3 Μαρ 2012

O μεθυσμένος Χάντερ Τόμπσον

Του Νέστορα Πουλάκου

Όχι, η ταινία του Μπρους Ρόμπινσον δεν είναι καλή, γι’ αυτό κιόλας άργησε κάπως να βγει, περίπου έξι μήνες από την πρεμιέρα της στις Η.Π.Α. Πάντως το βιβλίο είναι διαμαντάκι. Περιπέτεια, αλκοόλ και γκόνζο δημοσιογραφία. Θυμάμαι ακόμη, όταν το είχα διαβάσει το 2006 που πρωτοβγήκε στα ελληνικά (σε μετάφραση Αλέξη Καλοφωλιά, από τις Εκδόσεις Οξύ), είχε γίνει αμέσως το αγαπημένο μου.

Μια και δημοσιογράφος πρωτογινόμουν (τρομάρα μου!), και ο Χάντερ Τόμπσον μου έδινε το καλύτερο παράδειγμα μιας άκρως περιπετειώδους επαγγελματικής ζωής. Βέβαια, έξι χρόνια μετά, κι αφού εφημερίδες, περιοδικά και ραδιόφωνα έχουνε περάσει από τη ζωή μου, την περιπέτεια ακόμη την ψάχνω… Φαίνεται ο γκόνζο Τόμπσον έζησε τα καλύτερα χρόνια του επαγγέλματος.

Ας τα πάρω τα πράγματα από την αρχή. Αύριο βγαίνει στους ελληνικούς κινηματογράφους το ”Μεθυσμένο Ημερολόγιο”, με τον Τζόνι Ντεπ ως Χάντερ Τόμπσον, δώδεκα χρόνια μετά την επιτυχία του “Φόβος και Παράνοια στο Λας Βέγκας”, σε σκηνοθεσία Τέρυ Γκίλιαμ. Πρόκειται για δυο αυτοβιογραφικά μυθιστορήματα του δημοσιογράφου Χ. Τόμπσον, μια ιδιαίτερη περσόνα στα αμερικανικά ‘60s.

Στο “Μεθυσμένο Ημερολόγιο” βλέπεις τον δημοσιογράφο Πωλ Κεμπ, ο οποίος ήδη γνωστός για το… μεθυστικό του ρεπορτάζ, εγκαταλείπει τη μεταπολεμική Νέα Υόρκη για να αποδεχτεί την πρόταση της καθημερινής εφημερίδας The San Juan Star του Πουέρτο Ρίκο, της οποίας οι πωλήσεις βρίσκονται σε κάθετη πτώση. Εκεί βέβαια, καταρχάς γράφει τα ζώδια, μετά για το bowling και στη συνέχεια επιδίδεται σε αποκλειστικές συνεντεύξεις που δεν βλέπουμε ποτέ, καθότι κυρίως τον παρακολουθούμε να μεθάει.

Ο Τζόνι Ντεπ προσπαθεί να πιάσει, κάπως άτσαλα είναι η αλήθεια, τον χαρακτήρα που τον έκανε κι άλλο διάσημο το 1998. Εδώ, βέβαια, υιοθετεί το στυλ των Αμερικανών τουριστών του Πουέρτο Ρίκο, οι οποίοι μεθούν αδιάκοπα με ρούμι, μπλέκεται σε σκάνδαλο εκμετάλλευσης παρθένας γης ώστε να χτιστούν ξενοδοχεία και καζίνο, μα τέλος τον υπερνικά η δημοσιογραφική του συνείδηση. Κι ακόμη πιο πολύ η εφημερίδα του που βαράει φαλιμέντο λόγω χρεών (όπως και πολλές ελληνικές εφημερίδες σήμερα).

Είναι αυτοβιογραφικό βιβλίο το “Μεθυσμένο Ημερολόγιο”, το πρώτο του Χάντερ Τόμπσον, που γράφτηκε στα τέλη των ‘50s, για να κυκλοφορήσει όμως στα τέλη των ‘90s. Η μυθιστορηματική πλοκή του είναι συναρπαστική. Ένας δημοσιογράφος-τουρίστας προσπαθεί να προσαρμοστεί στο νησί που το ρούμι ρέει άφθονο και οι γυναίκες λικνίζονται με απίστευτη ταχύτητα. Φυσικά και θα τον παρασύρει το ρέμα…

Ο Χάντερ Τόμπσον ήταν μια εμβληματική προσωπικότητα στην επαναστατική Αμερική της δεκαετίας του 1960. Χαρακτηρίστηκε ως ο πατέρας της γκόνζο δημοσιογραφίας, σύμφωνα με την οποία ο ρεπόρτερ/αρθρογράφος δεν είναι παρατηρητής αλλά εμπλέκεται στο γεγονός που καλύπτει. Άλλωστε, ο Τόμπσον συμμετείχε στο αντιπολεμικό κίνημα κατά του Βιετνάμ, ενώ δοκίμασε το LSD και τις παραισθησιογόνες ουσίες που κάνανε θραύση τότε, σε όλα τα στέκια των νέων της ειρήνης.

Την ίδια στιγμή κάλυπτε τις προεδρικές αποστολές, κι έγραφε απίστευτα χρονογραφήματα όντας πάντοτε μεθυσμένος. Ακολούθησε τους Άγγελους της Κόλασης, από τους οποίους τελικά έφυγε το ξύλο της αρκούδας, απέκτησε φήμη μέσα από κείμενα του στο περιοδικό Rolling Stone, ενώ διάβαζε μανιωδώς Τζακ Κέρουακ και Έρνεστ Χέμινγουεϊ. Ο Τόμπσον έγινε σύμβολο της ελευθεριότητας μιας εποχής, που επιζητούσε κυρίως τα ανεξάρτητα και ρηξικέλευθα πνεύματα σαν το δικό του. Το 2005 αυτοκτόνησε μην αντέχοντας άλλο αυτό τον κόσμο…

Πέρα από αυτή την ταινία, και φυσικά εκείνη του Γκίλιαμ, τον Χάντερ Τόμπσον έχει ερμηνεύσει με μεγάλη επιτυχία και ο Μπιλ Μάρει, στο “Where the Buffalo Roam” του Αρτ Λίνσον, σε μια αθάνατη “παραισθησιογόνα” ερμηνεία, ενώ πριν τρία χρόνια ο Άλεξ Γκίμπνεϊ γύρισε ντοκιμαντέρ για τον γκόνζο Τόμπσον.

Ένα υπέροχο βιβλίο, μια ταινία που ελέγχεται, και μια προσωπικότητα που συναρπάζει.

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο κινηματογραφικό πόρταλ www.sevenart.gr (29-2-12).