26 Δεκ 2011

Συνέντευξη του Μίκαελ Φούιτ


Στον Νέστορα Πουλάκο

Συνάντησα τον 34χρονο Αυστριακό ηθοποιό Μίκαελ Φούιτ στη διάρκεια του 52ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, όταν και πραγματοποιήθηκε η πανελλήνια πρεμιέρα του “Μίχαελ”, μιας σκληρής ταινίας από την Αυστρία, την οποία όσο τη σκέφτομαι, κοντά ένα μήνα από την προβολή εκείνη, εξακολουθεί να με σοκάρει.

Στο “Μίχαελ”, του επί χρόνια συνεργάτη του Μίκαελ Χάνεκε, Μάρκους Σλάινζερ, θα παρακολουθήσεις την καθημερινότητα ενός παιδόφιλου, ο οποίος παρολαυτά είναι ένας καθωσπρέπει κύριος και άψογος στην εργασία του, που όμως κρατά φυλακισμένο στο υπόγειο του σπιτιού του ένα ανήλικο αγόρι.

Ο Μίκαελ Φούιτ, πρωταγωνιστής της ταινίας “Μίχαελ”, μιλά στο SevenArt.gr γι’ αυτό τον, όντως, πολύ δύσκολο ρόλο που ερμήνευσε. Και να σου πω ότι τα κατάφερε εξαιρετικά.

Ο χαρακτήρας που υποδύεσαι είναι ένας καθ’ όλα φυσιολογικός άνθρωπος, τουλάχιστον όταν κυκλοφορεί στην κοινωνία. Μήπως εντέλει αυτό το προφίλ του κάπως φυσιολογικού ατόμου, που κουβαλάει τις χίλιες μύριες ανωμαλίες μέσα του, είναι πια κλισέ;

Κοίταξε, ο χαρακτήρας αυτός προέρχεται από προφίλ πραγματικών παιδόφιλων όπως έχουν παρουσιαστεί σε περιπτώσεις που βγήκαν στο φως της δημοσιότητας. Είναι δηλαδή πραγματικός, κι όχι φανταστικός. Επομένως, όσο κλισέ κι αν είναι πια δεν παύει να υπάρχει. Νομίζω ότι ο Σλάινζερ δεν θέλησε να μιμηθεί κάποιον συγκεκριμένα αλλά να χτίσει ένα όσο το δυνατόν πιο αντιπροσωπευτικό προφίλ ενός παιδόφιλου. Από την άλλη μεριά βέβαια, ανωμαλίες συναντάς και σε ανθρώπους που δεν είναι καθωσπρέπει…

Ο Μάρκους Σλάινζερ ισχυρίστηκε ότι εμπνεύστηκε την ταινία του από αληθινό περιστατικό που συνέβη στην Αυστρία. Σε κάποιο σημείο της ταινίας, ακούγεται ότι οι εξαφανίσεις παιδιών (που πιθανότατα καταλήγουν σε παιδόφιλους ή εμπόρους) βρίσκεται σε έξαρση στην Κεντρική Ευρώπη. Είναι τελικά ένα φαινόμενο του δυτικού κόσμου;

Γι’ αυτό που ρωτάς καλύτερα να σου απαντήσει ένα ειδικός… Από την άλλη μεριά, η προσωπική μου γνώμη είναι ότι το φαινόμενο της παιδοφιλίας αναπτύσσεται παντού. Δεν περιορίζεται ούτε στον δυτικό κόσμο, ούτε στην Ευρώπη, αντιθέτως μπορείς να το συναντήσεις σε όλο τον κόσμο. Δυστυχώς είναι κάτι άρρωστο που υπάρχει στον οποιοδήποτε τυχαίο άνθρωπο. Και οι άνθρωποι βρίσκονται σε όλες τις γωνιές αυτού του πλανήτη.

Δεν τρόμαξες όταν σου πρότεινε αυτό τον ρόλο ο Σλάινζερ;

Προφανώς. Βασικά σάστισα. Στην αρχή τουλάχιστον. Βέβαια μετά το σκέφτηκα λίγο καλύτερα και δέχτηκα το ρόλο. Αυτό που με έπεισε κυρίως, να ξέρεις, ήταν το γεγονός της αποσιώπησης του φαινομένου αυτού. Κάνοντας μια έρευνα περίπου μισό χρόνο πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα, ανακάλυψα μια ομοιότητα μεταξύ των περιστατικών. Οι πάντες σιωπούσαν, γονείς, συγγενείς, φίλοι και γιατροί δεν έλεγαν κουβέντα. Ουσιαστικά αποτραβιόντουσαν. Κι αυτό με τσάντισε. Καθότι με αυτή τη στάση δεν μαθαίνεται το περιστατικό στον κόσμο, κι έτσι οι παιδόφιλοι θα συνεχίζουν το “έργο” του ανενόχλητοι. Δε θα τους σταματούσε τίποτε. Αυτοί χρειάζονται μια κοινωνική κατακραυγή. Και μπορεί αυτή η ταινία να τη φέρει πιο γρήγορα. Ήταν κι ένας βασικός λόγος να δεχτώ εντέλει.

Πώς προετοίμασες, ή αν θες, πόσο επηρεάστηκες από τον χαρακτήρα που υποδύθηκες;

Προς Θεού, δεν θέλω να έχω καμία σχέση με αυτό τον χαρακτήρα. Καταρχάς να σου πω ότι δεν γίνομαι ένα με το ρόλο μου, αλλά λειτουργώ με την παρατήρηση, από απόσταση. Επίσης, για να προσεγγίσω τον ρόλο χρειάστηκε η βοήθεια της ψυχολόγου-συμβούλου στην ταινία, κυρίας Δρ. Κράισνερ, που είναι από τις κορυφαίες γιατρούς στην Γερμανία και την Αυστρία, και γνωρίζει από περιπτώσεις παιδοφιλίας. Και να σου πω την αλήθεια, τη χρειαζόμουν αυτή τη βοήθεια, καθότι μου ήταν εντελώς ακατανόητος αυτός ο άνθρωπος. Είχε χίλια διαφορετικά πρόσωπα, ένα για τη δουλειά, ένα άλλο στη μητέρα του, κι ένα ακόμη στο σπίτι του με το παιδί. Είναι μια διαταραγμένη προσωπικότητα και φυσικά δύσκολα προσεγγίστηκε. Και βέβαια δεν κρατάω τίποτε από αυτόν. Μου έμαθε παρά μόνο το άσχημο πρόσωπο της ζωής.

Το “Μίχαελ” είναι μια σκληρή ταινία που μπορεί και να τσαντίσει το κοινό. Δέχτηκες καμία τέτοια αντίδραση, ή σχόλιο, μετά το τέλος κάποιας προβολής που ήσουν παρών;

Ευτυχώς, όποτε βρέθηκα σε προβολή, έτυχα καλής υποδοχής. Φυσικά και το κοινό ήταν μουδιασμένο ή τσαντισμένο, άλλωστε το ίδιο ήμουν κι εγώ όταν διάβασα το σενάριο, όμως μπορώ να πω ότι έχουν γίνουν πολύ καλές και θερμές συζητήσεις γύρω από αυτό το θέμα. Ήταν πολύ έξυπνες, διεισδυτικές, και ακούστηκαν πολλές κι ενδιαφέρουσες απόψεις. Παρατήρησα δηλαδή ότι το κοινό ενδιαφέρεται πολύ να μάθει τι συμβαίνει σε αυτούς τους ανθρώπους.

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο κινηματογραφικό πόρταλ www.sevenart.gr (14-12-11).