9 Μαρ 2012

Ταινίες 8ης Μαρτίου 2012

Του Νέστορα Πουλάκου

Αυτή την εβδομάδα κάνουν πρεμιέρα στις αίθουσες έξι ταινίες, εκ των οποίων σινεφίλ ιστορίες κοινωνικής δικαιοσύνης φαίνεται να διεκδικούν την προσοχή των θεατών. Κι όλα αυτά, ενώ μπήκαμε στην τελική ευθεία της χειμερινής σεζόν 2011-12, η οποία –από πλευράς εισιτηρίων- πρέπει να συγκαταλέγεται στις χειρότερες των τελευταίων χρόνων. Ταινία της εβδομάδας είναι τα “Χιόνια του Κιλιμάντζαρο”, η γαλλική παραγωγή του Ρομπέρ Γκεντιγκιάν, που κέρδισε το βραβείο LUX Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και αγάπησε το SevenArt. Την κριτική στη γράφει ο Γωγάκης, από το περυσινό Φεστιβάλ Καννών. Μπορεί να μην αγγίζει την “Eπιστροφή” του, εντούτοις ο Ρώσος Αντρέι Ζβιάγκιντσεφ στην "Elena" κεντάει αριστοτεχνικά τον “θάνατο σου, η ζωή μου” στη σύγχρονη και ταξικά άνιση Μόσχα. Την κριτική στη γράφει ο Γωγάκης, από το περυσινό Φεστιβάλ Καννών. Όλες οι Κάννες του 2011 μαζεύτηκαν αυτή την εβδομάδα. Έτσι, προβάλλεται και η αγγλόφωνη παραγωγή “Εκεί που χτυπά η καρδιά μου” του Ιταλού Πάολο Σορεντίνο, με τον Σων Πεν σε μια συγκλονιστική ερμηνεία. Κριτικές θα διαβάσεις από τον υπογράφοντα (στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης) και τον Γωγάκη (στο Φεστιβάλ Καννών). Η εβδομάδα έχει και μπλοκμπάστερ της Disney. Το “John Carter: Ανάμεσα σε δύο κόσμους” σου θυμίζει ότι θες να ξεχάσεις από την τηλεόραση των ‘90s, μεταφέροντας σε από την Αμερική του Εμφυλίου στον Άρη, με ρομαντζάδες εξωγήινου τύπου. Η “Μυστηριώδης εξαφάνιση” είναι ένα κακό θρίλερ, που σε γεμίζει με… μυστήριο αναφορικά με το πότε θα δεις καλή ερμηνεία από την άλλοτε ταλαντούχα Αμάντα Σήφριντ. Άνευ κριτικής είναι το θρίλερ “Ο Διάβολος μέσα της”, το οποίο πρέπει να είναι εξίσου κακό με εκείνο της Σήφριντ, διαβάζοντας τους έξω κριτικούς και σκεπτόμενος γιατί δεν μας το έδειξε η εταιρεία διανομής του.

Εκεί που χτυπά η καρδιά μου (4/10)

Από τους καλύτερους Ιταλούς σκηνοθέτες αυτή τη στιγμή ο Σορεντίνο, και μετά τη μεγάλη επιτυχία του “Il Divo”, πραγματοποιεί μια διεθνή συμπαραγωγή με χολιγουντιανό σταρ για πρωταγωνιστή. Η συγκλονιστική ερμηνεία του Σων Πεν βέβαια δεν συνάδει και με το ευρύτερο πλαίσιο της ταινίας, μια και τα βαθύτερα υπαρξιακά νοήματα περί μοναξιάς, διαφορετικότητας στην προσέγγιση της ζωής, και στο χτίσιμο των μικρών ή μεγάλων διαπροσωπικών σχέσεων, χάνονται στους αργόσυρτους ρυθμούς της κινηματογράφησης και στη σεναριακή σύγχυση που παρατηρείται κατά διαστήματα. Ο Σορεντίνο προσπαθεί να μιλήσει για αρχέγονα ζητήματα με τον πλέον απρόσιτο τρόπο. Βάζοντας έναν παρηκμασμένο ροκ σταρ στο επίκεντρο, αναζητεί τη χαμένη ταυτότητα του ανθρώπου από τις, ίσως λάθος, νεανικές του επιλογές, και τη στάση ζωής του επαγγελματικά, κοινωνικά, οικογενειακά. Δεν είναι η καλύτερη ταινία του Ιταλού σκηνοθέτη.

John Carter: Ανάμεσα σε Δύο Κόσμους (3/10)

Κάτι μεταξύ sci-fi και παραμυθιού της Disney, αυτό το νέο μπλοκμπάστερ που μόνο στο 3D αντέχεται, θυμίζει από “Κόναν ο Βάρβαρος” μέχρι “Star Wars”, ώσπου καταλήγει στις οθόνες ως ρομαντική εξτραβαγκάντσα απαράμιλλης ποιότητας τύπου “Ηρακλής” και “Ζίνα”, για κάθε σαββατοκύριακο μεσημέρι στο Star. Ειλικρινά δεν βρίσκω το λόγο να δεις αυτή την ταινία, εκτός αν είσαι λάτρης των παραμυθιών μιας άλλης εποχής, εντελώς εξωπραγματικής, και σου καλαρέσει να παρακολουθείς εξωγήινους να μάχονται για το τέλος του κόσμου, αρειανές να ερωτεύονται γήινους, και στο φόντο να υπάρχει η Αμερική των Βορείων και Νοτίων, του εμφυλίου, του γουέστερν, και των ινδιάνων. Μακρόσυρτη, ανυπόφορη, straight to dvd σα να λέμε.

Μυστηριώδης Εξαφάνιση (3/10)

Η Σήφριντ συγκαταλέγεται σε εκείνες τις ηθοποιούς του Χόλυγουντ, που παρά την ελπιδοφόρα αρχή τους καταλήγουν στον αχταρμά, και παίζουν από το “Αγαπημένε μου Τζον” μέχρι την “Κοκκινοσκουφίτσα”. Τρόπον τινά, όλες οι ταινίες της φυλλοροούν ενώ εκείνη επιδίδεται σε όλο και χειρότερες εμφανίσεις. Στην “Μυστηριώδη εξαφάνιση” υποτίθεται ότι θα δεις περιπέτεια και θρίλερ μαζί. Εντούτοις παρακολουθείς το ψυχολογικό πατατράκ της κεντρικής ηρωίδας, τα αμέτρητα φλας μπακ στα οποία πρωταγωνιστεί, και ένα κυνηγητό και ένα ουρλιαχτό. Εν γένει ένα θόρυβο στο μυαλό. Δεν με πείθει η Σήφριντ, ούτε φυσικά και η ιστορία. Ενζενί νομίζει (;) ότι η αδερφή της, επίσης ενζενί, απήχθη από σήριαλ κίλερ που είχε στο μάτι αυτή, και την είχε ξεζουμίσει προ ετών. Οι θύμησες επανέρχονται και το δράμα/θρίλερ/κυνηγητό ξεκινά. Η ατμόσφαιρα της ταινίας σε φτιάχνει για αδρεναλίνη και μυστήριο, παρολαυτά μένεις σύξυλος από την εξαλλοσύνη της Σήφριντ και την αδιάφορη ιστορία που εκτυλίσσεται μπρος στα μάτια σου.

*Tα κείμενα δημοσιεύτηκαν στο κινηματογραφικό πόρταλ www.sevenart.gr (8-3-12).