1 Μαΐ 2011

Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΙΣΜΑ [ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ]


Και σαν κλείνεις τα βλέφαρα σου
νυχτώνει το βλέμμα,
νηστεύει η επαφή,
και εγώ
πώς να στο πω!

Παύω να υπάρχω,
μέχρις ότου να τα
ξημερώσεις.


Αποξεραμένο ποτάμι η μοναξιά,
μα δε φαίνονται τα βαθιά περάσματα,
που έχει αφήσει το νερό.

Αυτά τα ανακαλύπτουν οι άνθρωποι,
όταν θα τα χρειασθούν.


Μοναξιά, πόνος, θλίψη
Βαρύς, δυσβάσταχτος
Ο σταυρός των δοκιμασιών

Στενό σοκάκι, αλλά σίγουρα διακριτό
Καλώς ήρθες στον κόσμο μου
Love me, baby one more time

Η κραυγή της απόγνωσης
... all you need is love.


Όλοι νομίζαμε ότι ο δολοφόνος ήταν λιμενεργάτης ναυτικός που ήξερε να φτιάχνει κόμπους στο καραβόσκοινο. Τελικά, η γυναίκα του δρόμου δολοφονήθηκε από την ξανθιά που κέρναγε τα εισιτήρια στην μπαλαρίνα και τις κόκα-κόλες στην ύπαιθρο.


Αγανίππη
μ' εμπνεύσεις
"a la carte"
σε πεζές εποχές,
βήματα μάρκετινγκ
μεθυσμένων "8"
επάλληλου χθες,
ποιητική Έδδα
αλλότριων καιρών
με δίπολα "Yes!".

Άσε

Τι να μου πεις;
Το στήθος μου καίει σε κάθε σου προσπάθεια.

Τι να μου τάξεις;
Μου φτάνει ένα θολό χαμόγελο φως.

Τι να μου δώσεις;
Είσαι μέσα μου. Τα πήρα όλα...


Από την Ανθολογία Ποιητικού & Πεζού Λόγου "Η μοναξιά είναι χάρισμα", σε επιμέλεια Μαρίας Θανοπούλου, των εκδόσεων Μαλλιάρης Παιδεία (2010).