1 Φεβ 2013

Συνέντευξη του Διαμαντή Καραναστάση


Στον Νέστορα Πουλάκο 

To κινηματογραφικό ντεμπούτο του γνωστού ηθοποιού του θεάτρου και της τηλεόρασης Διαμαντή Καραναστάση με τον τίτλο "Αίμα" διαθέτει μια no budget ιστορία έντονων συναισθημάτων και ακραίας έντασης, την Βίκυ Βολιώτη στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ενώ ήδη μετράει διεθνείς συμμετοχές στα Φεστιβάλ Χιχόν και Άμστερνταμ. Στο τελευταίο δε έλαβε το Ειδικό Βραβείο Επιτροπής. Η ιστορία μιλάει για το πώς θα ήταν ο μύθος του Οιδίποδα αν γραφόταν σήμερα. Η πορεία ενός άντρα καθώς προσπαθεί να κατακτήσει την ενσυνείδηση και να ανακαλύψει το πώς, το πόσο, το τι και το γιατί που κρύβει η αγάπη. Οδηγός του και σύντροφος σε αυτή την ιδιότυπη αναζήτηση δεν είναι παρά η μνήμη. Ο Διαμαντής Καραναστάσης μίλησε στο SevenArt ένα 24ωρο πριν την πανελλήνια πρεμιέρα της ταινίας του στο 18ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας - Νύχτες Πρεμιέρας Cosmote (τη Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου, στον Δαναό 1, στις 19.00). 

Εντέλει, αποτελεί η οικογένεια τη φυλακή, με ή χωρίς εισαγωγικά, του καθενός μας; Ή αυτός ο πυλώνας της κοινωνίας μας είναι ο πιο υγιής οργανισμός της; 

Αποτελεί μία “φυλακή”, με αρκετά εισαγωγικά, αλλά όχι με την έννοια του εγκλεισμού. Σίγουρα υπάρχουν περιπτώσεις όπου τα παιδιά εγκλωβίζονται στον στενό κύκλο της οικογένειας για διάφορους συναισθηματικούς ή και οικονομικούς λόγους. Αυτό όμως που με ενδιέφερε να εξερευνήσω είναι το κατά πόσο είναι δυνατό, για όλους μας, να ξεφύγουμε από τα βιώματα, τις μνήμες και τα λάθη που φορτωθήκαμε άθελα μας. Αυτά που άθελα τους φορτώθηκαν και οι δικοί μας γονείς και που θα φορτώσουμε στα παιδιά μας, πάντα με κύριο όπλο και επιχείρημα την “αγάπη”. Αυτός ο φαύλος κύκλος αποτελεί για μένα το πιο ισχυρό και απροσπέλαστο είδος “φυλακής”, που παραδόξως δεν αναιρεί ούτε την σημαντικότητα της ως πυλώνα της κοινωνίας αλλά ούτε και την υγεία της. 

Πόσο δύσκολο είναι να στραφείς ενάντια στο ίδιο σου το "αίμα"; Τότε αγαπάς αληθινά, πραγματικά ή όχι; 

Φαντάζει εύκολο. Άλλωστε έχει υπάρξει ίσως για όλους μας, με την απλούστερη μορφή του, ως το πρώτο σημάδι ενηλικίωσης. Η πρώτη επανάσταση. Ακόμη και όταν το κάνεις όμως είτε ως έφηβος είτε σε μεγαλύτερη ηλικία, συνειδητοποιείς ότι τα μέσα και ο τρόπος που το κάνεις είναι αυτός που έχεις μάθει. Αυτός που σου έχουν μάθει. Και αυτό είναι τρομακτικό. Η αγάπη είναι το μόνο όπλο ενάντια στην αναίρεση και –για μένα προσωπικά- μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο κατανόησης απέναντι στους γονείς αλλά και συνειδητοποίησης του ποιος πραγματικά είσαι ως αυτόνομη μονάδα. Και εδώ είναι που μπαίνει στην εξίσωση ο “τρόπος”, το “πώς” και αυτό είναι πραγματικά πολύ δύσκολος γρίφος. 

Τι είναι αυτό που σας έλκυσε ώστε να μεταφέρετε το θεατρικό κείμενο της Μαριάννας Κάλμπαρη στη μεγάλη οθόνη; 

 Πρόκειται για ένα θεατρικό στο οποίο είχα παίξει και που το αγαπώ πάρα πολύ. Το θεωρώ ιδιοφυές στη δομή του και στη γλώσσα του. Η ανάγκη μου να δουλέψω πάνω στο σημείο όπου συμπίπτουν το θέατρο και ο κινηματογράφος χρησιμοποιώντας τους θεατρικούς κώδικες, όπως τουλάχιστον τους αντιλαμβάνομαι εγώ, με οδήγησε στη δημιουργία της ταινίας. Νομίζω ότι το θεατρικό, κατά κάποιο τρόπο, με “φώναξε”. Όχι για να το κινηματογραφήσω, αλλά για να “θεατρικοποιήσω” την κινηματογραφική εκδοχή του. Ακούγεται μπερδεμένο, αλλά κάπως έτσι το αντιλαμβάνομαι. 

Για ποιο λόγο αποφασίσατε να γυρίσατε μια no budget ταινία αντί να κυνηγήσετε ως είθισται επιχορηγήσεις και χορηγούς ώστε να μη δυσκολευτείτε; 

Ο πρώτος λόγος ήταν ακριβώς γιατί πίστευα ότι, ιδίως στις μέρες μας, μπορεί να γίνει μια ταινία με πολύ λίγα χρήματα. Όταν άρχιζα να αντιμετωπίζω το “τέρας”, απέκτησα τη σκληροπυρηνική άποψη ότι μπορεί να γίνει και με μηδέν χρήματα. Και προσπάθησα -όπως και έκανα- να κρατήσω το budget στο μηδέν. Από καλλιτεχνικής σκοπιάς όμως είχα την ελευθερία να διαχειριστώ την ταινία όπως ακριβώς ήθελα, με τους συνεργάτες που ήθελα και να έχω τελικά ένα αποτέλεσμα που με εκφράζει. 

Μετά το "Αίμα" σας άνοιξε η “όρεξη” και για άλλο σινεμά; Έχετε κινηματογραφικά σχέδια; 

Η διαδικασία της δημιουργίας της ταινίας αλλά και ο κόσμος στον οποίο δειλά-δειλά έχω μπει, μου φαίνεται μαγικός. Έχω κάτι στο μυαλό μου, για το οποίο έχω ανεβάσει τον πήχη πολύ ψηλά. Ας ελπίσουμε να “μου κόψει” και να κάνω κάτι πιο απλό. 

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο κινηματογραφικό πόρταλ www.sevenart.gr (23-9-12).