30 Ιουν 2010

RADIO VAKXOS -THE END-

Απόψε 22.00-00.00

Η τελευταία εκπομπή του web radio Βακχικόν!!!

Για διακοπές??? Για πάντα??? Θα δείξει...

Όπως και να ‘χει πάντως θα είναι η τελευταία αναμετάδοση

Της Εκπομπής που Σέβεται (κ' καλά) τον Ακροατή!!!

Σήμερα στις επάλξεις ΑΙΓΩ η ΑΛΛΗ και special guest star......

Σςςςςςςς.....(κοιτάξτε ψηλά!)

"Έστω και μία φορά στη ζωή αξίζει κανείς να παίξει για να χάσει"

Αυτά!Τα υπόλοιπα όταν βραδιάσει!

Το νού σας!

(RADIO VAKXOS)

29 Ιουν 2010

ΡΑΔΙΟ ΒΑΚΧΟΣ

Απόψε το βράδυ
στις 22.00

οι ΦΙΖΙΚΜΑΝ
λένε
"bye bye"

με τραγούδια τουρλουμπουκέισον
αλλά sexy.


Νέστορας, που τον λένε Blow Job,
Νίκος, που τον αποκαλούν Τρίτο Πόδι,
και Πέτρος, που τον φωνάζουν Γκέ-γκε;
(αν το θυμηθεί να 'ρθει),

- ίσως να είναι παρών και ο Τάσος Ρήτος,
ο μουσικός προπαγανδιστής,
που βρίσκεται για συναυλίες στην Αθήνα -

αποχαιρετούν απόψε
το ΡΑΔΙΟ ΒΑΚΧΙΚΟΝ
έπειτα από 6 μήνες συνεχούς παρουσίας (ουάου!)
στα web ερτζιανά.

Καλό καλοκαίρι
Σύντροφοι
&
Όμορφα Κορίτσια!

28 Ιουν 2010

Σουβλάκι, κίονες, μαλλί αφάνα και αθάνατα καμάκια

Του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr

Θα συμφωνήσω με την απορία του σκηνοθέτη Νίκου Μιστριώτη, ότι δηλαδή «πως και δεν είχε σκεφτεί κανείς τόσα χρόνια στην εγχώρια κινηματογραφία να γυρίσει ένα ντοκιμαντέρ για το περιβόητο ελληνικό καμάκι». Και θα συμπληρώσω ότι, εντέλει, αυτή η διαπίστωση είναι που προσδίδει το κάτι διαφορετικό, το ιδιαίτερο, το πρωτότυπο αν θέλετε στο ωριαίο ντοκιμαντέρ «Οι Κολοσσοί του Έρωτα», παραγωγής 2010, το οποίο προβάλλεται αύριο το βράδυ στις 20.30 στον Δημοτικό Κινηματογράφο της Ρόδου, που αναμένεται να είναι κατάμεστος μια και η ταινία γυρίστηκε όπως και αναφέρεται στις ερωτικές… περιπέτειες του νησιού, καθώς περιλαμβάνεται στην κατηγορία Πανόραμα του 10ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ecofilms 2010 (22 – 27 Ιουνίου).

Το «greek kamaki» είναι το σπορ που γοήτευσε τον ανδρικό πληθυσμό και άνθισε σε ολόκληρη την Ελλάδα κυρίως τη νησιωτική από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 έως τις απαρχές εκείνης του ’90, «όταν και ήλθε το τέλος εποχής με την έκρηξη της μάστιγας του Aids αλλά και τη χειραφέτηση των Ελληνίδων, οι οποίες ελέω ντισκοτέκ βγήκαν από το σπίτι και προσείλκυσαν το ενδιαφέρον των ανδρών», όπως μου εξηγεί ο σκηνοθέτης της ταινίας Νίκος Μιστριώτης, ο οποίος άρτι αφιχθείς από το Λος Άντζελες με το Βραβείο Ντοκιμαντέρ (στο 4ο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου) ήταν ευδιάθετος κατά τη συνομιλία μας.

Οι «Κολοσσοί του Έρωτα», μια διεθνής συμπαραγωγή της Ε.Ρ.Τ., του Arte, και της XYZ Productions, στοίχησαν 200 χιλιάδες ευρώ και προετοιμάζονταν ουσιαστικά από το 2007 μέσω των προγραμμάτων του History Doc και του Discovery Campus. Με κεντρικό άξονα τις προσωπικές εξομολογήσεις πέντε ανθρώπων - χαρακτηριστικών περιπτώσεων της εποχής εκείνης, που «έδρασαν» και ζουν στη Ρόδο (τριών «καμακιών», του ιδιοκτήτη της περιλάλητης ντισκοτέκ Highway και μιας «καμακωμένης» Φιλανδής ξεναγού που έμεινε εντέλει στο νησί), παρεμβάλλονται επίκαιρα από το επεισόδιο «Τα καμάκια» της τηλεοπτικής σειράς της Ε.Ρ.Τ. «Εδώ και σήμερα», που είχε λογοκριθεί το 1983 από τη Μαργαρίτα Παπανδρέου, όπως και από κινηματογραφικές ταινίες της περιόδου. Το μωσαϊκό συμπληρώνεται με ένα ιδιαίτερα έξυπνο μοντάζ και, κυρίως, από τα φολκλορικά γραφικά-εφέ, που περιλαμβάνουν από σουβλάκι μέχρι κίονες και από ντισκομπάλα έως νέους με μαλλί αφάνα και μακριές φαβορίτες.

Επί χρόνια και σε πολλές χώρες οπερατέρ και παραγωγός σε ιστορικά και δημοσιογραφικά ντοκιμαντέρ ο Νίκος Μιστριώτης, μου τονίζει ότι «δεν ήθελα να κάνω μια ταινία τεκμηρίωσης για τη φύση ή για κάποιο σπουδαίο γεγονός σε αυτή την πρώτη μου σκηνοθετική προσπάθεια, άλλωστε αρχικά υπήρχε στα σκαριά ένα πρότζεκτ για τη Μάχη της Κρήτης, σκοπός μου ήταν να εμβαθύνω σ’ έναν τρόπο ζωής που υπήρξε ταμπού για χρόνια, και ο οποίος καταδείκνυε ότι εκείνη η εποχή ήταν μια ατελείωτη παρτ… (μπιπ!)».

Το ντοκιμαντέρ του Νίκου Μιστριώτη, που επιμελήθηκε δημοσιογραφικά η Μαρία Κουφοπούλου, έκανε πρεμιέρα στο 11ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης τον περασμένο Μάρτιο, και αναμένεται να προβληθεί τηλεοπτικά σε οχτώ ευρωπαϊκές χώρες μέσα στο έτος.
To Ecofilms…

…ένα περιφερειακό φεστιβάλ κινηματογράφου της Λουκίας Ρικάκη και του Νίκου Νικολαΐδη, καταφέρνει και επιβιώνει δέκα χρόνια τώρα στο ελληνικό κινηματογραφικό τοπίο, ένα γεγονός πολύ σημαντικό ειδικώς όταν έχει να συνδιαλλαγεί οικονομικά με την ατέρμονη τρέλα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Ξεκίνησε…

…ως αμιγώς οικολογικό φεστιβάλ από τη Ζάκυνθο για να καταλήξει έπειτα από τρεις διοργανώσεις στη Ρόδο όπου και παραμένει. Διανύει στα σίγουρα τη δυσκολότερη και πλέον μεταβατική χρονιά του με αυτή τη 10η διοργάνωση, μια και στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης και τους δήμους της σπατάλης, με το συν αυτώ μπάχαλο του «Καλλικράτη», πρέπει να κάνει την υπέρβαση και να βρει εκείνη τη φόρμουλα για τη μακροημέρευση του.

Οικονομικές δυσκολίες…

…έχει πολλές η φετινή διοργάνωση και τις δεν έκρυψαν ποτέ οι ιθύνοντες, παρολαυτά, ακόμη χρονιά το πενθήμερο πρόγραμμα προβολών είναι πλούσιο, αφού περιλαμβάνει 112 ταινίες μεγάλου, μεσαίου και μικρού μήκους από 35 χώρες, επίσης ένα χορευτικό οικολογικό σόου από τον γνωστό Βέλγο σκηνοθέτη Νικ Μπαλτάζαρ, δυο εκθέσεις ζωγραφικής και μια παρουσίαση βιβλίου.

Αν μη τι άλλο…

…κότσια και υπομονή φαίνεται ότι υπάρχουν μπόλικα. Για πόσο ακόμα; Το μέλλον θα δείξει. Και του χρόνου.

*Το ρεπορτάζ και τα σχόλια δημοσιεύτηκαν στη στήλη Στοπ Καρέ της "Σαββατιάτικης Απογευματινής" (φύλλο 26-6).

24 Ιουν 2010

Ποιοτικά καλοκαιρινά παιχνίδια..

του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr


Toy Story 3

Κινούμενα σχέδια, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Λι Άνκριτς, με τις φωνές των Τομ Χανκς, Μάικλ Κίτον, Τιμ Άλεν, Τζον Κιούζακ.

