19 Μαΐ 2012

Συνέντευξη του Γεώργιου Τζιτζικάκη


Στην Εύα Πετροπούλου-Λιανού

O Γεώργιος Τζιτζικάκης, ένας μοντέρνος τροβαδούρος, μας μιλάει για τα όνειρα του, τα μελλοντικά σχεδιά του. Επαναστατεί ενάντια στην οικονομική κρίση με την πένα του. Το βιβλίο του "Να μην ξεχάσω να ξυπνήσω" κυκλοφορεί από τις Eκδόσεις Ιωλκός. 

K. Τζιτζικάκη πως αποφασίσατε να γίνετε συγγραφέας; 

Για να είμαι ειλικρινής, αν και τρία βιβλία μετά, ακόμη δεν έχω αποφασίσει να γίνω συγγραφέας! Προτιμώ, ξέρεις, να αναφέρονται σε εμένα σαν ένα παιδί που γράφει, γιατί έτσι νιώθω. Ο συγγραφέας είναι μεγάλη λέξη για να αυτοσυστήνεσαι και πιστεύω ακράδαντα πως δεν την αποφασίζεις ο ίδιος. Ίσως να σε χρίζει με αυτή την ιδιότητα ο κόσμος που σε διαβάζει αλλά ακόμη περισσότερο το κάνει ο χρόνος που γυαλίζει περισσότερο ή θάβει βαθύτερα το έργο σου. 

Γράφετε από πολύ νέος και το ταλέντο σας έχει αποδειχτεί το ίδιο σημαντικό και στο δοκίμιο και στο μυθιστόρημα αλλά και στο στίχο. Ποιο από τα παραπάνω σας εκφράζει; 

Γράφω από τα δεκατέσσερα μου κι αυτό για να ξεφύγω από κάποιες δύσκολες καταστάσεις της ζωής μου. Όταν λοιπόν γράφεις για να είσαι εσύ καλά, δεν διαχωρίζεις τις γραμμές και τις σελίδες. Όλα σε εκφράζουν, ανάλογα με την στιγμή! Το μόνο μυστικό που μπορεί να δώσει πλεύση σε εμένα προσωπικά για να γράψω ένα έργο είναι η 'γυναίκα'. Εκεί γράφονται δοκίμια δίχως τέλος, εκεί ιστορίες απίθανες κι όμως αληθινές, εκεί και στίχοι από ποιήματα που εξυμνούν το χάδι, το βλέμμα, το πέρασμά τους. 

Η κρίση και το βιβλίο. Ποια είναι η άποψη σας; 

Θα ήθελα να σου πω πως ο καλλιτέχνης και δη όσοι γράφουν, οφείλουν να μην τους αγγίζει η κρίση και να δίνουν στον κόσμο μια μικρή Εδέμ μέσα από το έργο τους. Να τους ταξιδεύουν αλλού και να καταλήγουν με χαμόγελο οι αναγνώστες. Δυστυχώς διαπιστώνω πως το ήδη μικρό αναγνωστικό κοινό της Ελλάδας μειώθηκε ακόμη περισσότερο και πλέον τα βιβλία δεν είναι ένα αγαθό που επιλέγουν. Κι αυτό, δεν διαφωνώ πως βαστά μια αλήθεια ανυποχώρητη γιατί προτιμάς να φας παρά να διαβάσεις. Από την άλλη όμως βλέπω πως ο Έλληνας κάνει ακόμη χαζές σπατάλες πέρα από τα χαράτσια και τους φόρους και η άρνηση να δώσεις λίγα ευρώ για να αγοράσεις ένα βιβλίο, ίσως είναι μια δικαιολογία αδιαφορίας για το έργο σου. Πίσω από την κρίση να πλαγιάζει μια δικαιολογία για όσους ποτέ δεν διάβαζαν και δεν αγαπούσαν το βιβλίο. Αυτό θα οδηγήσει σε ένα λιγότερο αλλά -ευτυχώς!- πιο υποψιασμένο κοινό! 

