1 Φεβ 2013

Συνέντευξη του Νεριτάν Ζιντζιρία


Στον Νέστορα Πουλάκο 

Είναι ο μεγάλος νικητής του φετινού Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας μια και το “Χαμομήλι”, ένας μπελαταρικού ύφους συμβολισμός για τη ζωή και τον θάνατο, με την εξαιρετική ερμηνεία της Γιώτας Χατζηιωάννου, κέρδισε τον Χρυσό Διόνυσο, το Βραβείο της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου και την Τιμητική Διάκριση Ήχου (στον Λέανδρο Ντούνη). Ο 22χρονος Νεριτάν Ζιντζιρία, γεννημένος στην Αλβανία αλλά μεγαλωμένος στην Ελλάδα από ενός έτους, είχε ξεχωρίσει ήδη από το 2008 όταν κέρδισε το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη στο Φεστιβάλ Δράμας για την ταινία του "Την Καλύτερη Νύφη". Ήταν μόλις 17 στα 18! Επομένως, μόνο έκπληξη δεν αποτέλεσαν οι φετινές βραβεύσεις του. Μίλησα με τον νεαρό Ζιντζιρία λίγες ώρες μετά τη βράβευση του στο Δημοτικό Ωδείο της Δράμας. Νωρίτερα, στην τελετή λήξης της διοργάνωσης, εξ ονόματος της Π.Ε.Κ.Κ. είπα για την ταινία του: "Η Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου επισημαίνει την τάση για εκφραστική οικονομία, ένα πάγιο και διαχρονικό ζήτημα στο ελληνικό σινεμά, που εμφανίστηκε θετικά σε αρκετές από τις ταινίες του εθνικού διαγωνιστικού προγράμματος. Από αυτές ξεχώρισε το "Χαμομήλι" του Νεριτάν Ζιντζιρία." Toυ εύχομαι καλή τύχη και να επιμείνει σθεναρα, να μη θέλει να γίνει δικηγόρος αλλά μόνο σκηνοθέτης. 

Από που προέκυψε η ιδέα για να γυρίσεις το "Χαμομήλι"; 

Από ήχους και εικόνες που κουβαλάω βαθιά μέσα μου, και προέρχονται από τη γιαγιά μου. 

Για ποιο λόγο αποφάσισες να γυρίσεις την ταινία εντελώς γυμνή από διαλόγους; 

Πιστεύω στην αλήθεια και τη δύναμη της εικόνας. Η σιωπή και η στατικότητα αποδίδουν πιστά την ασφυκτική ερήμωση και το μοναχικό δρόμο της ψυχοπομπού. 

Θα περίμενε κανείς από έναν δημιουργό της ηλικίας σου να γυρίσει μια ταινία πιο νεανική, περισσότερο κοντά στις ανησυχίες της γενιάς του. Τι θα απαντούσες; 

Ο κινηματογράφος είναι μια εντελώς προσωπική υπόθεση… 

Εντέλει, το "Χαμομήλι" είναι μια ταινία που μιλάει για τη ζωή και τον θάνατο μέσα από εικόνες γεμάτες στιγμές συμβολισμών; 

Συνειδητά και μη, προσπαθώ να απέχω από τον συμβολισμό. Υπάρχει μια μεταφορική χρήση εικόνων και τίποτα παραπάνω. Μέσα στην εικόνα κυριαρχεί η αλήθεια. Το σύμβολο περιμένει την αποσαφήνιση του και οδηγεί σε άλλους, φτηνούς, δρόμους. Το “Xαμομήλι” περιστρέφεται γύρω από την αίσθηση του καθήκοντος και το πως μπορεί αυτό να οδηγήσει στην αυτοθυσία. 

Θα σε ενδιέφερε να γυρίσεις μια ταινία για τη νεολαία που βράζει στο σύγχρονο αστικό τόπιο; Ή τελοσπάντων μια ταινία για την κρίση όπως τη βιώνουμε στην Ελλάδα; 

Ανεξαρτήτως εξωτερικών παραγόντων, οι ταινίες μου έχουν να κάνουν με τα πιο βαθιά και ακατέργαστα ανθρώπινα συναισθήματα και ένστικτα. Αυτά με απασχολούν τη συγκεκριμένη περίοδο. 

Τι σημαίνουν για εσένα τα βραβεία που έλαβες χθες στο Φεστιβάλ Δράμας; 

Υπάρχει μια βαθιά ευφορία και μια ελπίδα στην ψευδαίσθηση που θέλει να βρίσκω χρηματοδότηση για την επόμενη μεγάλου μήκους ταινία. 

Τι όνειρα έχεις για το μέλλον; Ή καλύτερα ποια είναι τα κινηματογραφικά σου σχέδια που θες τόσο να πραγματοποιήσεις; 

Θα ήθελα να συνεχίσω να κάνω κινηματογράφο με τους ανθρώπους που αγαπώ. 

Εντέλει, μετά το φετινό Φεστιβάλ Δράμας πιστεύεις ότι θα μπορέσεις να πείσεις τη μητέρα σου να μη γίνεις δικηγόρος; 

Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ. 

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο κινηματογραφικό πόρταλ www.sevenart.gr (23-9-12).