Ποίηση/Ποιητές

κι αφρίζουνε πάλι και πάλι -

γιατί αλίμονο: ναι, θα εγερθούν.
Έτσι είναι η πίστη τους: ανήλεη και μεγάλη.

[Ραίνερ Μαρία Ρίλκε, Η Δευτέρα Παρουσία - Από το Σημειωματάριο ενός Μοναχού, μτφρ. Κώστας Κουτσουρέλης, Εκδόσεις Κίχλη, 2011]

*

Κάποτε υπήρχε
μολύβι και χαρτί στο κομοδίνο
για τις απρόβλεπτες νυχτερινές επισκέψεις.

[Γιώργος Δουατζής, Σχεδίες, Εκδόσεις Καπόν, 2012]

*

Περσεφόνη και πάλι
Ανάποδα μας ήρθανε τα πράγματα, μαμά
Κόκκινα τακούνια στην κουζίνα
Κι εγώ από κάτω

[Πελαγία Μπότση, Gathered Avant-Guarde Poets, Προσοχή στο Κενό, Εκδόσεις Ash in Art, 2011]

*

Ποίησης λόγος.
Σκέψεων καταγραφή.
Χαώδες κενό.

[Γιώργος Πρίμπας, 5+7+5 ακριβώς ή περίπου Χάικου, Εκδόσεις Ενδυμίων, 2007]

*

Γιατί Εδώ
Αυτοί που ξέρουνε να ζουν
Κι αυτή την Τέχνη αγαπούν
Κι 9/8 ζητούν
Και αλήτη μπαγλαμά!

[Γιώργος Πρίμπας, Αποποίηση Επί Σκηνής, Εκδόσεις Ενδυμίων, 2009]

*

Άνθρωποι έρχονται και πάνε,
άδεια κορμιά
μοιάζει η ζωή αφόρητη να 'ναι
σαν ερημιά.

[Κώστας Σφενδουράκης, Φωτιά στον Πάγο, Εκδόσεις Ενδυμίων, 2010]

*

Λεπίδα μαχαιριού το νιο φεγγάρι
μπηγμένη στο στήθος τ' ουρανού
στης νύχτας το κουφάρι.

[Νίκος Μπατσικάνης, Όνειρο, Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2011]

*

Πετροβολήματα κρυφά
του πέρα Κόσμου
αγάπες δίχως σύμφωνα
κραυγές πνιχτές εντός μου

[Χρυσούλα Σπυρέλη, Χρωματιστές Ενδείξεις, Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2011]

*

Aρκετά μακελέψαμε τα βάθη μας
στο βωμό του επέκεινα.

[Στέλλα Γεωργιάδου, Μάσκα Οξυγόνου, Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2011]

*

Μου μίλησες τόσο απλά κι ανεπιτήδευτα.
Σε απέρριψα από την αρχή.
Όταν συνέχισες να μου μιλάς, φοβήθηκα μήπως είσαι τρελός.

[Πηνελόπη Στυλιανή Αρχανιώτη, Μια Κοπέλα Στο Τρένο Κοιτάζει Έξω απ' το Παράθυρο, Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2011]