13 Μαρ 2011

Συνέντευξη του Ντενί Βιλνέβ..

Συνέντευξη στον Νέστορα Πουλάκο
poulakos@sevenart.gr


Πάτησε και αυτός το κόκκινο χαλί του Kodak Theater πριν δυο εβδομάδες, διεκδικώντας το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, μεταξύ άλλων και από τον Γιώργο Λάνθιμο. Στην πιάτσα θεωρούσαν τον Ντενί Βιλνέβ ως το μεγάλο αουτσάιντερ, που θα νικήσει τελικά, κάτι που αν θυμάσαι στο είχα τονίσει ουκ λίγες φορές. Ο ίδιος, άλλωστε, φιλοδοξούσε να φέρει ξανά το χρυσό αγαλματάκι στον Καναδά μετά τον Ντενίς Αρκάν και την "Επέλαση των Βαρβάρων", το 2004.

Εντέλει, ο Ντενί Βιλνέβ μπορεί το Όσκαρ να μην το πήρε, η ταινία του όμως, "Μέσα από τις φλόγες", είναι ένα σπαρακτικό δράμα, που μιλά για την επιστροφή στις ρίζες και το μεσανατολικό ζήτημα, μέσα από τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις για το ποιοι είναι οι πρωταγωνιστές του.

Δίδυμα αδέρφια, που ζουν στον Καναδά, μετά το θάνατο της μητέρας τους καλούνται -κατά τη διαθήκη της- να μεταβούν στην πατρίδα καταγωγής τους (αραβική, μεσανατολική χώρα που δεν προσδιορίζεται, αν και όλες οι ενδείξεις δείχνουν τον Λίβανο) και να βρουν τον πατέρα και τον αδερφό τους, που δεν έχουν γνωρίσει ποτέ.

Συνάντησα τον 44χρονο πολυβραβευμένο (μεταξύ άλλων στα φεστιβάλ του Βερολίνου και των Καννών) σκηνοθέτη στη διάρκεια του 51ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, όπου και προβλήθηκε η ταινία του στις Ημέρες Ανεξαρτησίας (του Λευτέρη Αδαμίδη).

Μπορεί το παρελθόν, οι καταστάσεις που έχουν προηγηθεί από εσένα, να σε κρατήσουν πίσω;

Αυτή είναι μια πραγματικότητα που καλείσαι να αντιμετωπίσεις, ένα αληθινό στοίχημα που πρέπει να βάλεις με τον εαυτό σου, προκειμένου να μην εγκλωβιστείς στα περασμένα, να μην κλειστείς στη φυλακή των προηγούμενων συνθηκών, οι οποίες προφανώς και σε πληγώνουν. Βασικά, πρέπει να αποβάλεις το θυμό σου, αυτός σε κρατάει πίσω. Και να έχεις υπομονή. Ένα, ακόμη, σημαντικό θέμα είναι το πώς θα διαχειριστείς τη σχέση με τους γονείς σου, ο συνδετικός κρίκος άλλωστε με το παρελθόν σου.

Εντέλει, στην ταινία σου υπάρχει καλός και κακός ή όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουν, μπρος στην όψη του πολέμου;

Σίγουρα όχι. Δεν υπάρχει καλός και κακός. Πώς θα μπορούσε άλλωστε; Η ιστορία μιλάει για το ανθρώπινο παράδοξο. Για το μίσος και την αγάπη, συνάμα. Όταν οι άνθρωποι, μέσα σε έναν τέτοιο εμφύλιο, υποφέρουν τόσο πολύ, βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο, στον ίδιο βαθμό. Ίσως, κακούς να προσδιορίσω τους πολιτικούς που δίχασαν τον λαό.

Πιστεύεις στη μοίρα; Τη θεωρείς καταλυτικό στοιχείο στην ιστορία σου;

Δεν πιστεύω στη μοίρα. Βασικά, δε μπορώ ν’ απαντήσω με σιγουριά. Με μεγάλη δυσκολία, θα έλεγα. Κοίταξε, η ιστορία της ταινίας "Μέσα από τις φλόγες" βασίζεται, εν πολλοίς, σε ατυχείς συμπτώσεις. Σε καταστάσεις άσχημες, παράδοξες, τραγικές. Και, κυρίως, σε «ατυχήματα» που καθορίζουν εντέλει ανθρώπινες ζωές. Δεν ξέρω αν όλα αυτά είναι μοίρα.

Άραγε, έκανες μια ταινία για το πώς οι γονείς κρατούν τα παιδιά τους όμηρους των προσωπικών τους καταστάσεων;

Είναι μια ιστορία για την αγάπη. Και έχει μπόλικη ψυχή. Βέβαια, ναι, η σχέση της μητέρας με τα δυο παιδιά της, ειδικώς αυτή η μεταθανάτια που υπάρχει στην ταινία, μπορεί να λειτουργήσει ως τροχοπέδη στη μετέπειτα ζωή τους. Όμως, δεν πρόκειται για μια οικογενειακή ιστορία, αλλά για το μεγαλείο της αγάπης παρά τον πόνο που υπάρχει διάχυτος.

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο κινηματογραφικό portal www.sevenart.gr (8-3-11).