Καθώς ο Άντι ετοιμάζεται να πάει στο κολέγιο, ο Μπαζ, ο Γούντι και τα υπόλοιπα πιστά του παιχνίδια, προβληματίζονται για το αβέβαιο μέλλον τους. Τα παιχνίδια θα βρεθούν σε ένα δωμάτιο γεμάτο ασυγκράτητα νήπια. Επικρατεί πανδαιμόνιο…

Ελπίζω να θυμάστε τι έγραφα την περασμένη Πέμπτη, εξ αφορμής της πρώτης προβολής στις αίθουσες του μπλοκμπάστερ «The A-Team» : Μακάρι να βλέπουμε ανάλογης δυναμικής ταινίες από το Χόλιγουντ όλο το καλοκαίρι. Δεν περάσανε παρά λίγες μέρες κι έτσι το δεύτερο σίκουελ του πετυχημένου κινούμενου σχεδίου «Toy Story» έρχεται για να με κάνει χαρούμενο, για να σας κάνει να γελάσετε, κι όπως σπάει ταμεία στην Αμερική να περιμένετε κάτι ανάλογο και στη χώρα μας. Άντε, καιρός είναι να μας αδειάζουν τη γωνιά μπαλαφάρες τύπου «The Kings of Mykonos» και «Sex and the City 2». Και για μικρούς και για μεγάλους. Και σε 3D, που δεν έχει καμία μα καμία ουσία παρά μόνο το ακριβότερο εισιτήριο και τα λεφτάκια σας στην τσέπη του αιθουσάρχη (τα ‘χουμε ξαναπεί αυτά), και σε κανονική προβολή. Και σε θερινά σινεμά και σε κλειστούς κινηματογράφους τύπου multiplex. Και στα αγγλικά αλλά και σε ελληνική μεταγλώττιση με τις φωνές των Άλκη Κούρκουλου, Ελεονώρας Μελέτη, Μιχάλη Μαρίνου και Δημήτρη Πιατά. Απ’ όλα έχει ο μπαχτσές, απ’ ότι παρατηρείτε, και αυτό γιατί το κινούμενο σχέδιο του «Toy Story 3» αξίζει. Και τα λεφτά του και της προσοχής σας. Γιατί δεν χάνει καθόλου ούτε την ουσία ούτε την σπιρτάδα των δυο πρώτων ταινιών, κι ας πέρασαν δέκα χρόνια από την τελευταία και δεκαπέντε από την πρώτη. Αντίθετα, είναι το ίδιο συναρπαστικό, σίγουρα πιο ώριμο, ίσως περισσότερο συγκινητικό, έχει το παιχνίδι του και την τρέλα του, αλλά έχει και το συναίσθημα άφθονο και την περιπέτεια έκδηλη. Με λίγα λόγια είναι μια ενδεδειγμένη επιλογή για καλοκαιρινή διασκέδαση. Κακά τα ψέματα, τέτοιες ταινίες έχει ανάγκη ο σινεφίλ τις καυτές καλοκαιρινές μέρες. Για να απολαμβάνει ταυτοχρόνως τη γρανίτα του και να δροσίζεται στην Ελλάδα της κρίσης. Η φτώχεια θέλει καλοπέραση δεν λένε; Α, μπράβο, εδώ είμαστε λοιπόν.

Οικογένεια σε παράνοια

Κωμωδία, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Ρέιμοντ Ντε Φελίτα, με τους Άντι Γκαρσία, Έμιλι Μόρτιμερ, Άλαν Άρκιν.

Τα μέλη της οικογένειας Ρίτσο έχουν μυστικά : η κόρη του Βινς δουλεύει σ’ ένα κακόφημο νυχτερινό κέντρο ενώ θα έπρεπε να πηγαίνει σχολείο, ο γιος του έχει φετίχ με τις υπέρβαρες γυναίκες, ενώ ο ίδιος ο Βινς έχει όνειρο να γίνει ηθοποιός. Τα πάντα όμως παίρνουν άλλη τροπή όταν εμφανίζεται ένας εξώγαμος γιος.

Από αυτήν τη στήλη της «Α» έχω πολλές φορές επικρίνει τον δήθεν ανεξάρτητο Αμερικανικό κινηματογράφο, που έχει κατακλύσει την ελληνική διανομή τα τελευταία χρόνια. Όταν όμως καταφτάνουν ταινίες σαν την «Οικογένεια σε παράνοια», οφείλω να σιωπήσω. Αυτή η παραγωγή του Άντι Γκαρσία, στην οποία πρωταγωνιστεί κιόλας, μπορεί εξόφθαλμα να είναι ένα ακόμη κριτικό σχόλιο πάνω στο σαθρό αμερικανικό όνειρο, στην ουσία της όμως είναι μια απολαυστική κωμωδία, με γκανγκ και αστεία σκετς, με ένα ευφυές σενάριο άκρως θεατρικό, και με όλους τους ηθοποιούς, κυρίως αυτούς της οικογένειας, σε μια απίστευτα ερμηνευτική αρμονία, που δένουν τόσο καλά μεταξύ τους ώστε η ιστορία κυλάει σαν νερό προς την –τραβηγμένη από τα μαλλιά- κορύφωση. Με το βραβείο κοινού στο Φεστιβάλ της Τριμπέκα (του Ρόμπερτ Ντε Νίρο), ψάχνει τους σινεφίλ της και στη χώρα μας.

Άλλες ταινίες

Το «Από το Παρίσι με αγάπη» σε σκηνοθεσία Πιερ Μορέλ, γαλλικής παραγωγής, με τους Τζον Τραβόλτα, Τζόναθαν Ρις Μέγερς, είναι μια σπινταριστή περιπέτεια δράσης με μπόλικο πιστολίδι, αναρίθμητες μπουνιές και αίμα σε ποσότητες. Ένας από τους υπασπιστές του Αμερικανού Πρεσβευτή στην Γαλλία, ο Τζέημς Ρις, συνεργάζεται με τον ειδικό πράκτορα της CIA Τσάρλι Γουόξ προκειμένου να εμποδίσουν μια τρομοκρατική ενέργεια. Η περυσινή εμπορική επιτυχία της «Αρπαγής» του διδύμου Λυκ Μπεσόν (παραγωγή)- Πιερ Μορέλ (σκηνοθεσία), του φούσκωσε τα μυαλά για τα καλά. Κι αν η «Αρπαγή» διέθετε ένα υποτυπώδες σενάριο, με την έννοια της εκδίκησης σε πρώτο πλάνο, αυτή η καινούρια περιπέτεια είναι μεν απολαυστική για τα φονικά και το «θόρυβο» της αλλά ανόητη στην πλοκή της.
Ο «Τελευταίος προορισμός» σε σκηνοθεσία Τζέιμς Άιβορι, αμερικανικής παραγωγής, με τους Άντονι Χόπκινς, Λώρα Λίνεϊ, Σαρλότ Γκενσμπούρ, είναι μια ρομαντική κωμωδία που βασίζεται στο ομώνυμο μπεστ σέλερ του Αμερικανού συγγραφέα Πήτερ Κάμερον. Ο Ομάρ Ραζάγκι προσπαθώντας να γράψει την επίσημη βιογραφία του αποθανόντος Λατινοαμερικάνου συγγραφέα Ιούλιου Γκαντ, μαθαίνει πως η οικογένεια του συγγραφέα αρνείται να του δώσει την εξουσιοδότηση της. Εκείνος όμως θα ταξιδέψει στην Ουρουγουάη προκειμένου να της αλλάξει γνώμη. Στα 80 του χρόνια ο Τζέιμς Άιβορι («Δωμάτιο με θέα», «Τ’ απομεινάρια μιας μέρας») φαίνεται ότι πλέον δεν πείθει αφού η σκηνοθετική του –άλλοτε- μαεστρία, στα σίγουρα είναι παλιομοδίτικη. Γραμμική αφήγηση στα όρια του βαρετού, αδύναμες ερμηνείες και κακή δραματουργική ροή, καταδεικνύουν ότι το δίδυμο Άιβορι - Τζαμπβάλα (σενάριο) οφείλει να αποσυρθεί, μετά και το θάνατο του τρίτου της ομάδας Μέρτσαντ (παραγωγή).
Επανεκδόσεις
: Η «Σύντομη συνάντηση» σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Λιν, βρετανικής παραγωγής του 1945, με τους Σίλια Τζόνσον, Τρέβορ Χάουαρντ, είναι από τα πλέον χαρακτηριστικά μελοδράματα του παγκόσμιου κινηματογράφου, μια από τις καλύτερες ταινίες του 20ου αιώνα. Η Λόρα Τζόνσον και ο Άλεκ Χάρβει γνωρίζονται τυχαία στον σταθμό τρένου του Μίλφορντ και ερωτεύονται κεραυνοβόλα. Συναντιούνται εκεί κάθε βδομάδα, η οικογενειακή τους όμως κατάσταση φρενάρει τη σχέση που δημιουργείται. Μπορεί κάποιοι από εσάς να τη βρείτε μπανάλ ή αναχρονιστική, είναι όμως κλασική και σίγουρα η απόλυτη ιστορία του ατελέσφορου έρωτα. Πρώτη σημαντική μεταπολεμική παραγωγή, που κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες, σκηνοθετημένη από τον μετρ Ντέιβιντ Λιν («Λόρενς της Αραβίας», «Η γέφυρα του ποταμού Κβάι», «Δόκτωρ Ζιβάγκο»).
Το «Αδελφάτο των ιπποτών της ελεεινής τραπέζης» σε σκηνοθεσία Τέρι Γκίλιαμ & Τέρι Τζόουνς, βρετανικής παραγωγής του 1975, είναι η δεύτερη ταινία των Monty Python που βλέπουμε αυτό το καλοκαίρι, η πρώτη τους σάτιρα χρονολογικά μετά το τέλος της τηλεοπτικής σειράς. Εδώ, παρωδούν το μύθο του Βασιλιά Αρθούρου και των ιπποτών της στρογγυλής τραπέζης με τρόπο ξεκαρδιστικό για τους σινεφίλ της εποχής, ολίγον παρωχημένο στο σήμερα.
Ακόμη
: Από απόψε κι έως τις 7 Ιουλίου θα διεξαχθεί στον κινηματογράφο Άστυ «Ταινιόραμα» 28 κλασικών ταινιών, από τον «Πολίτη Κέιν» μέχρι τον «Πρωτάρη».

Toy Story 3 ****
Από το Παρίσι με αγάπη **
Σύντομη συνάντηση (1945) ****
Οικογένεια σε παράνοια ***
Τελευταίος προορισμός *
Το αδελφάτο των ιπποτών της ελεεινής τραπέζης (1975) ***

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 24-6).

22 Ιουν 2010

ΡΑΔΙΟ ΒΑΚΧΟΣ

Απόψε το βράδυ
στις 22.00
και για 2 ώρες

οι ΦΙΖΙΚΜΑΝ
Νέστορας Ι. "Στραπόν"-"Blow Job" Πουλάκος-"Ψωμιάδης",
Νίκος Μπίνος "Εμπειρίκος"-"Το Τρίτο Πόδι"
& Πέτρος Ασπρόπουλος-"Πετρόχειλος" "Δεν έχω νεύρα-γκε γκε;",
που γύρισε από την Κρήτη

θα βάλουν μουσικές τουρλουμπουκέισον
και θα ουρλιάξουν "να συγχωρείς αλλά να θυμάσαι",
για άσχετο λόγο
.

Μόνο στο Ράδιο Βακχικόν!

20 Ιουν 2010

Ποιήσεις ΣΤ'..

Αγάπησα την αλήθεια και γέρασα στη στιγμή.
Με ένα λόγο αληθινό ντύθηκα έναν αιώνα.
Δεν πέθανα.


