20 Μαρ 2013

Pass2Day | The Last Drive | #44

Pass2Day. O Διονύσης Κούτρας επιμελείται τη μουσική στήλη του vakxikon.blogspot.com. Kάθε Τετάρτη στο blog γράφει για μουσική. Και κάθε Κυριακή στο Vakxikon Radio, 8-10 το βράδυ, παίζει μουσική και μιλάει γι' αυτήν. 

 
Eπιμέλεια: Διονύσης Κούτρας 

Επιτέλους έφτασε στα χέρια μου ένα εξαιρετικό ντοκυμαντέρ για τους Τhe Last Drive, το 2000 miles Ahead. Oι The Last Drive είναι η επιτομή του αγγλόφωνου ροκ στην Ελλάδα της δεκαετίας του 1980. Ας δούμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Φίλοι από το Γυμνάσιο, άρχιζαν να παίζουν ροκ για την απόλαυσή τους. Η σύλληψη για τη δημιουργία του γκρουπ ξεκίνησε από τον Νίκο (κιθαρίστας) ώστε να παίζουν τραγούδια των Sex Pistols. Τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας ήταν ο Άλεξ (μπάσο και φωνητικά), ο Γιώργος (κιθάρα) και ο Χρήστος (τύμπανα). Η μουσική τους ήταν rockabilly με επιρροές από 50's και 6's και πολύ garage. To πρώτο άλμπουμ Midnight Hop ηχογραφήθηκε ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου, στις 14-2-1985 με έξοδα του γκρουπ και τη βοήθεια φίλων. Όμως ήταν ο φόβος των ηχοληπτών και των παραγωγών καθώς τους άρεσε να παίζουν στο «τέρμα». Τότε αποφασίζουν από κοινού να αλλάξουν τον ηχολήπτη καθώς ο πρώτος δεν συμφωνούσε με τον τρόπο που έπαιζε η μπάντα και ήρθε ο δεύτερος ηχολήπτης ο οποίος κατάλαβε τον τρόπο και τον ήχο που θέλει να παίζει το γκρουπ και εγένετο ο πρώτος δίσκος. Από εκείνη την στιγμή αρχίζουν οι ζωντανές εμφανίσεις με μεγάλα ονόματα της garage μουσικής σκηνής. Αμέσως μετά την κυκλοφορία του Underworld Shakedown ξεκινάει η πρώτη μεγάλη περιοδεία Outer Limits Tour στην Ευρώπη, μπαίνοντας έτσι στα «σαλόνια» των μεγάλων φεστιβάλ που γίνονταν στην Ευρώπη παρέα με μεγάλες μπάντες. Περιοδεία την οποία διοργάνωσαν τα παιδιά από την Hitch Hike μέσω αλληλογραφίας. Μέσα σε διάστημα ενός μήνα ταξίδεψαν με ένα βαν, που χάλαγε όλη την ώρα, σε Γερμανία, Άμστερνταμ, Παρίσι και Ιταλία. Όλη η Ευρώπη αρχίζει να μιλάει για τους Τhe Last Drive. Στην περιοδεία στη Γερμανία το συγκρότημα γνωρίζεται με τη Μusic Maniac s(δισκογραφική εταιρεία στη Γερμανία) η οποία τους προτείνει να βγάλουν δίσκο σε αυτούς με αποτέλεσμα να γίνουν πασίγνωστοι σε αυτή την χώρα. 


Μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου άλμπουμ φεύγει ο Νίκος και έρχεται ο Πάνος Καπετανόπολος, ο κιθαρίστας που αλληλοσυμπληρώνεται με τον Γιώργο. Το πρόβλημα όμως με τον Καπετανόπουλο ήταν ότι δεν κράτησε πολύ. Ήθελε να φύγει από την Ελλάδα γιατί δεν άντεχε το status quo που υπήρχε, όπως θα δούμε παρακάτω. Στο Heatwave έρχεται ένας παραγωγός που έκανε δίσκο και στην Tina Turner, ο οποίος κάνει τη μεγάλη διαφορά στο γκρουπ. Ήταν περισσότερο φίλος, ένωσε κι άλλο τα μέλη του γκρουπ, έκανε ενορχήστρωση και έφτιαξε καλύτερο τον ήχο τους. Η ιστορία του Joe Esposito, του σωματοφύλακα του Elvis, ήταν το ερέθισμα για να γράψει τους στίχους ο Άλεξ. Παράλληλα ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, για την ταινία του Τοπίο στην ομίχλη, ζητάει από το γκρουπ δύο κομμάτια, το Misirlou και το Every night. Τον Σεπτέμβρη του 1988 διοργανώνεται το ροκ φέστιβαλ στο πεδίο του Άρεως με το συγκρότημα να είναι καλεσμένο. Στις 3-9-1988 θα έπαιζαν στη Ρώμη. Στο αεροδρόμιο έμαθαν από τις εφημερίδες ότι το φεστιβάλ ακυρώθηκε λόγω επεισοδίων -έχουν χυθεί τόνοι μελάνι για αυτό το περιστατικό- με αποτέλεσμα να μην παίξουν ποτέ. Το 1989 επιστρέφουν στο Βερολίνο. Τότε ήταν μια μεταβατική περίοδος για το συγκρότημα γιατί άρχισαν να ανοίγουν τις επιρροές στον ήχο τους. Στο φεστιβάλ αυτό ήταν η πρώτη φορά που έπαιζαν μαζί με γνωστά ονόματα από την αμερικάνικη και τη γερμανική σκηνή. Για ακόμη μία φορά το συγκρότημα κάνει πάταγο. Αμέσως μετά από ένα live στο Βερολίνο μπαίνουν στο στούντιο για να ηχογραφήσουν το Time Has Come Today που κυκλοφόρησε από τη Music Maniacs και αποτελεί την καλύτερη στιγμή της μπάντας με το τραγούδι Have Mercy να κάνει τη διαφορά. Το Blood Nirvana είναι ο δίσκος σημείο αναφοράς για το γκρουπ καθώς από το χαρακτήρα garage γκρουπ περνούν στο χαρακτήρα ροκ γκρουπ με τις κιθάρες τους να σκληραίνουν αρκετά. Το 1990 έρχεται το Overloaded. Το συγκρότημα πειραματίζεται στο άλμπουμ προς απογοήτευση των θαυμαστών του, καθώς περιέχει τραγούδια με ποπ επιρροές.Τ ο αποτέλεσμα όμως τους δικαιώνει για ακόμη μία φορά καθώς έγινε παραγγελία, μετά από την εξάντληση του δίσκου, με ότι στοκ υπήρχε. 


