22 Φεβ 2013

Το φυσώ και δεν κρυώνει (Νότιος Άνεμος, 2011)


Το φυσώ και δεν κρυώνει, διηγήματα, Σταματούλα Πορή - Τσιαντή, Εκδόσεις Νότιος Άνεμος, 2011

Η κατάσταση στον κόσμο όλο είναι απερίγραπτη. Το φυσάμε και δεν κρυώνει, όπως συνηθίζουμε να λέμε. Οι λεπτομέρειες και τα γεγονότα μας μαυρίζουν την ψυχή. Τώρα πια βαδίζουμε με σκυμμένο το κεφάλι σκεφτόμενοι τα μελλούμενα. Υπάρχουν όμως μερικοί άνθρωποι, ξεχωριστοί στο είδος τους, οι οποίοι ταξιδεύουν με άλλους ρυθμούς, με την δύναμη του μυαλού τους, σε άλλους γαλαξίες! Αυτοί λοιπόν οι διαφορετικοί ταξιδιώτες, για εμένα είναι αρκετά τυχεροί που έχουν αυτό το χάρισμα, και θα έπρεπε όχι να τους δείχνουμε με το δάχτυλο, μα να τους σεβόμαστε και να τους προστατεύουμε.

Σκαλίζοντας λοιπόν ένα πρωινό, ερωτικά σκιτσάκια στην άμμο, στην παραλία Φύτεμα της Ικαρίας, συνάντησα κι εγώ ένα τέτοιο πρόσωπο. Χτυπώντας παιδιάστικα το κορμί πάνω στα βράχια με φόντο την γαλήνια θάλασσα, ανακάλυψα την Καλυψώ. Ένα οικογενειακό και πολύ ζεστό ταβερνάκι πάνω στο ακρογιάλι. Κάτω από τα στάχυα, με κόκκινο κρασί από το κελάρι του βουνού και μεζέδες σπιτικούς από τα χέρια της Σταματούλας. Από την πρώτη στιγμή, από το πρώτο χαμόγελο καταλαβαίνεις ότι είναι ένας ξεχωριστός, χαρούμενος και ήρεμος άνθρωπος, όπως το μεγαλύτερο ποσοστό των Ικάριων. Ίσως είναι το νησί, ίσως είναι η ηρεμία που επικρατεί, το οποίο σε κάνει να περιμένεις ύστερα από κάθε συνομιλία να συμβεί κάτι το πολύ όμορφο. Έτσι κι έγινε, κουβέντα στην κουβέντα, ανακάλυψα τα ιδιαίτερα χαρίσματα και τις ανησυχίες της Σταματούλας. 

Το βιβλίο της Σταματούλας περιλαμβάνει εύθυμες, αληθινές, Ικαριώτικες ιστορίες, βγαλμένες μέσα από την ζωή. Μπορούν να συγκινήσουν κάθε ηλικίας αναγνώστη, με την απίστευτη απλότητα τους. Προσωπικά γέλασα, ονειρεύτηκα, εμπνεύστηκα και μέχρι σήμερα εξιστορώ αποσπάσματα του βιβλίου σε φίλους και συγγενείς. Ιστορίες που μεταδόθηκαν μέσα στον χρόνο, από τις γιαγιάδες και τους παππούδες στα εγγόνια. 

Το μήνυμα του βιβλίου της Σταματούλας είναι σαφές, όπως γράφει και η ίδια στο εισαγωγικό σημείωμα, «Για όσα μας κάνουν να ανησυχούμε, το γέλιο είναι το καλύτερο ξόρκι». Μέσα σε όλα αυτά λοιπόν που πέρασα στην 7ήμερη εκδρομή στο νησί της Ικαρίας και μετά την επικοινωνία μου με τους φιλήσυχους κατοίκους της, μου επιτρέπεται λοιπόν να συμφωνήσω με την Σταματούλα. Παράλληλα να προσθέσω ότι για να καταπολεμήσουμε όλα αυτά τα κύματα μιζέριας και στεναχώριας που μας χτυπούν αλύπητα μία είναι η λύση. Πιες λίγο κρασί και κοίτα την θάλασσα πως χτυπάει τα βράχια, και πως τα βράχια αντέχουν μέσα στο άγριο κύμα! Απόλαυσε την ησυχία την φύσης και άσε τη μοίρα να τα φέρει όπως θέλει! 

Tάσος Ρήτος