2 Απρ 2012

Συνέντευξη της Aure Atika

Στον Νέστορα Πουλάκο

Είναι γοητευτική, πολύ όμορφη, και με την απλότητα και το μεστό λόγο της σε κερδίζει. Η Aure Atika (προφέρεται Ορ Ατικά –που μάλλον αντιαισθητικά γράφεται στα ελληνικά) έφτασε στην Αθήνα το σαββατοκύριακο που μας πέρασε, στα πλαίσια του 13ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματιγράφου, ώστε να παρουσιάσει το “Le Skylab”, τη νέα ταινία της κουκλίτσας Ζυλί Ντελπί, όπου πρωταγωνιστεί.

Γεννήθηκε στην Πορτογαλία, από μητέρα Μαροκινή και πατέρα Γάλλο, μεγάλωσε όμως στο Παρίσι κι από μικρή μπλέχτηκε στο σινεμά μια και οι γονείς της ήταν κινηματογραφιστές. Στα 42 της, έχει παίξει σε περισσότερες από 40 ταινίες, ενώ το 2004 βραβεύτηκε για την πρώτη ταινία μικρού μήκους που σκηνοθέτησε.

Η Aure Atika μίλησε στο SevenArt για την ευχάριστη και χαριτωμένη κομεντί “Le Skylab”, που απέσπασε το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής στο περυσινό Φεστιβάλ Σαν Σεμπαστιάν, και η οποία θα παιχτεί στους κινηματογράφους το καλοκαίρι που μας έρχεται, σε διανομή Seven Films.

Η ταινία που πρωταγωνιστείτε, το “Le Skylab”, είναι μια πιο ανάλαφρη, κι ευχάριστη εκδοχή της “Οικογενειακής Γιορτής” του Τόμας Βίντερμπεργκ. Κατά τη γνώμη σας, όλα αυτά τα μυστικά και οι κόντρες που παρουσιάζονται σε μια οικογένεια είναι φυσιολογικά;

Βεβαίως και είναι φυσιολογικά. Αν και στο “Le Skylab” δεν έχουμε όλα αυτά τα ψέματα και τα πάθη της “Οικογενειακής Γιορτής” που αναφέρετε, εντούτοις ανάμεσα στα μέλη μιας οικογένειας, ειδικώς σε μια συγκέντρωση συγγενών, είναι αναπόφευκτο να παρουσιάζονται τέτοιου είδους φαινόμενα. Πάντως, η Ζυλί Ντελπί προσπάθησε να προσδώσει μια πιο ευχάριστη νότα στην ιστορία της, κυρίως παρουσιάζοντας την μέσα από τα μάτια ενός παιδιού.

Εσείς αντέχετε τέτοιου είδους οικογενειακές συγκεντρώσεις;

Όταν κρατάνε πάνω από δυο μέρες θέλω να τρέξω, να φύγω μακριά, να φωνάξω. Κουράζομαι σωματικά, μα κυρίως ψυχολογικά. Ξέρετε, αυτές οι συναντήσεις με τους συγγενείς από ένα σημείο και μετά φθείρουν αφάνταστα. Κατά τη γνώμη μου, πρέπει να κρατάνε λίγο ώστε να είναι και καλές.

Πιστεύετε ό,τι η οικογένεια αντικατοπτρίζει την κάθε κοινωνία; Είναι δηλαδή ο καθρέφτης της, μια και λένε ότι είναι ο πυλώνας της;

Και ναι και όχι. Δεν πιστεύω ότι αυτό που λέτε έχει πλήρη εφαρμογή. Είναι φυσικό μια γαλλική οικογένεια να φέρει τη νοοτροπία, τις συνισταμένες, και τα δεδομένα που ευρύτερα αποτυπώνονται και παρουσιάζονται στη γαλλική κοινωνία. Από κει και πέρα, όμως, έχουμε να κάνουμε με μικρές “κοινωνίες”, με ομάδες που αποτελούνται από άτομα τα οποία φέρουν τη δική τους ψυχοσύνθεση, τα δικά τους θέλω. Αυτά δεν αναγνωρίζονται απαραιτήτως κι από τον διπλανό τους.

Στην ταινία υποδύεστε τη θεία Λινέτ, έναν πολύ ιδιαίτερο χαρακτήρα, με τις νευρώσεις και τα περίεργα συμπλεγματικά της. Είναι πραγματικός ο χαρακτήρας; Τον έχετε συναντήσει στη ζωή σας;

Ο ρόλος μου ήταν απαιτητικός καθότι δε φέρω κανένα από τα στοιχεία της θείας Λινέτ. Μελέτησα, παρατήρησα, και νομίζω ότι μπόρεσα να την αποτυπώσω όσο καλύτερα μπορούσα. Τώρα, για να σας πω την αλήθεια, δεν έχω ποτέ συναντήσει ή συναναστραφεί στη ζωή μου με άτομο σαν τη θεία Λινέτ. Πιστεύω όμως ότι υπάρχει. Σίγουρα είναι πραγματική. Έχει όλα αυτά τα ανθρώπινα, καθημερινά χαρακτηριστικά της γυναίκας της διπλανής πόρτας.

Έχετε αποκτήσει μια κόρη. Πως σας φαίνεται η οικογενειακή ζωή;

Για μένα είναι σούπερ! Βρήκα αυτό που ήθελα στη ζωή μου, χωρίς να λέω ότι η οικογένεια είναι και ο σκοπός του ανθρώπου. Ο καθένας έχει τα δικά του θέλω, και κάποιοι επιλέγουν να μην κάνουν οικογένεια. Σεβαστό.

Πέρυσι ήσασταν υποψήφια για βραβείο Σεζάρ, μια διάκριση πολύ τιμητική για Γαλλίδα ηθοποιό. Σας ενδιαφέρει πολύ ένα τέτοιο βραβείο; Σημαίνει κάτι για εσάς;

Είναι όντως πολύ τιμητικό ένα βραβείο Σεζάρ. Όμως, για μένα, δεν σημαίνει κάτι ένα βραβείο. Αυτό που με ενδιαφέρει πρωτίστως είναι να παίζω στο σινεμά, να έχω καλούς ρόλους, οι οποίοι και θα μου δίνουν πράγματα εσωτερικά. Οι ταινίες είναι η ουσία κι όχι τα βραβεία.

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο κινηματογραφικό πόρταλ www.sevenart.gr (26-3-12).