5 Δεκ 2012

"Τα πάντα απο-ρήτος / History of music and poetry : Whole Lotta Rosie " - No 37



performed by AC/DC, live in 1977 
 
Νέστορας Πουλάκος

Ήσουν πίσω απ' το μπαρ
κι έλεγες πάντα λίγες λέξεις.
Δε σου μίλησα ποτέ παραπάνω.
Φοβόμουν πάντα τους κινδύνους.
Αναρωτιέμαι,
αν
δεν υπήρχε αυτή
η συνουσία της στιγμής.
Όμως εσύ χαρούμενη
γελάς,
στα μάτια σου
δε θες
κλάμα κι οδυρμό,
μ' απόλαυση
κι ενός λεπτού συμπόρευση
αγάπης ανεξάντλητης
στης νύχτας το χαμό.
Κοίτα!
Ο έρωτας και η λογική
δεν είναι φίλοι
ούτε εχθροί.
Μα μια μίξη ελεγειακή,
κρίση μυστηριακή
και η ζωή λυτρωτική,
αιρετική.
Βάκχας το 'πε.
Κι έζησε πίνοντας αλκοόλ
από τα χείλη σου.
Θάνατος!
Δεν πάει άλλο.
Ξέχνα τι είπα.
Ήταν μεθύσι μιας στιγμής,
απόρροια κάποιας ζωής,
ενώσεις ψυχών,
χωρισμός κορμιών.
Έχυσα, όμως, δάκρυα
χαμένων κύκνων του έρωτα.
Λοιπόν,
θα τελειώσω
πάνω στο σώμα σου
χύνοντας

ξερό έρωτα δίχως αύριο.

Από την ποιητική συλλογή «Αντιξοότητες», Εκδόσεις Ash In Art, 2008