21 Μαΐ 2012

Οικογένεια Γουές Άντερσον


Θυμάμαι, εντελώς τυχαία, είχα δει στο σινεμά την “Οικογένεια Τένενμπαουμ”. Μαγεύτηκα. Καθότι αυτό που έβλεπα μου δημιουργούσε μια έντονη νοσταλγική διάθεση για κάτι παλιακό όχι όμως και παρωχημένο. Ο 43χρονος Τεξανός σκηνοθέτης αρχικά ξεπέρασε τα συντηρητικά συμπλέγματα του τόπου του. Εν συνέχεια, και ως γνήσια λευκή αμερικανόφατσα που είναι, προσπάθησε να ενταχθεί σε ένα ρεύμα για ν’ ανήκει κάπου. 

Αυτό το κιτσάτο και συνάμα μοδάτο κλίμα των ‘60s μα κυρίως των ‘70s τον επηρέασε σημαντικά. Αναπόφευκτα έγινε κομμάτι της εποχής εκείνης αν και δεν την έζησε παρά μόνο ως μπόμπιρας. Άφησε πίσω του τη ντισκομπάλα των ‘80s, την trance ατμόσφαιρα των ‘90s, τον ηλεκτρονικό ήχο των ‘00s, και όσο τα χρόνια προχωρούσαν οι κομμώσεις, τα ρούχα, τα τραγούδια και η απλότητα της (μετά-)εποχής των λουλουδιών τον στιγμάτιζαν, τον φυλάκιζαν, τον εγκλώβιζαν. 

Η Οικογένεια Γουές Άντερσον μετράει μόλις 7 ταινίες, μερικές οσκαρικές υποψηφιότητες και ένα φανατικό κοινό. Παρολαυτά μετράει και τη σινεφίλ τρέλα του ευρωπαϊκού κινηματογραφικού γίγνεσθαι που φτάνει και περισσεύει ώστε στα 43 του και με τη μικρή φιλμογραφία του, ο curator του 65ου Φεστιβάλ Καννών να τον χρίσει αστέρι και τιμώμενο πρόσωπο της διοργάνωσης. 

Το “κίνημα” των hipsters έχει βρει τον θεό του και οι απανταχού σινεφίλ ένα μοναδικό ίνδαλμα που δεν δίνει δυάρα για τους γύρω του, παραμένοντας προσκολλημένος στο δικό του σύμπαν, στα δικά του πιστεύω, στο προσωπικό του ολότελα δικό του κινηματογραφικό “κατεστημένο”. 

Με αφορμή λοιπόν το “Moonrise Kingdom” που έκανε προχθές πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Καννών, ο υπογράφων και ο Βικτωράτος (Retro TV) επιχειρούν μια αναδρομή στη φιλμογραφία του. 

Νέστορας Πουλάκος 
poulakos@sevenart.gr

Δείτε τα κείμενα των έξι ταινιών εδώ

*Το αφιέρωμα δημοσιεύτηκε στο κινηματογραφικό πόρταλ www.sevenart.gr (18-5-12).