3 Μαΐ 2012

Pass2Day | Αναμνήσεις Ελληνόφωνου Ροκ Α' Μέρος | #8

 
Pass2Day. O Διονύσης Κούτρας επιμελείται τη μουσική στήλη του vakxikon.blogspot.com. Kάθε Πέμπτη στο blog γράφει για μουσική. Και κάθε Σάββατο στον Eclectic Radio του Ash in Art, 2-5 το μεσημέρι, παίζει μουσική και μιλάει γι' αυτήν.
Συντονιστείτε http://www.ashinart.com/
*

Επιμέλεια: Διονύσης Κούτρας

Ξημέρωμα Πρωτομαγιάς και έχουμε μαζευτεί σπίτι ενός πολύ καλού φίλου για να κανονίσουμε τις καλοκαιρινές μας διακοπές. Στην παρέα μας υπάρχει άφθονη ρακή, κρητικός ντάκος και ένας υπολογιστής για να ακούμε μουσική. Κάποια στιγμή παίζει ένα κομμάτι από Τρύπες ("Αμνησία"). Ξαφνικά όλοι σταματάμε να μιλάμε και ο νους μας ταξιδεύει. Έχουμε χαθεί όλοι στους στίχους και την μελωδία του τραγουδιού. Ξυπνώντας την επόμενη μέρα, το πρώτο πράγμα που ήρθε στο μυαλό μου ήταν το τραγούδι αυτό και αυτόματα σκέφτηκα πόσο καιρό έχει να εμφανιστεί ένα τέτοιο συγκρότημα όπως οι Τρύπες. Με απασχολεί πάρα πολύ το θέμα της ελληνικής ροκ σκηνής. Έχω την αίσθηση πως είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Δεν υπάρχει πλέον ούτε ο στίχος ούτε ο καλλιτέχνης που θα σε ωθήσει να πεις φωναχτά ένα τραγούδι, που θα θυμώσεις με αυτό και θα καραγουστάρεις. Το 1983 έρχονται στα πράγματα δύο παιδιά από την Θεσσαλονίκη. Ο Γιώργος Καρράς και ο Γιάννης Αγγελάκας γράφουν μουσική με ελληνικό στίχο και επιρροές πάνκ και εναλλακτικού ροκ δημιουργώντας ένα από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα της δεκαετίας του 1980. Φτάνουμε λοιπόν στα τέλη της δεκαετίας και συναντάμε το εναλλακτικό εκείνο συγκρότημα που έμελλε να αλλάξει για πάντα τα μουσικά δρώμενα. Εξέφρασαν μια εποχή, προείπαν την άνθηση του ελληνικού ροκ. Τότε κάθε συνοικία είχε τις μπάντες της. Μέτα από την άνοδο ήρθε και η πτώση. Στις αρχές του 2000 δεν κουνιόταν φύλλο στην τοπική σκηνή. Κανείς δεν σκέφτηκε πως όλα αυτά θα έχουν κάποτε ένα τέλος. Και έτσι αναπόφευκτα ήρθε και αυτό.Το πάρτυ δυστυχώς τελείωσε γρήγορα όπως όλα τα πράγματα στη ζωή…

Συνεχίζεται…

*


*


Στις 30 Απριλίου του 1915 γεννιέται σε ένα χωριό της Αρκαδίας ο Νίκος Γκάτσος. Η μεγάλη συνεισφορά του Γκάτσου στη μουσική είναι ως στιχουργού. Έφερε την ποίηση στον στίχο και κατάφερε να δώσει, κυρίως μέσω της συνεργασίας του με τον Μάνο Χατζιδάκη, τον κανόνα του ποιητικού τραγουδιού. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 ως τα τέλη του 1980 δημοσιοποίησε περίπου 340 στίχους. Τα περισσότερα από τα τραγούδια του ποιητή γράφτηκαν πάνω σε δοσμένες μουσικές. Μου έρχονται τραγούδια στο μυαλό μου που τα ακούω χρόνια και τώρα τα καταλαβαίνω: "βάλε φωνή κοντά σου να γυρίσω, βάλε φωνή τη γη να θυμηθώ". Ο Νίκος Γκάτσος ήταν ένας μεγάλος ποιητής και ένας μεγάλος στοχαστής. Βαθιά ελληνικός και σύγχρονος. Έμαθε όλη την Ελλάδα να τραγουδάει με στίχους που ποτέ δεν είχε φανταστεί… 

Ακούστε εδώ Νίκο Γκάτσο σε μουσική Μάνου Χατζιδάκι και ερμηνεία Μαρίας Φαραντούρη.