12 Ιουλ 2012

Οι Ταινίες της 12ης Ιουνίου 2012


Του Νέστορα Πουλάκου

Αυτή την εβδομάδα κάνουν πρεμιέρα στις αίθουσες τρεις ταινίες, με το δεύτερο πολυαναμενόμενο μπλοκμπάστερ του καλοκαιριού (μετά τον “Προμηθέα” και πριν τον “Σκοτεινό Ιππότη”) να ξεχωρίζει σαφώς. Το πρόγραμμα των προβολών συμπληρώνεται με δυο επανεκδόσεις του κλασικού αμερικανικού κινηματογράφου: Χίτσκοκ και Χωκς σκηνοθετούν Κάρι Γκραντ, Ίνγκριντ Μπέργκμαν, Μέριλιν Μονρόε και Τζέιν Ράσελ. Εναλλακτικά, μπορείς να παρακολουθείς τα δρώμενα του 2ου Athens Open Air Film Festival, που διοργανώνεται από την ομάδα του περιοδικού Σινεμά και του Φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας. Ταινία της εβδομάδας είναι το “The Amazing Spider-Man”, ένα όχι και τόσο αχρείαστο reboot του ανθρώπου-αράχνη παρόλο που θα αναλογιστείς ότι η πρώτη… τριλογία του τελείωσε το 2007. Οι “Κυνηγοί Κεφαλών” θα θέλανε να είναι το πλέον συναρπαστικό αστυνομικό θρίλερ του σκανδιναβικού σινεμά παρολαυτά δεν καταφέρνουν να ξεφύγουν από τα στεγανά της ιστορίας που διηγούνται. Θυμίζουν κάπως old fashioned αμερικανικό αστυνομικό σινεμά. Στα πεταχτά βγαίνει το ισραηλινό “Γράψε Λάθος”, η ταινία που έλαβε το Βραβείο Σεναρίου στο περυσινό Φεστιβάλ Καννών και έφτασε μέχρι την τελική 5άδα του Όσκαρ ξένης ταινίας. Για Εβραίους και μόνο… Πρώτη επανέκδοση της εβδομάδας είναι ο περιβόητος… “Notorious” του Άλφρεντ Χίτσκοκ, το κλασικό κατασκοπευτικό και προπαγανδιστικό δράμα του 1946 που έφτασε κοντά αλλά δεν κατάφερε να σαρώσει τα Όσκαρ της χρονιάς. Και οι “Άνδρες προτιμούν τις ξανθιές” δεν αγγίξανε Όσκαρ, παρολαυτά είναι ένα χιλιοκοπιαρισμένο all time classic μιούζικαλ που ανέδειξε ακόμη περισσότερο την τσαχπινιά και το νάζι της Μέριλιν Μονρόε. 

The Amazing Spider-Man (6/10) 

 Η σειρά ταινιών Spider-Man, σε αντίθεση με άλλα κόμικ, δεν βρέθηκε ποτέ στο ναδίρ. Παρολαυτά μια ανανέωση τη χρειαζόταν και γι’ αυτό το λόγο προσλήφθηκε ο φέρελπις Μαρκ Γουέμπ (“(500) Μέρες με τη Σάμερ”) ώστε να κάνει εκείνος τη φρέσκια επανεκκίνηση με σκοπό να εξελίξει τον μύθο του ανθρώπου-αράχνη. Επομένως, ευθύς εξαρχής δεν μιλάμε ούτε για ένα άχρηστο μα ούτε και για ένα αχρείαστο reboot. Ο Γουέμπ λοιπόν (ξανα)ξεκινά την ιστορία του πιτσιρικά Πήτερ Πάρκερ. Αναπαράγοντας τα συνήθη κλισέ, ο νεαρός είναι ιδιαίτερος, κλειστός, ντρέπεται να κάνει σχέση με κοπέλα και τον πλακώνουν στο ξύλο οι συμμαθητές του. Παιδί χωρίς γονείς γαρ. Ο πατέρας του ήταν ένας τρελό-επιστήμονας που έψαχνε τον “τέλειο” άνθρωπο. Αυτή η τρέλα “μεταλαμπαδεύτηκε” και στο νεαρό Πήτερ. Κάποια στιγμή και ενώ έψαχνε τα μυστικά εργαστήρια του πατέρα του και του συνεργάτη του, από λάθος φυσικά τον τσίμπησε μια μεταλλαγμένη αράχνη. Η συνέχεια σου είναι γνωστή. Ο άνθρωπος αράχνη ή αλλιώς Spider-Man βρίσκεται κάθε βράδυ στους δρόμους, αρχικά ώστε να πάρει εκδίκηση για την δολοφονία του αγαπημένου του θείου, στην πραγματικότητα όμως για να καθαρίσει την πόλη από τους ληστές και τους φονιάδες, έργο που δεν μπορεί να κάνει η αστυνομία. Αυτό το οποίο αδιαμφισβήτητα προέχει είναι το τεχνικό κομμάτι της ταινίας: Εντυπωσιακό και σε 3D ακόμα καλύτερο, όλα τα εφέ και οι σκηνές δράσης σε αποζημιώνουν. Ο Γουέμπ κάνει καλή δουλειά σκηνοθετικά, ενώ ευτυχεί να έχει και πολύ καλές ερμηνείες, κυρίως από τους Άντριου Γκάρφιλντ και Έμμα Στόουν, που βαστούν τους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Εν γένει, το reboot του Spider-Man είναι η καλή αρχή μιας τριλογίας που διαφαίνεται στο μέλλον, και η οποία προσπαθεί να πιάσει τα στάνταρντς της τριλογίας του Μπάτμαν, δια χειρός Κρίστοφερ Νόλαν, που ολοκληρώνεται φέτος. Στα σίγουρα πρόκειται για μια εγγυημένη διασκέδαση. Δεν θα δεις φυσικά μπλοκμπάστερ επιπέδου Μπάτμαν, παρολαυτά είναι μια πολύ καλή ταινία ειδικώς για τα χαλαρά, καλοκαιρινά βράδια σου. 

