1 Φεβ 2012

"Τα πάντα απο-ρήτος / History of music and poetry : Σαράβαλο" - No 3

Written by Giannis Aggelakas


Ποιος σκάει ο κόσμος και αν χαλάει
αυτή η βρωμοάνοιξη σαν σβούρα με γυρνάει
και η καρδιά μου σαν σαράβαλο σε κατηφόρα πάει

Πάντα σπάει ψηλά ετούτη η ζήση
μοσχοβολάει η ανάσα της μπαρούτι και χασίσι
και η καρδιά μου σαν σαράβαλο ορμά να τη φιλήσει

Ποιος κλαίει μέσα μου και μου λέει
ξύπνα,δεν είναι όνειρο το χιόνι που μας καίει
η φτώχεια είναι πιο φρόνιμη εάν νοιώθει οτι φταίει
Ποιος σκάει ο κόσμος που το πάει
αυτή η βρωμοάνοιξη με σκίζει με μεθάει
και η καρδιά μου σαν σαράβαλο στ'αστέρια ξεφυσάει

Που θα πάει,που θα πάει ετούτη η ρόδα που κολλάει
τώρα στην αρχή γυρνάει,που θα πάει θα ξεκολλήσει
και ο κόσμος σαν σαράβαλο γι'αλλού θα ροβολήσει

Που θα πάει ,που θα πάει ετούτη η νύχτα που κρατάει
και δεν λέει να τελειώσει
που θα πάει θα ξημερώσει
και η καρδιά μου σαν σαράβαλο όλους σας θα μαλώσει

Στις 1 Φεβρουαρίου του 1874 γεννήθηκε στη Βιέννη ο ποιητής, δραματουργός και συγγραφέας Hugo Von Hofmannsthal. Γόνος μεγαλοαστικής αυστριακής οικογένειας, σπούδασε νομικά στη γενέτειρά του, αλλά αφοσιώθηκε από νωρίς στη λογοτεχνία. Συνδέθηκε με την αβανγκάρντ ομάδα Jung Wien και έγραφε ποιήματα. Η γνωριμία του με τον Ρίχαρντ Στράους, το 1900, απέφερε μια γόνιμη συνεργασία, με τον Χόφμαννσταλ να υπογράφει το λιμπρέτο σε αρκετές από τις όπερες του συνθέτη ("Ηλέκτρα", "Η Αριάδνη στη Νάξο", "Η γυναίκα δίχως σκιά", "Ο ιππότης με το ρόδο", κ.ά.). Στα έργα του αποτύπωσε βιωματικά την κρίση των αρχών του 20ού αιώνα. Στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου έγραφε προπαγανδιστικούς κυβερνητικούς λόγους και μεταπολεμικά στράφηκε σε πιο θρησκευτικά θέματα. Στις 13 Ιουλίου 1929 αυτοκτόνησε ο γιος του και δύο μέρες αργότερα έφυγε και ο ίδιος από τη ζωή, από έμφραγμα. Σημαντική προσφορά του θεωρείται και η ίδρυση του θεατρικού φεστιβάλ του Ζάλτσμπουργκ (1922), από κοινού με τον σκηνοθέτη Μαξ Ράινχαρντ.