(Ανάποδο μνημονικό, Λένα Σαμαρά, Εκδ. Γαβριηλίδης, 2009)

*

Απόψε όμως
για μια στιγμή
για μια ζωή
κοιτώντας κατά πρόσωπο τον εαυτό μας
γενναίοι και ελεύθεροι όσο ποτέ
αέρηδες απ' τον ασκό του Αιόλου
[...]

(Ερημοδικία, Γιώργος Βογιατζής, Εκδ. Γαβριηλίδης, 2009)

*

Είχε ένα πέλαγος τεράστιο η καρδιά του
Αλλιώς δεν εξηγείται πού πνίγηκαν τόσοι έρωτες

(Η ενηλικίωση των παραμυθιών, Λιλή Ντίνα, Εκδ. Γαβριηλίδης, 2007)

*

Οι μέρες μου όλες
υπήρξαν δανεικές
σαν από γεννησιμιού
ευχή που
τελειωμό δε φτάνει...
μόνο μια απατηλή
πλησμονή
στην αχλή της αιωνιότητας.

(Ξέρω! Είναι κάπως αργά..., Αναστασία Γκίτση, Εκδ. Παρατηρητής, 2000)

*

Ξημέρωμα, λίγο πριν το νερό αγγίξει το χώμα
και η αυγή γδύσει την απόφαση από τον ίσκιο της
ξάγρυπνη και ατάραχη
δραπετεύει από τη μοίρα του φύλου της
και θωπεύει το άταφο αδελφικό σώμα
[...]

(Γυναίκες του μύθου, Ιωάννης Β. Φριλίγκος, Εκδ. Γαβριηλίδης, 2009)

19 Ιουν 2010

ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ 105,5

Αύριο το πρωί,
10 με 12,
στην εκπομπή "Γαλέρα στους πέρα κάμπους"
των Γ. Κουκουλά, Α. Ζουμή και Ν. Κουνενή,

ο Νέστορας Πουλάκος
θα συνομιλήσει

με τη Λουκία Ρικάκη,
καλλιτεχνική διευθύντρια του 10ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου και Εικαστικών Τεχνών Ecofilms Ρόδου 2010,
το οποίο διεξάγεται στις 22-27 Ιουνίου,

και τον Στηβ Κρικρή,
καλλιτεχνικό διευθυντή του 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Πάτμου 2010,
το οποίο θα λάβει χώρα στις 19-25 Ιουλίου.

17 Ιουν 2010

Οι σφαίρες πέφτουν... βροχή

του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr


The A-Team

Περιπέτεια δράσης, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Τζό Κάρναχαν, με τους Λίαμ Νίσον, Μπράντλει Κούπερ, Κουίντον Τζάκσον, Σάρλτο Κόπλει, Τζέσικα Μπιλ.

Τα τολμηρά κατορθώματα μιας δραστήριας ομάδας πρώην στρατιωτών των Ειδικών Δυνάμεων, που κατηγορούνται για ένα έγκλημα που δεν διέπραξαν. Χρησιμοποιούν λοιπόν τα μοναδικά τους ταλέντα και προσπαθούν να «καθαρίσουν» το όνομά τους και να βρουν τον αληθινό ένοχο.

Ήμουν στα σίγουρα προκατειλημμένος γι’ αυτή την ταινία. Σκεφτόμουν ότι πάλι μια από τα ίδια θ’ αντικρίσω, περιπέτεια δράσης, με μπόλικα ψηφιακά εφέ και διάφορα φουτουριστικά τεχνάσματα ημί-ακαταλαβίστικα. Και φυσικά ούτε γι’ αστείο να συζητούσα για ερμηνείες. Κι όμως σε ότι προανέφερα διαψεύστηκα. Το «The A-Team» είναι η πιο σπινταριστή ταινία δράσης που έχω δει μέχρι στιγμής αυτό το καλοκαίρι, και το μόνο που εύχομαι είναι να υπάρξουν κι άλλες σαν κι αυτή για να μη φάμε κατάμουτρα πολλές πατάτες από το Χόλιγουντ. Το οποίο στην προκειμένη περίπτωση έκανε μια χαρά τη δουλειά του. Η ταινία του Κάρναχαν, ο οποίος ευτύχησε να έχει στο κεντρικό καστ τέσσερις άνδρες ηθοποιούς, που δένουν μεταξύ τους απίστευτα αρμονικά, βγάζουν και χιούμορ και δυναμισμό, και θριλερικό ύφος και ιλαροτραγωδίες τύπου ιπτάμενα τανκ και δεν συμμαζεύεται, αποτελεί το ριμέικ της ομώνυμης τηλεοπτικής σειράς της δεκαετίας του ’80, που καθήλωνε τον ανδρικό πληθυσμό στο σπίτι του. Το σενάριο και κυρίως οι διάλογοι είναι ως επί το πλείστον ανεπανάληπτοι, οι απόλυτες ανδρικές ατάκες σε ταινία δράσης, και με μια σκηνοθεσία που απλώς έκανε τη δουλειά της σωστά, το πρώτο σούπερ μπλοκμπάστερ του φετινού καλοκαιριού είναι γεγονός. Στην ιστορία θα δείτε να παρελαύνουν από Μεξικανοί πιστολέρο μέχρι Ιρακινοί λαθρέμποροι, πράκτορες της CIA και Άραβες επιχειρηματίες, Γερμανοί αστυνομικοί και λαμόγια Αμερικανοί. Ότι τραβάει η ψυχή σας δηλαδή. Κακά τα ψέματα θα την απολαύσετε την ταινία. Είναι ακριβώς αυτό θα θέλετε να δείτε αυτές τις καυτές μέρες, πέρα από τις κλασικές επανεκδόσεις.

Σιωπηλός γάμος

Κομεντί, παραγωγής Ρουμανίας/ Λουξεμβούργου/ Γαλλίας, σε σκηνοθεσία Οράτιου Μαλέλε, με τους Μέντα Άντρεα Βίκτορ, Αλεξάντρου Ποτοκεάν.

Ρουμανία, 1953, σ’ ένα μικρό χωριό, ξεχασμένο από τον Θεό, ακόμα κι από τη «μαμά ΕΣΣΔ». Ελάχιστοι οι κάτοικοι, αλλά αρκετοί ώστε να γεμίζουν την πλατεία του χωριού και την εκκλησία, σε γάμους, κηδείες και βαπτίσεις. Ένα ζευγάρι ετοιμάζεται να παντρευτεί… στα μουγκά!

Αυτό κι αν είναι έξυπνο χιούμορ, με τον ευφυή χειρισμό ενός θέματος που ο κλαυσίγελος του ταιριάζει απόλυτα. Φολκλορικό αριστούργημα, παραγωγής 2008 –μας άργησε κάπως-, μιας χώρας (Ρουμανία) που τείνει να γίνει κινηματογραφική δύναμη στην Ευρώπη. Το θέμα : ένα αγροτικό χωριό ζει με τις παθογένειες του, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και η κομμουνιστική τρόικα του Στάλιν. Ο στόχος του Μαλέλε, αυτής της σκηνοθετικής αποκάλυψης, είναι να καταδείξει εμμέσως –με τη χρήση του χιούμορ κι όχι με τρόπο ακραιφνώς καταγγελτικό- τη σοβιετική θηριωδία, πως δηλαδή το πένθος για τον «πατερούλη» καταλήγει στον αφανισμό ενός ολόκληρου χωριού, που γλεντούσε ένα νεανικό γάμο. Για να δούμε… Θα υπάρξουν και πάλι αντιδράσεις από τους εγχώριους κομμουνιστές όπως πέρυσι με το «Κατίν» του Βάιντα, όταν και διαψεύστηκαν στη συνέχεια από το επίσημο Ρωσικό κράτος με την αναγνώριση της εκεί κτηνωδίας; Η ταινία μπορεί να θίγει ένα βαρβάτο θέμα αλλά έχει και αέρα, στυλ, ταμπεραμέντο.

Άλλες ταινίες

Το «Με το ζόρι μαζί» σε σκηνοθεσία Σέριλ Χάινς, αμερικανικής παραγωγής, με τους Τζάστιν Λονγκ, Μεγκ Ράιαν, Κρίστεν Μπελ, είναι μια βιτριολική κομεντί, που εναλλάσσει κωμικό και δραματικό στοιχείο με ρυθμό γοργό χάρη στο καλοδουλεμένο της σενάριο. Η Λουίζ μια πετυχημένη και δυναμική δικηγόρος φθάνοντας μια μέρα νωρίτερα από το προγραμματισμένο στο εξοχικό της σπίτι, συγκινείται όταν αντικρίζει μια θάλασσα από τριαντάφυλλα. Δυστυχώς όμως ο σύζυγος της δεν περιμένει αυτήν, αλλά την κατά πολύ νεότερη φίλη του Σάρα... Κωμικοδράμα δωματίου, που αν είχε εμπειρότερη σκηνοθεσία θα ήταν ένα αριστούργημα, αφού το σενάριο της Άντριεν Σέλυ είναι πανέξυπνο και καλογραμμένο. Να φανταστείτε ότι ακόμη και η Μεγκ Ράιαν δίνει τον καλύτερό της εαυτό.
Το «Δεν είναι για τα μούτρα σου» σε σκηνοθεσία Τζιμ Φιλντ Σμιθ, αμερικανικής παραγωγής, με τους Τζέι Μπάρουσελ, Κρίστεν Ρίτερ, είναι μια νεανική κωμωδία από τις πολλές που βγάζει το Χόλιγουντ, αρκετές δεκαετίες τώρα. Ο Κερκ, ένας συνηθισμένος άντρας, υπάλληλος αεροδρομίου, δεν έχει κανέναν άλλο στόχο στη ζωή του, παρά μονάχα την επανασύνδεσή του με την πρώην αγαπημένη του. Όταν συναντά τη Μόλι, την τέλεια γυναίκα κι αρχίζει να βγαίνει μαζί της, κανείς δεν μπορεί να το πιστέψει. Ούτε καν ο ίδιος... Η τσαχπινιά αυτής της ταινίας είναι οι –δομημένοι με τέτοιο τρόπο- συμπαθητικοί ήρωες της. Βλέπεται ευχάριστα παρόλο που οι κοινοτυπίες, τα κλισέ και το «όλο και κάπου το έχω ξαναδεί αυτό» υπάρχουν άφθονα.
Ο «Πατέρας των παιδιών μου» σε σκηνοθεσία Μία Χάνσε-Λόβε, γαλλικής/ γερμανικής παραγωγής, είναι ένα καλαίσθητο δράμα χαρακτήρων, πιο επίκαιρο από ποτέ. Ο Γκρεγκουάρ Κάνβελ έχει όλα όσα θα μπορούσε να ζητήσει ένας άντρας: μια σύζυγο που λατρεύει, τρία αξιαγάπητα παιδιά και μια δουλειά που του κεντρίζει το ενδιαφέρον. Είναι παραγωγός ταινιών. Ώσπου μια μέρα θα έρθει αντιμέτωπος με μια βαριά αλήθεια: η εταιρεία του έχει μεγάλα χρέη. Βραβευμένη στις περυσινές Κάννες η ταινία της ταλαντούχας Χάνσε-Λόβε (αντίπαλος του δικού μας «Κυνόδοντα»), έχει ενδιαφέρον αλλά αυτή η βαριά… μιζέρια εν μέσω θέρους παραπάει.
Επίσης : Το «Γράμματα στην Ιουλιέτα» είναι ένα ανάλαφρο πλην αφελές ρομάντζο με φόντο θαυμάσιες ιταλικές τοποθεσίες. Αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Γκάρι Ουίνικ, πρωταγωνιστούν οι Αμάντα Σίφριντ, Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ, Βανέσα Ρεντγκρέϊβ.
Το «The Back-up plan» είναι μια ιδιαίτερη κομεντί που μπερδεύει το θέμα της τεχνητής γονιμοποίησης με το τετριμμένο ρομαντικό ενός καινούριου έρωτα. Αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Άλαν Πουλ, πρωταγωνιστεί η Τζένιφερ Λόπεζ.
Ακόμη : Από σήμερα κι έως τις 23 Ιουνίου θα προβάλλεται στον κινηματογράφο Άστυ το κλασικό «Λεωφορείο ο πόθος» του Ηλία Καζάν, με τον Μάρλον Μπράντο.

