16 Ιουν 2012

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ


Αρχικά θα γράψω ότι τη βρήκα ιδιαίτερη, αν όχι περίεργη ταινία. Καταλαβαίνω δηλαδή απόλυτα τη σαστισμάρα που προκάλεσε στην εποχή της, το 1986. Ο Τσιώλης επανήλθε στον κινηματογράφο μετά από απουσία δεκαετίας και η “Μια τόσο μακρινή απουσία” ενθουσίασε κοινό και κριτικούς. Άλλωστε, αποτέλεσε ένα συνδυασμό εμπορικού και ποιοτικού σινεμά. Αυτό το σκηνικό όμως ανατράπηκε. Ο Τσιώλης ανακατεύτηκε με την ιντελιγκέντσια της εποχής, ας μου επιτραπεί ο όρος. Στο σενάριο τον βοήθησαν ο συγγραφέας, κριτικός κινηματογράφου και ραδιοφωνικός παραγωγός Χρήστος Βακαλόπουλος, καθώς και ο Κωνσταντίνος Τζούμας που ακόμη κουβαλούσε τον μποέμικο αμερικανικό αέρα των ‘70s. Tον πρωταγωνιστικό ρόλο κράτησε ο ποιητής Τάσος Δενέγρης, μια αμφιλεγόμενη μεν πετυχημένη δε επιλογή. Όπως καταλαβαίνεις όλο αυτό δεν καλάρεσε στο κοινό του Τσιώλη, που τον ακολουθούσε από την εποχή του Φίνου και είδε με θετικό μάτι την κάπως διαφορετική επιστροφή του τον προηγούμενο χρόνο (1985). Αυτή τη φορά ο Τσιώλης στράφηκε σε ένα σινεμά πιο εσωτερικό, αρκούντως φιλοσοφικό, με υπαρξιακές ανησυχίες, που προσπαθούσε να εισχωρήσει στα ενδόμυχα της ψυχής. Η ιστορία της ταινίας “Σχετικά με τον Βασίλη” έχει να κάνει με έναν πρώην καθηγητή της κοινωνιολογίας, που έχει παραιτηθεί όχι μόνο από τη θέση του αλλά και από το σύνολο της αστικής κοινωνικής ζωής του για άγνωστο λόγο. Αυτό το απροσδιόριστο θα ακολουθήσει τον ήρωα, που υποδύεται θαυμάσια ο Τάσος Δενέγρης, μέχρι το αινιγματικό και ασαφές τέλος της ταινίας. Σε δυο άξονες κινείται η ιστορία: αφενός στη σχέση του άνδρα με την κόρη του (το ρόλο κρατά η κόρη του Τσιώλη) και την ταυτόχρονη αποστροφή της πρώην γυναίκας του προς το πρόσωπο του. Αφετέρου στη “σχέση” του με το φάντασμα μιας γυναίκας που νομίζει ότι κινείται απρόσκοπτα στον κήπο του πολυτελούς, παραθαλάσσιου σπιτιού του. Κατά τα λοιπά: Μη τόπος, μη χρόνος. Αν και η Αθήνα των ‘80s, βάσει των εξωτερικών πλάνων και των σκηνών στα μπιλιαρδάδικα της εποχής είναι παρούσα στην ταινία. Εν κατακλείδι: Πρόκειται για μια χαρακτηριστική ταινία του σινεμά του δημιουργού της δεκαετίας εκείνης. Η έκρηξη του ΝΕΚ επέφερε πολλές τέτοιες ταινίες που κινούνταν πάντοτε στα όρια της εσωστρέφειας και της αυτοϊκανοποίησης των δημιουργών τους. Ένα στοίχημα και ένα έργο που μόνο η ιστορία της τέχνης μπορεί να αποδείξει την αξία τους.