8 Οκτ 2011

Not for want of trying [Propaganda]

Photo from the Maybeshewill 2008 album release «Not for want of trying»

Μετάφραση κειμένου
στο τραγούδι «Not for want of trying» των Maybeshewill
και εισαγωγικό σημείωμα
από τον Τάσο Ρήτο

Ένα κείμενο διαμαρτυρίας, όχι όμως για αυτούς που θέλουν να προσπαθήσουν μόνο. Είναι γι’ αυτούς που θα ξηλώσουν το μουχλιασμένο πάτωμα τους και θα το πετάξουν στα μούτρα των πολιτικάντηδων και των αφεντάδων τους. Σε αυτούς τους εφήμερους και δήθεν μικρούς θεούς που θέλουν να κερδίζουν περισσότερο μέρα με την μέρα!

Το κενό ανάμεσα στην ζωή και στην μίζερη ζωή όλο και μεγαλώνει. Εμείς αιωρούμαστε τώρα μεταξύ πάτου και υποστρώματος και προσπαθούμε απλά να γίνουμε σκουλήκια μέσα στο ίδιο μας το χωράφι.

Αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει από την μια στιγμή στην άλλη. Τα πράγματα ποτέ δεν ήταν καλύτερα, αλλά και ποτέ χειρότερα, το μόνο που χρειάζεται είναι τόλμη και δύναμη. Αντοχή μεγάλη και ουσιαστικά βήματα.

Η φύση κάποτε επαναστατεί, η φύση είναι το σημάδι. Η φύση είναι η δύναμη που θα μας βοηθήσει να γυρίσουμε την σελίδα και να βγούμε στην επιφάνεια. Η φύση από την αρχή του κόσμου, αντιστέκεται με πυγμή μπροστά στην καταστροφή που δημιουργεί ο άνθρωπος.

Όλοι γνωρίζουν ότι τα πράγματα είναι άσχημα. Οι περισσότεροι είναι χωρίς δουλειά ή φοβούνται να μην χάσουν την δουλειά τους. Το δολάριο αγοράζει το πολύτιμο νικέλιο. . .οι τράπεζες γίνονται προτομή. . .οι μαγαζάτορες κρατούν ένα όπλο κάτω από την ταμειακή τους. . .τα ρεμάλια τρέχουν άγρια στους δρόμους και δεν υπάρχει κανένας πουθενά να ξέρει τι να κάνει. Και δεν υπάρχει τέλος σε αυτό. Γνωρίζουμε ότι ο αέρας είναι ακατάλληλος να τον εισπνέουμε, το φαγητό μας είναι ακατάλληλο να το τρώμε . . .καθόμαστε παρακολουθώντας τις τηλεοράσεις, ενώ ορισμένοι τοπικοί ρεπόρτερ μας λένε ότι σήμερα είχαμε δεκαπέντε ανθρωποκτονίες και εξήντα-τρία βίαια εγκλήματα - τάχα αυτός είναι ο μόνος δρόμος που υποτίθεται ότι υπάρχει.

Γνωρίζουμε ότι τα πράγματα είναι άσχημα, χειρότερα από άσχημα. Είναι τρελοί! Είναι σαν τα πάντα, παντού να γίνονται τρελά. Έτσι, δεν πηγαίνουμε πουθενά, καθόμαστε στο σπίτι και σιγά-σιγά ο κόσμος που ζούμε μικραίνει και λέμε: Παρακαλώ, τουλάχιστον αφήστε μας μόνους στα δωμάτιά μας . . .αφήστε με να έχω μια τοστιέρα και μια τηλεόραση και τις ατσάλινες ακτίνες ασφαλείας και δεν θα πω τίποτα - απλά αφήστε μας μόνους.

Αλλά δεν πρόκειται να σε αφήσω μόνο σου. . .θέλω να θυμώσεις!

Δεν θέλω να διαμαρτυρηθείς και δεν θέλω να προκαλέσεις ταραχές ή να γράψεις στο Κογκρέσο, γιατί δεν ξέρω τι να σου πω γράψεις. Δεν ξέρω τι να κάνω με την κατάθλιψη και τον πληθωρισμό και τους Ρώσους ή το έγκλημα στους δρόμους. Το μόνο που ξέρω είναι ότι πρώτα πρέπει να θυμώσεις. . .πρέπει να πεις: Είμαι άνθρωπος – Γαμώτο - Η ζωή μου έχει αξία!

Θέλω να σηκωθείτε τώρα, θέλω όλοι σας να σηκωθείτε από τις καρέκλες σας. Θέλω να σηκωθείτε τώρα αμέσως και να πάτε στο παράθυρο - να το ανοίξετε, να βγάλετε το κεφάλι σας έξω και να φωνάξετε: ΕΙΜΑΙ ΤΟΣΟ ΘΥΜΩΜΕΝΟΣ ΟΣΟ Η ΚΟΛΑΣΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΤΟ ΑΝΕΧΤΩ ΑΥΤΟ ΑΛΛΟ ΠΙΑ!