The A-Team ***
Γράμματα στην Ιουλιέτα *
Δεν είναι για τα μούτρα σου **
The Back-up plan *
Ο πατέρας των παιδιών μου **
Σιωπηλός γάμος ***
Με το ζόρι μαζί **

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 17-6).

16 Ιουν 2010

Συνέντευξη του Στέλιου Κούλογλου..

Στον Νέστορα Πουλάκο
nespoulakos2000@yahoo.gr


Πιο επίκαιρο από ποτέ είναι το πολυβραβευμένο και κοσμογυρισμένο ντοκιμαντέρ «Η εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου» του δημοσιογράφου Στέλιου Κούλογλου. Η «τυχαία» κυκλοφορία του σε dvd μες στο Μάιο, όπως μου τόνισε χαρακτηριστικά ο δημιουργός του, συμπίπτει με την κορύφωση της βαθιάς οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, ξαναφέρνοντας στο προσκήνιο το μείζον ζήτημα των golden boys πολυεθνικών εταιρειών και των αφανών προσώπων-πρακτόρων ξένων υπηρεσιών που βρίσκονται πίσω από την οικονομική κατάρρευση πολλών χωρών. Στο ντοκιμαντέρ αυτό, που πρώτο-προβλήθηκε στις αίθουσες τον Δεκέμβριο του 2008 αλλά «δεν το είδε κανείς τότε διότι συνέβη η δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου», ο οικονομικός αναλυτής και πράκτορας της CIA Τζόν Πέρκινς επιστρέφει στον Ισημερινό, όπου συναντά τους κατοίκους της χώρας που έχει υποστεί πολλά δεινά από το 1981, όταν δολοφονήθηκε ο Πρόεδρος της που νωρίτερα είχε επιχειρήσει να «πείσει» με ποικίλους τρόπους. Στόχος της επίσκεψης αυτής ήταν να ζητήσει συγνώμη για τα εγκλήματα των Η.Π.Α. στη χώρα. Το ντοκιμαντέρ του κ. Κούλογλου έχει συμμετάσχει σε πολλά φεστιβάλ του εξωτερικού (όπου έχει αποσπάσει βραβεία στη Σαραγόσα και την Κορέα), έχει παιχτεί σε πόλεις ανά την Ελλάδα, ενώ από τις αρχές Ιουνίου προβάλλεται σε κεντρικούς κινηματογράφους της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.

Το τελευταίο διάστημα, η «Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου» έχει γυρίσει όλη την Ελλάδα, παίζεται σε κινηματογραφικές λέσχες, αίθουσες και αμφιθέατρα πανεπιστημίων. Τι σας λέει ο κόσμος κ. Κούλογλου; Τι συζητάτε μαζί του;

Καταρχάς να σας πω ότι μεγάλη εντύπωση μου προκάλεσε το γεγονός της προσέλευσης του κόσμου όταν το ντοκιμαντέρ προβλήθηκε προ ημερών στην Ξάνθη. Το αμφιθέατρο του πανεπιστημίου γέμισε, ενώ κόσμος πολύς ήταν ακόμη έξω. Αυτό μου δείχνει τη «δίψα» των ανθρώπων να μάθουν, να δουν την αλήθεια. Συνήθως οι συζητήσεις μας μετά τις προβολές εστιάζονται σε δυο θέματα : στο πως αντιμετωπίστηκε ο Πέρκινς στον Ισημερινό και τις εμπειρίες μου από εκείνες τις ημέρες, αλλά και στα της ελληνικής κρίσης. Δηλαδή πως φτάσαμε εδώ που φτάσαμε.

Ποια η θέση σας αναφορικά με την κρίση στη χώρα μας;

Η άποψη μου είναι ξεκάθαρη και την έχω γράψει πολλές φορές στο www.tvxs.gr (σ.σ. το ενημερωτικό portal του Στέλιου Κούλογλου). Σημαντικότατη συμβολή στην ελληνική κρίση έχουν τα μεγαλοστελέχη της –περιβόητης πλέον- Goldman Sachs. Μια εταιρεία που διετέλεσε οικονομική σύμβουλος των ελληνικών κυβερνήσεων από το 2000 και έπειτα, ενώ παράλληλα συμβούλευε και ξένους επενδυτές για την εγχώρια οικονομία. Έπαιζε σε διπλό ταμπλό, δηλαδή. Επίσης, υπάρχουν γεγονότα και υπαρκτά περιστατικά για το σκηνικό που διαμόρφωσε μετά τις τελευταίες εκλογές του Οκτωβρίου. Συναντήσεις με τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου και προσπάθειες να «πείσει» για αλλοίωση των πραγματικών οικονομικών στοιχείων, διάδοση ψευδών ειδήσεων στο εξωτερικό (π.χ. ο υποτιθέμενος δανεισμός μας από την Κίνα), όλα αυτά επηρέασαν την εικόνα της χώρας μας διεθνώς και, φυσικά, συντέλεσαν στην επιδείνωση της κρίσης.

Που πιστεύετε ότι θα καταλήξει αυτή η κατάσταση, την οποία ζούμε;

Καταφανέστατα στην πτώχευση. Ο δανεισμός, να ξέρετε, διευκόλυνε τις εγχώριες τράπεζες να μη βάλουν λουκέτο. Από τη στιγμή που αυτό έγινε, οι τράπεζες έχουν αρχίσει το ξεπούλημα των ελληνικών ομολόγων στην Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα, ως εκ τούτου θ’ ακολουθήσει ένα ντόμινο ενεργειών, γεγονότων, που θα μας ρίξει στα τάρταρα όλο και πιο γρήγορα στη συνέχεια.

Γιατί αποφασίσατε να ακολουθήσετε τον Τζον Πέρκινς; Τι σας έλκυσε σε αυτή την ιστορία; Και, βεβαίως, τι πραγματικά συνέβη σ’ εκείνη τη συγκέντρωση «συγνώμης» στον Ισημερινό;

Διαβάζοντας μια συνέντευξη του στην ιστοσελίδα www.democracynow.org το 2004, αποφάσισα να τον αναζητήσω και να δομήσω μια σχέση μαζί του ώστε να τον πείσω να κάνουμε αυτό το ντοκιμαντέρ. Όπως κι έγινε. Στον Ισημερινό πήγαμε το 2008, όπου μέλη της ερευνητικής μου ομάδας κατάφεραν –και με τη βοήθεια κάποιων ντόπιων Μ.Μ.Ε.- να οργανώσουν τη συγκέντρωση της «συγνώμης», όπως την αποκαλείτε. Έγινε χαμός. Αντιδράσεις χιλιάδες και, όπως βλέπουμε στο ντοκιμαντέρ, η ανάγκη του κόσμου γι’ αλήθεια μεγάλη. Αυτό είναι που τελικά λείπει από μια δημοκρατία. Η αλήθεια. Η οποία πρέπει ν’ αποκαλυφθεί και στη χώρα μας, γιατί οφείλουμε να μάθουμε όλους αυτούς που μας οδήγησαν στην κρίση.

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο τεύχος 7 του μηνιαίου fanzine "Move it" (Ιούνιος 2010).

ΠΑΕΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ!

Η στήλη "Τα πάντα ρή-τος" του μουσικού προπαγανδιστή Τάσου Ρήτου, που διαβάζετε στο blog Βακχικόν κάθε Τετάρτη, πάει διακοπές ελέω συναυλιών και εξορμήσεων στα νησιά. Μαζί σας από 18 Αυγούστου!

15 Ιουν 2010

ΒΑΚΧΙΚΟΝ ΤΕΥΧΟΣ #10 - "ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ Η ΣΠΙΘΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΣΑΝ ΠΥΡΚΑΓΙΑ"

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ, ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 2010 ΔΗΛΑΔΗ, ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ & ΤΕΧΝΩΝ "ΒΑΚΧΙΚΟΝ" KYKΛΟΦΟΡΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ, ΤΟ ΥΠ' ΑΡΙΘΜΟΝ 10.

ΤΙΤΛΟΣ : "ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ Η ΣΠΙΘΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΣΑΝ ΠΥΡΚΑΓΙΑ" (της ποιήτριας Αναστασίας Γκίτση).

ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ :

THΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ (στην Πρώτη Δοκιμασία).

ΦΥΛΛΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ -> Ανέκδοτα ποιήματα των ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΠΛΑΝΑ, ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΟΥΑΤΖΗ, ΤΑΣΟΥ ΔΕΝΕΛΑΒΑ, ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΚΟΝΤΑΚΗ, ΣΤΑΜΑΤΗ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ / Πεζά των ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΥ, ΚΩΣΤΗ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗ, ΜΑΡΗΣ ΛΙΩΚΗ.

