19 Μαΐ 2011

Ταινίες 19ης Μαΐου 2011

Του Νέστορα Πουλάκου

Αυτή την εβδομάδα κάνει πρεμιέρα στις αίθουσες μία ταινία, ενώ δυο επανεκδόσεις θυμίζουν στον σινεφίλ στιγμές κλασικού βρετανικού χιούμορ και βωβού σοβιετικού φορμαλισμού. Κατά τα λοιπά, τα βλέμματα παραμένουν στραμμένα στο Φεστιβάλ των Καννών. Έχε υπόψη σου ό,τι από σήμερα ξεκινά το 2μηνο Ταινιόραμα του κινηματογράφου Άστυ. Ταινία της εβδομάδας (μπορεί και να) είναι "Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Σε άγνωστα νερά" όπου ο Τζόνι Ντεπ ως Τζακ Σπάροου, αυτή τη φορά με την Πενέλοπε Κρουζ στο πλάι του, μπαίνει σε νέες πειρατικές περιπέτειες στο τρίτο σίκουελ της σειράς. Στη "Νέα Βαβυλώνα", τη ρωσική εκδοχή για τη Παρισινή Κομμούνα, παραγωγής 1929, θα χωνέψεις για τα καλά όλες τις πτυχές της εξέγερσης του 1871, μια και έχουν βαλθεί να στη μάθουν με το στανιό οι Έλληνες διανομείς, αυτή την περίοδο. Με το κύκνειο άσμα των Μόντυ Πάϊθον, "Το νόημα της ζωής", κλείνει και το αφιέρωμα στην απίθανη βρετανική κωμική ομάδα που ξεκίνησε το περυσινό καλοκαίρι. Κατά τη γνώμη μου πρόκειται για την πλέον αδύναμη τους ταινία, με το χιούμορ της σε στιγμές να μοιάζει και παρωχημένο. Σημείωσε ότι την κριτική στη γράφει ο Πετιμεζάς.

Οι Πειρατές της Καραϊβικής : Σε άγνωστα νερά (5/10)

Για να στο θέσω κι ευθέως, χωρίς να ήμουν ποτέ φανατικός της σειράς που παραληρεί στρατιές θεατών, πάντοτε τις περιπέτειες του Τζακ Σπάροου-Τζόνι Ντεπ τις έβλεπα με χαλαρή διάθεση και όρεξη για πλάκα. Στην προκειμένη περίπτωση, σε αυτό το τρίτο σίκουελ, που πιθανότατα προμηνύει κι άλλα τόσα, δεν ένιωσα τίποτα το ιδιαίτερο. Επιπρόσθετα, η διάθεση μου παραχαλάρωσε και η πλάκα μου έγινε μειδίαμα. Εν γένει, οι νέοι "Πειράτες" σα να μεγαλώσανε απότομα. Σα να βαρύνανε επίσης και να περπατούν κάπως βαριά, νωχελικά, σχεδόν βαριεστημένα. Χωρίς να είναι κακοί, παρόλο που το δίδυμο Ντεπ-Κρουζ δεν μου είπε και πολλά (και ναι, την Κίρα Νάιτλι τη θέλω πίσω), γίνανε αδιάφοροι. Ναι εντάξει, και θα το διασκεδάσεις και θα ψιλογελάσεις, και καμιά φορά το αχρείαστο 3D (που σε κουράζει) θα σε εντυπωσιάσει. Όμως, οι νέοι "Πειρατές" χάσανε την παιδικότητα τους, με αποτέλεσμα αυτό το άρτιο αποτέλεσμα (εικαστικά εξαιρετικοί), με τις αδιάφορες προσθέσεις (όπως η σκηνοθετική) και τις άστοχες (εντέλει) αφαιρέσεις, σε κάνει ν’ αναρωτιέσαι για το ποιοτικό αποτέλεσμα της σειράς.

Η νέα Βαβυλώνα (6/10)

Έχουν βαλθεί να σου μάθουν απ’ έξω κι ανακατωτά ολόκληρη την παρισινή Κομμούνα αυτή την περίοδο. Γι’ αυτό, έτσι και άντεξες την 6ωρη "Κομμούνα" του Πήτερ Γουώτκηνς, τρέξε στα σινεμά να δεις και τη βωβή, ρωσική εκδοχή της. Ειλικρινά δεν ξέρω τι θέση μπορεί να έχει "Η νέα Βαβυλώνα" στην εποχή σου, πέρα από ρόλο παιδευτικό/ιστορικό. Όπως και να έχει, αν είσαι φανατικός σινεφίλ και ένας από τους μερικούς δεκάδες που δεν θα πολυσκάσεις έτσι και δεν δεις τους νέους "Πειρατές της Καραϊβικής", συντονίσου σε δυο ώρες βωβού σινεμά (με τις υποβλητικές μελωδίες του Σοστάκοβιτς) γύρω από τη σοβιετική (προπαγανδιστική) ματιά πάνω στην Κομμούνα του 1871. Οι Κόζιντσεφ-Τράουμπεργκ, που θεωρήθηκαν πρωτοπόροι κυρίως για τη "Φάμπρικα του Εκκεντρικού Ηθοποιού" την οποία δημιούργησαν προπολεμικά στο Λένινγκραντ, στα ντουζένια της μπολσεβικικής επανάστασης (γύρω στο 1922), σου αναπαριστούν με ιδιαίτερα γλαφυρό, μα και μελοδραματικό (και πανηγυρικό κάποιες φορές) τρόπο την 72μερη εξέγερση των εργατών που έκανε άνω κάτω τη γαλλική πρωτεύουσα. Με όλα τα καλά και τα ιδιαίτερα της χαριτωμενιάς του βωβού σινεμά, κι όλα τα αντιπολεμικά, χασμουριστικά του επίσης, για να τα έχεις υπόψη σου, θα δεις μια κλασική ταινία χαρακτηριστική του σοβιετικού φορμαλισμού στο σινεμά.

*Τα κείμενα δημοσιεύτηκαν στο κινηματογραφικό portal www.sevenart.gr (19-5-11).