3 Δεκ 2011

Ντίνος Κατσουρίδης : Ο φωτογράφος του ελληνικού σινεμά


Toυ Νέστορα Πουλάκου

Έφτασε από την Κύπρο στην Αθήνα της δεκαετίας του 1950 για να σπουδάσει γιατρός. Εντέλει έμαθε σινεμά στη Σχολή Σταυράκου, και πολύ σύντομα δίδασκε την τέχνη του διευθυντή φωτογραφίας στις κινηματογραφικές παραγωγές. Έμπλεξε ακόμη με τα νομικά και τα οικονομικά, μα πάντοτε το σινεμά ήταν πρώτο στη ζωή του.

Σήμερα το πρωί “έφυγε” σε ηλικία 84 χρονών, στο νοσοκομείο Ερυθρός Σταυρός, χάνοντας τη μάχη με τον καρκίνο, ο Ντίνος Κατσουρίδης, αυτός ο ακούραστος κινηματογραφιστής που ένιωσε όλες τις πτυχές του ελληνικού σινεμά στο πετσί του τα τελευταία πενήντα χρόνια. Ήταν παντρεμένος με την –επίσης- σκηνοθέτιδα Ισαβέλλα Μαυράκη.

Ασχολήθηκε με όλα τα είδη του ελληνικού κινηματογράφου. Καταρχάς ξεκίνησε ως βοηθός του Γρηγόρη Γρηγορίου στην ταινία σύμβολο του ντόπιου νεορεαλισμού “Πικρό ψωμί”. Στη συνέχεια εργάστηκε ως τεχνικός, μοντέρ, οπερατέρ και φωτογράφος πλατό, πρώτα με τον Σπέντζο και μετά με τον Φίνο, συμμετέχοντας για μια δεκαετία στις περισσότερες επιτυχίες του εμπορικού κινηματογράφου της εποχής (“Η Ωραία των Αθηνών”, “Ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας”, “Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο”, “Γκόλφω”, “Η Θεία από το Σικάγο”, “Μια Ζωή την Έχουμε”, “Ο Ηλίας του 16ου” κ.ά).

Κι ενώ το 1960 κάνει διπλό σκηνοθετικό ντεμπούτο με το αριστουργηματικό φιλμ νουάρ “Έγκλημα στα Παρασκήνια” (με τους Αλέκο Αλεξανδράκη, Τίτο Βανδή, Ζωρζ Σαρρή, Μάρω Κοντού κ.ά) καθώς και με το “Είμαι Αθώος”, εξακολουθεί να συνεργάζεται με σκηνοθέτες όπως ο Νίκος Κούνδουρος (“Το Ποτάμι”), o Γιώργος Τζαβέλλας (“Αντιγόνη”), o Αλέκος Σακελλάριος (“Αλίμονο στους Νέους”), ο Κώστας Καραγιάννης (“Απαγωγή”).

Στη δεκαετία του 1960 συνεχίζει να σκηνοθετεί εμπορικές επιτυχίες όπως “Ο κος Πτέραρχος”, “Της Κακομοίρας”, “Αδίστακτοι”, συνεργαζόμενος με σταρ όπως ο Νίκος Κούρκουλος, ο Κώστας Χατζηχρήστος, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, ο Νίκος Ρίζος κ.ά.

Συνολικά σκηνοθέτησε 17 ταινίες, εκ των οποίων στις εννέα συνεργάστηκε με τον Θανάση Βέγγο, μια επαγγελματική σχέση που κράτησε 14 χρόνια (από το 1968 στις ταινίες του ως τεχνικός, κι από το 1970 ως σκηνοθέτης) και έβγαλε επιτυχίες όπως “Ένας Βέγγος για όλες τις δουλειές”, “Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση”, “Θανάση πάρε τ’ όπλο σου” κ.ά.

Την ίδια εποχή όμως, ο πάντοτε αεικίνητος Ντίνος Κατσουρίδης στάθηκε δίπλα στους σκηνοθέτες του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου. Μπορεί να μη σκηνοθέτησε, όμως υπηρέτησε το σινεμά του δημιουργού, συνεργαζόμενος με τον Παντελή Βούλγαρη (“Το Προξενιό της Άννας” κ.ά), τον Θόδωρο Μαραγκό (“Από πού πάνε για τη χαβούζα”), τον Βασίλη Βαφέα (“Ο Έρωτας του Οδυσσέα” κ.ά), τον Νίκο Νικολαΐδη (“Πρωινή Περίπολος”), ενώ το 1986 συνεργάστηκε με τον Μιχάλη Κακογιάννη στη “Γλυκιά Πατρίδα”.

Την τελευταία 20ετία εργάστηκε σποραδικά σε διάφορες ταινίες. Ο Νίκος Ζερβός, ο Τάσος Ψαρράς, ο Δημήτρης Σταύρακας, η Ισαβέλλα Μαυράκη, ο Περικλής Χούρσογλου ζήτησαν τη μεγάλη εμπειρία του. Τελευταία του δουλειά ήταν οι “Γυναικείες Συνομωσίες” του Βασίλη Βαφέα. Συνολικά εργάστηκε σε περισσότερες από 70 ταινίες ως μοντέρ, φωτογράφος, οπερατέρ και παραγωγός, ενώ έγραψε και τα σενάρια των περισσότερων ταινιών που σκηνοθέτησε. Επιπλέον, πάλεψε για το ελληνικό σινεμά ως ενεργότατος συνδικαλιστής που ήταν. Στο 41ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τιμήθηκε για το σύνολο του έργου του.

Το SevenArt στη μνήμη του, του αφιερώνει την προσεχή στήλη του HellasFilm.

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο κινηματογραφικό πόρταλ www.sevenart.gr (28-11-11).