12 Σεπ 2011

Συνέντευξη της Μαρίνας Καλογήρου..

Στον Νέστορα Πουλάκο

Έχει την ετικέτα της νέας Έλλης Λαμπέτη, αφενός λόγω της φυσικής μελαχρινής ομορφιάς που διαθέτει, αφετέρου εξαιτίας του ομώνυμου ρόλου της στην τηλεοπτική σειρά που την καθιέρωσε για τα καλά στη συνείδηση του κοινού.

Η Μαρίνα Καλογήρου, μόλις στα 33 της, έχει ερμηνεύσει πολύ σημαντικούς ρόλους όπου κι αν της έχει ζητηθεί. Στο θέατρο, την τηλεόραση, όπως και στον κινηματογράφο, έχει ξεχωρίσει μέσα από ερμηνείες πολύ ιδιαίτερες, κάτι που δείχνει ότι ξέρει να διαλέγει με αυστηρά κριτήρια πού θα συμμετάσχει, και με ποιον σκηνοθέτη θα συνεργαστεί.

Ήδη, στον κινηματογράφο μετρά αρκετούς ρόλους, και δη πρωταγωνιστικούς. Ακόμη θυμάμαι την άκρως αισθαντική ερμηνεία της στην ταινία του Πάνου Καρκανεβάτου, "Καλά κρυμμένα μυστικά, Αθανασία", όταν την είχα δει στη διάρκεια του 48ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Επίσης, έχει παίξει στην ταινία της Λάγιας Γιούργου "Αύριο θα ‘ναι αργά", στην ταινία του Πάνου Κούτρα "Αληθινή ζωή", δυο ρόλοι που διακρίνονται για τις έντονες ερωτικές τους σκηνές αφενός με τον Αλέξη Γεωργούλη κι αφετέρου με τον Νίκο Κουρή. Ακόμη, έχει συμμετάσχει στην εμπορική επιτυχία του Τάσου Μπουλμέτη "Πολίτικη κουζίνα".

Αυτές τις μέρες επανέρχεται στο κινηματογραφικό προσκήνιο, μια και πρωταγωνιστεί στο ερωτικό δράμα "Dos: Μια ιστορία αγάπης απ’ την ανάποδη", σκηνοθεσίας Στάθη Αθανασίου και παραγωγής 2010, που προβάλλεται ήδη στους κινηματογράφους.

Στην ταινία, υποδύεται τη Φαίδρα, μια ιδιαίτερη κοπέλα που πρωταγωνιστεί σε μια άκρως ερωτική περιπέτεια, μεταξύ Αθήνας και Βαρκελώνης, με ένα νεαρό και όμορφο ηθοποιό.

Μειλίχια και χαμηλόφωνη, διακριτική και διεισδυτική, η γοητευτική Μαρίνα Καλογήρου αποδέχτηκε την πρόσκληση του SevenArt για μια συνέντευξη, στο περιθώριο της εξόδου της νέας της ταινίας στις αίθουσες.

Πώς αντιμετωπίσατε την Φαίδρα; Έχει στοιχεία του χαρακτήρα σας;

Η Φαίδρα, για μένα, δεν είχε συγκεκριμένα στοιχεία στο χαρακτήρα της. Είναι περισσότερο μια γυναικεία παρουσία, το πρόσωπο ενός έρωτα, ενός οποιουδήποτε έρωτα. Μια αφορμή για τον Ιππόλυτο ώστε να μπει βαθύτερα μέσα του και να ανακαλύψει αυτό που είναι, και αυτό που θέλει. Εγώ λοιπόν, δεν την αντιμετώπισα ακριβώς σαν προσωπικότητα αλλά μάλλον σαν πρόσωπο-ύπαρξη που εξυπηρετεί την πορεία του Ιππόλυτου. Γι’ αυτό και δεν ασχολήθηκα με στοιχεία χαρακτήρα αλλά με ποιότητες και αισθήσεις που θα έδιναν μια πιο αφαιρετική διάσταση σε αυτό το πρόσωπο.
Πρωταγωνιστείτε σε μια ιστορία αγάπης από την ανάποδη. Υπάρχει ανάποδη ιστορία αγάπης πιστεύετε; Ή καλύτερα κυλάει ανάποδα, ανορθόδοξα, ή υπάρχει γραμμική πορεία στην αγάπη; Την έχετε ζήσει ποτέ;

