22 Μαρ 2012

Pass2Day | Η ζωή δίχως νότες | #3

"Pass2Day". O Διονύσης Κούτρας εγκαινιάζει τη νέα μουσική στήλη του vakxikon.blogspot.com. Kάθε Πέμπτη στο blog γράφει για μουσική. Και κάθε Σάββατο στον Eclectic Radio του Ash in Art, 2-5 το μεσημέρι, θα παίζει μουσική και θα μιλάει γι' αυτήν.

Συντονιστείτε http://www.ashinart.com/

*


Επιμέλεια: Διονύσης Κούτρας

Δεν μπορώ να φανταστώ ό,τι υπάρχει άνθρωπος, που μπορεί να ζήσει χωρίς έστω λίγες νότες στη ζωή του. Μια μέρα χωρίς μουσική μοιάζει σαν εφιάλτης που παρακαλάς να τελειώσει. Την αξία της μουσικής αντιλήφθηκαν και εξύμνησαν μεγαλοφυΐες του πνεύματος, όπως ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας, ο Πυθαγόρας, ο Γκαίτε, ο Βάγκνερ και άλλοι. Δεν θα κάναμε ούτε ένα βήμα, δεν θα υπήρχε κανένα νόημα στη ζωή μας, τίποτα δεν θα είχε την ίδια γεύση, εάν δεν αντηχούσαν στους τοίχους των δωματίων μας νότες και στίχοι των Doors, των Duran Duran, του B.B. King, των Metallica, του Frank Sinatra... Η μουσική είναι άρρηκτα συνδεδεμένη αν όχι με όλες, τουλάχιστον με τις περισσότερες εκφάνσεις της ζωής μας, αφού ακούγοντας μια μελωδία σου δημιουργούνται συναισθήματα χαράς, λύπης, θυμάσαι τόπους, ταξίδια, καταστάσεις, ανθρώπους, σχέσεις, κι όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα να "λυτρώνεσαι". Δεν υπάρχει ομορφότερος τρόπος επικοινωνίας με τον εαυτό μας πρώτον, με τους συνανθρώπους μας δεύτερον, και με τη φύση τρίτον. Έχουμε όμως χάσει την επαφή μας με τη φύση. Εάν θέλουμε ν' ανακτήσουμε αυτή τη χαμένη έλξη και θαλπωρή, ιδού το "όχημα", οι νότες δηλαδή. Για μένα, άλλωστε, όπως είπε και ο Νίτσε, "χωρίς μουσική, η ζωή θα ήταν ένα λάθος".

Θα υπήρχαμε, άραγε, ακόμα χωρίς μουσική;

*


Μετά από 2,5 χρόνια σκληρής δουλειάς και πάθους, οι Epica επιστρέφουν με νέο άλμπουμ υπό τον τίτλο "Requiem for the Indifferent". Το συγκρότημα από την Ολλανδία ανακοίνωσε ότι ο τίτλος του νέου άλμπουμ προήλυε από παράγοντες όπως η τεράστια ένταση μεταξύ διαφορετικών θρησκειών και πολιτισμών, οι πόλεμοι, οι φυσικές καταστροφές και η οικονομική κρίση. Η μουσική των Epica είναι γνώριμη. Ένα μείγμα progressive rock, gothic metal και συμφωνικού μέταλ, με γρυλλίσματα κτηνωδίας και θανάτου από τη μία μερια και γυναικείας μελωδικότητας από την άλλη.

Ακούστε κομμάτι του άλμπουμ εδώ.


Ο Γιάννης ζουγανέλης γράφει: "Σαν καλλιτέχνης και σαν πολίτης είμαι υποχρεωμένος να απαντήσω στη μιζέρια που συνεχώς επικοινωνείται, με τις πολιτικές και αισθητικές μου θέσεις που εκφράζονται στο νέο μου διπλό cd "Mε γεια το κούρεμα". Ενεργώ με πίστη στους ανθρώπους, την πατρίδα και την αγάπη. Είμαι απέναντι στο ανύπαρκτο κράτος. Πολεμώ ό,τι μας πάει πίσω, ό,τι θολώνει το τοπίο, ό,τι αναιρεί την ποίηση από την καθημερινότητα και τραγουδώ τους πόθους, τις ελπίδες και τα όνειρα που δεν μπορεί να μας κλέψει κανείς". Το άλμπουμ συνοδεύεται από ένθετο βιβλιαράκι που περιέχει τους στίχους των τραγουδιών, τους συντελεστές και άλλες πληροφορίες.

Ακούστε κομμάτι του άλμπουμ εδώ.


*


Συμπληρώθηκαν 24 χρόνια (17 Μαρτίου του 1988) από την ημέρα που ο Νικόλας Άσιμος έφυγε από την ζωή με τραγικό τρόπο. Τα τραγούδια του έγιναν διάσημα κυρίβς μετά το θάνατό του, αφού όσο ήταν εν ζωή οι εταιρείες δίσκων τον είχαν στο περιθώριο, αλλά όπως γίνεται πάντα τον "αξιοποίησαν" μετά θάνατον. Ένας μοναχικός τροβαδούρος αλλά και με την ευαισθησία του πολίτη που νιώθει να τον πιέζει και να τον καταστρέφει το σύστημα, εκφραζόταν μέσα από τα τραγούδια του και είναι σήμερα πιο επίκαιρος από ποτέ. Ο Νικόλας Άσιμος είναι η περίπτωση ενός επαναστατημένου, εν δυνάμει, ποιητή. Το 1987 κατηγορήθηκε άδικα για το βιασμό μιας κοπέλας και κατέληξε στο ψυχιατρείο. Στις 17 Μαρτίου 1988 κρεμάστηκε στο σπίτι του βάζοντας τέλος στην ζωή του. Νικόλα μας λείπεις. Ειδικά στις μέρες μας έχουμε ανάγκη να θυμηθούμε πως το τραγούδι χρειάζεται τις βιωματικές στιγμές του. Μόνο έτσι θα βγούμε από τον λήθαργο!

Ακούστε κομμάτι του Άσιμου εδώ.