8 Μαρ 2013

Συνέντευξη της Λουκίας Μιχαλοπούλου


Στον Νέστορα Πουλάκο 

Η Λουκία Μιχαλοπούλου είναι το πρόσωπο των ημερών καθότι υποδύεται την πάντοτε αγαπημένη ποιήτρια Κατερίνα Γώγου, στο ντοκιμαντέρ του Αντώνη Μποσκοΐτη «Κατερίνα Γώγου – Για την Αποκατάσταση του Μαύρου» που προβλήθηκε για πρώτη φορά και με ιδιαίτερη επιτυχία στο Φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας τον περασμένο Σεπτέμβριο, και θα παίζεται από αυτή την Πέμπτη αποκλειστικά στον Δαναό. Νεαρή και αναγνωρισμένη, η Λουκία Μιχαλοπούλου διαθέτει κιόλας ένα θεατρικό Βραβείο Μελίνα Μερκούρη και ένα κινηματογραφικό Βραβείο Α’ Γυναικείας Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης του 2007 για το ρόλο της στην ταινία της Κωνσταντίνας Βούλγαρη «Valse Sentimentale». Αυτή την περίοδο παίζει και στο θέατρο, στην «Ολεάνα» του Ντέιβιντ Μάμετ, με τον Δημήτρη Καταλειφό. Με τον πιο ιδιαίτερο ρόλο της μέχρι σήμερα καριέρας της, η πετυχημένη ηθοποιός πραγματοποιεί την τέταρτη κινηματογραφική της εμφάνιση (έχει παίξει σε ταινίες της Κατερίνας Ευαγγελάκου και του Λάκη Παπαστάθη), και μιλάει στο SevenArt για τη συμμετοχή της σε αυτό το ιδιότυπο ντοκιμαντέρ για την Κατερίνα Γώγου. 

Βλέποντας το ντοκιμαντέρ είχα την απορία γιατί υποδύεσαι μια γυναίκα που παραπέμπει στη Γώγου και όχι την ίδια; 

Ήταν μια απόφαση του Αντώνη Μποσκοΐτη, ο οποίος δεν ήθελε να μιμηθώ τη Γώγου και να την υποδυθώ σε ένα πρώτο επίπεδο, αλλά να την προσεγγίσω χωρίς περιορισμούς και με μια ελευθερία να τη φανταστώ και να τη γνωρίσω καλύτερα μέσα από αυτή τη διαδικασία. Βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα αυτή τη σκηνοθετική προσέγγιση καθότι η ταινία δεν είναι fiction, υπήρχαν μεν οδηγίες αλλά φτάσαμε πολύ κοντά στο χαρακτήρα της Γώγου, στις τάσεις και τις εξάρσεις της, ειδικώς στη συγκεκριμένη περίοδο της ζωής της. Ήταν περισσότερο στιγμιότυπα και στιγμές της παρά το σύνολο της ζωής της, ο ρόλος μου. 

Πόσο μεταμορφώθηκες και έφτασες κοντά στη Γώγου για να παίξεις αυτό το ρόλο; 

Δεν είναι πολύ μακριά από εμένα αυτό που είχε μέσα της η Γώγου. Άλλωστε ο καθένας από εμάς κρύβει έναν επαναστάτη μέσα του, ή αν θες ένα ζόρι που αντιδράει για να κάνει την επανάσταση του. Δεν πιστεύω τόσο στην επαναστάτρια Γώγου όσο στην αμφισβήτηση που διέθετε η ίδια για τα πράγματα, γεγονός που δεν είναι μακριά μου, όπως συμβαίνει και σε πολλούς άλλους νέους ανθρώπους. Όσον αφορά την ταινία θέλησα να κάνω περισσότερο ένα σκίτσο της κόντρα σε μένα ώστε να την υποδυθώ ουσιαστικότερα. 

Κατά τη γνώμη σου, γιατί αποκαλούν τη Γώγου επίκαιρη ποιήτρια; Εμπνέει ακόμη στις μέρες μας; 

Φυσικά και εμπνέει πολύ κόσμο όλων των ηλικιών, ιδίως βέβαια τους νέους που ψάχνουν την αμφισβήτηση τους. Όμως διαφωνώ με τον χαρακτηρισμό «επίκαιρη». Θεωρώ ότι η Γώγου, όπως και η ποίηση της, είναι διαχρονική και αυτό προέκυψε από την αθωότητα και την ελευθερία της, αλλά και την αλήθεια της η οποία ήταν τόσο αυθεντική που εξακολουθεί να αγγίζει πολύ κόσμο. 

Την αποκαλούν και «καταραμένη» ποιήτρια; Συμφωνείς; 

Αυτό λέγεται πρωτίστως για καλλιτέχνες που είχαν έναν απρόσμενο θάνατο, ιδίως αν αυτός προέρχεται από αυτοκτονία. Δεν ξέρω αν συμφωνώ, κυρίως με τον όρο έχω ένα ζήτημα, παρολαυτά η αυτοκαταστροφή με την οποία συνδέθηκε και η Γώγου, οδηγεί πολλούς να τη χαρακτηρίσουν «καταραμένη» ποιήτρια. 

Τι μελέτησες για τη Γώγου πριν ξεκινήσεις πρόβες και γυρίσματα; Ήταν για εσένα πρόκληση αυτός ο ρόλος; 

Δεν χρειάστηκε να μελετήσω πολύ μια και ήξερα και είχα διαβάσει Γώγου και τη «γνώριζα» πριν δεχτώ την πρόταση του Αντώνη. Κυρίως βίντεο είδα και αποσπάσματα από ταινίες της, που με ιντρίγκαραν καθότι με απασχόλησε πολύ να σου πω την αλήθεια, εκείνη η μετάβαση της από το χαριτωμένο κορίτσι στην ταινία «Μια τρελή, τρελή οικογένεια» στους δραματικούς ρόλους της στις ταινίες του Παύλου Τάσιου. Αυτές οι αντιφάσεις της με απασχόλησαν περισσότερο. 

Πιστεύεις ότι ο χώρος του θεάματος συνέβαλε στο αδιέξοδο της; 

Πιθανώς. Κοίταξε, κάνουμε μια δουλειά που ναι μεν αγαπάμε και είναι μεράκι μας αλλά την ίδια στιγμή αυτή η έκθεση είναι μια περίεργη διαδικασία: από τη μια είναι απολαυστική, σε ανοίγει και σε φωτίζει, από την άλλη όμως σε κουράζει, είναι δύσκολη και σε ρουφάει ολόκληρο. Πρέπει να ξέρεις τα όρια σου, δηλαδή, για να μην παρασυρθείς. 

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο κινηματογραφικό πόρταλ www.sevenart.gr (4-3-13).