ΠΟΙΗΤΕΡΙΑ -> Τον νεαρό ποιητή ΝΙΚΟ ΠΑΤΕΡΑΚΗ συστήνει ο Ζ.Δ. ΑΪΝΑΛΗΣ.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ -> Α. Η ΜΑΡΙΑ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ συνομιλεί με τον ΠΗΤΕΡ ΚΑΜΕΡΟΝ για το βιβλίο του που κυκλοφόρησε στα ελληνικά, για το πάθος της συγγραφής στη Νέα Υόρκη, ενώ σε λίγες ημέρες θα κυκλοφορήσει και ταινία στα σινεμά, βασισμένη σε μυθιστόρημά του, με πρωταγωνιστή τον Άντονι Χόπκινς. Β. Ο ΝΕΣΤΟΡΑΣ ΠΟΥΛΑΚΟΣ συνομιλεί με την ΖΩΗ ΤΗΓΑΝΟΥΡΙΑ για τη μαγεία του ακορντεόν (περιέχει audio κομμάτι της).

ΚΕΙΜΕΝΑ -> Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΛΑΝΑΣ συνεχίζει με το 7ο μέρος του δοκιμίου "Παγκόσμια Ιστορία της Τρομοκρατίας". Η ΑΤΗ ΣΟΛΕΡΤΗ χτίζει τη βιογραφία του ποιητή Σάμιουελ Τέιλορ Κόλριτζ. Στην κατηγορία ΜΕΛΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΠΟΙΗΣΗ ακούμε ποίημα της Αναστασίας Γκίτση σε σύνθεση Κώστα Τζιαγκούλα (audio).

METAΦΡΑΣΕΙΣ -> Το β' και τελευταίο μέρος των μεταφράσεων επιλεγμένων κεφαλαίων του βιβλίου του Τζέιμς Μ. Κέιν "Ο ταχυδρόμος χτυπάει πάντα δυο φορές" από την ΒΟΥΛΑ ΚΑΤΩΠΟΔΗ. Αναδημοσίευση της μετάφρασης του θεατρικού του Σάμιουελ Μπέκετ "Πήγαινε κι έλα" του ΣΩΤΗΡΗ ΚΑΚΙΣΗ, από το περιοδικό Τραμ (1979).

ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ -> Προτεινόμενα βιβλία για το καλοκαίρι από τους ΝΕΣΤΟΡΑ Ι. ΠΟΥΛΑΚΟ, ΜΑΡΙΑ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ, ΝΙΚΟ ΜΠΙΝΟ (νέες κυκλοφορίες) - ΙΩΝ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΛΑΖΗ, ΑΝΘΗ ΝΤΑΡΔΗ (παλαιές κυκλοφορίες).

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ -> Σενάριο της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΚΑΝΤΣΟΥ για την ταινία μικρού μήκους Casus Belli, που έχει γυριστεί και θα προβληθεί στο Βακχικόν Τεύχος 11. Αφιέρωμα στο free cinema από την ΕΙΡΗΝΗ ΑΣΗΜΕΝΟΥ. Η στήλη "Τα πάντα είναι στυλ" της ΑΝΙΣΣΑΣ ΧΑΣΙΜ αφιερωμένη στον Γούντι Άλλεν και την ταινία του "Stardust Memories".

ΘΕΑΤΡΟ -> Κριτική θεάτρου από τον ΝΕΚΤΑΡΙΟ-ΓΕΩΡΓΙΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ.

ΜΟΥΣΙΚΗ -> Παρουσίαση μουσικών σχημάτων από τον ΠΕΤΡΟ ΓΑΡΔΙΚΛΗ.

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ -> Συνομιλία της εικαστικού ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ με την ΑΤΗ ΣΟΛΕΡΤΗ. Ανταποκρίσεις για εκθέσεις από τους ΤΑΣΟ ΡΗΤΟ, ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΝΤΑΛΙΟΥ, ΣΜΑΡΑΓΔΗ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ.

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ->Της ιστορικής μελέτης "Ιστορία της συντέλειας του κόσμου" του Jonathan Kirsch, σε μετάφραση ΠΗΝΕΛΟΠΗΣ ΤΡΙΑΔΑ.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ -> Συνολικά 11 τίτλοι βιβλίων στάλθηκαν στο Βακχικόν το περασμένο 3μηνο (ποιητικές συλλογές, μυθιστορήματα, συλλογές διηγημάτων, παραμύθια, θεατρικά, κείμενα & μελέτες). Παρουσιάζουν οι ΝΕΣΤΟΡΑΣ Ι. ΠΟΥΛΑΚΟΣ, ΤΑΣΟΣ ΡΗΤΟΣ, ΝΙΚΟΣ ΜΠΙΝΟΣ.

ΣΦΗΝΑΚΙΑ ->Στις 11 και οι στήλες στο παρόν τεύχος. Συνεχίζονται οι μόνιμες στήλες : ΒΩΜΟΛΟΧOI (των ομογενών ERNESTO CARNETTI και JOHNNY HANDSOME), PROPAGANDA (του μουσικού προπαγανδιστή ΤΑΣΟΥ ΡΗΤΟΥ), ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ (της ποιήτριας ΣΟΦΙΑΣ ΚΟΛΟΤΟΥΡΟΥ), ΦΩΤΟ-ΓΡΑΦΗ-ΖΩΝΤΑΣ (του καλλιτεχνικού διδύμου ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ-KLICKET), ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ (της αρθρογράφου ΑΝΙΣΣΑΣ ΧΑΣΙΜ), ΜΟΝΟΛΟΓΟΙ ΓΥΝΑΙΚΩΝ (της σκηνοθέτιδας ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ), ΑΚΡΟ/ΣΤΙ/ΧΙΔΑ/ (του δημοσιογράφου ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ), ΔΑΙΜΟΝΑΣ ΧΩΡΙΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ (της ποιήτριας ΑΤΗΣ ΣΟΛΕΡΤΗ) + εγκαινιάζεται η καινούρια στήλη ΕΞ ΑΦΟΡΜΗΣ της ποιήτριας ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΓΚΙΤΣΗ + άρθρο γνώμης της ποιήτριας ΝΑΤΑΣΑΣ ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΥ + ρεπορτάζ της δημοσιογράφου ΕΥΑΣ ΣΟΥΛΤΗ.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΕΛΙΔΑ -> Η γωνιά του καλλιτεχνικού ιστοχώρου Bankit.gr : Συνέντευξη του φωτογράφου ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΤΣΗ στη ΜΠΕΤΥ ΣΥΓΓΕΛΟΥ. Συνέντευξη της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΚΕΧΑΓΙΑ στους ΑΝΙΣΣΑ ΧΑΣΙΜ & ΠΕΤΡΟ ΓΑΡΔΙΚΛΗ εξ αφορμής της web tv εκπομπής "One night Chat" (έχει και video). Ένα ποίημα για το Βακχικόν...

4 UR EYES ONLY -> To βραβευμένο video art "Η πτέρυγα" του εικαστικού ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΒΙΚΕΝΤΙΟΥ αποκλειστικά στο Βακχικόν (video).

+

- Στις 13,14,15 Ιουλίου διεξάγεται το 3ο Artogether Festival του Bankit.gr. Το Βακχικόν είναι χορηγός επικοινωνίας.

- Στις 16,17,18 Ιουλίου διεξάγεται το 2ο Ετήσιο Συνέδριο του Περιοδικού Γραμμάτων και Τεχνών Βακχικόν, στην Καλλικράτεια Χαλκιδικής.

- Το καθημερινό live πρόγραμμα του Ράδιο Βακχικόν συνεχίζεται έως τις 30 Ιουνίου. (η συνέχεια του ή όχι από Σεπτέμβρη θ' ανακοινωθεί σύντομα).

- Το βακχικό ΝΕΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ συνεχίζεται έως τις 21 Ιουνίου, με τις συνεντεύξεις ενός Ινδού και ενός Ελβετού σκηνοθέτη στον Νέστορα Πουλάκο. (επανέρχεται από τη Δευτέρα 4 Οκτωβρίου).

- Το καθημερινό ανανεωμένο πρόγραμμα του blog Βακχικόν συνεχίζεται έως τις 31 Ιουλίου (χωρίς τη στήλη ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΗ-ΤΟΣ). (επανέρχεται από τη Δευτέρα 16 Αυγούστου).

ΚΥΡΙΟΙ & ΚΥΡΙΕΣ
-για μαντέψτε-
Ν Ι Κ Η Σ Α Μ Ε

ΡΑΔΙΟ ΒΑΚΧΟΣ

Απόψε το βράδυ
στις 22.00
και για 2 ώρες

...οι "ΦΙΖΙΚΜΑΝ"
Νέστορας Ι. "Στραπόν"-"Blow Job" Πουλάκος-"Ψωμιάδης",
Νίκος Μπίνος "Εμπειρίκος"-"Το Τρίτο Πόδι",
με τον Πέτρο Ασπρόπουλο-"Πετρόχειλο" "Δεν έχω νεύρα-γκε γκε;",
να λείπει πάλι στην Κρήτη

θα βάλουν μουσικές τουρλουμπουκέισον
και θα φωνάζουν "δεν ψάχνουμε το δρόμο τον χαράζουμε",
γιορτάζοντας το τεύχος 10 του περιοδικού Βακχικόν
.

Μόνο στο Ράδιο Βακχικόν!

14 Ιουν 2010

Συνέντευξη του Παναγιώτη Ράππα..