Κυνηγοί Κεφαλών (5/10) 

 Αυτή η νορβηγική παραγωγή έρχεται να συμπεριληφθεί στη μεγάλη άνοδο του σκανδιναβικού σινεμά των τελευταίων χρόνων. Περιπέτεια και θρίλερ, με την απαραίτητη κοινωνική κριτική που πάντοτε κάνουν οι Σκανδιναβοί συγγραφείς στις ιστορίες τους, ένα ακόμη μπεστ σέλερ της περιοχής γίνεται ταινία, προσφέροντας δράση και πάθος, όχι όμως σε σημείο που δεν θα την ξεχάσεις. Το βιβλίο του Νέσμπο έχει μια συναρπαστική αφήγηση αν και η ιστορία μένει σε ένα πρώτο επίπεδο. Η ταινία του Τίλντουμ διαθέτει δυο δυνατά χαρτιά: την καλοφτιαγμένη και προσεγμένη παραγωγή, σημείο κατατεθέν του σκανδιναβικού σινεμά άλλωστε. Και την απίστευτη φάτσα και δυναμική ερμηνεία του Άξελ Χένι στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Σύμφωνα με την ιστορία, ο Ρόγκερ είναι “κυνηγός κεφαλών” με σημαντική προμήθεια σε περίπτωση πρόσληψης τους. Ταυτόχρονα είναι και κλέφτης πανάκριβων έργων τέχνης προκειμένου να συντηρήσει την ιλουστρασιόν ζωή του, το εντυπωσιακό σπίτι του και την πανέμορφη γυναίκα του. Δηλαδή είναι ένας κοντός, κατά τα λεγόμενα του, κομπλεξικός που βρίσκεται σε απόλυτη σύγχυση. Επιχειρώντας το τελευταίο του μεγάλο κόλπο βρίσκεται μπλεγμένος στις ορέξεις ενός μανιακού Ολλανδού πρώην καταδρομέα. Τα δεδομένα στη ζωή του προφανώς και αλλάζουν. Συνειδητοποιώντας φυσικά ότι πρέπει να αλλάξει και ζωή επιτέλους. Κοίταξε, την ιστορία ελκυστική δεν τη λες. Παρολαυτά, ο Τίλντουμ φαίνεται ότι έκανε τα αδύνατα δυνατά ώστε να φτιάξει ένα αστυνομικό θρίλερ που θα μείνει και θα εντυπωσιάσει. Η αλήθεια είναι ότι δεν τα κατάφερε και σε αυτό φταίει και ο ήρωας, με τον οποίο ο θεατής δεν ταυτίζεται επουδενί. Κατά τα λοιπά, πρόκειται για μια περιπέτεια αξιώσεων που βλέπεται ευχάριστα και σου προκαλεί και μια ικανοποιητική έκρηξη αδρεναλίνης. 