Νομίζω πώς ο έρωτας είναι πολύ παράξενος. Δεν θα χρησιμοποιήσω τη λέξη αγάπη, γιατί αυτή τη λέξη τη χρησιμοποιώ σχεδόν για όλα τα όντα, ή τις καταστάσεις που συνδέομαι και επικοινωνώ αληθινά. Για τον έρωτα λοιπόν, δεν έχω ιδέα πώς λειτουργεί… Είναι σίγουρα πολλές φορές ανάποδος και ανορθόδοξος, μα και γραμμικός. Είναι απρόβλεπτος και ανεξήγητος. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που θα έπρεπε να έχω ζήσει για να απαντήσω στην ερώτηση που μου κάνετε. Αλλά νιώθω πως ερωτεύομαι και αγαπάω…

Στην ιστορία εμφανίζεστε μπερδεμένη, προβληματισμένη, μα και παθιασμένη, έτοιμη να τα δώσετε όλα. Αυτά είναι τυπικά στοιχεία ενός ερωτευμένου που ζει τα πάντα με πάθος; Εντέλει ο έρωτας είναι γιατρικό, ή καταντάει και πικρός;

Πιστεύω πως ο έρωτας δεν είναι ένας. Δεν έχει έναν τρόπο. Μπορείς να ερωτευτείς πολύ παθιασμένα, μπορείς να ερωτευτείς και πολύ ήσυχα και βαθιά. Και νομίζω πως εξαρτάται από εμάς εάν θα απολαύσουμε αυτή την ενέργεια, την ομορφιά, την έκσταση ή την ευδαιμονία που προσφέρει, ή εάν αυτή η ένταση που έχει, θα μετατραπεί τελικά σε πόνο. Εάν δηλαδή θα τον χρησιμοποιήσουμε θετικά ή αρνητικά για εμάς.

Αθήνα-Βαρκελώνη, δυο πόλεις με έντονα ερωτικά στοιχεία κατά τον δημιουργό. Οι δικές σας ερωτικές πόλεις ποιες είναι;

Για μένα συνήθως, ο έρωτας ξυπνάει όχι σε πόλεις μα κοντά στη φύση. Η φύση ταιριάζει πιο πολύ σε αυτό που εγώ εννοώ «έρωτας». Παρεμπιπτόντως, την Αθήνα τη βρίσκω ιδιαιτέρως αντί-ερωτική πόλη. Εκτός από κάποια πολύ συγκεκριμένα σημεία του κέντρου της, όπου υπάρχει ιδιαίτερη ατμόσφαιρα και νιώθεις κάπου το πνεύμα αυτού του τόπου.

Προτιμάτε τον κινηματογράφο από το θέατρο; Έχετε μελλοντικές ταινίες στα σκαριά;

Νομίζω πώς ο κινηματογράφος και το θέατρο είναι δυο πολύ διαφορετικές τέχνες. Δεν προτιμώ κάποια συγκεκριμένα. Μου αρέσουν πολύ και τα δύο. Είναι άλλη η γλύκα και η γοητεία του θεάτρου, και τελείως διαφορετική αυτή του κινηματογράφου. Δεν θα μπορούσα να διαλέξω. Και, αναφορικά με την δεύτερη ερώτηση σας, δεν έχω σχέδια για άλλη ταινία προς το παρόν, αν και θα το ήθελα πολύ τη δεδομένη στιγμή. Τον έχω πεθυμήσει τον κινηματογράφο.

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο κινηματογραφικό portal www.sevenart.gr (5-9-11).