7 Ιαν 2013

Κι ο κλήρος πέφτει στον Γιωργάκη


Του Νίκου Μπίνου

Αισίως συμπληρώθηκε η πρώτη βδομάδα του σωτήριου (ποιανού;) έτους 2013 μετά το καταστροφικό 2012 (μέχρι και για ολοκληρωτική καστροφή του κόσμου έκαναν λόγο κάποιες προφητείες). Και χωρις να χρειαστεί κάποια δεύτερη σκέψη σε αυτές τις πρώτες μέρες, το θέμα που επικτρατεί και θα επικρατεί για κάμποσο καιρό ακόμα έχει να κάνει με κάποια λίστα. Και όπως μπορείς να φανταστείς δεν αναφέρομαι προφανως στη λίστα του Σίντλερ. Αλλά σε αυτή της Λαγκάρντ. Και μετά απο μήνες περιήγησης της στας Ευρώπας και με την αναβολή να πηγαίνει σύννεφο για το πότε επιτέλους να προσγειωθεί στα πάτρια εδάφη μετά απο τη μυστηριώδη απώλεια της πρώτης λίστας (λες και ψάχναμε ψύλλους στ’ άχυρα) επιτέλους εμφανίστηκε. Και τσουπ, ως δια μαγείας εντοπίσαμε και τον πρώτο "ένοχο". Και μου φαίνεται οτι θα μείνουμε μόνο σε έναν. Ως είθισται άλλωστε σε τέτοιες περιπτώσεις. Και δεν είναι και λίγες (τεράστιε Άκη). Γιατί πρέπει να υπάρξει και ένα εξιλαστήριο θύμα. Για τα μάτια του κόσμου φυσικά. Γιατί όπως και να το κάνουμε σιγά μην εμπλέκεται μόνο ένας. Μου θυμίζει, να το πω με απλά λόγια, μαθητές οι οποίοι ενω είναι όλοι υπεύθυνοι για αστεία και πλάκες εις βάρος καθηγητών αλλά και επείδη κανένας δεν "καρφώνει" κανέναν, να φτάνουν σε σημείο να τιμωρούν αναγκαστικά έναν και μοναδικό μιας και όταν ακούγεται εκείνο το αμίμητο "πείτε μου ποιός φταίει, διαφορετικά θα τιμωρηθείται όλοι" δημιουργείται αναγκαστικά ένας μοχλός πίεσης για τιμωρία και παραδειγματισμό.