Τον Αύγουστο του 1991 περιοδεύουν ξανά στη Γερμανία μαζί με τους Dead Μoon και τους Lemonheads. Αυτό ήταν η αρχή για μια πολύ μεγάλη φιλία με τους πρώτους, καθώς κάθε μέρα έπαιζαν σε διαφορετική πόλη με πολύ διασκέδαση και μουσική παράλληλα. Η περιοδεία του 1991 ήταν η καλύτερη αλλά και η πιο κουραστική. Έπαιζαν 25 μέρες συνέχεια και ερχόμενοι στην Ελλάδα συνέχισαν τις συναυλίες παίζοντας ακόμα και στις καταλήψεις. Αυτό είχε σαν αποτέλασμα όλη αυτή η κούραση να επηρεάσει τον Καπετανόπουλο και να αρχίζει να αποστασιοποιείται. Ήταν τελικά η αφορμη να αποχωρήσει από το γκρουπ. Οι The Last Drive όμως ήταν σε μια διάθεση να συνεχίσουν γιατί το γούσταραν πολύ αυτό που έκαναν. Αρχίζουν λοιπόν να ψάχνουν για κιθαρίστα. Δέχονται λοιπόν ένα τηλεφώνημα από έναν τύπο που είναι φίλος με τους Cosmic Teds και με πολύ θράσος τους λέει ότι θέλει να τους ακούσουν. Αποδείχτηκε τελικά ότι ήταν ο «άσσος στο μανίκι» των The Last Drive, ο Θάνος.  Το 1992 «έρχεται» το Fuckhead Entropy. Ήταν μια δύσκολη περίοδο για τη μπάντα και το άλμπουμ αυτό ακόμα τους πονάει. Ήταν για πρώτη φορά που ο παραγωγός τους ήθελε να είναι ο πάνω από όλους χωρίς να αφήσει τα μέλη του γκρουπ να βάλουν δικά τους στοιχεία στο άλμπουμ. Ήταν αυτός που θα όριζε την κατεύθυνση της μπάντας. Χαρακτηριστικό είναι το ότι για μια περίδο είχε απαγορευτεί στο συγκρότημα να κάνουν συναυλίες στο Ρόδον διότι σε μια εμφάνισή τους είχαν διαλύσει όλα τα παρασκήνια. Ενώ σε ένα live που έκαναν στον Άλιμο ο Χρήστος είχε πιει τόσο πολύ που όταν ανέβηκε στην σκηνή δεν μπορούσε να παίξει. Αυτό ήταν και η αρχή του τέλους για καταστάσεις που θα ακολουθούσαν μετά. Σε μα συναυλία που θα μπορούσαν να έχουν παίξει καλά, απλά δεν έπαιξαν. Παραλίγο να διαλυθεί η μπάντα εκείνη την περίοδο αλλά ο παραγωγός τους για ακόμη μία φορά τους έφερε κοντά. Έχοντας αλλάξει μία φορά εταιρεία και δύο φορές κιθαρίστα επικρατεί γενικά ένα χάος στο συγκρότημα και το Γιώργο να ηχογραφεί ένα άλμπουμ με τους Blackmail, τo Live After Death. Είχαν αρχίσει τα οικονομικά προβλήματα. Τότε βρέθηκε η B.M.G., η πολυεθνική δισκογραφική εταιρεία να τους πρότεινει συμβόλαιο για να ηχογραφήσουν το Subliminal. Η υποστήριξη βέβαια δεν ήταν η αναμενόμενη από την εταιρεία με αποτελέσμα η προσπάθεια να πέσει στο κενό. Το γκρουπ τελικά μένει μόνο του. Νοικιάζουν ένα χώρο για να ηχογραφήσουν το άλμπουμ με πολύ διάθεση για σκληρή δουλειά. Κατά τη διάρκεια μιας ηχογράφησης μπήκαν στο στούντιο και τους έκαναν κατάσχεση στον εξοπλισμό. Το άλπμουμ τελικά κυκλοφόρησε και είναι από τα αγαπημένα της μπάντας. Η αρχή του τέλους έρχεται… Υπάρχει μια ανείπωτη σιωπή και ένα «σπάσιμο» της επικοινωνίας των μελών με αποτέλεσμα να ανακοινώνει ο Γιώργος την αποχώρησή του από την μπάντα. 13 χρόνια γεμάτα ένταση, περιπέτεια, αλκοόλ, επεισόδεια, αμέτρητες ζωντανές εμφανίσεις και πολλή μουσική έφτασαν στο τέλος τους.


Ευχαριστώ τους The Last Drive που μας άφησαν μια τόσο μεγάλη κληρονομιά όσο κανένα άλλο ελληνικό συγκρότημα. Το Φλεβάρη του 2007 ανακοίνωσαν την επανασύνδεσή τους σε μια σειρά από συναυλίες που έκαναν στην Ελλάδα. Το τελευταίο άλμπουμ τους λέγεται Heavy Liquid και κυκλοφόρησε από την Inner Ear το 2010. «Οι μεγάλες μπάντες φτιάχνονται όταν προσπαθείς να κάνεις κάτι που θα σε αναιρέσει χωρίς όμως να σε ακυρώσει» είπε χαραχτηριστικά ο τραγουδιστής των The Last Drive, Άλεξ.

Ακούστε εδώ The Last Drive.