Στον Νέστορα Πουλάκο
nespoulakos2000@yahoo.gr

Θυμάμαι χαρακτηριστικά, ήταν από τις πολύ ευχάριστες εικόνες των περασμένων Χριστουγέννων όταν στη «γερασμένη» ελληνική τηλεόραση (από πλευράς ποιότητας) των αναμασημένων, κλασικών εορταστικών προγραμμάτων, έκανε την εμφάνισή του το τρισδιάστατο κινούμενο σχέδιο «Ένα δέντρο, μια φορά». Παραμονή πρωτοχρονιάς το βράδυ, το παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά μεταφέρθηκε στη μικρή (και κατ’ επέκταση στη μεγάλη) οθόνη, σε ένα ψηφιακό φιλμ 26 λεπτών, μια πανδαισία μουσικών, χρωμάτων, μια μαγική εικόνα αν προτιμάτε, που με έκανε να «κολλήσω» στο κανάλι της ΝΕΤ.
Ένα ρακένδυτο μικρό αγόρι, που ζητιανεύει στα φανάρια για να ζήσει, κάνει φίλο του ένα παραμελημένο δέντρο σε απόμερο δρόμο μιας μεγαλούπολης. Μια μέρα, παραμονές Χριστουγέννων, το δέντρο έχοντας δει τα όμορφα χριστουγεννιάτικα δέντρα στα παράθυρα των γύρω σπιτιών ζητά απ’ το μικρό του φίλο να το στολίσει και εκείνο έτσι. Όμως ο μικρός δεν έχει στολίδια ή χρήματα για να τ’ αγοράσει, δεν έχει απολύτως τίποτα. Θέλει όμως πολύ να κάνει το καχεκτικό δέντρο να δείχνει όμορφο στο βρώμικο και απόμερο πεζοδρόμιο. Όλα θα συμβούν εκείνη τη νύχτα που μοιάζει διαφορετική μιας και εκπληρώνονται τα όνειρα, πρόκειται για μια νύχτα μαγική. Ο πολύπειρος animator Παναγιώτης Ράππας, με μακρά θητεία στο Χόλιγουντ (Disney, Paramount, Columbia, Fox, MGM, Warner Bros.) και στο πλευρό του Στίβεν Σπίλμπεργκ, κόπιασε πραγματικά για να φτιάξει μια ταινία κινουμένων σχεδίων που –κακά τα ψέματα- μόνο ελληνική δε μοιάζει. Έπειτα από τρία χρόνια, συνεργάζεται ξανά με τον Ευγένιο Τριβιζά (είχε προηγηθεί το 2006 το «Ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι») για την παραγωγή αυτού του χριστουγεννιάτικου παραμυθιού σε 3D, που μπορεί μεν να κόστισε 600 χιλιάδες ευρώ (με συμμετοχή της ΕΡΤ) αλλά άξιζε τον κόπο, αφού το κενό των εγχώριων κινουμένων σχεδίων είναι τόσο μεγάλο ώστε τέτοιες δημιουργίες να είναι εξαιρέσεις φωτεινές. Το «Ένα δέντρο, μια φορά» μετά την τηλεοπτική του εμφάνιση ξεκίνησε το μακρύ δρόμο των διεθνών φεστιβάλ. Ήδη, έχει αποσπάσει δυο διακρίσεις : το βραβείο καλύτερης ταινίας στο 5ο Animfest της Αθήνας, ενώ ψηφίστηκε σαν η δεύτερη καλύτερη παραγωγή για παιδιά και νέους (όχι μόνο κινουμένων σχεδίων) σε ολόκληρη την Ευρώπη για το 2009, από την EBU (European Broadcasting Union). «Η συνέχεια περιλαμβάνει πολλά ακόμη φεστιβάλ» μου είπε ο κ. Ράππας, ο οποίος μίλησε στο «ΜΟV.» εξ αφορμής της συμμετοχής της ταινίας του στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Ρόδου Ecofilms ’10 (22 με 27 Ιουνίου), όπου θα διαγωνιστεί για το βραβείο καλύτερης ταινίας μικρού μήκους. Πριν απ’ όλα όμως ν’ αναφέρω ότι ο Παναγιώτης Ράππας είχε στο πλευρό του καλλιτέχνες σημαντικούς, προκειμένου να καταφέρει αυτό το αποτέλεσμα : το σενάριο επιμελήθηκε ο ίδιος ο Ευγένιος Τριβιζάς, τη μελωδική μουσική ο Δημήτρης Παπαδημητρίου με τις ερμηνείες στα τραγούδια η Φωτεινή Δάρρα και ο Μπάμπης Τσέρτος, ενώ τις φωνές τους έδωσαν ο Διονύσης Σαββόπουλος, η Δανάη Σκιάδη, η Μαρία Ναυπλιώτου, ο Θοδωρής Αθερίδης, ο Παύλος Κοντογιαννίδης, ο Δημήτρης Πιατάς, ο Παύλος Χαΐκάλης κ.ά. Τον πρωταγωνιστή, το μικρό αγόρι δηλαδή, σχεδίασε ο Γερμανός Ούλι Μέγερ (σχεδιαστής της ταινίας «Ποιος φοβάται τον Ρότζερ Ράμπιτ;» σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Ζεμέκις).

Πως κρίνετε τη σχέση των Ελλήνων με το περιβάλλον; Υπάρχει ενεργή, έντονη οικολογική συνείδηση στη χώρα μας;


Με χαρά διαπιστώνω ότι οι νεότεροι έχουν ευαισθητοποιηθεί. Είναι ένα πρόβλημα που τους απασχολεί πια πραγματικά και προσπαθούν. Αλλά έχουμε ακόμη πολύ δρόμο να διανύσουμε. Και όχι μόνο οι Έλληνες...

Εν τέλει η πόλη μας, η Αθήνα, πάσχει σε μεγάλο βαθμό από την παιδική εκμετάλλευση, από τους ανήλικους που είναι στο δρόμο και επαιτούν για να ζήσουν; Υπάρχει τρόπος αντιμετώπισης του φαινομένου, λέτε;

Η Αθήνα παρουσιάζει και αυτή, την παθογένεια όλων των μεγαλουπόλεων. Με χειρότερο σύμπτωμα της την αδιαφορία. Μια κοινωνία που σέβεται τον εαυτό της όμως, οφείλει να προστατεύει με τον ίδιο ζήλο τα παιδιά της όπως και το περιβάλλον στο οποίο τα μεγαλώνει. Δεν πρέπει να υπάρχει το γνωστό «φταίνε οι άλλοι». Φταίμε όλοι και οφείλουμε στο μέτρο των δυνατοτήτων μας να συνεισφέρουμε ώστε να σταματήσει αυτό το φαινόμενο. Αν το κράτος αδιαφορεί, οφείλουμε να του υπενθυμίζουμε συνεχώς και με ένταση ότι δεν μπορεί να κάνει τα στραβά μάτια.

Γιατί προτιμήσατε για τη συγκεκριμένη ιστορία του Ευγένιου Τριβιζά το κινούμενο σχέδιο; Θεωρείτε ότι σε ταινία live action θα υπήρχε διαφορετικό αποτέλεσμα;


Ο Ευγένιος Τριβιζάς απευθύνεται με το έργο του στα παιδιά κυρίως, αν και όχι μόνο. Τα κινούμενα σχέδια επίσης. Είναι μια πολύ φυσιολογική συνύπαρξη. Το τελικό αποτέλεσμα μιας ταινίας κρίνεται από πάρα πολλούς παράγοντες. Η τεχνική είναι μόνο ένας από αυτούς. Το ζητούμενο πάντα είναι το ίδιο: αν θα αγγίξει ή όχι το κοινό.

Είστε υπέρ της τεχνολογίας 3D που έχει κατακλύσει το σινεμά (κυρίως το αμερικανικό). Συμβάλλει στην ουσία της ιστορίας, όπως στο "Ένα δέντρο, μια φορά", ή είναι ένα εργαλείο παραπάνω διασκέδασης;


Το σινεμά είναι τόσο παιδί της τέχνης όσο και της τεχνολογίας. Η εξέλιξή της τελευταίας το καθορίζει εξίσου με την πρώτη. Δεν μπορεί κανείς να αγνοήσει αυτό το δεδομένο. Η εξέλιξη του ψηφιακού σινεμά έχει κάνει ευκολότερη την δημιουργία ταινιών κινουμένων σχεδίων. Δίνεται έτσι η ευκαιρία σε όλο και περισσότερους δημιουργούς να βγουν μπροστά και να πουν την δική τους ιστορία. Αυτό που εγώ προσπαθώ, όσο μπορώ, είναι να αφηγηθώ με τον καλύτερο δυνατό τρόπο μια ιστορία που αξίζει το χρόνο που της αφιερώνεται για να «ειπωθεί» αλλά και να «ακουστεί».

Τι θα προτείνατε προκειμένου να τονωθεί η παιδική ταινία, το κινούμενο σχέδιο στην ελληνική φιλμογραφία; Πάσχουμε ιδιαίτερα σε αυτό το κομμάτι του σινεμά.

Ελπίζω όλοι οι εμπλεκόμενοι στην υπόθεση κινηματογράφος να καταφέρουν να συντονιστούν στο μέλλον, έτσι που να μπορούμε να μιλάμε για ελληνική κινηματογραφική παραγωγή. Αυτή τη στιγμή κάτι τέτοιο δεν υφίσταται. Ο ελληνικός κινηματογράφος είναι μια πολύ περιορισμένη βιοτεχνία, αδύναμη και χωρίς πόρους που την κινούν μερικοί «ρομαντικοί» -όχι πάντα άμοιροι ευθυνών- με κίνδυνο να ξυπνήσουν κάποιο πρωί υπερχρεωμένοι. Η έννοια του σκηνοθέτη κινδυνεύει να γίνει συνώνυμη του «ψώνιου» στη χώρα μας. Πάσχει ολόκληρο το σινεμά μας λοιπόν και όχι μόνο το κινούμενο. Δυστυχώς το ελληνικό κράτος αδιαφορεί επιδεικτικά εδώ και δεκαετίες για κάτι από το οποίο έχει, στο παρελθόν, πολλαπλά ευεργετηθεί. Χρωστάμε –άκουσα- σαν κράτος, εκτός των άλλων, 120 εκατομμύρια ευρώ για τα γλυκανάλατα και αμφιβόλου αποτελεσματικότητας διαφημιστικά σποτάκια του ΕΟΤ (αντιστοιχούν στον προϋπολογισμό 40 ετών του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου), όταν μια μόνο ταινία του Κακογιάννη, για δεκαετίες ολόκληρες, έκανε εκατομμύρια ανθρώπους από όλο τον κόσμο να ταξιδεύουν για να γνωρίσουν τους Έλληνες και την «τρέλα τους» από κοντά…

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο τεύχος 4 του διμηνιαίου περιοδικού κόμικ "
MOV." (Ιούνιος - Ιούλιος 2010).

