25 Μαρ 2011

Συνέντευξη του Αργύρη Ξάφη..

Στον Νέστορα Πουλάκο

Σε μια ιδιόμορφη ταινία κλειστού χώρου, μια και διαδραματίζεται κατά κύριο λόγο μέσα σε νοσοκομείο, βγαλμένη από τα ελληνικά παράδοξα του εθνικού συστήματος υγείας, ο Αργύρης Ξάφης ερμηνεύει το γιατρό που θα τα δει όλα και θα ζήσει αμέσως ότι πιο έντονο και παράλογο δε μπορούσε να φανταστεί μέχρι τότε.

«Όταν έτυχε να δω μια εγχείρηση για το ρόλο, ή να πάω να κάτσω μερικά βράδια στα επείγοντα περιστατικά σε νοσοκομεία, αυτό που σκέφτηκα είναι ό,τι η δουλειά του γιατρού δεν μπορεί ούτε να πληρωθεί, ούτε ν’ ανταμειφθεί πραγματικά», μου λέει ο πρωταγωνιστής της νέας ταινίας του Σωτήρη Γκορίτσα, «Απ’ τα κόκαλα βγαλμένα». Και συνεχίζει, «δε μπορώ να συγκρίνω αυτό το επάγγελμα με κανένα άλλο. Άλλωστε καμία άλλη δουλειά δεν έχει τόσο πραγματικά στα χέρια της, τη ζωή του ανθρώπου».

Στην ταινία, ένας ειδικευόμενος ορθοπεδικός γιατρός ξεκινάει την καριέρα του σε δημόσιο νοσοκομείο. Εκεί, ανακαλύπτει πως γιατροί, διοικητικοί υπάλληλοι, νοσηλευτές, ακόμη και ασθενείς, είναι όλοι τους συμμέτοχοι σε μια παράλογη κωμικοτραγική καθημερινότητα. Ανακαλύπτει το πώς ένα δημόσιο σύστημα, που φτιάχτηκε για να υπηρετεί τον άνθρωπο, έχει εξελιχθεί σε δήμιό του. Γι’ αυτό και επιχειρεί να του αντισταθεί.

«Αυτό που είδα στην έρευνά μου για το ρόλο, είναι ανθρώπους να κάνουν ότι καλύτερο μπορούν σε πραγματικά άθλιες συνθήκες (ελλείψεις προσωπικού, απλήρωτοι για καιρό, μέρες ξύπνιοι από λάθος βάρδιες, οι «καθαροί» εναντίων των «βρώμικων» κ.ά», τονίζει ο Αργύρης Ξάφης. «Παρολαυτά κάνουν καταπληκτική δουλειά σε αδιανόητες για κάποιους άλλους συνθήκες. Εγώ συμπάθησα πολύ τους γιατρούς και τους βλέπω αλλιώς από ό,τι παλιότερα. Βέβαια αν μου τύχει κάποιος που να τα παίρνει, ε, γι’ αυτό υπάρχουν και οι καταγγελίες, δεν είμαστε στο έλεος», προσθέτει.

Ενδιαφέρον έχει η απάντηση του ταλαντούχου ηθοποιού, που τελευταίως είχε πρωταγωνιστήσει και στη «Χρυσόσκονη» της Μαργαρίτας Μαντά, για τις κακές συνθήκες εργασίας εξ αφορμής των χώρων των νοσοκομείων. «Έχω δουλέψει σε χώρους με κρύο, με υγρασία, χωρίς καμία άνεση και ταυτόχρονα ζούσα σημαντικές στιγμές», μου τονίζει. «Μες στην ατυχία μας οι ηθοποιοί, είμαστε τυχεροί αυτή την περίοδο γιατί έχουμε μάθει να ζούμε και να καλοπερνάμε με τα ελάχιστα. Αυτοί, λοιπόν, οι χώροι έχουν το καλό ό,τι σου δείχνουν πώς η χαρά γεννιέται από τους ανθρώπους και την επικοινωνία μεταξύ τους».

Πάντως ο Ξάφης θεωρεί την παραδοξότητα κομμάτι του DNA του Έλληνα. «Πιστεύω ότι είμαστε ένας λαός παράδοξος και αυτό αντανακλάται σωστά στην ταινία. Καταστάσεις εκατό τοις εκατό ελληνικές, αναμεμειγμένες με πόνο, χαρά, με ώρες αναμονής και υπομονής, με ανθρώπους να στηρίζουν τον άγνωστο του διπλανού κρεβατιού, χωρίς να ξέρουν αν την επόμενη μέρα θα είναι καλύτερα ή χειρότερα, με ελπίδα και γέλιο».

Η ταινία «Απ’ τα κόκαλα βγαλμένα» του Σωτήρη Γκορίτσα θα προβάλλεται στους κινηματογράφους από τις 31 Μαρτίου, σε διανομή Σπέντζος Φιλμς.

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο τεύχος 15 του μηνιαίου free press Move it (Μάρτιος 2011).