7 Φεβ 2012

Το Βλέμμα του Τεό

Τεό ή αλλιώς “Θεός”, καλύτερα βέβαια, ο σημαντικότερος σκηνοθέτης του ελληνικού κινηματογράφου. Χωρίς υπερβολές και μελοδραματισμούς, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος υπήρξε ένας μεγάλος Έλληνας που “έφυγε” στην κρισιμότερη καμπή της Ιστορίας της πατρίδας του, στο τέλος εποχής της. Τι κι αν έζησε κατοχή και εμφύλιο, τη δεξιά των χαφιέδων, των βασανιστών, τη χούντα των συνταγματαρχών, με τους παρακρατικούς να παραμονεύουν σε κάθε γωνιά; Το ελληνικό κράτος, που κοντεύει τα 200 χρόνια του, δεν θα είναι πια το ίδιο, και ο Αγγελόπουλος θα έπρεπε να είναι εδώ για να καταγράψει τη μετάβαση. Αυτό άλλωστε έκανε σε όλο του το έργο, με τον δικό του χαρακτηριστικό τρόπο.

Ο Αγγελόπουλος μίλησε για την Ιστορία της Ελλάδας, πάντοτε βέβαια μελετώντας την στο διεθνές πλαίσιο. Ο ίδιος ανήκε στη γενιά της ηττημένης Αριστεράς, η οποία και κατέκλυσε τον κόσμο της διανόησης και της κουλτούρας εκείνα τα χρόνια, αποτυπώνοντας τις διαρθρωτικές αλλαγές των κοινωνιών. Η αστυφιλία και οι παραδόσεις, η ύστερη ελληνική Ιστορία, οι δικτατορίες και οι δεξιοί ακροβατισμοί, η πολιτική σαπίλα και το κοινωνικό παρακράτος, το γκρέμισμα των συνόρων, η προσφυγιά, το σιδηρούν παραπέτασμα και τα πρώην σοσιαλιστικά καθεστώτα.

Αυτά μελέτησε στο έργο του ο Αγγελόπουλος. Και είναι κρίμα καθότι είχε ένα ακόμη σχόλιο να καταθέσει, με τη σκηνοθεσία της “Άλλης Θάλασσας”, μα δεν τα κατάφερε. Έφυγε επί τω έργω, με τον πλέον κινηματογραφικό τρόπο, πάνω στο γύρισμα, εκεί που ζουν οι σπουδαίοι δημιουργοί άλλωστε.

Η συντακτική ομάδα του SevenArt δεν έφτιαξε την αγιογραφία του Αγγελόπουλου. Παρά μια κριτική αποτίμηση του έργου του έκανε, μελετώντας τις 13 ταινίες του, με τα θετικά και τα αρνητικά τους. Πριν από αυτές, ο Αγγελόπουλος πρόλαβε να γυρίσει μια -εξαιρετική κατά την γνώμη μου- ταινία μικρού μήκους, την “Εκπομπή” του 1968, την οποία μάλιστα μπορείς να τη δεις ελεύθερα εδώ.

Και χωρίς να μπω στην (ανόητη) διαδικασία να εξετάσω τον άνθρωπο Αγγελόπουλο, τους μύθους και τις εμμονές του, και να μιλήσω για τα χωριά που έχτιζε και γκρέμιζε και τους “ιδιαίτερους” λόγους που έβγαζε στα φεστιβάλ όταν δεν βραβευόταν δίκαια κατά τον ίδιο, σου συστήνω να ρουφήξεις το έργο του, να το μελετήσεις, να το σχολιάσεις και να το αποδομήσεις, και από αυτή τη διαδικασία -να είσαι σίγουρος- μόνο κερδισμένος θα βγεις.

Γιατί το σινεμά δεν είναι μόνο ποπ κορν και χαριτωμενιές τύπου.

Αντίο Τεό.

Nέστορας Πουλάκος

Διαβάστε για όλες τις ταινίες του εδώ.

*Το αφιέρωμα δημοσιεύτηκε στο κινηματογραφικό πόρταλ www.sevenart.gr (6-2-2012).