12 Ιουν 2012

URANYA


Με αφορμή την ταινία “Magic Hour” που παίζεται αυτή την περίοδο στις αίθουσες, η στήλη HellasFilm ξαναθυμάται τη δεύτερη ταινία του Κώστα Καπάκα, μια κάποια παραλλαγή στα ελληνικά της “Μαλένα” του Τζιουζέπε Τορνατόρε, με την αντίστοιχη Μόνικα Μπελούτσι ν’ ακούει στο όνομα Μαρία Γκράτσια Κουτσινότα, αν μη τι άλλο μια πανέμορφη Ιταλίδα ηθοποιός. Κι από κει ξεκινώ την περιήγηση της στήλης στα ενδότερα της αγγλόφωνης (στον τίτλο) “Uranya”. Μια και, προφανώς θέλοντας να μιμηθεί (κάπως άτσαλα) τη δημοφιλή ιταλική ταινία, ο Καπάκας δίνει ένα μικρό, σχεδόν περιφερειακό, σίγουρα προσχηματικό, ίσως και διακοσμητικό ρόλο στην Uranya της ιστορίας του, μιας νεαρής και πανέμορφης πόρνης που ζει σε ηλιόλουστο ελληνικό χωριό εν μέσω χούντας (1969), με τα μικρά αγόρια της περιοχής να ξερογλείφονται και να τη λιμπίζονται. Ο Καπάκας πατώντας στην... πεπατημένη επιτυχία της πρώτης του παραγωγής, του “Peppermint”, ποντάρει στη νοσταλγική ταινία εποχής που διαδραματίζεται στην ελληνική επαρχία, και επαναφέρει το αγαπημένο θέμα πολλών σκηνοθετών της γενιάς του, οι οποίοι ως παιδιά βιώσαν τη χούντα των συνταγματαρχών στα χωριά τους. Η ανεμελιά και το χάζι, οι κομμουνιστές και η Μακρόνησος, οι Αμερικανοί και η προσσελήνωση του 1969, οι αστυνομικοί και οι Εσατζήδες, η εφηβεία και οι πρώτες… κάψες. Μετά και τη δημοφιλία της “Μαλένα”, με την Πένυ Παναγιωτοπούλου στην ταινία “Δύσκολοι αποχαιρετισμοί: Ο μπαμπάς μου” (παραγωγής 2002) να έχει παρόμοιο φόντο με αυτήν του Καπάκα, ο Έλληνας σκηνοθέτης και πετυχημένος στη διαφήμιση για χρόνια, ανακατεύεται στα ειωθότα ενός μικρού χωριού μέσα από τα μάτια ενός –εξίσου- μικρού αγοριού, γιου κομμουνιστή, για το πώς όλος ο τόπος αντιδρά στην πολιτική (ή στρατιωτική) αλλαγή, στην έλευση της τηλεόρασης και του κινηματογράφου, στο μύθο των Αμερικανών και το “κατόρθωμα” της κατάκτησης του διαστήματος.