sphere Monk, διάσημος πιανίστας της τζαζ.

16 Φεβ 2010

"Σινεμά εν δήμω" : Εφχές

“Να μ' αγαπάς... Όπου κι αν βρίσκεσαι... Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει”. Μια ιστορία αγάπης. Που μπερδεύει το όνειρο με την πραγματικότητα, τη φαντασία με την καθημερινότητα, την ευχή με το κανονικό. Τι είναι κανονικό, άλλωστε; Μήπως ξέρουμε; Βέβαια όλα τα παραπάνω περικλείονται μέσα σ' έναν κινηματογράφο. Εκεί όλα μπερδεύονται, αναμειγνύονται, συντελούνται στο ακέραιο. Οι ήρωες, σαν να υποδύονται το ρόλο της ζωής τους, κάνουν τέχνη και... ζωή! Και τα δυο, σ' ένα πακέτο! Αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί, εντέλει; Ή πρόκειται για ένα παραμύθι και μέχρι εκεί;
“Κάθομαι “σπίτι μου” και γράφω ιστορίες, παραμύθια όπως τα λες εσύ και μετά βρίσκω τρόπους να τα διηγηθώ. Ναι, μ’ αρέσουν τα παραμύθια, άλλωστε δεν είμαι ικανός και για τίποτα άλλο!”. Οι δηλώσεις αυτές ανήκουν στον εικαστικό και... πολύ-τεχνίτη Άγγελο Σπάρταλη, που οι “Εφχές” (80') του έκαναν πρεμιέρα εκτός διαγωνιστικού στο τμήμα Digital Wave 04 του 50ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Το video art-θεατρική παράσταση που ανέβασε την περυσινή σεζόν στην Αθήνα, έγινε ταινία με πρωταγωνιστή τον Στράτο Τζώρτζογλου (ενώ στο crew βρίσκουμε νέα ταλέντα του ελληνικού σινεμά όπως ο Νίκος Πάστρας, ο Κώστας Γούναρης, ο Κωστής Μπασογιάννης, ο Γιώργος Ακεχερλίδης κ.ά) και, τώρα τελευταία, παρουσιάστηκε ως ταινία μικρού μήκους (“Να ήσουν εδώ (ζωντανός)”, διάρκειας 1 λεπτού, αποσπασμένο από την ταινία) στο διαγωνισμό ταινιών μικρού μήκους της Filmaka.
Για να ξεκαθαρίσουμε το τοπίο : ο Άγγελος Σπάρταλης δεν κάνει απλώς κινηματογράφο. Οι “Εφχές” είναι ένα κράμα animation με fiction, ντοκιμαντέρ και, φυσικά, θεατρικής παράστασης, με έντονα στοιχεία ζωγραφικής, μπόλικη μουσική, ανακατεμένα σαν σε video art. Μήπως μπερδευτήκατε ακόμη περισσότερο; Οι “Εφχές” είναι ένα θέαμα γλυκό, τρυφερό, ανθρώπινο. Λέξεις κοινές αλλά σημαντικές. Γιατί δύσκολα μετουσιώνονται σε πράξη. Όταν όμως τις πετύχεις...
Επικοινωνήστε με τον σκηνοθέτη στο angelosspartalis@yahoo.gr


Νέστορας Πουλάκος

*Η καθιερωμένη στήλη "Σινεμά εν δήμω" ήταν να δημοσιευτεί στο τεύχος 52 του μηνιαίου περιοδικού "Γαλέρα" (Φεβρουάριος 2010), όμως λόγω της αναστολής έκδοσης του περιοδικού δημοσιεύτηκε στην ηλεκτρονική έκδοση του τεύχους (www.galera.gr), H στήλη προς το παρόν θα εξακολουθήσει στο blog του Βακχικόν.

15 Φεβ 2010

Αμέ!

ΡΑΔΙΟ ΒΑΚΧΙΚΟΝ - ΕΚΤΑΚΤΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΣΗ

ΠΡΟΣΟΧΗ
ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΗΜΕΡΑ,

ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ

ΤΟ ΡΑΔΙΟ ΒΑΚΧΙΚΟΝ
ΛΟΓΩ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ
ΘΑ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ!

Η ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΓΑΡΔΙΚΛΗ
ΘΑ ΜΕΤΑΔΟΘΕΙ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΛΟΙΠΟΝ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ
ΑΠΟ ΤΙΣ 17.00 ΜΕ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟ ΒΑΚΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΣΤΙΣ 22.00 ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ
ΦΙΖΙΚΜΑΝ!

13 Φεβ 2010

ΡΑΔΙΟ ΒΑΚΧΙΚΟΝ

ΡΟΚΕΝΡΟΛΛ ΜΕ ΣΠΑΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

16.00 με 18.00

Κάθε Σάββατο με τον Τάσο Ρήτο