Γράψε Λάθος (4/10) 

Πρόκειται για μια περίεργη και ιδιαίτερη ταινία που έχει λάβει σημαντικές διακρίσεις αλλά μπορώ εύκολα να καταλάβω γιατί βγαίνει έτσι στα πεταχτά στη χώρα μας. Ο λόγος είναι αυτός που οι περισσότερες γαλλικές ταινίες αποτυγχάνουν στις ελληνικές αίθουσες. Απευθύνονται στον λαό τους, στους Ισραηλινούς εν προκειμένω, και μόνο. Καθότι αν βγάλεις απ’ έξω την κόντρα πατέρα-γιου (οικογενειακό δράμα) και τις ακαδημαϊκές διαμάχες (κοινωνικό δράμα) σου μένει ένα μεγάλο ποσοστό ώστε να μπεις στο -εναλλαγής δράματος κωμωδίας- κλίμα του Ταλμούδ, της εβραϊκής Ιστορίας και των διαφόρων ερμηνειών στις οποίες υπεισέρχονται οι αντιμαχόμενες πλευρές. Εν ολίγοις, χάνεσαι στην εβραϊκή μετάφραση. Το εντυπωσιακό σημείο στην όλη ταινία είναι το μάτι του Σένταρ, που αυτό προφανώς του έδωσε και το Βραβείο Σεναρίου στις Κάννες το 2011 και την υποψηφιότητα για το Όσκαρ ξένης ταινίας φέτος. Αφενός το τσαχπίνικο σενάριο του που ξεφεύγει από τη σοβαροφάνεια του θέματος. Αφετέρου, η έξυπνη σκηνοθετική του αφήγηση με τους δυναμικούς χρόνους και τα ευφάνταστα κολάζ αλά Γκρίναγουει. Κοίταξε, αν μπορέσεις να μπεις στο εβραϊκό χιούμορ και κλίμα θα σ’ αρέσει η ιστορία. Διαφορετικά… 

Notorious (6/10) 

Μεταπολεμικό κατασκοπευτικό δράμα, εμπορική επιτυχία στην εποχή του, όταν και ο Άλφρεντ Χίτσκοκ αρχίζει να καθιερώνεται στο Χόλιγουντ. Παραγωγή Ντέιβιντ Σέλζνικ, με πρωταγωνιστές τους σταρ της περιόδου, Κάρι Γκραντ και Ίνγκριντ Μπέργκμαν. Κόρη Γερμανού προδότη κατά της Αμερικής, που το έχει ρίξει στο ποτό και τους άντρες, πείθεται από κυβερνητικό πράκτορα να κατασκοπεύσει τους φίλους του πατέρα της, σε επιχείρηση στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Ένα τρυφερό ειδύλλιο, όμως, αναπτύσσεται μεταξύ των δυο. Η ταινία του Χίτσκοκ διεκδίκησε δυο Όσκαρ, ενώ προβλήθηκε και στο Φεστιβάλ των Καννών της χρονιάς εκείνης. 

Οι Άντρες Προτιμούν τις Ξανθιές (5/10) 

Δεν αμφισβητώ ούτε τη λάμψη και την τσαχπινιά της Μονρόε ούτε τον δυναμισμό και τον κυνισμό της Ράσελ. Η ταινία του Χωκς είναι κλασικό αμερικανικό μιούζικαλ, που αγαπήθηκε, έκανε αμέτρητα εισιτήρια και κοπιαρίστηκε από πολλές εθνικές κινηματογραφίες, μεταξύ των οποίων και τη δική μας. Ψωμοτύρι για τον Φίνο ήταν αυτές οι ταινίες. Τις κόπιαρε με το τσουβάλι. Παρολαυτά δεν βλέπω σε επανέκδοση ούτε την Βουγιουκλάκη ούτε την Καραγιάννη, αλλά αυτή την κομ ιλ φο λάιτ κομεντί, που η ξανθιά κοιτάει στην τσέπη και η μελαχρινή στην καρδιά του άνδρα. Μέχρι που και η δική τους η καρδιά σκιρτά και κοπανιέται. Καθώς με διαβάζεις εδώ στο SevenArt ξέρεις πολύ καλά πως δεν είναι του γούστου μου τα μιούζικαλ, και δη τα αμερικανικά, πόσω μάλλον το συγκεκριμένο. Αν και all time classic για την Ιστορία του Κινηματογράφου, εντούτοις δεν μπορώ να φανταστώ πιο ξεπερασμένη ταινία στις μέρες μας από δαύτη. 

 *Τα κείμενα δημοσιεύτηκαν στο κινηματογραφικό πόρταλ www.sevenart.gr (12-7-12).