26 Μαΐ 2012

Ταινία 24ης Μαίου 2012


Του Νέστορα Πουλάκου 

Αυτή την εβδομάδα κάνει πρεμιέρα στις αίθουσες μια (!!) ταινία• έτσι, για δεύτερη στη σειρά “έξοδο” συνεχίζεται το αρνητικό ρεκόρ της διανομής τον Μάιο του 2012. Βγαίνουν, επίσης, μια επαναπροβολή και μια επανέκδοση. Βέβαια, τα βλέμματα εξακολουθούν να είναι στραμμένα στο 65ο Φεστιβάλ Καννών που φτάνει στο τέλος του. Ενώ το Ταινιόραμα 2012 συνεχίζεται για δεύτερη εβδομάδα στο Άστυ. 15 χρόνια από την πρώτη ταινία και 10 από τη δεύτερη, προσγειώνονται στις μέρες μας οι “Άνδρες με τα Μαύρα ΙΙΙ”, ένα σίκουελ σαφώς ανανεωμένο, πιο ευφάνταστο και με έναν εξαιρετικό Γουίλ Σμιθ στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Τα “Αυτοκίνητα” όχι μόνο θεωρούνται αλλά και είναι από τα καλύτερα κινούμενα σχέδια της προηγούμενης δεκαετίας. Επαναπροβάλλονται έξι χρόνια μετά άγνωστο γιατί. Για όποιον δεν τα έχει δει έστω στο dvd. Η επανέκδοση της εβδομάδας είναι “Ο Μεγάλος Δικτάτωρ” του Τσάρλι Τσάπλιν, αυτή η εξαίσια καυστική σάτιρα του σπουδαίου Αμερικανού κωμικού για τον Χίτλερ και την άνοδο του ναζισμού. Προβλήθηκε λίγο πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Επανεκδίδεται στη χώρα μας μπας και ξυπνήσουν οι της Χρυσής Αυγής ψηφοφόροι. 

Οι Άνδρες με τα Μαύρα ΙΙΙ (5/10) 

Παρόλο που το 3D αχρείαστο είναι για μια ακόμη φορά, το δεύτερο σίκουελ “Οι Άνδρες με τα Μαύρα” ξαναπιάνει τα υψηλά στάνταρντς της πρώτης ταινίας του 1997. Φυσικά και θέλουμε να ξεπεράσουμε το πατατράκ του πρώτου σίκουελ. Προφανώς και απορούσαμε γιατί γυρίζεται το δεύτερο τόσα χρόνια μετά (σχεδόν μια δεκαετία). Παρολαυτά, το αποτέλεσμα δικαιώνει τους συντελεστές για την επιμονή τους και το κοινό που θα το επιλέξει για τη διασκέδαση του. Μεστό σεναριακά, υποφερτό σκηνοθετικά, όλα τα λεφτά είναι η χημεία μεταξύ Γουίλ Σμιθ, Τόμι Λι Τζόουνς και Τζος Μπρολίν, των οποίων η σχέση εξηγεί και το μπακγκράουντ όλης αυτής της εξωγήινης συνεργασίας για όποιον τον “έτρωγε” τόσα χρόνια μετά. Πρόκειται για μπλοκμπάστερ που αξίζει, αν μη τι άλλο, την προσοχή σου. Δώστου μια ευκαιρία, άλλωστε κάποια καλύτερη πρώτη προβολή δεν βγαίνει αυτή την εβδομάδα. Θα χαλαρώσεις, θα διασκεδάσεις, θα χαζογελάσεις. 

Αυτοκίνητα (6/10) 

Από τα πιο πετυχημένα κινούμενα σχέδια της δεκαετίας που έφτασαν στα Όσκαρ και κέρδισαν τη Χρυσή Σφαίρα. Έχει κιόλας γίνει το σίκουελ (βγήκε πέρυσι) ενώ η πρώτη ταινία, για άγνωστο προφανή λόγο, ξαναβγαίνει στα σινεμά έξι χρόνια από την πρώτη προβολή της. Ο πιθανότερος λόγος είναι για να την ευχαριστηθούν και πάλι οι μικροί μας φίλοι. Καθότι οι αυτοκινητιστικές περιπέτειες του πασίγνωστου πια ΜακΚουίν διαθέτουν γρήγορο τέμπο, έντονη δράση και χιουμοριστικούς διαλόγους. Αν μη τι άλλο έχουμε να κάνουμε με ένα ευφάνταστο σενάριο και γι’ αυτό άλλωστε αγαπήθηκε και η ταινία. Όπως και να έχει, έτσι και δεν την έχεις δει στο σινεμά ή στο dvd μέχρι τώρα να ξέρεις ότι αποτελεί στα σίγουρα εγγυημένη παιδική (ένοχη) απόλαυση. 

Ο Μεγάλος Δικτάτωρ (10/10) 

Είναι κλασική και σπουδαία ταινία “Ο Μεγάλος Δικτάτωρ”. Στα σίγουρα η πιο ώριμη του Τσάρλι Τσάπλιν. Ο οποίος δεν ξεχνά τα κωμικά του γκαγκ και τα σκετσάκια που τον καθιέρωσαν, αλλά αυτή τη φορά κάνει κυρίως κοινωνικό σινεμά και συνθέτει το δικό του σπινθηροβόλο, καυστικό σχόλιο στη χιτλερική λαίλαπα που επικρατούσε εκείνη την εποχή στον κόσμο. Προφανώς και η ταινία αναφέρεται στον Χίτλερ και στην τρέλα του ναζισμού εκείνης της εποχής. Και προφανώς προβάλλεται αυτή τη στιγμή στη χώρα μας ως ένδειξη διαμαρτυρίας αλλά και αφύπνισης του 7% του πληθυσμού που ψήφισε Χρυσή Αυγή. Μόνο να δεις τον αριστουργηματικό μονό-λόγο του “φύρερ” Τσάπλιν στο τέλος της ταινίας σου φτάνει και σου περισσεύει. Ο Τσάπλιν παίζει με τη μανιέρα του αλλά έχει πλέον εξελίξει το σινεμά του από την εποχή του βωβού. Κάνει μια επίκαιρη ταινία στην εποχή του (λίγο πριν την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου), που είναι ακόμη πιο επίκαιρη στην εποχή μας. Χίλια μπράβο στον σπουδαίο αυτό κωμικό. 

 *Τα κείμενα δημοσιεύτηκαν στο κινηματογραφικό πόρταλ www.sevenart.gr (24-5-12).