26 Απρ 2012

Pass2Day | Το Μεράκι του Ραδιοφώνου | #7


Pass2Day. O Διονύσης Κούτρας επιμελείται τη μουσική στήλη του vakxikon.blogspot.com. Kάθε Πέμπτη στο blog γράφει για μουσική. Και κάθε Σάββατο στον Eclectic Radio του Ash in Art, 2-5 το μεσημέρι, παίζει μουσική και μιλάει γι' αυτήν.

Συντονιστείτε http://www.ashinart.com/

*
 
Σε προηγούμενο άρθρο έγραψα ότι η μουσική είναι η ζωή μας και οι μεταπτώσεις της την επηρεάζουν, άρα και το ραδιόφωνο ως μέσο επικοινωνίας είναι η ζωή μας. Πολλές φορές, όλοι εμείς έχουμε χαρακτηριστεί ως "ρομαντικοί" με την αρνητική έννοια. Εμείς οι λίγοι ρομαντικοί, που έχουμε πάει κόντρα στην τηλεόραση, προσπαθούμε να μείνουμε σ' ένα μουσικό δρόμο, ο οποίος να μην υποτιμά τη νοημοσύνη μας αλλά και αυτό που ακούνε τ' αυτιά μας. Το ραδιόφωνο, τα παλιότερα χρόνια, ήταν η καλύτερη παρέα. Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει. Μπορεί στο ραδιόφωνο να βελτιώθηκε η ποιότητα του ήχου, όμως η μουσική που παίζεται σήμερα το παρασύρει στον ξεπεσμό και την απαξίωση. Στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο στην εμπορικότητα των κομματιών καθώς ο κάθε σταθμός προμοτάρει καλλιτέχνες και κομμάτια από μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες, οι οποίες έχουν δώσει ένα χρηματικό ποσό ή χορηγία για να παίζονται αυτά.

Είναι αυτό ποιότητα; Είιναι αυτό εμπορικότητα; Έχω αναφέρει πάλι και θα το λέω συνέχεια ό,τι η εμπορικότητα είναι συνυφασμένη με την ποιότητα μόνο όταν καλλιτέχνες και τραγούδια μπορούν ν' αντέξουν στη διάρκεια του χρόνου. Το ραδιόφωνο, εκτός από μουσική, είναι και μέσο επικοινωνίας. Όταν δεν υπήρχε η τηλεόραση, το ραδιόφωνο κυριαρχούσε στις ζωές των ανθρώπων. Τους κρατούσε συντροφιά, τους ενημέρωνε, τους διασκέδαζε. Η μουσική και η φωνή του ραδιοφώνου δίνουν υλικό στις φαντασίες των ακροατών. Οι μέρες του ραδιοφώνου άρχισαν να ξεθωριάζουν. Χρειάζεται περίσσια τέχνη, ταλέντο στην επικοινωνία για ν' ακούγεσαι ευχάριστα και να μπορείς να συνδυάζεις το λόγο με την μουσική. Χρειάζεται μουσική παιδεία και όχι ημιμάθεια. Δυστυχώς λίγοι άνθρωποι έχουν αυτό το συνδυασμό σήμερα.

Χρειάζεται ένα πραγματικό μεράκι, θέληση, ενδιαφέρον, κι όχι μια στείρα απομίμηση. Μένει απλώς ν' αφεθούμε, θα έλεγα να απελευθερωθούμε σε νέα ακούσματα… Το ραδιόφωνο είναι από μόνο του μια πράξη αγάπης για τη μουσική. Ανυπομονώ για τη στιγμή που θ' ανοίξω το ραδιόφωνο και δεν θα παίξει Dildo μετά από Mano Chao ή Σακίρα πρίν από Laibach. Που δεν θα ανυπομονώ να τελειώσει το τραγούδι τρεμάμενος από φόβο για το επόμενο. Θέλω να είναι κάθε μέρα ένα θέμα, ένας κόσμος μικρός, προσωπικός, μ' ένα χρώμα, έναν αέρα, ένα άρωμα, που θα ξεφτίζει με την ανατολή του ήλιου. 

Σαν one night stand sex που φεύγοντας ξέρεις για ποιον λόγο έγιναν όλα αυτά…

*

Ο πρώτος ραδιοφωνικός σταθμός  βγήκε στον αέρα το 1909, στο  San Jose στην Καλιφόρνια. Εκατό και κάτι χρόνια αργότερα, ο σταθμός ονομάζεται KCBS στο San Francisco. Δύο καθηγητές από το πανεπιστήμιο του San Jose έκαναν την έρευνα και είπαν την ιστορία τους σε βιβλίο.

 Δείτε λεπτομέρειες εδώ.