13 Ιουν 2010

ΣΙΝΕΜΑ ΕΝ ΔΗΜΩ

Όλως τυχαίως, αυτή η στήλη με βρίσκει πάντα την ώρα που ανταμώνω το καλοκαίρι στην απαρχή του. Γι’ αυτό σας αφιερώνω Μπομπ Ντύλαν, τον οποίον «νιώσαμε» κοντά μας μερικές μέρες πριν : «How does it feel / How does it feel / To be on your own / With no direction home / A complete unknown / Just like a rolling stone?». Και γιατί τους συγκεκριμένους στίχους; Πως θέλετε να νιώθω αυτές τις δύσκολες καλοκαιρινές μέρες; Έχουμε που έχουμε ζέστη μέχρι τα μπούνια, μας βρήκε και η κρίση, άρα ας ψάξω την άκρη από μόνος μου, ας κάτσω στο σπίτι μου, μια και είμαι (και θα παραμείνω) παντελώς άγνωστος…

*

Κατά τα άλλα, τι είχαμε τι χάσαμε πάλι το καλοκαίρι μας χαιρετά με μισή ντουζίνα επανεκδόσεις κλασικών (κι όχι μόνο πια) ταινιών προκειμένου όλοι αυτοί οι διανομείς να βγάλουν εύκολα λεφτά ποντάροντας στις ευαίσθητες χορδές των απανταχού σινεφίλ που τη «βρίσκουν» στα θερινά είτε αυτά παίζουν dvd (με 7 ευρώ) είτε κόπιες, είτε βλέπουν το ‘90s «Delicatessen» του Ζενέ είτε τον Μάρλον Μπράντο να βάζει βούτυρο στα οπίσθια της Μαρία Σνάϊντερ («Το τελευταίο ταγκό στο Παρίσι»). Και φυσικά οι παράγοντες το πρόγραμμα προβολών τους θέλουν να γεμίσουν, όχι μόνο με επανεκδόσεις αλλά και με ταινίες που έχουν σκόνη από τις αποθήκες, με εύπεπτα μπλοκμπάστερ και με αδιάφορες ελληνικές παραγωγές. Τι ωραία θα περάσουμε φέτος; Έχουμε και πολλά λεφτά… Σούπερ θα είναι!

*

Πάνω απ’ όλα βέβαια το γεγονός του καλοκαιριού –σινεφιλικά- δεν είναι οι δροσερές πρεμιέρες των ταινιών στα θερινά με κοκτέιλ και μπουφέ αλλά το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Ρόδου, που μπερδεύει την οικολογία με τις εικαστικές τέχνες, την εν γένει δημιουργία με την κοινωνική ευαισθησία. Καλά έκανε η καλλιτεχνική του διευθύντρια Λουκία Ρικάκη και «άνοιξε» το φεστιβάλ στο κοινό διευρύνοντας τη γκάμα του προγράμματος του. Παρόλο που φέτος τα πράγματα θα είναι φτωχότερα αφού ο Δήμος Ροδίων χρωστάει της «μιχαλούς» και το φεστιβάλ, φυσικά, θα ρίξει τους τόνους (και θα αποδυναμώσει τις ενότητες και τις εκδηλώσεις του), το Ecofilms ’10 παραμένει το meeting point του καλοκαιριού, που φέτος θα διεξαχθεί 22 με 27 Ιουνίου. Πολιτιστικές διακοπές θέλω και τι στον κόσμο!

*

Πάντως, την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές το τοπίο το κινηματογραφικό παραμένει θολό. Τουτέστιν, μπορεί βραβεία να δόθηκαν και το πρώτο πανηγύρι της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου στο Μέγαρο να είχε αίσιο τέλος, με χαμόγελα, ποτά, πιασίματα στον κώλο, και μεγάλα λόγια, όμως κινηματογραφικό νόμο ακόμη δεν έχουμε δει, λεφτά δεν υπάρχουν στην παραγωγή ταινίας ούτε για αστείο, ο υπουργός και οι δικοί του λάμπουν δια της παντελής απουσίας τους, και όλα μα όλα εν ολίγοις είναι μετέωρα. Το καθημερινό σήριαλ «Ελληνικό σινεμά» καλά κρατεί. Μη χάσετε τις συνέχειες…

*

Καλό καλοκαίρι σύντροφοι και όμορφα κορίτσια!

*Η στήλη -που έχει ταξιδέψει μες στο χρόνο από το περιοδικό "Γαλέρα" στο web radio "Ράδιο Βακχικόν"- δημοσιεύτηκε στο τεύχος 7 του μηνιαίου fanzine "Move it" (Ιούνιος 2010).

12 Ιουν 2010

ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ 105,5

Αύριο το πρωί,
10 με 12,
στην εκπομπή "Γαλέρα στους πέρα κάμπους"
των Γ. Κουκουλά, Α. Ζουμή και Ν. Κουνενή,

ο Νέστορας Πουλάκος
θα συνομιλήσει

με τον Αλέξη Τσάφα,
σκηνοθέτη του βραβευμένου ντοκιμαντέρ "Μιντέλο - Πίσω από τον ορίζοντα",
παραγωγής Πράσινου Ακρωτηρίου,
που παίζεται αυτές τις ημέρες στην αίθουσα του Μικρόκοσμου,
στη Συγγρού.

Διαβάστε τη συνέντευξη του Αλέξη Τσάφα στον Νέστορα Πουλάκο,
όπως δημοσιεύτηκε στο τεύχος 45 του περιοδικού Γαλέρα ακριβώς τέτοια περίοδο
πέρυσι, εξ αφορμής της προβολής του ντοκιμαντέρ στο 9ο Ecofilms της Ρόδου.

10 Ιουν 2010

Η σχολή χωράει όλους τους καλούς χορευτές..

του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr


StreetDance 3D


Μιούζικαλ, βρετανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Μαξ Γκίβα & Ντάνια Πασκίνι, με τους Σάρλοτ Ράμπλινγκ, Νικόλα Μπαρλέι, Ρίτσαρντ Γουίνσορ.

Η ιδιοκτήτρια της σχολής μπαλέτου Ελένα εντυπωσιάζεται από τους ενθουσιώδεις και παρορμητικούς χορευτές Streetdance, την ομάδα δηλαδή της χαρισματικής Κάρλι. Τους προτείνει λοιπόν να κάνουν πρόβες στη σχολή της για τους τελικούς της διοργάνωσης που συμμετάσχουν αρκεί να συμπεριλάβουν στη χορογραφία τούς μαθητές της, που όμως γνωρίζουν μόνο από κλασικό χορό.

Καταρχάς να σας πληροφορήσω ότι η βρετανική εμπορική επιτυχία του «Streetdance 3D» έχει ανοίξει στις κινηματογραφικές αίθουσες της χώρας από εχθές, μια απόφαση της εταιρείας διανομής του –μάλλον- για να τραβήξει το πρώτο 4ήμερο προβολών παραπέρα με στόχο –τι άλλο;- τα εισιτήρια. Επίσης, να σας πω ότι όντως πρόκειται για επιτυχία στη Βρετανία. Πρώτο στο box office του νησιού, έχει αγγίξει ως φαίνεται τις ευαίσθητες χορδές των νέων της χώρας. Βέβαια η ταινία έκανε πρεμιέρα εκεί τον Μάιο. Κάπως μας άργησε εδώ, δηλαδή. Και τέλος, να σας τονίσω ότι απευθύνεται σε εραστές και μόνο των ταινιών τύπου «Flashdance», «Footloose» αλλά και «Fame», των μεγάλων μουσικό-χορευτικών παραγωγών της δεκαετίας του ’80. Τι θέλω να πω : νεανική ιστορία, πιτσιρικαρία δηλαδή που ερωτεύεται συχνά, τα σπάει στα κλαμπ, κάνει αλητείες και, φυσικά, αγχώνεται όχι για τον κόσμο που καίγεται γύρω της (ανεργία, τρομοκρατία, οικονομική κρίση, εγκληματικότητα κτλ) αλλά για το πώς θα μπει στο «μάτι» των αντίπαλων ομάδων χορού και, εννοείται, το πώς θα κερδίσει τον σεβασμό των συνομηλίκων της στα στέκια, στους δρόμους, στα μαγαζιά της εποχής. Σας θυμίζει κάτι όλο αυτό; Μα φυσικά τις ταινίες που λέγαμε παραπάνω καθώς και τα άπειρα κακέκτυπά τους. Εδώ βέβαια δεν έχουμε να κάνουμε με κακέκτυπο ακριβώς καθώς έχουν περάσει δεκαετίες από τότε και η μόδα έχει παρέλθει. Γι’ αυτό και η παραγωγή προωθεί την τσαχπινιά, δηλαδή το αλήτικο streetdance με το καθωσπρέπει κλασικό χορό, συνδυασμός που σκοτώνει αν το καλοσκεφτείτε, αλλά ας πάει το «παλιάμπελο» που λέει κι ο λαός. Για νεολαίους και μόνο, αυτοί σίγουρα θα το απολαύσουν πιστέψτε με, οι μεγαλύτεροι θα σκυλοβαρεθούν. Α, και για να μην το ξεχάσω : το 3D εντελώς περιττό, μα εντελώς. Βρε, τι κάνει η παραγωγή για το ακριβό εισιτήριο. Είναι πολλά τα λεφτά...

Επαγγελματίας καρδιοκατακτητής

Κωμωδία, παραγωγής Γαλλίας/ Μονακό, σε σκηνοθεσία Πασκάλ Σομέλ, με τους Ρομάν Ντουρί, Βανέσα Παραντί.

Η γυναίκα-στόχος ονομάζεται Ζουλιέτ και είναι μια νεαρή, ελεύθερη και ανεξάρτητη κληρονόμος. Σε δέκα μέρες πρόκειται να παντρευτεί έναν γοητευτικό νεαρό που αγαπάει όσο τίποτα στον κόσμο. Αποστολή του Άλεξ είναι να την αποπλανήσει, έτσι επαγγελματικά όπως ξέρει μόνο εκείνος.

Γι’ αυτή την ταινία, πάνω-κάτω, ισχύει ότι γράφω και στη στήλη δίπλα για το χολιγουντιανό «Killers», δηλαδή εξαίσιες τοποθεσίες (αυτή τη φορά η πλοκή είναι στο Μονακό κι όχι στη γαλλική Ριβιέρα), όμορφα κορίτσια και καλλίγραμμοι άντρες συμπληρώνουν το σκηνικό, με την υπόθεση να βρίσκεται στο περιθώριο : ένας επαγγελματίας γόης προσλαμβάνεται προκειμένου να αποπλανήσει μια γλυκιά, νεαρή κληρονόμο από έναν γάμο που δεν επιθυμούν οι δικοί της. Το καταλαβαίνετε ήδη ότι δεν θα δείτε κάτι το εξαιρετικό, απλώς για ακόμη μια φορά το γαλλικό… Χόλιγουντ άνοιξε τα μάτια σε ολόκληρη την Ευρώπη. Σα να φωνάζει δηλαδή ότι μπορούμε να κάνουμε κι εμείς τέτοιες ταινίες κι όχι μόνοι οι Αμερικανοί. Τουτέστιν, ας αφήσουμε λίγο στην άκρη τις βαριές κουλτούρες και ας βγάλουμε λίγο χρήμα. Άλλωστε αυτή η ταινία του Σομέλ έκοψε 3,5 εκατομμύρια εισιτήρια στη Γαλλία σε δυο μήνες και θεωρείται –ήδη- η εμπορική επιτυχία της χρονιάς στη χώρα που εξέθρεψε το αρτιστίκ αλλά δείχνει το δρόμο και για το εμπορικό. Άντε να ξεστραβωθούμε κι εμείς εδώ.

