5 Απρ 2011

Συνέντευξη της Άννα Μουγκλαλίς..

Συνέντευξη στον Νέστορα Πουλάκο
poulakos@sevenart.gr

Είναι πανέμορφη, σέξι, κεφάτη και μόλις στα 33. Στα σίγουρα αυτό που σε εντυπωσιάζει, πέρα από τη γαλλική φινέτσα και την ελληνική ομορφιά που διαθέτει, είναι η μπάσα, βραχνή φωνή της, υποθέτω απόρροια και του τσιγάρου που μπορεί και να αποτελεί προέκταση του χεριού της.

Πήγα να μιλήσω στην Άννα Μουγκλαλίς για διάφορα που είχα στο μυαλό μου αναφορικά μ’ αυτήν και ακούω τόσα και τόσα χρόνια (άλλωστε οι ελληνικές ρίζες της την κάνουν πάντα πρώτο θέμα στη χώρα μας). Και όχι για τις ταινίες στις οποίες πρωταγωνιστεί και παρουσιάζονται στο 12ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου: "Τζίνο, ο νονός της πίτσας" του συζύγου της Σαμουέλ Μπενσετρί, και "Μερσί για σοκολάτα" του Κλωντ Σαμπρόλ.

Η τελευταία ήταν και η ταινία που την ανέδειξε στα μόλις 22 της χρόνια. Βλέπεις, ο μεγάλος Σαμπρόλ είχε το σκηνοθετικό μάτι για να διακρίνει ένα νέο ταλέντο. Συνολικά η Μουγκλαλίς έχει παίξει σε 20 ταινίες την τελευταία δεκαετία, κάνει και αξιόλογη καριέρα στο θέατρο, ενώ είναι και μοντέλο του οίκου Σανέλ.

Μην ξεχνάς ότι η Μουγκλαλίς έχει παίξει και σε δυο ελληνικές ταινίες. Στο "Όνειρο του Ίκαρου" (2005) του Κώστα Νάτση, και την "Αληθινή ζωή" (2003) του Πάνου Κούτρα όπου την ερμηνεία της μεγαλοαστής, κακομαθημένης, αλκοολικής, πρεζούς και πανέμορφης Joy ακόμη δεν μπορώ να ξεχάσω.

Άννα, είσαι ανάδοχος του 12ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου. Να σου πω την αλήθεια μου, ακόμη δεν μπορώ να καταλάβω τι σημαίνει αυτό το «ανάδοχος». Τι ακριβώς θα κάνεις δηλαδή αυτή την εβδομάδα στην Αθήνα;

Για να είμαι ειλικρινής ούτε και εγώ καταλαβαίνω τι σημαίνει ανάδοχος. Προσωπικά το αντιλαμβάνομαι σαν κάτι οικογενειακό. Λόγω και της καταγωγής μου της ελληνικής, με χρίσανε «νονά» για φέτος. Είμαι εδώ, δείχνω τις δικές μου ταινίες, επίσης έχω επιλέξει ταινίες για το κοινό. Είναι μια οικογενειακή κινηματογραφική γιορτή που μου αρέσει, με συγκινεί. Άλλωστε, όλα αυτά είναι ιστορίες που λέμε στο σινεμά. Και για να σου τελειώσω, ο οποιοσδήποτε λόγος, η όποια πρόφαση είναι πάντοτε εξαιρετική όταν πρόκειται να έρθεις στην Ελλάδα. Και εύχομαι να γίνει αντίστοιχο φεστιβάλ ελληνικού σινεμά στο Παρίσι.

Παίζεις στον κινηματογράφο τα τελευταία δώδεκα χρόνια και, ακόμη, ένα μεγάλο βραβείο δεν έχεις πάρει. Σε ενοχλεί αυτό ή δεν σε πολυαφορά κιόλας;

Δεν με πολυαφορούν τα βραβεία. Κοίταξε, όμως, η οποιαδήποτε διάκριση σε ένα φεστιβάλ όπως αυτό των Καννών, που δίνεται πριν την προβολή της ταινίας στο κοινό, είναι πολύ σημαντική. Και το λόγο τον ξέρεις, μια και δίνει ώθηση στην ταινία (και στους ηθοποιούς) να γίνει γνωστή και να τρέξει ο σινεφίλ να τη δει. Απ’ την άλλη μεριά, η οποιαδήποτε διάκριση που δίνεται στο τέλος της χρονιάς, ως επιβράβευση, δεν με ενδιαφέρει καθόλου, δεν με αφορά, δεν τη χρειάζομαι. Ως παράδειγμα σου φέρνω τα βραβεία Σεζάρ (Σ.σ. πρόκειται για τη Γαλλική Ακαδημία Κινηματογράφου που δίνει βραβεία από το 1975 –ένα ιδιαίτερα καυστικό σχόλιο που μπορεί να κολλήσει και για την κωλοπιλάλα βραβείων της δικής μας, νεότευκτης Ακαδημίας).

