10 Μαΐ 2012

Pass2Day | Αναμνήσεις Ελληνόφωνου Ροκ B' Μέρος | #9

Pass2Day. O Διονύσης Κούτρας επιμελείται τη μουσική στήλη του vakxikon.blogspot.com. Kάθε Πέμπτη στο blog γράφει για μουσική. Και κάθε Σάββατο στον Eclectic Radio του Ash in Art, 2-5 το μεσημέρι, παίζει μουσική και μιλάει γι' αυτήν.

Συντονιστείτε http://www.ashinart.com/
*

Eπιμέλεια: Διονύσης Κούτρας
Ο Γιάννης Αγγελάκας έχει αναφέρει κατά καιρούς ότι ο Παύλος Σιδηρόπουλος ήταν εκείνος που τον ενέπνευσε για να δημιουργήσει ένα συγκρότημα όπως οι Τρύπες, καθώς ήταν ένας καλλιτέχνης πραγματικά ροκ και στη μουσική και στη ζωή. Θα υπάρξει άραγε καλλιτέχνης που θα μπορέσει να αντικαταστήσει τον Σιδηρόπουλο στη συνείδηση του κοινού ως κύριος εκφραστής του ροκ τρόπου ζωής και έκφρασης; Τη ίδια εποχή υπήρχε άλλος ένας καλλιτέχνης του ελληνόφωνου ροκ και όχι μόνο: Ο Νικόλας Άσιμος, ένας έντονα πολιτικοποιημένος άνθρωπος, όπως ήταν και ο Σιδηρόπουλος άλλωστε, είναι πιο επίκαιρος από ποτέ αυτή τη στιγμή. Την Κυριακή έγιναν οι εθνικές εκλογές και το αποτέλεσμα το είδαν όλοι. Το τραγούδι "Bαρέθηκα" του Νικόλα αντικατοπτρίζει ακριβώς την εποχή που ζούμε. Τον αποκάλεσαν τρελό. Δυστυχώς στην Ελλάδα και όχι μόνο, ανθρώπους που βλέπουν λίγο πιο μπροστά ή έχουν διαφορετικές αντιλήψεις, τους θεωρούν τρελούς. Μετά από 35 χρόνια ο Νικόλας είναι πιο επίκαιρος από ποτέ σίγουρα. Αυτός είναι που λείπει από τη σημερινή ελληνική ροκ σκηνή. Μια και είναι από τους καλλιτέχνες εκείνους που έχουν το θράσος, το θάρρος και την ποιότητα, αλλά και που χωρίς δισταγμό εκφράζονται μέσα από τα τραγούδια τους και δίνουν πνοή και ζωή στους "περιθωριακούς", στα παιδιά που δουλεύουν από το πρωί μέχρι το βράδυ και σε ανθρώπους που είναι καθηλωμένοι στην τηλεόραση και απλά ψάχνουν μια αφορμή για να ξυπνήσουν. Είναι από τους καλλιτέχνες που με την μουσική και τους στίχους τους θα ξεσηκώσουν όλους αυτούς. Θα τους βγάλουν από τα προβλήματα της καθημερινότητας και δεν θα τους ρίξουν πιο βαθιά στην ήδη ανιαρή και γεμάτη θλίψη ζωή τους. Που είναι άραγε τα πάρτυ, οι συναυλίες, οι μουσικές σκηνές και οι καλλιτέχνες εκείνης της εποχής; Η δική μου γενιά (35 χρόνων) δεν πρόλαβε να ζήσει όλα αυτά τα ροκ πάρτυ και τις συναυλίες της εποχής. Πραγματικά ψάχνω να βρω εάν η δική μου γενιά έχει κάτι αξιόλογο να δώσει στην ελληνική ροκ σκηνή του σήμερα ή του μέλλοντος. Περιμένω...   

 Συνεχίζεται...

*


*


Στις 7 Μαίου του 1824 παρουσιάζεται στη Βιέννη για πρώτη φορά, η 9η Συμφωνία του Μπετόβεν. Ίσως πρόκειται για το κορυφαίο ανθρώπινο δημιούργημα στον τομέα της μουσικής και το σπουδαιότερο έργο του Γερμανού συνθέτη. Στο μεγάλο έργο του συνθέτη χρησιμοποιήθηκαν αποσπάματα από την "Ωδή στη χαρά". Ακούγοντας οποιοσδήποτε τις τέσσερις πρώτες νότες καταλαβαίνει αμέσως για ποια σύνθεση πρόκειται. Χρειάστηκαν έξι χρόνια για την ολοκλήρωση του μεγάλου αυτού έργου, ένα σχετικά μικρό διάστημα αν λάβει κανείς υπόψη του και τα πρβλήματα ακοής που αντιμετώπιζε ο Μπετόβεν. Κατά τη διάρκεια του κονσέρτου, ο κόσμος εκστασιασμένος δεν σταματούσε να χειροκροτεί τον μεγάλο συνθέτη. Η ξέφρενη υποδοχή του κοινού και η παρέμβαση ενός μέλους της ορχήστρας στον Μπετόβεν να σταματά να κουνά τα χέρια του (είχε χάσει πλήρως τη ακοή του τα τελευταία χρόνια) ώστε να στραφεί επιτέλους προς τους χειροκροτούντες, έχουν μείνει στην ιστορία. Η ενσωμάτωση ρητορικών φωνητικών όπως και η συναισθηματική φόρτιση που κυριαρχεί στο έργο, αναδεικνύουν την πρόθεση του Μπετόβεν να μην προσφέρει μονάχα ένα έργο ορόσημο της εποχής του Ρομαντισμού αλλά και να περάσει ένα διαχρονικό μήνυμα μέσω της μουσικής του.

Ακούστε την 9η Συμφωνία εδώ.