Οι σπουδές σας είναι στη Διοίκηση Αθλητικών Επιχειρήσεων. Είστε εν ενεργεια διαιτητής. Πως παντρεύετε το χώρο του ποδοσφαίρου, ένα άθλημα που χαρακτηρίζεται από την έλλειψη συναισθήματος, με την ευαίσθητη ψυχή που σας χαρακτηρίζει; 

Οι σπουδές σε Διοίκηση Επιχειρήσεων βοηθήσανε στο να μπορώ να ελιχθώ μέσα σε μια καπιταλιστική κοινωνία και να μην πιάνομαι κορόιδο από όσους θα το ήθελαν! Η διαιτησία ισχυροποίησε αυτή την στάση για να γίνει αδιαπέραστη και μου έδωσε πολλούς ήρωες που τους πέρασα στα βιβλία μου. Ο άντρας είναι ένα πολύ απλό πλάσμα στις λειτουργίες του αλλά όταν συναναστρέφεται με γυναίκες ξέρει να κρυφτεί. Συνήθως στα γήπεδα δεν μπορεί και τόσο εύκολα, του βγαίνουν άλλα ένστικτα, οπότε τον μελετώ όσο μπορώ καλύτερα εκεί! 

Το βιβλίο σας "Να μην ξεχάσω να ξυπνήσω" (Εκδόσεις Ιωλκός) έχει σημειώσει τεράστια επιτυχία. Περάσατε και στη δεύτερη έκδοση. Ποιο είναι το θέμα και από που εμπνευστήκατε; 

Δεν μου αρέσανε ποτέ τα βιβλία που ο ένας ήρωας μιλούσε στον άλλο με όσα θα έπρεπε να σκέφτεται κανονικά. Με απασχολεί πολύ αυτό το θέμα ειλικρινά. Θέλω τους διαλόγους αληθινούς, όχι 'φωσκολικούς' για να διαπεράσουν την ένταση. Μπορεί κάποιος να παίξει με πολλά για να καταφέρει να μιλήσει στον αναγνώστη. Το "Να μην ξεχάσω να ξυπνήσω" αγαπήθηκε πολύ από τον κόσμο γιατί είχε αληθινή γλώσσα. Κεντρικοί ήρωες είναι μια παρέα αντρών που αναλύουν τις σχέσεις τους και όσες γυναίκες πέρασαν από την ζωή τους. Πάνε από την λατρεία στο μίσος και καταλήγουν πως λένε ψέματα στους εαυτούς τους και τους φίλους τους. Το βιβλίο άγγιξε διότι πέρα από μια ποιητική διάθεση, έχει μέσα του αλήθειες που άγγιξαν τον κόσμο. Κι όταν μιλάς αληθινά μένεις γυμνός απέναντι στον άλλον που σε κρίνει. 

Πως χαρακτηρίζετε τον εαυτό σας με τρεις λέξεις; 

Κατά περιόδους αλλάζουν οι χαρακτηρισμοί που δίνω στον εαυτό μου. Βλέπεις τον ανακαλύπτω κι εγώ συνεχώς! Νομίζω όμως πως τρία είναι αναπόφευκτα πια κομμάτια μου : ονειροπόλος, ρομαντικός και ειλικρινής. 

Ετοιμάζετε κάτι καινούριο; 

Υπάρχουν και είναι ολοκληρωμένα τα δυο επόμενα βιβλία μου, ένα με διηγήματα και ένα μυθιστόρημα και συνεχίζω παράλληλα ακόμη δυο μυθιστορήματα. Η τραγικότητα της εποχής είναι πως ενώ θα έπρεπε να βαστώ στα χέρια μου τυπωμένο ήδη το τέταρτο βιβλίο μου, δεν έχει βρεθεί εκδότης να το αναλάβει! Ω, ναι! (αγαπημένη φράση!). Οι κουβέντες τους είναι πως δεν μπορώ να εγγυηθώ μια επιτυχία μέσα στην κρίση, κι ας έχω ένα αναγνωστικό κοινό που περιμένει το επόμενο βιβλίο μου. Άλλοι ζητούν κάποια χρήματα και άλλοι λαγούς με πετραχήλια! Από την πλευρά μου, δεν έχω σκοπό να πληρώσω. Οπότε όχι! Αν δεν βρεθεί κάποιος αρκετά έξυπνος και ικανός ώστε να επενδύσει επάνω μου, τότε πιστεύω πως δεν θα έχω σύντομα ένα βιβλίο προς ανάγνωση.