Αυτές τις μέρες στην Ελλάδα βρίσκεται και η μεγάλη σταρ του σινεμά, η Κατρίν Ντενέβ. Είχες ποτέ σου μια σταρ πρότυπο που ήθελες να της μοιάσεις;

Ποτέ δε με ενέπνευσε μια μεγάλη σταρ του σινεμά. Αντ’ αυτού θαύμαζα πολύ τον Μάρλον Μπράντο, τον οποίο και θεωρώ το μεγαλύτερο ηθοποιό που έχει υπάρξει. Όπως και τον Μισέλ Σιμόν (Σ.σ. μεταξύ άλλων ταινιών και ο πρωταγωνιστής της "Αταλάντης" του Ζαν Βιγκό). Βέβαια θαυμάζω και πολλές γυναίκες ηθοποιούς. Κυρίως τη Ντανιέλ Νταριέ (Σ.σ. επίσης μεταξύ άλλων ταινιών και πρωταγωνίστρια της "Άγνωστης κυρίας" του Μαξ Οφίλς), τη Σοφία Λώρενς, τη Σιλβάνα Μανγκάνο, τη Μόνικα Βίτι, την Άννα Μανιάνι, αλλά και τη Μέριλ Στριπ.

Τρεις ρόλους σου έχω λατρέψει. Της Joy στην "Αληθινή ζωή", της Coco Chanel στο "Coco Chanel & Igor Stravinsky", της Juliette Greco στο "Gainsbourg". Με ποιον θα μπορούσες να ταυτιστείς στην πραγματική σου ζωή;

Για να στο πω διαφορετικά, στο "Gainsbourg" μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω τη Ζυλιέτ Γκρεκό και από τότε έχει αλλάξει η ζωή μου. Είναι 84 χρονών, έχει πάθος για τη ζωή, είναι δραστήρια καλλιτεχνικά, πολιτικά, κοινωνικά, σου δίνει ενέργεια, είναι υπέροχο να τη βλέπεις. Έχει γίνει φίλη μου και τώρα θα κάνουμε μαζί και ένα μουσικό άλμπουμ. Μπήκε στη ζωή μου με αυτό το ρόλο, κάτι που δείχνει ότι η κινηματογραφική φαντασία παίρνει μια άλλη χροιά. Μπορεί με αυτή την ταινία να μην «άνθισα» καλλιτεχνικά, μου έδωσε όμως ένα δώρο πολύ σημαντικό.

Έχεις παίξει σε δυο ελληνικές ταινίες. Παρακολουθείς το νέο ελληνικό σινεμά; Έχεις κάποιον σκηνοθέτη που θα ήθελες να συνεργαστείς;

Δεν έχω παρακολουθήσει την εξέλιξη της νέας γενιάς του ελληνικού σινεμά και λόγω απασχόλησης και γιατί δεν προβάλλονται οι ταινίες στη Γαλλία. Έχουν ελάχιστη διανομή. Παρολαυτά έχω επαφή με την ελληνική πραγματικότητα και ξέρω γι’ αυτό το νέο, νέο, ακόμη πιο νέο ελληνικό σινεμά. Θα ήθελα μια πρόταση, ναι, γιατί όχι; Άλλωστε αυτός είναι ένας καλός λόγος για να ξεκινήσω να μαθαίνω και ελληνικά.

Όλα τα media στην Ελλάδα μιλούσαν για την πανέμορφη Άννα Μουγκλαλίς, ένα sex symbol που θα λαμπρύνει με την παρουσία της την Αθήνα. Όντως αισθάνεσαι έτσι, πες μου την αλήθεια;

Τι να σου πω, δεν έχω αισθανθεί ποτέ sex symbol. Στην Ελλάδα, όμως, όλοι είναι φιλικοί, ζεστοί, υπάρχει ενδιαφέρον να σε ακούσουν, να σε ρωτήσουν, να συζητήσουν, να μοιραστούν πράγματα μαζί μου. Αυτό για μένα είναι πολύ σημαντικό, με ενδιαφέρει, με κάνει να αισθάνομαι άνετα. Τα υπόλοιπα περί sex symbol δεν με αφορούν.

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο κινηματογραφικό portal www.sevenart.gr (4-4-11).