Άλλες ταινίες

Το «Μιντέλο – Πίσω από τον ορίζοντα» σε σκηνοθεσία Αλέξη Τσάφα, ελληνικής/ Πράσινου Ακρωτηρίου παραγωγής, είναι ένα πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ για τη ζωή, την κουλτούρα και την εν γένει καθημερινότητα των κατοίκων της πόλης του Μιντέλο, λιμανιού του νησιού Σάο Βισέντε, που ανήκει στο σύμπλεγμα του εξωτικού Πράσινου Ακρωτηρίου. Η σύγχρονη κουλτούρα των Κρεολών του Πράσινου Ακρωτηρίου και η καθημερινή ζωή των κατοίκων της πόλης όπως αυτή έχει διαμορφωθεί από την πολιτισμική τους ιδιαιτερότητα, από τις δυσκολίες που προκαλεί το άγονο ηφαιστειογενές περιβάλλον και από την απομόνωση που επιβάλλει ο ωκεανός που τους περιβάλλει. Όπως μου είχε πει ο Αλέξης Τσάφας σε συνέντευξη που μου είχε παραχωρήσει πέρυσι τέτοια εποχή για γνωστό μηνιαίο περιοδικό, «δε θα με ενδιέφερε να κάνω ένα ντοκιμαντέρ ιστορικό, λαογραφικό ή τουριστικό αν θες, αλλά θέλησα να καταγράψω με τρόπο ρεαλιστικό, κοινωνικό τη ζωή των κατοίκων του νησιού και τίποτε παραπάνω». Κι όντως αυτό πράττει ο… Κρεολός Τσάφας (ζει στο νησί τα τελευταία δέκα χρόνια) σ’ ένα ντοκιμαντέρ που έχει προβληθεί σε πάμπολλα φεστιβάλ παγκοσμίως, ενώ εμείς το γνωρίσαμε πέρυσι όταν παρουσιάστηκε στο 9ο Ecofilms της Ρόδου και στο 3ο Docfest της Χαλκίδας.
Το «Killers» σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Λούκετιτς, αμερικανικής παραγωγής, με τους Κάθριν Χάιγκλ, Άστον Κούτσερ, είναι μια ιδιόρρυθμη κωμωδία, που εμπεριέχει και ρομάντζο και δράση, και στοιχεία θρίλερ και μπόλικη περιπέτεια. Η Τζεν και ο Σπένσερ, δυο εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι, γνωρίζονται στη γαλλική Ριβιέρα και ερωτεύονται παράφορα. Η συζυγική ζωή που επιλέγουν εν συνέχεια θα τους φέρει αντιμέτωπους με τα μυστικά και το αμαρτωλό παρελθόν του Σπένσερ. Από τα γνωστά χολιγουντιανά φιλμ του… καλοκαιριού, που γυρίζονται σε όμορφες τοποθεσίες, με ωραίους άντρες και σέξι γυναίκες. Αυτή η παραγωγή του Λούκετιτς θα μπορέσει να σας προσφέρει ένα γουστόζικο βράδυ με ολίγη διασκέδαση, χαλαρό κι ανάλαφρο, πέραν τούτου όμως μην περιμένετε και πολλά πολλά. Υπάρχει και το dvd άλλωστε.
Επανέκδοση : Το «Τηλεφωνήσατε Ασφάλεια Αμέσου Δράσεως» σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ, αμερικανικής παραγωγής του 1954, με τους Ρέι Μίλαντ, Γκρέις Κέλυ, Ρόμπερτ Κάμινγκς, είναι ένα από τα πλέον ευφυή αστυνομικά μυστήρια του μετρ της αγωνίας Χίτσκοκ. Ένας πρωταθλητής του τένις σχεδιάζει να δολοφονήσει τη γυναίκα του για να την κληρονομήσει, αλλά το «τέλειο» σχέδιό του, του επιστρέφει μπούμερανγκ. Αυτό το φιλμ μυστηρίου του Χίτσκοκ δεν είναι από τα πιο δημοφιλή του, ούτε από τα επιτυχημένα του, καθώς διανύει τη δεύτερη δεκαετία του στο Χόλυγουντ, στα σίγουρα όμως διαθέτει μπόλικη από την αριστοτεχνία της αγωνίας που έδωσε απλόχερα στο σινεμά ο μεγάλος δημιουργός.
Επίσης
: Από σήμερα και έως τις 16 Ιουνίου θα διεξαχθεί «Αφιέρωμα στον Ζαν Λυκ Γκοντάρ» στον Κινηματογράφο Άστυ, όπου θα προβληθούν οι ταινίες «Αρσενικό Θηλυκό» (1966) και «2 ή 3 πράγματα που ξέρω γι’ αυτήν» (1967).

StreetDance 3D ***
Killers **
Επαγγελματίας καρδιοκατακτητής **
Μιντέλο – Πίσω από τον ορίζοντα **
Τηλεφωνήσατε Ασφάλεια Αμέσου Δράσεως (1954) ***

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 10-6).

ΡΑΔΙΟ ΒΑΚΧΙΚΟΝ

Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα. . .

Για όλα έφταιξε εκείνος ο κρετίνος ο Perry Commo,
όταν εκείνη συνέχισε να κάθεται με τα πόδια ανοιχτά στο κόκκινο παγκάκι!

Σήμερα στο Ράδιο Βακχικόν, στις 22.00, η τελευταία εκπομπή της φετινής σεζόν!

Με σπαστά ελληνικά και με διάθεση νοσταλγική για ακόμα πιο όμορφες μέρες, ο μουσικός προπαγανδιστής Τάσος Ρήτος και η Θεοδοσία Ζαμπάκα σας αποχαιρετούν με μια τελευταία ξεχωριστή εκπομπή. . .!

Μείνετε συντονισμένοι!
...

www.vakxikon.gr

Προσοχή!!!!!!

To νέο τεύχος του περιοδικού Γραμμάτων και Τεχνών Βακχικόν έρχεται σε λίγες ημέρες!!!!

9 Ιουν 2010

RADIOVAKXIKON

Απόψε 22.00-00.00
"welcome to the show"

Μαζί μας ο doctoras-m

(συνεχίζονται και τα δωρεάν μαθήματα σ' αυτούς τους Φιζικμάν της Τρίτης)

Για κοπιάστε!

Ακούστε εδώ

"Τα πάντα ρή-τος / This history of music and poetry : Shook me all night long " - No 66

performed by AC/DC

She was a fast machine
She kept her motor clean
She was the best damn woman that I ever seen
She had the sightless eyes
Telling me no lies
Knockin' me out with those American thighs
Taking more than her share
Had me fighting for air
She told me to come but I was already there

'Cause the walls start shaking
The earth was quaking
My mind was aching
And we were making it and you -

Shook me all night long
Yeah you shook me all night long

Working double time
On the seduction line
She was one of a kind, she's just mine all mine
Wanted no applause
Just another course
Made a meal out of me and came back for more
Had to cool me down
To take another round
Now I'm back in the ring to take another swing

'Cause the walls were shaking
The earth was quaking
My mind was aching
And we were making it and you -

And knocked me out and then you
Shook me all night long
You had me shakin' and you
Shook me all night long
Yeah you shook me
Well you took me

You really took me and you
Shook me all night long
Ooooh you
Shook me all night long
Yeah, yeah, you
Shook me all night long

Your really took me and you
Yeah you shook me, yeah you shook me
All night long

Σαν σήμερα – 9 Ιουνίου

1537: Ο πάπας Παύλος Γ' δηλώνει: "Οι Ινδιάνοι είναι άνθρωποι, με τις αρετές και τα ελαττώματα, που έχουν όλοι οι άνθρωποι".

1843: Γεννιέται η Μπέρτα Φελίς Σοφί φον Σούτνερ, συγγραφέας του μυθιστορήματος "Κάτω τα Όπλα". Το 1905 της απονεμήθηκε το Νόμπελ της Ειρήνης.

1870: Πεθαίνει ο Άγγλος συγγραφέας Κάρολος Ντίκενς.

1934: Ο Ντόναλντ Ντακ, το διάσημο καρτούν του Γουόλτ Ντίσνεϊ, κάνει το ντεμπούτο του στη μεγάλη οθόνη.

1957: Για πρώτη φορά ανεβαίνει άνθρωπος στην κορυφή του Μπροντ Πικ, της 12ης υψηλότερης κορυφής του κόσμου.

1963: Στις ΗΠΑ, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ καταγγέλλει την πολιτική του Τζον Κένεντι για τα ατομικά δικαιώματα.

1974: Πεθαίνει ο νομπελίστας συγγραφέας Μιγκέλ Άνχελ Αστούριας.

8 Ιουν 2010

ΡΑΔΙΟ ΒΑΚΧΟΣ

Απόψε το βράδυ
στις 22.00

και για 2 ώρες


...οι "ΦΙΖΙΚΜΑΝ"

Νέστορας Ι. "Στραπόν"-"Blow Job" Πουλάκος-"Ψωμιάδης",

Νίκος Μπίνος "Εμπειρίκος"-"Το Τρίτο Πόδι"

& Πέτρος Ασπρόπουλος-"Πετρόχειλος" "Δεν έχω νεύρα-γκε γκε;"
,
πιο ήρεμος από ποτέ


θα βάλουν μουσικές τουρλουμπουκέισον

απευθυνόμενοι σε κάτι τυπάκια που νομίζουν ότι ξέρουν από μουσική

"δεν αρκεί να έχεις στόχους πρέπει να ξέρεις και σημάδι"

(ακούς άχρηστε που "σέβεσαι τον ακροατή";).


Μόνο
στο Ράδιο Βακχικόν!