12 Ιουν 2012

AKΡΟΒΑΤΕΣ ΤΟΥ ΚΗΠΟΥ


Με αφορμή το “Poker Face” του Χρήστου Δήμα, την πρώτη ρομαντική κομεντί της καριέρας του 42χρονου σκηνοθέτη η οποία αν και στουντιακή παραγωγή φέρει ολοφάνερα τη σκηνοθετική υπογραφή του, ξαναθυμάται η στήλη HellasFilm τους “Ακροβάτες του Κήπου”, παραγωγής 2001, μια νοσταλγική ματιά του Δήμα στα χρόνια της αθωότητας του. Μια και η ταινία, που αποτελεί και το σκηνοθετικό ντεμπούτο του, στηρίχτηκε σε δική του ιστορία που αργότερα έγινε βιβλίο. Ενώ μπορείς να της προδώσεις και αυτοβιογραφικές πινελιές αφού η κάμερα επικεντρώνεται σε μια παρέα μικρών αγοριών που “μαθαίνουν” τον κόσμο στα περίχωρα της Ελευσίνας (τόπο καταγωγής του Δήμα), το 1974. Οι Ακροβάτες όπως ονομάζεται η πιτσιρικαρία που δρα, παίζει, ανακαλύπτει, μαθαίνει, μυρίζει και ερεθίζεται από τον… περίεργο κόσμο των μεγάλων, ονειρεύεται να ενηλικιωθεί μα και τρομάζει μπρος στις ευθύνες, τα προβλήματα και τις δυσκολίες του να είσαι… άντρας. Ο Δήμας, με τη σημαντική συμβολή του Κουτσαφτή (“Αγέλαστος Πέτρα”) στην κινηματογράφηση των χώρων, σου προσφέρει μια ρετρό ιστορία που σε μαγεύει αλλά και σε μαγνητίζει με την παιδική φαντασία που διαθέτει. Ο Χρήστος Δήμας, ο οποίος πρωτύτερα δούλευε στο Χόλυγουντ ενώ είχε ολοκληρώσει και τέσσερις μικρού μήκους ταινίες (που βγήκαν πέρυσι στις αίθουσες μαζί, υπό τον τίτλο “4”), ευτύχησε να έχει τόσο ένα εξαιρετικό συνεργείο κινηματογραφιστών σε όλα τα επίπεδα (μουσική, φωτογραφία, σκηνικά, κ.ά) όσο και τις υπέροχες ερμηνείες του Γιώργου Μαρίνου, της Νένας Μεντή και της Γιώτας Φέστα. Οι “Ακροβάτες του Κήπου” εντάχθηκαν στην εποχή τους (11 χρόνια πίσω) στην –τότε- τάση των ελληνικών ταινιών για ένα ξανακοίταγμα στο παρελθόν, πάντοτε συνοδευμένο με νοσταλγία, μ’ ένα μειδίαμα αλλά και έναν κάποιο εξωραϊσμό των καταστάσεων της πιο επαρχιώτικης Ελλάδας μιας άλλης εποχής, ίσως πιο αγνής σίγουρα όχι καλύτερης όμως.