27 Αυγ 2012

Magic Mike - Μια κομεντί σε σκηνοθεσία Στίβεν Σόντερμπεργκ


Κομεντί, παραγωγής 2012, το Magic Mike, σε σκηνοθεσία Στήβεν Σόντερμπεργκ, με τους Μάθιου ΜακΚόναχι, Τσάνινγκ Τατούμ, Ολίβια Μουν, Άλεξ Πέτιφερ. Ο στρίπερ Μάτζικ Μάικ, ο οποίος εργάζεται το πρωί στην οικοδομή και το βράδυ στο νυχτερινό κλαμπ του Ντάλας, ονειρεύεται να φτιάξει την δική του επιχείρηση με έπιπλα κατά παραγγελία. Την ίδια στιγμή γνωρίζει τον νεαρό Άνταμ, επονομαζόμενο και The Kid, τον οποίον εκπαιδεύει στο πώς να γδύνεται, να κερδίζει τις γυναίκες και να βγάζει εύκολα χρήματα. Η αδελφή του Άνταμ όμως, η γοητευτική Τζοάννα θα του αλλάξει τα μυαλά και την εν γένει κοσμοθεωρία του. 

Το Magic Mike μπορεί να χαρακτηριστεί και ως το έσχατο στριπτήζ του αμερικανικού ονείρου. Αυτό το χιλιοαποδομημένο αμερικανικό όνειρο που λατρεύτηκε από το Χόλυγουντ αλλά και μισήθηκε από όλες τις γενιές σκηνοθετών μετά την δεκαετία του 1970, αντικατοπτρίζεται πλήρως και σε αυτή την ταινία του εντελώς άνισου σκηνοθέτη Στήβεν Σόντερμπεργκ. Κι ενώ στα πρώτα λεπτά συμπεραίνεις εύκολα ότι πρόκειται για μια ακόμη “αμερικανιά”, ένα από εκείνα τα κινηματογραφικά τερτίπια του Χόλυγουντ που σε πασπαλίζουν με χρυσόσκονη γκλαμουριάς και άφθονη ηθικολογική μπουρδολογία, γρήγορα αλλάζεις άποψη και στάση. 

Εντάξει, ο Σόντερμπεργκ με την ολοκληρωτικά αποπροσανατολισμένη φιλμογραφία του δεν σου παραδίδει μια σπουδή πάνω στο ψεύτικο αμερικανικό όνειρο. Εντούτοις, σου αποτυπώνει με πλήρη σαφήνεια το πώς αυτή η “επιφάνεια” έχει μεταβεί όλα αυτά τα χρόνια από γενιά σε γενιά και, εντέλει, έχει αγγίξει τους πιτσιρικάδες της νέας χιλιετίας. Μεγάλα κλαμπ, παραισθησιογόνα χάπια, γυναίκες που λυσσάνε, άφθονα ποτά και ξέφρενα πάρτι, πλούσια σπίτια και ακριβά αμάξια, εν ολίγοις πολύ και εύκολο χρήμα με τον πλέον σκοτεινό τρόπο: το στριπτήζ της ψυχής και του μυαλού γίνεται στριπτήζ του κορμιού. Και ένα νέο pop icon, ένα κοριτσίστικο είδωλο γεννιέται. 

Το πρωί εργάζονται στην οικοδομή και το βράδυ σε νυχτερινό κλαμπ αντρικού στριπτήζ∙ έτσι τα νεαρά αγόρια από τις φτωχές πολιτείες χωρίς να έχουν συμπληρώσει καν τα 30 τους, οραματίζονται την δική τους επιχείρηση, και γι’ αυτό τον σκοπό κάνουν τα πάντα. Μόνο που ο κόσμος αυτός είναι επικίνδυνος και εύκολα σε παρασύρει και σε καταστρέφει. Και μπορεί το όλο δράμα να θυμίζει παλιό ελληνικό κινηματογράφο, με την εργατιά να μπλέκεται στα σαλόνια και φυσικά να γίνονται όλα μαντάρα, όμως παρατηρείς ότι το θέμα και διαχρονικό είναι και παγκόσμιο και απασχολεί γενιές και γενιές καλλιτεχνών. 

Το Magic Mike είναι μια αναστραμμένη άποψη του τι δύναται να επιφέρει η πλήρης αποχαλίνωση των αξιών σου. Και μπορεί το τέλος της ιστορίας του Ρέιντ Κάρολιν να είναι πρωτοεπίπεδο, ίσως επιφανειακό και κάπως ξεπερασμένο (το κορίτσι σώζει το αγόρι από τον όλεθρο της νύχτας), παρολαυτά άπαντες επιζητούμε την λύτρωση όταν η κατάσταση που έχουμε περιέλθει πιστεύουμε ότι είναι μη αναστρέψιμη. 

Νέστορας Πουλάκος 

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην εβδομαδιαία πολιτική εφημερίδα Δρόμος (φύλλο 127 - 4 Αυγούστου 2012).