20 Ιουν 2013

Τεριρέμ (1987)


Του Νέστορα Πουλάκου

Συνεχίζουμε με τη φιλμογραφία του Απόστολου Δοξιάδη στη στήλη HellasFilm, μελετώντας σήμερα τη δεύτερη και τελευταία ταινία του, το «Τεριρέμ», ένα φιλόδοξο έργο που παρά τις αρχικώς θετικές και ελπιδοφόρες στιγμές του στη συνέχεια «χάθηκε» στο μεσοδιάστημα των ιστοριών του. Μετά την ταινία αυτή ο Απόστολος Δοξιάδης δεν ασχολήθηκε ξανά δημιουργικά με τον κινηματογράφο. Η ταινία ακολουθεί έναν καραγκιοζοπαίχτη με την αφασική γυναίκα του. Το δίδυμο Καφετζόπουλος-Λαζαρίδου δένει αμέσως, αποτυπώνοντας στην οθόνη την τραγικότητα της φύσης του έρωτα τους. Περισσότερο συγκλονιστική είναι η ερμηνεία της Λαζαρίδου, για την οποία τιμήθηκε με Κρατικό Βραβείο από το Υπουργείο Πολιτισμού το 1988. Το ζευγάρι αυτό αντιμετωπίζει προβλήματα στη σχέση του, όταν κυρίως εμφανίζεται καρκίνος στη γυναίκα. Τότε είναι, που σε μια περιοδεία του Καφετζόπουλου εμφανίζεται στη ζωή του μια γυναίκα-φωτοβολίδα που θα τον παρασύρει προσωρινά. Στο χωριό που καταλήγει ο καραγκιοζοπαίχτης μια γριά γυναίκα βλέπει οράματα και ψάχνει τα λείψανα ενός αγίου της περιοχής και τη θαυματουργή εικόνα του. Την ίδια στιγμή ο γιός της διαπραγματεύεται με έναν απατεώνα την πώληση της εικόνας, ενώ την ίδια στιγμή ιερείς από το Άγιο Όρος σπεύδουν στο χωριό για να εντοπίσουν τι γίνεται. Η όλη εικόνα συντελεί στο θαύμα που πρωτίστως θα ωφελήσει το ζευγάρι και φυσικά την υγεία της γυναίκας. Μέσα από ένα μείγμα καλλιτεχνικού και βουκολικού σκηνικού, με τη μουσική σύνθεση του Διονύση Σαββόπουλου και τις οδηγίες του Ευγένιου Σπαθάρη για τις παραστάσεις του Καραγκιόζη, ο Δοξιάδης περιδιαβαίνει την ελληνική επαρχία αναζητώντας το θαύμα μέσα από την εκκλησία και τους αγίους της. Δυο δεκαετίες πριν τον «Δεκαπενταύγουστο» του Κωνσταντίνου Γιάνναρη, το ίδιο θέμα είχε απασχολήσει ξανά καταπώς φαίνεται τον ελληνικό κινηματογράφο. Ο Απόστολος Δοξιάδης καταπιάνεται με τις σχέσεις ενός ιδιόμορφου ζευγαριού, και το πώς αυτό επηρεάζεται μέσα από τις εν γένει εξελίξεις της ίδιας της ζωής. Τότε είναι που όταν όλα μοιάζουν πως είναι χαμένα ή πως έχουν φτάσει σε τοίχο, έρχεται το «θαύμα», η ουτοπία ή όπως το λέει ο καθένας μας ώστε να πάει η ζωή του παρακάτω. H ταινία έκανε πρεμιέρα στο τμήμα Πανόραμα του Φεστιβάλ Βερολίνου, κερδίζοντας το Βραβείο CICAE (Ένωση Γερμανικών Arthouse Αιθουσών). 

*Τα παραπάνω κείμενα δημοσιεύτηκαν στη στήλη HellasFilm στο κινηματογραφικό πόρταλ www.sevenart.gr (13/2 - 13/3/2013).