17 Ιαν 2013

Ο Κύριος με τα Γκρι (1997)


Ασχολείται και αυτή την εβδομάδα η στήλη HellasFilm με τον ελληνικό κινηματογράφο της δεκαετίας του 1990. “Ο Κύριος με τα Γκρι” του Περικλή Χούρσογλου γυρίστηκε τέσσερα χρόνια μετά τη μεγάλη επιτυχία του σκηνοθέτη “Λευτέρης Δημακόπουλος”, στα πλαίσια του προγράμματος Θεσσαλονίκη Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 1997, σε σενάριο του ίδιου του Χούρσογλου. Υπό τους λυρικούς ήχους του Νικόλα Πιοβάνι (μεταξύ άλλων συνθέτης ταινιών των αδελφών Ταβιάνι, του Φελίνι, του Μπενίνι, του Μορέτι κ.ά.), ο Χούρσογλου αφηγείται την ιστορία του κυρίου με τα γκρι: ενός φιλήσυχου δημοσίου υπαλλήλου, οικογενειάρχη και πιστού συζύγου, ο οποίος μετά τη συνταξιοδότηση του, και ενώ βρίσκεται σε θέρετρο για τα καθιερωμένα ιαματικά λουτρά του, ερωτεύεται παράφορα τη γυναίκα ενός παλιού συναδέλφου του, που ζει μόνιμα στη Βέρνη της Ελβετίας. Η ζωή του ταράζεται, η γυναίκα και τα παιδιά του το μαθαίνουν και τον περιθωριοποιούν. Εκείνος παλαντζάρει ανάμεσα στα θέλω και τα πρέπει. Πηγαίνει στην Ελβετία, βρίσκονται στην Αθήνα, ζουν τον έρωτα τους. Αλλά εκείνος γυρίζει πίσω. Δεν αντέχει. Η μικροαστική ζωή του δεν μπορεί να αλλάξει, ειδικώς τώρα στα “γεράματα”. Συμβιβάζεται με το καθεστώς που ζούσε τόσα χρόνια και εγκαταλείπει μια για πάντα τον έρωτα, που του χτύπησε την πόρτα έστω την ύστατη στιγμή. Ο Χούρσογλου φιλοτεχνεί το πορτραίτο ενός ανθρώπου της διπλανής πόρτας, μιας συνηθισμένης περίπτωσης που κατατρώγεται από την πάλη της καθημερινότητας μη κοιτάζοντας γύρω του, χωρίς να μπορεί πια να αισθάνεται το παραμικρό. Όταν αυτή η 30ετή καθημερινότητα ολοκληρώνεται και η ζωή του παίρνει μια άλλη τροχιά, τότε με ανοιχτά τα μάτια και με ζωντανές τις αισθήσεις του, αφήνεται ώστε να γευτεί μια “ξεχασμένη” απόλαυση της αλλοτινής, νεανικής ζωής του. Χωρίς να σχολιάζουμε ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος. Χωρίς να παίρνουμε θέση αναφορικά με τα θέλω, τα πρέπει και τα μη ενός ανθρώπου που έχει ζήσει μεν τη ζωή του αλλά δεν έχει νιώσει για δεκαετίες χάρη στη συμβατική κατάσταση που ο ίδιος έχει επιδιώξει και δημιουργήσει… Πλην όλων αυτών, ο Χούρσογλου πετυχαίνει να αποτυπώσει αυτή τη στασιμότητα χωρίς ποτέ να καταφέρνει να απογειώσει τα αισθήματα και τα συναισθήματα των εμπλεκόμενων ηρώων του. Η ταινία “O Κύριος με τα Γκρι” προβλήθηκε στο εξωτερικό και βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για τις ερμηνείες των δυο γυναικών της ιστορίας, της Ειρήνης Ιγγλέση και της Ράνιας Οικονομίδου. Βέβαια, η ερμηνεία του Γιώργου Μιχαλακόπουλου ως ανθρώπου με τα γκρι συγκλονίζει, προβάλλοντας ανάγλυφα και τουλάχιστον πετυχημένα τον πλέον καθημερινό άνθρωπο που βλέπουμε συχνά ανάμεσα μας.