22 Νοε 2011

Συνέντευξη του Αλμπάν Ουκάι

Συνέντευξη στον Νέστορα Πουλάκο

Απόψε το βράδυ στις 22.30 (στην αίθουσα Τώνια Μαρκετάκη) είναι η δεύτερη και κυριότερη προβολή του υπέρ-φιλόδοξου “J.A.C.E.”, σε σκηνοθεσία Μενέλαου Καραμαγγιώλη. Το SevenArt συνομίλησε τηλεφωνικά με τον πρωταγωνιστή της ταινίας Alban Ukaj, ο οποίος αυτή την περίοδο κάνει πρόβες για το επόμενο θεατρικό έργο που θα παίξει.

Ο μόλις 31 χρόνων Αλβανός ηθοποιός ερμηνεύει στην ταινία του Καραμαγγιώλη τον λιγομίλητο J.A.C.E., ο οποίος προσπαθεί να ξεφύγει από τα παιδικά του τραύματα και να κυνηγήσει μια καλύτερη ζωή στην Ελλάδα, μακριά από τις χίμαιρες του παρελθόντος και την αλβανική μαφία.

Ο Ukaj θεωρείται αυτή τη στιγμή ένας από τους καλύτερους ηθοποιούς στην Αλβανία. Με μπόλικη θεατρική εμπειρία στις πλάτες του, έχει συνεργαστεί και με σημαντικούς σκηνοθέτες του κινηματογράφου, όπως τον Ζαν Λυκ Γκοντάρ (“Η δική μας μουσική”) και τους αδελφούς Ζαν Πιερ και Λυκ Νταρντέν (“Η σιωπή της Λόρνα”).

Εντέλει το “J.A.C.E.”, αυτή η ταινία με τον μυστηριώδη και παράξενο τίτλο, τι σημαίνει για σένα; Ποιες εσωτερικές σκέψεις σου έχει γεννήσει η ταινία;

“J.A.C.E.” σημαίνει η ταινία που είχε μια υπέροχη πρεμιέρα στο Φεστιβάλ του Τόκιο… Πέρα από την πλάκα, το πιο σημαντικό σε αυτή την ταινία ήρθε στο τέλος, με ένα απίστευτο αποτέλεσμα έπειτα από όλα όσα ζήσαμε. “J.A.C.E.” για μένα σημαίνει ζωή, αγώνας, θέληση για αγάπη, να μην τα παρατάς, πόνος και ελπίδα. O J.A.C.E. δεν είναι ένας μυστηριώδης τύπος. Περισσότερο είναι ντροπαλός, πολύ γενναίος κι ευαίσθητος. Όμως η ταινία ήταν πολύ δύσκολο να φτιαχτεί, με πολλές θυσίες και προκλήσεις. Είναι μια ιστορία με πολλούς χαρακτήρες που ο καθένας από αυτούς κουβαλά το δικό του σταυρό και μια αμφισβητούμενη μοίρα, η οποία κάνει τις ανθρώπινες σχέσεις πολύ έντονες και ενδιαφέρουσες στην ταινία.

Πες μου για τον χαρακτήρα σου. Μήπως είσαι ένας σύγχρονος Όλιβερ Τουΐστ και η ζωή του μια αντίστοιχη Οδύσσεια;

Το “J.A.C.E.” είναι ένα ταξίδι και μια πραγματικά σύγχρονη Οδύσσεια. Ήταν πολύ δύσκολο να ανακαλύψω τον χαρακτήρα αυτόν μέσα στις σιωπές του. Όμως πολλές φορές η σιωπή φτιάχνει τη δική της μουσική. Η σιωπή αυτή μπορεί να φτιάξει μια μεγάλη συμφωνία σε συνεργασία με τους άλλους χαρακτήρες της ιστορίας. Για μένα, μερικές φορές, ήταν σαν τον Ισάακ Μπάμπελ που τιμώρησε τον κόσμο με τη σιωπή του, επειδή μετά από όλο αυτό τον πόνο στιγμάτισε τον κόσμο ως κακό και ήταν δύσκολο μετά να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη του.

Κατά τη γνώμη σου, πόσο σημαντική είναι η οικογένεια για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας ενός ατόμου, κάτι που φαίνεται να συμβαίνει και στην περίπτωση του J.A.C.E.;

Πιστεύω πώς είναι πολύ σημαντικός παράγοντας. Τα πάντα ξεκινούν από την οικογένεια. Και είναι επίσης πολύ ιδιαίτερη η συμβολή της για την ανάπτυξη του ατόμου, κάτι που αντικατοπτρίζεται στην κοινωνία, το έθνος, και το κράτος.

Στην πραγματική σου ζωή, όπως και ο J.A.C.E. θα έκανες τα πάντα για την αγάπη κι αυτόν που θέλεις τόσο πολύ;

O άνθρωπος είναι ένα πολύ εγωιστικό ον. Κάνει πράγματα γιατί τον τρομάζει η μοναξιά, και έπειτα τα ονοματίζει αγάπη. Σε αυτή την περίπτωση, είναι έτοιμος να κάνει τα πάντα. Η ερώτηση σου είναι, εάν πιστεύω στην αγάπη; Φυσικά και πιστεύω. Δεν υπάρχει κάτι ανώτερο.

Ποια είναι τα όνειρα και οι φιλοδοξίες σου στην υποκριτική, έπειτα κι από την πετυχημένη συνεργασία σου με τους αδελφούς Νταρντέν;

Οι αδελφοί Νταρντέν είναι κάτι σαν σχολή κινηματογράφου, μπορείς να μάθεις από αυτούς πολλά πράγματα. Οι φιλοδοξίες μου είναι φυσικά η πολλή δουλειά με διαφορετικούς σκηνοθέτες, ώστε να έρθω σε επαφή και να εξερευνήσω ποικίλες ιστορίες και κουλτούρες. Μια καλή ταινία είναι πάντοτε καλή οπουδήποτε κι αν παίζεται.

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο κινηματογραφικό portal www.sevenart.gr (11-11-11).