25 Σεπ 2011

ΤΡΑΚΛ/ΠΑΣΤΑΚΑΣ/ΠΑΖΟΛΙΝΙ/ΟΥΓΓΑΡΕΤΙ/ΚΟΥΑΖΙΜΟΝΤΟ


Είναι ένα φως που το έσβησε ο άνεμος.
Είναι ένα καπηλειό που το εγκαταλείπει
Κάποιος μεθυσμένος το δείλι.

[Γκέοργκ Τρακλ, Η γαλάζια ψύχωση, μτφρ. Ιωάννα Αβραμίδου, Εκδόσεις Σαιξπηρικόν, 2010]

Δεν έχω παράπονο.
Μια χαρά τα πήγα
στη ζωή μου: κατάφερα
να αποκτήσω ρετιρέ.
Να κλάψω επιτέλους
με θέα τον Παρθενώνα.

[Σωτήρης Παστάκας, Ύποπτος φυγής, μτφρ. Γιάννης Γκούμας, Εκδόσεις Σαιξπηρικόν, 2010]

Μην αυταπατάσαι! το πάθος δεν γνωρίζει ποτέ να συγχωρεί. Δεν σε συγχωρώ μήτε εγώ, που ζω με πάθος. [Πιερ Πάολο Παζολίνι]
*
Ανάμεσα σ' ένα λουλούδι κομμένο κι έν' άλλο δωρισμένο, η αδυναμία έκφρασης καμία. [Γκιουζέπε Ουγγαρέτι]
*
Με σπάει. Και είναι έρωτας στη γη, που είναι καλή ακόμη κι αν άβυσσοι σας σπαν, από νερά, απ' άστρα, από φως, ακόμη κι αν περιμένει, έρημος παράδεισος, το θεό κι αν περιμένει της ψυχής της και της πέτρας. [Σαλβατόρε Κουαζίμοντο].

[Παζολίνι-Ουγγαρέτι-Κουαζίμοντο, μτφρ. Στέλιος Κατσικάς, Εκδόσεις Αιγόκερως, 2000]

*Ποίηση. ποίηση. Τα δύο πρώτα βιβλία, τη μετάφραση του Τρακλ, και την ποίηση του Παστάκα, από τις θεσσαλονικιώτικες εκδόσεις Σαιξπηρικόν, δώρο του Αλισάνογλου μέσω του Κουμασίδη, τα διάβασα στο καλοκαιρινό ταξίδι προς το Νεστόριο της Καστοριάς. Παρέα ο Νίκος, συνταξιδιώτης, ακροατής. Το τρίτο βιβλίο, η ανθολογία των τριών σπουδαίων Ιταλών ποιητών, από την παλιά έκδοση των Εκδόσεων Αιγόκερως, το αγόρασα από την έκθεση της Κλαυθμώνος, με την Κατερίνα που ζει τώρα στο Δουβλίνο, τον χειμώνα του 2008. Πρόσφατο όμως ανάγνωσμα, της άνοιξης παρέα.